رفتن به محتوا
وبلاگ

رزرو آنلاین در آمریکای لاتین: فروش در مرحله پرداخت قطعی می‌شود

تحریریه Tekravel
نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی

یک خانواده در بلوهوریزونته سه‌شنبه‌شب در سایت شما یک تور کانکون پیدا می‌کند. هتل و تاریخ‌ها را می‌پسندند. بعد مرحله پرداخت فقط یک سطر نشان می‌دهد — کل مبلغ، امروز، با یک کارت — و برگه را می‌بندند. دو روز بعد تقریباً همان سفر را از فروشنده‌ای می‌خرند که اجازه داد مبلغ را تقسیم کنند. سایت شما هرگز نمی‌فهمد چرا آن‌ها را از دست داد.

این نخستین درس رزرو آنلاین برای آژانس مسافرتی در آمریکای لاتین است: فروش اغلب در سبد خرید تعیین می‌شود، نه در نتایج جست‌وجو. پلتفرم‌های وارداتی معمولاً برای بازارهایی ساخته شده‌اند که یک پرداخت کارتی با یک ارز در آن‌ها پیش‌فرض است، و آمریکای لاتین را صرفاً کار ترجمه می‌بینند. این‌طور نیست. این نوشته برای صاحب آژانسی در سائوپائولو، بوگوتا، لیما یا مکزیکوسیتی است که می‌خواهد تصمیم بگیرد سایت رزروی با برند خودش جلوی مشتری بگذارد یا نه — و آن سایت پیش از نخستین فروش باید از پس چه چیزهایی برآید.

عادت‌های پرداخت سبد خرید را عوض می‌کنند، نه فقط درگاه را

بیشتر گفت‌وگوها درباره پرداخت به این پرسش ختم می‌شود که «از کدام درگاه پشتیبانی می‌کنید». در این منطقه این پرسش خیلی کوچک است. آنچه مشتری در مرحله پرداخت انتظار دارد، شکل خود سبد خرید را تغییر می‌دهد.

در برزیل، پرداخت هزینه سفر به‌صورت اقساط — parcelado — انتظاری روزمره است، نه یک محصول اعتباری. Pix، سامانه پرداخت آنی که بانک مرکزی اداره می‌کند، برای کسانی که نمی‌خواهند کارت بکشند به گزینه پیش‌فرض تبدیل شده و فیش پرداخت boleto هنوز میان مشتریانی که در باجه بانک پول می‌دهند رایج است. در مکزیک meses sin intereses در همان سطر قیمت می‌نشیند و در آرژانتین نامش cuotas sin interés است. مشتری‌ها پیشنهادها را با مبلغ ماهانه مقایسه می‌کنند، نه با مبلغ کل.

هر کدام از این‌ها چیزی را پیش از درگاه تغییر می‌دهد:

  • هزینه اقساط را چه کسی می‌پردازد. «بدون بهره» برای مشتری هرگز برای همه رایگان نیست. اگر پذیرنده بابت تقسیم پرداخت کارمزد بگیرد، آن هزینه باید در مارک‌آپ شما باشد و پیش از آنکه مشتری کرایه را ببیند در قیمت لحاظ شود.
  • بلیت چه زمانی صادر می‌شود. تأیید کارت تقریباً آنی است و انتقال آنی هم همین‌طور. فیش پرداخت چند روز بعد تسویه می‌شود — و نرخ ایرلاین منتظر آن نمی‌ماند. برای رزرو نگه‌داشته‌شده‌ای که پولش هنوز نرسیده، قاعده‌ای لازم دارید.
  • نمایش قیمت چه نشان می‌دهد. اگر رقیب مبلغ ماهانه را نشان دهد و شما فقط مبلغ کل را، مشتری شما را با همان قیمت گران‌تر می‌بیند.
  • استرداد چگونه انجام می‌شود. بازپرداخت سفری که اقساطی خریده شده و بیشتر قسط‌هایش هنوز وصول نشده، عملیاتی کاملاً متفاوت از برگشت‌زدن یک تراکنش کارتی است.

