آژانس مسافرتی در کشورهای خلیج فارس چه نرمافزاری لازم دارد

دمو خوب پیش رفت. نماینده فروشنده یک جستوجوی لندن به پاریس را سریع اجرا کرد، صفحه پرداخت تمیزی با یورو نشان داد، و وقتی درباره عربی پرسیدید روی پرچم کوچکی در گوشه صفحه کلیک کرد و منو به سمت راست برگشت. بعد شما برای یک خانواده کامل جستوجوی ریاض به قاهره را نوشتید. فرم مسافر فقط «نام» و «نام خانوادگی» خواست، انتخابگر تاریخ همچنان چپبهراست ماند، و قیمت در سمت اشتباه کد ارز نشست. کسی در اتاق چیزی نگفت. فقط یک دمو بود.
بیشتر نرمافزارهای رزروی که به آژانسهای مسافرتی کشورهای خلیج فارس عرضه میشوند، در اصل برای یک آژانس اروپایی ساخته و بعد ترجمه شدهاند. این عیب اخلاقی نیست؛ نرمافزار همانجا به دنیا آمده است. اما شکافهایی که به جا میگذارد ظاهری نیستند و دقیقاً در همان هفتههایی خود را نشان میدهند که آژانس شما درآمدش را میسازد. این نوشته درباره همان شکافهاست: آنچه یک آژانس خلیجی از پلتفرم رزرو لازم دارد و یک آژانس اروپایی هرگز مجبور نشده درخواستش کند.
عربی و راستبهچپ یک الزام است، نه یک قابلیت اضافه
فروشنده اروپایی «عربی» را در همان ردیف «پرتغالی» مینویسد. برای او یک فایل زبان دیگر است. برای آژانسی در جده یا شارجه، زبانی است که بیشتر مشتریانش اول با آن میخوانند، و چیدمان راستبهچپ اصلاً مسئله ترجمه نیست؛ مسئله طراحی است و به همه صفحهها دست میزند.
وقتی این جهت در آخر کار وصله میشود، خرابیها قابل پیشبینیاند. جدول گزینههای پرواز وارونه خوانده میشود و ارزانترین نرخ از نظر بصری آخر صف میافتد. آیکونهای «بعدی» به عقب اشاره میکنند. متنهای ترکیبی — جملهای عربی که شماره پرواز، PNR و قیمتی به ریال در خود دارد — به هم میریزند، چون کسی قواعد متن دوجهته را آزمایش نکرده است. مشتری گزارش خطا نمیفرستد. صفحه را میبندد و در واتساپ از کارمند شما استعلام قیمت میگیرد؛ یعنی همان کار دستیای که سایت قرار بود حذفش کند.
نامها نیمه دیگر ماجرا هستند. گذرنامههای خلیجی نامهای بلندی دارند که نام پدر، پدربزرگ و خانواده یا قبیله را در خود دارند، و ایرلاینها آنها را دقیقاً مطابق گذرنامه میخواهند. فرمی با دو خانه کوتاه، کارمند شما را وادار میکند حدس بزند نام را کجا بشکند؛ تقسیم اشتباه یعنی اصلاح نام، و اصلاح نام در برخی نرخها یعنی صدور دوباره بلیت. از فروشنده بخواهید یک نام واقعی پنجبخشی را از اول تا آخر رزرو کند و بلیت صادرشده را نشانتان دهد.
و به یاد داشته باشید چه کسانی دیگر سایت شما را میخوانند. آژانسی در دبی به عربزبانها، انگلیسیزبانها، اردوزبانها، هندیزبانها، فارسیزبانها، روسزبانها و تاگالوگزبانها میفروشد، اغلب در یک هفته. ویترین فروشی که این نوشته کنارش منتشر میشود 40 زبان دارد، از جمله زبانهای راستبهچپ عربی، فارسی، عبری و اردو، و هر وبسایت وایتلیبل خودش انتخاب میکند کدامها را عرضه کند. هر فروشندهای را با همین معیار بسنجید: نه «ما عربی داریم»، بلکه «صفحه پرداخت اردو را روی موبایل نشانم بده».
پرداخت: مشتری در قدم آخر چه انتظاری دارد
صفحه پرداخت اروپایی فرض میکند کارت اعتباری در کار است. بخش بزرگی از مشتریان خلیجی اول سراغ آن نمیروند. مشتری سعودی انتظار mada دارد، کویتی انتظار KNET، بحرینی انتظار BENEFIT، تقریباً هر کس آیفون تازهای دارد انتظار Apple Pay، و گزینه پرداخت اقساطی حالا سؤالی عادی در صفحه پرداخت است، نه چیزی عجیب. مشتریان شرکتی میخواهند در برابر فاکتور با حواله بانکی بپردازند، و برخی مشتریان پس از رزرو آنلاین هنوز در دفتر شما نقد تسویه میکنند.
