Rynek konsolidatorów w Azji Południowej opiera się na subagentach

W Dubaju minęła północ, a telefon wciąż dzwoni. Agent z Lahore chce taryfę netto na trasie Dubaj–Lahore dla sześcioosobowej rodziny wylatującej w czwartek, pyta, czy jego kredyt na to wystarczy, i zamiast danych paszportowych wysyła zrzut ekranu paszportu. To nie jest twój klient. Kupuje od jednego z twoich subagentów, który kupuje od ciebie, a bilet zostanie wystawiony na twojej płycie w ciężar twojego BSP. Ten łańcuch i kredyt, który wzdłuż niego płynie, to cały rynek konsolidatorów w Azji Południowej w jednej wiadomości. Każdy, kto próbował postawić przed nim portal rezerwacyjny, wie, jak niewiele z niego zostaje po pierwszym zetknięciu z okienkiem wyszukiwania.
Ten tekst jest dla konsolidatora, w Zatoce albo na samym subkontynencie, który dystrybuuje taryfy netto do Indii, Pakistanu, Bangladeszu, Sri Lanki czy Nepalu i zastanawia się, jaką technologię postawić między sobą a agentami, którzy dla niego sprzedają. Argument jest prosty: model subagencki nie jest etapem przejściowym czekającym, aż zakończy go jakaś aplikacja. On jest dystrybucją. Technologia, która odmawia przyjęcia tego do wiadomości, zostaje zignorowana, a ta, która to przyjmuje, musi pójść na kilka ustępstw, które zachodni product manager nazwałby nierozsądnymi.
Jak głęboko naprawdę sięga łańcuch
Na szczycie siedzi konsolidator, który trzyma umowy z liniami lotniczymi i rozliczenie BSP. Niżej jest warstwa większych agencji w Karaczi, Bombaju, Dhace czy Kolombo, które kupują na kredyt i odsprzedają. Pod nimi agenci z witryną i drukarką. Jeszcze niżej ludzie z telefonem, stroną na Facebooku i reputacją w jednej dzielnicy, i to oni faktycznie spotykają podróżnego. Bilet przechodzi przez każdą z tych par rąk między taryfą linii a WhatsAppem pasażera, a każda para dokłada marżę i bierze na siebie kawałek ryzyka.
Wynikają z tego dwie rzeczy. Po pierwsze, konsolidator na szczycie rzadko wie, kim jest pasażer, dopóki nie powstanie PNR, a często nawet wtedy: nazwisko w rezerwacji jest prawdziwe, numer telefonu należy do agenta. Po drugie, cena, którą płaci podróżny, ma tylko luźny związek z taryfą netto. Każda warstwa wycenia pod swój rynek: trasa do Zatoki sprzedana w Kerali w szkolne wakacje niesie inną marżę niż to samo miejsce sprzedane rodzinie robotnika w Sylhet. Jedna opublikowana tabela marż, taka, jaką zachodnia OTA nakłada na górze i pokazuje wszystkim, spłaszcza dokładnie to, co sprawia, że łańcuch działa.
Łańcuch to także sposób, w jaki rynek zarządza zaufaniem. Mały agent z dzielnicy jest wiarygodny, bo wszyscy go znają; agencja nad nim jest wiarygodna dla konsolidatora, bo od lat płaci na czas. Nikt w łańcuchu nie ma umowy z linią lotniczą i nikt jej nie potrzebuje. Na tym polega sens konsolidatora.
Kusi, żeby czytać to jako nieefektywność do wyeliminowania inżynierią. Spróbuj, a odkryjesz, że każda warstwa wykonuje pracę, której warstwa wyżej wykonać nie może: zbiera gotówkę w miasteczku, w którym konsolidator nigdy nie był, ręczy za pasażera bez karty, tłumaczy regułę taryfową w sindhi. Głębokość nie jest błędem.
Kredyt jest relacją, nie funkcją
Na rynku opartym na kartach rezerwacja jest opłacana w chwili założenia. Na tym rynku rezerwacja jest obietnicą. Subagent wystawia w ciężar limitu, który mu przyznałeś, rozlicza się w odstępie, na który się umówiliście, a wysokość tego limitu jest najuczciwszym wyrazem tego, jak bardzo mu ufasz. Podniesienie go to nagroda. Obcięcie to sankcja, która dociera szybciej niż jakikolwiek e-mail. Agenci zmieniają konsolidatora z powodu kredytu znacznie częściej niż z powodu różnicy w taryfie, bo to kredyt pozwala im sprzedawać w piątek, gdy ich własna gotówka tkwi w biletach z zeszłego tygodnia.
