گسترش شبکه آژانسهای همکار که واقعاً رزرو میکنند

فهرست پیامهای گروهی مدام بلندتر میشود. هر نمایشگاه، هر معرفی، هر آژانسی که یک بار پیام داده و نرخ نجف یا استانبول را پرسیده، به آن اضافه میشود و تعداد آژانسهایی که در پورتال شما نام کاربری دارند در جلسه ماهانه رقم خوبی به نظر میرسد. اما رزروها همراه آن بالا نمیروند. چند آژانس بیشتر حجم کار را میآورند، یک دنباله بلند گاهی جستوجو میکند و تعداد زیادی هرگز حتی یک بلیت صادر نکردهاند. اگر میخواهید شبکه آژانسهای همکار را گسترش دهید، موضوع اصلی همین فاصله میان حسابهای باز شده و بلیتهای صادر شده است، و این فاصله بهندرت با جذب بیشتر پر میشود.
حرف این نوشته ساده است: جذب آژانس همکار یک مشکل عرضه است که لباس مشکل فروش پوشیده. آژانسها حجم کارشان را به این دلیل که مؤدبانه خواستهاید جابهجا نمیکنند. وقتی جابهجا میکنند که آنچه جلویشان میگذارید، در همان مسیرها و محصولاتی که واقعاً میفروشند، از آنچه الان دارند بهتر باشد.
چرا آژانس تازه «بله» میگوید و بعد هیچ رزروی نمیکند
تقریباً هیچ آژانسی که با آن قرارداد میبندید از صفر شروع نمیکند. همین الان یک کانسالیدیتور دارد، اغلب دو تا، و عادت دارد پیش از قیمت دادن به مسافر هر دو را چک کند. وقتی نزد شما حساب باز میکند، معمولاً یک جای سوم برای مقایسه قیمت اضافه میکند، نه اینکه تأمینکنندهاش را عوض کند. این رفتار کاملاً منطقی است و بیشتر حسابهای خاموش شما را توضیح میدهد.
پس پرسش مفید این نیست که «چطور با آژانسهای بیشتری قرارداد ببندم»، بلکه این است که «در کدام مسیرها و محصولات، من اولین جایی هستم که آژانس باید سراغش برود؟». اگر جواب صادقانه «هیچجای خاصی» است، ثبتنام بیشتر فقط فهرست را بلندتر میکند. اگر جواب این است که «پروازهای عتبات و حاشیه خلیج فارس از بازار خودمان و هتلهایی که همراهشان فروخته میشود»، آنوقت جذب چیزی برای نشان دادن دارد و پیشنهاد شما بهجای بروشور، یک نرخ مشخص روی یک مسیر مشخص میشود.
آژانس پیش از آوردن حجم کار سراغ شما چه چیزهایی را میسنجد
با آژانسهایی صحبت کنید که واقعاً تأمینکننده عوض کردهاند؛ دلایلشان کمتر از آنچه کانسالیدیتورها تصور میکنند به قیمت مربوط است. قیمت باعث میشود به شما نگاه کنند. بقیه موارد تعیین میکند رزرو دوم و سوم برگردد یا نه.
| آنچه آژانس میسنجد | پرسشی که پشت آن است | جایی که کانسالیدیتورها معمولاً او را از دست میدهند |
|---|---|---|
| نرخ نت در مسیرهای خودش | جایی که من میفروشم ارزانترید، نه بهطور میانگین؟ | یک نرخ تبلیغاتی خوب روی مسیری که آژانس هیچوقت نمیفروشد |
| محتوای فراتر از بلیت | میتوانم کل سفر را همینجا ببندم یا هنوز سه نام کاربری لازم دارم؟ | فقط پرواز؛ هتل جای دیگر میرود و رابطه هم دنبالش |
| اعتبار | میتوانم پنجشنبه رزرو کنم و هفته بعد تسویه کنم؟ | فقط پیشپرداخت برای حسابهای تازه، بیآنکه راهی روشن به سقف اعتبار دیده شود |
| صدور و پشتیبانی خارج از ساعت کاری | وقتی ایرلاین نیمهشب برنامه پرواز را عوض میکند، چه کسی بلیت را دوباره صادر میکند؟ | یک میز کار روزانه و شماره واتساپی که جمعهها کسی جواب نمیدهد |
| استرداد و تسویه | بعد از کنسلی، پول من چقدر پیش شما میماند؟ | استردادهایی که با رد و بدل ایمیل پیش میرود، بدون صورتحسابی که آژانس بتواند بررسی کند |
| برند خودش | مسافران من نام مرا میبینند یا نام شما را؟ | مدارک و لینکهایی با برند کانسالیدیتور |
میشود سر ترتیب این ردیفها بحث کرد و باید هم کرد؛ از بازاری به بازار دیگر فرق دارد. آنچه فرق نمیکند این است که فقط ردیف اول درباره قیمت است.