پس پیش از دیدن هر سایتی بنویسید مشتری‌هایتان امروز واقعاً چطور به شما پول می‌دهند — حضوری، با انتقال بانکی، از طریق WhatsApp. سپس بررسی کنید مرحله پرداخت پلتفرم می‌تواند همان مسیر را طی کند، یا آگاهانه تصمیم بگیرید فعلاً به کدام مشتری‌ها آنلاین خدمت نمی‌دهید.

ارز: جدول نرخ مال شماست، زیانش هم

قیمت‌ها اینجا به‌ندرت در یک ارز می‌مانند. کرایه‌های هوایی اغلب به دلار آمریکا ثبت یا تسویه می‌شوند، هتل‌ها ممکن است به دلار یا ارز محلی قرارداد ببندند و مشتری با رئال، پزو یا سول می‌پردازد. در بازارهایی که ارز محلی تند جابه‌جا می‌شود، فاصله میان لحظه قیمت‌دادن و لحظه دریافت پول همان جایی است که حاشیه سود ناپدید می‌شود.

در پلتفرم ما سازوکار این‌گونه است، و بر تصمیم اثر می‌گذارد. هر white-label ارز پیش‌فرض و فهرست ارزهایی را که عرضه می‌کند خودش انتخاب می‌کند و قیمت‌ها در مرورگر و بر اساس جدول نرخی که متعلق به همان tenant است تبدیل می‌شوند. این مفید است — آژانسی در پرو می‌تواند اول سول و بعد دلار نشان دهد — اما یعنی جدول نرخ یک تصمیم تجاری است، نه فنی. هیچ‌کس دیگری برای شما تصمیم نمی‌گیرد چه حاشیه اطمینانی در آن بگذارید یا هر چند وقت به‌روزش کنید.

اینکه هر چند وقت قیمت‌ها را بازبینی کنید، به چیزی که می‌فروشید بستگی دارد:

  • در پرواز، نرخ تأمین‌کننده با برنامه خودش تغییر می‌کند. بخشی که در اختیار شماست تبدیل ارز است، و نرخ کهنه بی‌صدا کرایه سودآور را به زیان تبدیل می‌کند.
  • در تورهایی که خودتان ساخته‌اید و هفته‌ها پیش قیمت‌گذاری کرده‌اید، ریسک بزرگ‌تر است: هزینه هتل با یک ارز قطعی شده، قیمت فروش شما با ارزی دیگر، و پول سفر ممکن است ماه‌ها قسط‌به‌قسط برسد.
  • با مشتریان شرکتی یا ثابتی که بعداً برایشان فاکتور می‌زنید، پیش از نخستین سفر کتبی توافق کنید بدهی به چه ارزی است — نه بعد از نخستین کاهش ارزش پول.

قاعده‌ای که دوام می‌آورد: جدول نرخ را با ریتمی به‌روز کنید که واقعاً بتوانید نگهش دارید — روزانه وقتی ارز در حال نوسان است، و فوراً پس از اعلام کاهش ارزش — و به‌جای امید به اینکه مارک‌آپ نوسان را جذب کند، حاشیه اطمینان کوچکی در خود نرخ بگذارید. ریتم را بنویسید و کار را به یک نفر بسپارید. جدول نرخی که «یک نفر» به‌روزش می‌کند، جدولی است که هیچ‌کس به‌روزش نمی‌کند.

هزینه اشتباه

زیان در یک رزرو به‌ندرت چشمگیر است، و به همین دلیل ماندگار می‌شود. بلیتی که با نرخ هفته پیش فروخته شد. کارمزد اقساطی که خیال می‌کردید مشتری می‌پردازد. رزروی با پرداخت فیشی که پیش از رسیدن پول صادرش کردید و بعد نتوانستید وصولش کنید. هر کدام در گزارش ماهانه استثنایی کوچک به نظر می‌رسد؛ روی هم، تفاوت میان سایتی است که خرج خودش را درمی‌آورد و سایتی که به قیمت تمام‌شده می‌فروشد. هزینه دیگر بی‌صداتر است: مشتریانی که هرگز به انتهای سبد خرید نرسیدند. آن‌ها در هیچ گزارشی دیده نمی‌شوند.