هیچکدام از اینها فقط کار موتور رزرو نیست؛ به درگاه پرداختی بستگی دارد که با آن قرارداد میبندید و شبکههایی که آن درگاه در کشور شما مجوزشان را دارد. اما پلتفرم است که تعیین میکند اصلاً میتوانید آن درگاه را وصل کنید یا نه، و آیا رزرو میتواند آنقدر در وضعیت «نگهداشته، در انتظار پرداخت» بماند که حواله بانکی برسد. این سؤال را روی نرخی بپرسید که مهلت صدور دارد، چون دقیقاً همانجا سیستم میشکند.
ارز اثری آرامتر اما واقعی دارد. ویترینی در دبی شاید بخواهد بهطور پیشفرض درهم نشان دهد و در عین حال ریال سعودی، دینار کویت یا روپیه هند را برای مسافری که به خانه برمیگردد. در پلتفرم ما هر وبسایت وایتلیبل ارز پیشفرض و فهرست ارزهای عرضهشدهاش را خودش انتخاب میکند، و قیمتها در مرورگر از جدول نرخ ارزی تبدیل میشوند که صاحب سایت کنترلش میکند؛ یعنی شما، نه فروشنده نرمافزار، تصمیم میگیرید مشتری کدام نرخ را ببیند.
مسیرهایی که حجم فروش را میسازند
آژانسهای اروپایی جستوجو را روی جفتشهرهای گردشگری تنظیم میکنند. نان آژانس خلیجی از جای دیگری میآید: کارگران و خانوادههایی که به کشورشان میروند و برمیگردند. دبی به کوچی، بمبئی و حیدرآباد. ریاض و جده به قاهره، کراچی، لاهور و داکا. دوحه به مانیل و کاتماندو. کویت به بیروت. بعد ترافیک عمره در جهت مخالف، و هر تابستان موج سفرهای تفریحی به گرجستان، آذربایجان، ترکیه، بوسنی و اروپا.
این معنای «جستوجوی خوب» را عوض میکند. ایرلاینهای کمهزینه و ایرلاینهای خلیجی باید در یک فهرست نتیجه کنار هم و با ترتیب صادقانه بیایند. رزرو یکطرفه و open-jaw امری عادی است، نه استثنا. بار مجاز برای مسافری که سوغات برای خانواده میبرد جزئیات تعیینکننده است، پس باید پیش از انتخاب نرخ دیده شود، نه بعداً در قوانین نرخ کشف شود. و جستوجویی که فقط برای رفتوبرگشت دو بزرگسال تنظیم شده، برای خانوادهای هفتنفره که برای عروسی به پیشاور میرود خراب به نظر میرسد.
هتلها هم همین منطق را دارند. هتلهای مکه و مدینه بر اساس فاصله تا حرم خریده میشوند، نه تعداد ستاره، و ماژول هتلی که نتواند بر این اساس مرتب یا فیلتر کند، برای عمره به کار نمیآید، هر قدر هم زیبا باشد.
فصلها مارکآپ ثابت را میشکنند
این همان نکتهای است که پول واقعی میبرد، پس طولانیترین بخش مال اوست.
بیشتر پلتفرمهای اروپایی اجازه میدهند مارکآپ را بهصورت درصد یا مبلغ ثابت برای هر رزرو تعیین کنید، شاید جداگانه برای هر تأمینکننده. این در بازاری که تقاضا آرام بالا و پایین میرود کافی است. تقویم خلیج اینطور نیست. نرخهای جنوب آسیا و شام حوالی عید فطر و عید قربان بهشدت جابهجا میشوند، تعطیلات تابستانی مدارس شهرها را یکباره خالی میکند، حج هر چیزی را که به جده و مدینه مربوط است دگرگون میکند، و تعطیلات ملی هم جهشهای کوتاهی رویش اضافه میکنند. خود رمضان برخی مسیرها را آرام و برخی را داغ میکند. و تاریخها هر سال با تقویم قمری جابهجا میشوند، پس قاعدهای که برای «ژوئیه» نوشتهاید سال بعد غلط است.