شبکه از آنبوردینگ نشت میکند
بیشتر کانسالیدیتورها جذب را در لحظه امضای قرارداد میسنجند. آژانس شما را در هفته اول میسنجد، و ریزش دقیقاً همانجا اتفاق میافتد؛ بیصدا و بیآنکه کسی تصمیم به رفتن گرفته باشد.
مسیر را از نگاه آژانس طی کنید. فرم ثبتنام را پر میکند. منتظر میماند کسی مجوز بند ب یا پروانه کسبش را بررسی کند. حساب بدون اعتبار باز میشود، پس اولین رزرو یک واریز بانکی و یک اسکرینشات لازم دارد که باید برای کسی بفرستد. اولین جستوجو برای مسیر بهترین مسافرش است و محتوایی که لازم دارد برای گروه او فعال نیست. هر کدام از این مراحل بهتنهایی معقول است. کنار هم، میشوند هفتهای که آژانس در آن به همان کانسالیدیتور قبلیاش برگشت، چون سریعتر بود.
درست کردنش بیشتر مسئله ترتیب است. احراز هویت میتواند اختیاری یا دستی باشد، نه دروازهای که همهچیز را قفل کند: در این پلتفرم یک فروشگاه آنلاین میتواند مشتریان تجاری را ثبت کند و برای احراز دستی نگه دارد، تا خودتان تصمیم بگیرید آژانسِ احراز نشده بتواند جستوجو کند ولی رزرو نکند، یا هیچکدام. اعتبار باید مسیری روشن داشته باشد: یک سقف اولیه، شرط افزایش آن و صورتحسابی که آژانس بتواند بخواند، نه عددی که باید تلفنی بپرسد. و محتوایی که گروه یک آژانس میبیند باید پیش از پیام خوشامد تعیین شود، نه بعد از اولین شکایت.
یک فهرست کوتاه برای سنجیدن آنبوردینگ خودتان:
- آیا آژانس تازه در روز اول میتواند روی مسیر اصلیاش یک جستوجوی واقعی انجام دهد؟
- آیا بهصورت مکتوب میداند چطور اعتبار بگیرد و سقف اولیهاش چقدر است؟
- آیا برای اولین رزروش یک آدم مشخص با نام و نشان هست، نه یک صندوق ایمیل مشترک؟
- آیا اولین فاکتور یا صورتحساب بدون تماس تلفنی قابل فهم است؟
هیچکدام از اینها کار فروش نیست. همهشان تعیین میکنند کار فروش ارزشش را داشت یا نه. بخش اعتبار را با جزئیات در مدیریت سقف اعتبار آژانسهای همکار بررسی کردهایم.
به هر آژانس یک ویترین مستقل بدهید
این همان حرکتی است که اقتصاد رابطه را عوض میکند و کمتر از آنچه باید دیده میشود. بهجای اینکه به آژانس یک نام کاربری در پورتال خودتان بدهید، یک سایت رزرو با برند خودش پیشنهاد کنید که با محتوای شما کار میکند.
دلیل کارآمدیاش هزینه جابهجایی است. آژانسی که از پورتال شما رزرو میکند میتواند فردا دست بکشد و چیزی از دست ندهد. آژانسی که مسافرانش در سایتی با لوگو، دامنه و قیمتهای خودِ او جستوجو میکنند، چیزی روی شما ساخته است. رفتن یعنی ساختن دوباره آن، و تا وقتی نرخهای شما رقابتی بماند بیشترشان این زحمت را به خود نمیدهند.
در این پلتفرم، حساب کانسالیدیتور یا ریسلر میتواند سایتهای white-label به آژانسهایش بفروشد و محتوای تأمینکنندگانش را با آن شبکه به اشتراک بگذارد. محتوا از طریق گروههای تأمینکننده جریان پیدا میکند، نه قراردادهای تکبهتک؛ پس شما تعیین میکنید کدام آژانس کدام تأمینکننده را ببیند، و سایت هر آژانس فقط چیزی را نشان میدهد که گروههایش اجازه دادهاند. هر سایت پنل مدیریت خودش را دارد، با رزروها، مشتریان، مارکآپها و نقشهای کارکنان خودش، و میتوان آن را طوری تنظیم کرد که پیش از جستوجو ورود لازم باشد. آژانس مارکآپ خودش را روی نرخ نت شما میگذارد؛ شما وسط قیمتگذاری فروش او نیستید.