Więc produktem jest księga. Konsolidator, który zarządza limitami w arkuszu i rozlicza się na podstawie zrzutów ekranu z banku, nie jest zacofany; robi ręcznie to, czego nic, co mu zaoferowano, nie robiło porządnie. Po naszej stronie konto konsolidatora traktuje limity kredytowe subagentów i fakturowanie rozliczeń jako pojęcia pierwszej klasy, a nie pole przykręcone do strony płatności, a praktyczne zasady ustalania i pilnowania tych limitów są w naszym tekście o limitach kredytowych subagentów. Dla tego rynku liczy się coś węższego: limit musi być widoczny dla agenta przed wyszukiwaniem, rezerwacja wstępna lub wystawienie muszą być odrzucane na limicie bez telefonu, a wyciąg rozliczeniowy musi być czymś, co agent w Sylhet uzgodni na ekranie telefonu.
Jeszcze jedna rzecz o kredycie, którą projekt musi zaakceptować. W Azji Południowej limit często nie należy do osoby, która wyszukuje, lecz do jej szefa albo do agencji wyżej. System zakładający, że jeden login to jeden portfel, zostanie obejściony w ciągu tygodnia współdzielonymi hasłami. Role wewnątrz własnej działalności subagenta, kto może wyszukiwać, kto może rezerwować wstępnie, kto może wystawiać w ciężar limitu, nie są tu korporacyjnym bajerem. To one powstrzymują stażystę przed wydaniem tygodnia właściciela.
Telefon na słabym łączu jest biurem
Agent, który spotyka podróżnego, nie siedzi przy komputerze ze światłowodem. Siedzi na Androidzie ze średniej półki, często na łączu, które zrywa się między wyszukiwaniem a wynikami, na rynku, gdzie dane kupuje się w małych pakietach, a ciężka strona jest kosztem. Przełącza się między twoim portalem, WhatsAppem i aplikacją banku i robi zrzuty ekranu wszystkiego, bo zrzuty ekranu przetrwają zerwanie połączenia.
To, czego to wymaga, jest nudne i nienegocjowalne. Wynik wyszukiwania musi przychodzić kawałkami i przetrwać odświeżenie. Reguły taryfowe muszą być czytelne na szerokości telefonu bez powiększania. Rezerwacja zrobiona w połowie, gdy zniknął sygnał, musi tam być, gdy wróci, a nie przepaść. A język musi być jego: urdu czyta się od prawej do lewej, hindi i bengalski mają własne pisma, a witryna, która dostarcza urdu jako prawdziwy układ od prawej do lewej, a nie jako dodatek na doczepkę, to ta, której naprawdę użyje o dziesiątej wieczorem. Witryna, którą udostępniamy, ma 40 języków, w tym obsługę pisma od prawej do lewej dla urdu, a tenant wybiera, które zaoferować. To początek, nie koniec, bo to własną markę resellerską agenta rozpoznaje podróżny.
Co pęka, gdy importujesz zachodni projekt OTA na rynek konsolidatorów w Azji Południowej
Większość portali sprzedawanych na tym rynku zaprojektowano dla bezpośredniego konsumenta z kartą, a potem włączono w nich "tryb B2B". Założenia pod spodem się nie wyłączają. Tabela poniżej to lista, którą wciąż słyszymy od konsolidatorów, którzy taki portal wypróbowali; to tabela, z którą można się spierać, a wiersze są w kolejności, w jakiej zwykle bolą.