مارکآپ درصدی امن به نظر میرسد تا وقتی که کارکردش را در یک فصل کامل ببینید.
| قاعده مارکآپ | هفتههای آرام | اوج عید و تابستان | آنچه واقعاً رخ میدهد |
|---|---|---|---|
| درصد یکسان روی هر نرخ | حاشیه روی نرخهای ارزان ناچیز است و در رقابت هم چیزی نمیبرید | حاشیه روی نرخهایی که در چشم مشتری پیشاپیش جهش کردهاند باد میکند | مشتری از قیمت شما کنار قیمت ایرلاین اسکرینشات میگیرد و شما را گرانفروش مینامد، درست در هفتهای که بیش از همیشه به او نیاز دارید |
| مبلغ ثابت برای هر بلیت | معقول | کمتر از آن است که کار اضافه را بپوشاند: تغییر تاریخ، لیست انتظار، تقسیم خانواده | کارکنان شما بیشترین زحمت را برای کمترین درآمد هر رزرو میکشند |
| قاعده جدا برای هر مسیر یا بازه نرخ | قابل تنظیم | قابل تنظیم | جواب میدهد، به شرط آنکه پلتفرم بگذارد بدون برنامهنویس عوضش کنید و بعد رزروهای هر قاعده را ببینید |
| قاعده جدا برای هر نوع مشتری (خردهفروشی، شرکتی، سابایجنت) | قیمتهای B2B شما را حفظ میکند | نمیگذارد سابایجنتها ارزانتر از سایت خردهفروشی خودتان بفروشند | از همان روزی که به آژانسهای دیگر میفروشید ضروری است |
ممکن است با ستون آخر مخالف باشید؛ برخی آژانسها تمام سال با درصد ثابت کار میکنند و تماسهای عصبانی را تحمل میکنند. اما این را آگاهانه تصمیم بگیرید. آزمون فروشنده ساده است: از او بخواهید مارکآپ یک مسیر و یک نوع مشتری را از فردا تغییر دهد، و نشان دهد کجا خواهید دید که تغییر جواب داده یا نه. اگر پاسخ «یک تیکت پشتیبانی باز میکنیم» بود، پاسخ منفی است.
پیش از قرارداد درباره نرمافزار رزرو چه بپرسید
این فهرست را به دموی بعدی ببرید و بخواهید نشان بدهند، نه تعریف کنند.
- یک پرداخت کامل به عربی روی موبایل انجام دهید، شامل فرم مسافر، مرحله پرداخت و ایمیل تأیید. بعد همین را به اردو.
- یک نام بلند چندبخشی مطابق گذرنامه رزرو کنید و بلیت صادرشده را ببینید.
- ارز پیشفرض و فهرست ارزهای عرضهشده را ببینید، و اینکه چه کسی نرخ تبدیل را تعیین میکند.
- ببینید نرخ چطور نگه داشته میشود تا مشتری با حواله بپردازد، و اگر مهلت صدور زودتر برسد چه میشود.
- بدون تماس با پشتیبانی، مارکآپ یک مسیر و یک نوع مشتری را تغییر دهید.
- برای مشتریان آژانسی ورود پیش از جستوجو را الزامی کنید و یک مشتری تجاری را با تأیید دستی ثبت کنید. در پلتفرم ما هر دو برای هر ویترین یک کلید جداگانهاند، چون بسیاری از آژانسهای خلیجی با یک برند هم B2B میفروشند و هم خردهفروشی.
- سقف اعتبار سابایجنتها و فاکتورهای تسویه را بخشی از سیستم ببینید، نه صفحهگستردهای که داده را به آن صادر میکنید.
- یک سرویس را خاموش کنید. اگر تور و تفریحات نمیفروشید، مشتریانتان نباید زبانه خالی تفریحات ببینند.
- بعداً دامنه خودتان را وصل کنید، بیآنکه دامنهای را که با آن شروع کردید از دست بدهید.
هیچچیز در این فهرست عجیب نیست. فقط فهرستی است که آژانس اروپایی هیچوقت نمینویسد، چون هیچکدامش برایش دردسر نمیسازد.
هزینه انتخاب اشتباه
هزینه بهندرت حق اشتراک است. فصل عیدی است که صفحه پرداخت عربیتان مشتریان را به واتساپ پس میفرستد و بهترین کارکنانتان شلوغترین دو هفته سال را به ورود دستی رزروها میگذرانند. سابایجنتی است که میفهمد مارکآپ شما برای او همان است که برای مشتری رهگذر، و بیصدا سراغ کنسولیدیتوری میرود که با او مثل یک شریک تجاری رفتار کند. اشتباه تقسیم نامی است که یک نرخ ارزان را به صدور دوباره بلیت تبدیل میکند. مهاجرت به پلتفرم دیگر در میانه سال یک فصل را از شما میگیرد؛ انتخاب بد از ابتدا دو فصل.
اگر میخواهید پیش از همه این گفتوگوها ببینید یک ویترین عربی با لوگوی خودتان چطور کار میکند، با ویزارد وایتلیبل یک سایت بسازید؛ مستقیماً از روی فرم یک سایت برنددار روی زیردامنه پلتفرم آماده میکند و کارت بانکی نمیخواهد. صفحه امکانات نشان میدهد هر سایت چه چیزهایی دریافت میکند. و اگر کار اصلی شما تأمین محتوا برای آژانسهای دیگر در سراسر خلیج است، صفحه حساب کنسولیدیتور به کارتان بیشتر میآید.