ایرلاین‌های منطقه‌ای و شکاف‌های محتوا

سفر در آمریکای لاتین به ایرلاین‌هایی تکیه دارد که پلتفرمی ساخته‌شده برای اروپا یا خلیج فارس ممکن است حاشیه‌ای بداند: LATAM، Avianca، Copa، Azul، GOL، Aerolíneas Argentinas و شرکت‌های کم‌هزینه‌ای مثل JetSMART و Sky. بخشی از نرخ‌هایشان از همان محتوای GDS به دست شما می‌رسد که بقیه چیزها؛ بخشی فقط از تأمین‌کننده‌ای دیگر، و بخشی اصلاً نمی‌رسد.

پیش از راه‌اندازی، همان جست‌وجوهایی را اجرا کنید که مشتری‌هایتان واقعاً انجام می‌دهند — سائوپائولو به سانتیاگو، بوگوتا به کارتاخنا، لیما به کوسکو، مکزیکوسیتی به کانکون — و نتیجه را با قیمتی که تیمتان دستی می‌دهد مقایسه کنید. اگر مسیری که باجه شما هر هفته می‌فروشد خالی برگردد یا فقط با یک گزینه گران، سایت در چشم مشتری‌ای که آن مسیر را از همه بهتر می‌شناسد خراب به نظر می‌رسد.

در پلتفرم ما محتوای تأمین‌کنندگان از طریق گروه‌های تأمین‌کننده به اشتراک گذاشته می‌شود، نه قراردادهای تک‌به‌تک، پس آنچه یک tenant می‌بیند به گروه‌هایی بستگی دارد که به او داده شده. پرسش درست همین است — کدام گروه‌ها، کدام ایرلاین‌ها — نه اینکه «پرواز هم دارد یا نه».

شکاف دیگر خدمات زمینی است. بسیاری از آژانس‌های اینجا از ترانسفر، تور و هتل در کوسکو یا باریلوچه به اندازه بلیت هواپیما درآمد دارند. پرواز، هتل، تور و جاذبه‌ها برای هر tenant جداگانه فعال می‌شوند و هر tenant فقط خدماتی را نشان می‌دهد که می‌فروشد. اگر حاشیه سودتان در تورهای خودتان است، برای رساندنشان به سایت برنامه بریزید و فرض نکنید فیدی آن‌ها را می‌آورد.

اسپانیایی و پرتغالی یک تنظیم زبانی نیستند

میان‌بُر وسوسه‌انگیز این است که منطقه را دو زبان حساب کنید و تمام. این کار بیشتر چیزهایی را که مشتری‌ها متوجهش می‌شوند از قلم می‌اندازد.

پرتغالیِ برزیل پرتغالیِ لیسبون نیست و مشتری برزیلی املا و واژگان اروپایی را در یک جمله تشخیص می‌دهد. اسپانیایی هم یکدست نیست: واژه بلیت، تور و حتی شکل مؤدبانه خطاب میان مکزیک، کلمبیا و آرژانتین فرق می‌کند. سایتی که با یک اسپانیایی خنثی نوشته شود همه‌جا قابل‌خواندن است و هیچ‌جا طبیعی نیست — برای نتایج جست‌وجو کافی است، اما برای ایمیل تأییدی که خریدار نگرانِ بار اول دو بار می‌خواندش ضعیف است.

بعد زبان‌های بیرون از این دو می‌رسند. آژانس‌های inbound به گردشگران به انگلیسی می‌فروشند. برخی به جوامع مهاجر یا مسافرانی از بیرون منطقه خدمت می‌دهند. سایت به ۴۰ زبان، از جمله خط‌های راست‌به‌چپ، عرضه می‌شود و هر tenant خودش انتخاب می‌کند کدام‌ها نمایش داده شوند — پس پرسش واقعی این نیست که نرم‌افزار چه می‌تواند نشان دهد، بلکه این است که وقتی مشتری به آن ایمیل جواب داد، تیم شما به چه زبان‌هایی می‌تواند پاسخ بدهد. فقط همان‌ها را روشن کنید.