| Importowane założenie | Co łańcuch robi naprawdę | Co musi ustąpić |
|---|---|---|
| Wyszukiwanie jest publiczne; logowanie następuje przy płatności | Taryfy netto są poufne; otwarte okienko wyszukiwania wycieka je do agenta z sąsiedniej ulicy | Logowanie przed wyszukiwaniem, z klientami biznesowymi weryfikowanymi przez człowieka, zanim zobaczą taryfę |
| Jedna tabela marż, ustalona na górze | Każda warstwa wycenia własny rynek | Marże kontrolowane przez subagenta dla jego własnych klientów, oddzielne od twoich |
| Płatność przy rezerwacji, kartą | Wystawianie w ciężar kredytu, rozliczenie później, często gotówką zebraną dwie warstwy niżej | Limit, który blokuje wystawienie, i wyciągi, które agent potrafi uzgodnić |
| Jeden login, jeden portfel | Limit należy do właściciela; wyszukuje personel | Role wewnątrz własnego biura subagenta |
| Klientem jest pasażer | Klientem jest agent; pasażer może nigdy nie zobaczyć marki | Marka resellera, z konsolidatorem niewidocznym dla podróżnego |
| Najpierw desktop, mobile dostosowane | Najpierw telefon, na łączu, które się zrywa | Wyniki przychodzące kawałkami i rezerwacje, które przetrwają odświeżenie |
| Angielski, z tłumaczeniem jako przełącznikiem | Urdu, hindi, bengalski, tamilski, syngaleski, i reguły taryfowe w tych językach | Pisma od prawej do lewej i indyjskie jako układy, nie jako ciągi znaków |
Każdy wiersz prowadzi do tego samego błędu: traktowania subagenta jak nieco nietypowego konsumenta zamiast jak kanału dystrybucji. Konsolidatorzy, u których technologia się przyjęła, osiągnęli to, wybierając rozwiązanie, które traktowało agenta jak klienta, ta sama zmiana, którą opisujemy dla handlu w Zatoce w tekście co oprogramowanie dla biur podróży w GCC musi robić dobrze, z wymiarem kredytu podkręconym do maksimum.
Ile cię kosztuje zrobienie tego źle
Pierwszy koszt jest cichy. Portal rusza, subagenci są przeszkoleni, a w ciągu kilku tygodni są z powrotem na WhatsAppie i pytają cię o taryfy wiadomościami, bo portal pokazał im cenę, której nie mogli odsprzedać, i nie pozwolił wystawić w ciężar limitu, który jak sądzili mieli. Płacisz teraz za system i za ręczną pętlę, którą miał zastąpić.
Drugi koszt jest głośniejszy. Subagent, którego limitu system nie wyegzekwował, wystawia więcej, niż jest w stanie rozliczyć, a dług zostaje u ciebie w ciężar twojego BSP, bez żadnego mechanizmu odzyskania poza samą relacją. To ta dziura w kształcie ADM w księgach, którą konsolidatorzy na tym rynku rozpoznają na pierwszy rzut oka. Jak przekazywać taryfy netto w dół bez jej tworzenia, to temat naszego przewodnika po dystrybucji taryf netto do subagentów.
Trzeci koszt to ten, którego rzadko się liczy: agent, który odchodzi. Kredyt, szybkość i szacunek to to, co trzyma subagenta przy konsolidatorze, a portal, który źle obsługuje kredyt, jest wolny na telefonie i mówi do niego w niewłaściwym języku, zabiera wszystkie trzy naraz. Numer WhatsApp następnego konsolidatora już jest w jego telefonie.
Co technologia musi zaakceptować
Nic z tego nie oznacza, że łańcucha nie da się przenieść do sieci. Oznacza, że wersja online musi być zbudowana wokół tego, czym łańcuch już jest: kredyt jako relacja, agent jako klient, telefon jako biuro i marża jako coś, co posiada każda warstwa. Konto konsolidatora na tej platformie otwiera się, by sprzedawać dokładnie tak, strony white-label dla agentów pod tobą, twoje treści dostawców udostępnione sieci, którą wybierzesz, limity i rozliczenia w księdze zamiast na papierze, a rozwijanie tej sieci to kwestia tego, którym agencjom przyznajesz kredyt, a nie które funkcje włączasz.
Testem jest ostatecznie wiadomość o północy z Lahore. Jeśli agent widzi swój limit, wyszukuje poufną taryfę, rezerwuje ją wstępnie dla sześcioosobowej rodziny i wystawia w urdu na telefonie, który dwa razy traci połączenie, a ty rano widzisz to wszystko w swojej księdze, technologia zaakceptowała rynek. Jeśli on wciąż pyta cię przez WhatsAppa, nie zaakceptowała.