برای شما بیهزینه نیست. حالا علاوه بر حسابها، از وبسایتها هم پشتیبانی میکنید، و بعضی آژانسها اصلاً سایت نمیخواهند: دفتری با دو میز که هر سال تلفنی به همان خانوادهها میفروشد شاید هرگز از آن استفاده نکند. آن را به آژانسهایی پیشنهاد دهید که همین حالا آنلاین میفروشند یا میگویند میخواهند. برای بقیه، پورتال کافی است. مقایسه گستردهتر پورتال و سایت با برند اختصاصی در مطلب ما درباره پورتال B2B برای آژانسهای همکار آمده است.
سنجیدن اینکه از کدام آژانسها باید حمایت کرد
ارزش یک شبکه به اندازه بزرگیاش نیست. بعضی آژانسها بیش از آنچه برمیگردانند هزینه دارند، و برنامه رشدی که نامهای کاربری را میشمارد همچنان به آنها یارانه میدهد.
هر آژانس را با چند معیار ببینید: چه صادر میکند، چقدر کنسل یا تغییر میدهد، اعتبار را چطور مصرف میکند در برابر اینکه چطور تسویه میکند، و هر رزروش چقدر پشتیبانی میخواهد. آژانسی با حجم متوسط که بهموقع تسویه میکند و کم تماس میگیرد، از آژانس بزرگتری که همیشه تا سقف اعتبار پیش میرود و دیر پرداخت میکند ارزشمندتر است. گزارشهای هر پنل مدیریت رزروها را نشان میدهد؛ رفتار پرداخت از فاکتورها معلوم میشود؛ بار پشتیبانی را باید خودتان بشمارید، و همین دلیل خوبی برای شروع است.
بعد با هر لایه متفاوت رفتار کنید. لایه بالا سزاوار یک کارشناس اختصاصی و نظر دادن درباره مسیرهایی است که بعداً روی آنها تمرکز میکنید. لایه میانی سزاوار همان اصلاحات آنبوردینگ بالاست. دنباله خاموش سزاوار یک پیام صادقانه است که بپرسد برای رزرو با شما به چه نیاز دارند، و بعد از آن، هیچ.
هزینه رشد به روش اشتباه
هزینه آشکار یک شبکه متورم، وقت هدر رفته فروش است. هزینههای پنهان بزرگترند.
ریسک اعتباری با هر حسابی که سقف اعتبار دارد بالا میرود، چه رزرو کند چه نکند، و آژانسهایی که بیش از همه دنبال سقف بالا هستند بهندرت همانهاییاند که باید به آنها داد. هر آژانسی که برایش بلیت صادر میکنید، آژانسی هم هست که اشتباهاتش ممکن است به شکل ADM ایرلاین به شما برگردد — fare basis اشتباه، رزرو تکراری، تغییر نامی که به روش نادرست انجام شده — و هرچه آژانسهای کمرزرو بیشتری داشته باشید، بخش بزرگتری از ریسک شما دست کسانی است که قوانین را خوب نمیشناسند. جلوگیری از ADM ایرلاینها به همان اندازه که مشکل صدور است، مشکل شبکه هم هست.
هزینه قیمتی هم وجود دارد. اگر نرخ نت را به هر کسی که خواست بدهید، آن نرخها با قیمتی پایینتر از قیمت فروش خودتان در سایتهای عمومی سر در میآورند و مشتریان مستقیم شما پیدایشان میکنند. شبکه کوچکتری از آژانسهایی که با برند و مارکآپ خودشان میفروشند، شما را خیلی بهتر از یک شبکه بزرگ بیقاعده محافظت میکند.
گسترش شبکه آژانسهای همکار، به ترتیب
مسیرها و محصولاتی را انتخاب کنید که واقعاً بهترین منبعشان هستید، و آژانسهایی را جذب کنید که همانها را میفروشند. پیش از خرج کردن برای کمپین بعدی، هفته اول را درست کنید. به آژانسهایی که آنلاین میفروشند سایت اختصاصی پیشنهاد دهید. بعد بسنجید و آماده باشید دنباله خاموش را رها کنید.
اگر آنچه کم دارید پلتفرمی برای اجرای همه اینهاست — سایتهای برنددار برای آژانسها، گروههای تأمینکننده، اعتبار و تسویه در یک جا — نقطه شروع برنامه کانسالیدیتور است.