چک‌لیست رزرو آنلاین آژانس مسافرتی در آمریکای لاتین

حوزهپرسشی که اول باید جواب داداگر نادیده بگیرید
روش‌های پرداختمشتری‌ها امروز چطور پول می‌دهند و مرحله پرداخت هر روش را می‌پذیرد؟مشتری در گام آخر می‌رود و نمی‌فهمید چرا
اقساطهزینه تقسیم پرداخت را چه کسی می‌دهد و آیا در مارک‌آپ هست؟هر فروش اقساطی کمتر از تصورتان سود می‌دهد
پرداخت‌های دیررستکلیف رزرو نگه‌داشته‌شده‌ای که پولش تسویه نشده چیست؟بلیت بدون پول صادر می‌شود یا نرخ در انتظار از دست می‌رود
جدول نرخچه کسی، هر چند وقت و با چه حاشیه‌ای به‌روزش می‌کند؟حاشیه سود دنبال نرخ ارز می‌رود نه سیاست قیمت‌گذاری شما
پوشش ایرلاین‌هاپرترددترین مسیرها همان ایرلاین‌هایی را برمی‌گردانند که تیم دستی قیمت می‌دهد؟سایت در چشم باتجربه‌ترین مشتری‌ها خراب به نظر می‌رسد
زبانکارکنان به کدام زبان‌ها و کدام گونه پاسخ می‌دهند؟پاسخ‌ها به زبانی می‌رسند که کسی در دفتر نمی‌خواند
دامنهاول روی زیردامنه پلتفرم راه بیندازید و دامنه خودتان را بعد وصل کنید؟تغییر شتاب‌زده DNS در هفته راه‌اندازی

ممکن است با این ترتیب موافق نباشید. کنسولیداتوری که بیشتر به زیرآژانس‌ها می‌فروشد سقف اعتبار و تسویه را بالاتر از اقساط می‌گذارد؛ آژانس سفرهای تفریحی در برزیل اقساط را اول می‌گذارد و شاید هرگز به نیمی از فهرست نیاز پیدا نکند. دقیقاً به همین دلیل باید نوشتش.

از کجا شروع کنیم

هیچ‌کدام از این‌ها به ساختن نرم‌افزار نیاز ندارد. نیازمند تصمیم‌گرفتن درباره چند موضوع است که نرم‌افزار بعداً اجرایشان می‌کند. ویزارد ثبت‌نام white-label مستقیماً از روی فرم یک سایت برنددار روی زیردامنه پلتفرم می‌سازد، بی‌آنکه کارتی لازم باشد، و دامنه خودتان را می‌توانید بعداً وصل کنید — پس ارزان‌ترین راه آزمودن این چک‌لیست یک سایت زنده است، نه یک صفحه‌گسترده. ببینید ویزارد چه می‌سازد، پنج مسیر پرترددتان را در آن جست‌وجو کنید و تنظیمات ارز و زبان را با جدول بالا تطبیق دهید.

اگر به خلیج فارس هم می‌فروشید، الزامات آنجا به شکلی آموزنده متفاوت است — عادت‌های پرداخت دیگر، مسئله زبانی دیگر. و اگر خدمات زمینی خودتان را بسته‌بندی می‌کنید، استدلال نوشته ما درباره تور اپراتورهایی که آنلاین می‌فروشند تقریباً بی‌تغییر صدق می‌کند.

سبد خرید جایی است که مشتری آمریکای لاتین تصمیم می‌گیرد شما جدی هستید یا نه. پرداخت، ارز و زبان را درست کنید تا نتایج جست‌وجو فقط به‌اندازه کافی خوب باشند.

تحریریه Tekravel

میز فناوری سفر

میز فناوری سفر Tekravel برای اهل صنعت می‌نویسد: صاحبان آژانس‌ها، کنسولیدیتورها و توسعه‌دهندگانی که آن‌ها را یکپارچه می‌کنند. هر مقاله پیش از انتشار با همان پلتفرمی که توصیفش می‌کند بررسی می‌شود.