พอร์ทัลจัดการซับเอเจนต์: เครดิตมาก่อน ค้นหาทีหลัง

วันนี้เป็นวันทำงานสุดท้ายของเดือน และฝ่ายบัญชีของคุณเปิดหน้าต่างค้างไว้สามจอ ได้แก่ สเตทเมนต์จากสายการบิน บัญชีธนาคาร และสเปรดชีตที่แยกแท็บให้ซับเอเจนต์ทีละราย บริษัททัวร์แห่งหนึ่งในเชียงใหม่มียอดค้างที่ไม่มีใครตกลงไว้ คนหนึ่งที่เคาน์เตอร์ของคุณออกตั๋วให้เขาสี่ใบเมื่อเย็นวันพฤหัส เพราะเอเจนต์บอกว่าโอนเงินแล้ว แต่เงินไม่ได้อยู่ระหว่างทางเลย คอนโซลิเดเตอร์ส่วนใหญ่ที่ออกตามหาพอร์ทัลจัดการซับเอเจนต์ล้วนเคยผ่านสัปดาห์แบบนี้มาแล้ว และเดโมส่วนใหญ่ที่พวกเขานั่งดูก็เปิดฉากด้วยช่องค้นหา
ช่องค้นหาคือส่วนที่น่าสนใจน้อยที่สุด
พอร์ทัลจัดการซับเอเจนต์จัดการอะไรจริงๆ
ซับเอเจนต์ของคุณหาราคาตั๋วได้อยู่แล้ว พวกเขาหาเจอใน LINE หรือ WhatsApp ของคุณ ในเครื่อง GDS ในเว็บของคู่แข่ง สิ่งที่พวกเขาทำไม่ได้ถ้าไม่มีคุณคือซื้อแบบเครดิต และสิ่งที่คุณทำไม่ได้ถ้าไม่มีระบบคือการรู้ว่า ณ วินาทีที่พวกเขากดจอง เครดิตก้อนนั้นยังเหลืออยู่หรือไม่ พอร์ทัลคือระบบเครดิตที่มีช่องค้นหาวางอยู่ข้างบน ให้ประเมินจากล่างขึ้นบน
นั่นแปลว่าต้องถามผู้ขายคนละคำถาม ไม่ใช่ "ค้นหาเร็วแค่ไหน" แต่เป็น "จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเอเจนต์ที่วงเงินเต็มแล้วพยายามออกตั๋ว" ไม่ใช่ "มีซัพพลายเออร์กี่ราย" แต่เป็น "สเตทเมนต์ของเอเจนต์ในวันที่หนึ่งหน้าตาเป็นอย่างไร และส่งไปทั้งอย่างนั้นได้เลยไหม"
เจ็ดความสามารถ และแต่ละข้อตัดสินอะไร
โบรชัวร์พอร์ทัลทุกเจ้าล้วนไล่รายการฟีเจอร์ นี่คือรายการที่สั้นกว่า เป็นสิ่งที่ตัดสินว่าใครเป็นหนี้ใคร และคุณจะรู้ได้อย่างไร
| ความสามารถ | ตัดสินอะไร | หน้าตาเมื่อไม่มี |
|---|---|---|
| การรับเอเจนต์เข้าระบบ | ใครบ้างที่มีสิทธิ์เห็นราคาของคุณ | แจกบัญชีตามที่ขอ คนที่ลาออกจากเอเจนซีไปหลายเดือนแล้วยังค้นหาราคาอยู่ |
| ระดับและมาร์กอัป | เอเจนต์แต่ละรายจ่ายเพิ่มจากราคาเน็ตของคุณเท่าไร | มาร์กอัปเดียวใช้กับทุกคน หรือสัญญาตัวเลขต่างกันกับแต่ละรายผ่านแชต |
| วงเงินเครดิต | เอเจนต์ค้างคุณได้เท่าไรก่อนที่การจองจะถูกหยุด | วงเงินที่อยู่ในหัวใครสักคนและยืดได้ทุกวันศุกร์ |
| การกันที่นั่งและเงินมัดจำ | ที่นั่งที่กันไว้กินเครดิตหรือไม่ และกินของใคร | การกันที่นั่งที่หมดอายุโดยไม่มีใครเห็น เงินมัดจำที่จับคู่กับการจองไม่ได้ |
| สเตทเมนต์ | เอเจนต์ค้างเท่าไร ทีละรายการ ณ วันที่กำหนด | สเปรดชีตสิ้นเดือนที่ต้องทำใหม่ด้วยมือและถูกโต้แย้งทีละบรรทัด |
| การคืนเงิน | เงินที่สายการบินคืนมาถึงมือเอเจนต์เมื่อไร | เงินคืนถูกหักกลบเงียบๆ หรือถูกจ่ายซ้ำสองครั้ง |
| การยุติความร่วมมือ | การจองและยอดค้างของเอเจนต์จะเป็นอย่างไรเมื่อแยกทางกัน | PNR ที่เปิดค้างโดยไม่มีเจ้าของ และยอดค้างที่ไม่มีใครตาม |
ลำดับนี้เถียงกันได้ คอนโซลิเดเตอร์บางรายจะยกการคืนเงินขึ้นมาเหนือการกันที่นั่ง เพราะสายโทรศัพท์อารมณ์เสียมักมาจากเรื่องคืนเงิน แต่ถ้าเครื่องมือใดคลุมเครือในข้อใดข้อหนึ่งจากเจ็ดข้อนี้ สุดท้ายคุณจะต้องรันส่วนนั้นบนสเปรดชีตข้างๆ และสเปรดชีตนั้นจะกลายเป็นฉบับที่ทุกคนเชื่อ
ทำไมวงเงินเครดิตคือหัวใจ ไม่ใช่แค่ฟีเจอร์หนึ่ง
สินค้าที่แท้จริงของคอนโซลิเดเตอร์ไม่ใช่ราคาตั๋ว ในวันที่ดี ซับเอเจนต์ของคุณอาจหาราคาใกล้เคียงกันได้จากที่อื่น สิ่งที่พวกเขาได้จากคุณคือการออกตั๋วตอนนี้แล้วจ่ายทีหลัง ขณะที่คุณแบกความเสี่ยงไว้จนถึงรอบชำระ BSP ครั้งถัดไป ตั๋วทุกใบที่คุณออกแบบเครดิตคือเงินกู้ระยะสั้นให้ธุรกิจเล็กๆ รายหนึ่ง และสายการบินจะเรียกเก็บจากคุณ ไม่ว่าเอเจนต์จะจ่ายหรือไม่ก็ตาม
ดังนั้นกฎข้อเดียวที่พอร์ทัลต้องบังคับใช้โดยไม่มีข้อยกเว้นคือวงเงิน บังคับใช้ ไม่ใช่แค่แสดงผล วงเงินที่โชว์บนแดชบอร์ดแต่เอเจนต์ยังจองเกินได้คือฟีเจอร์รายงาน วงเงินที่ถูกตรวจก่อนการจองจะผ่าน โดยเทียบกับยอดที่เอเจนต์ค้างอยู่บวกยอดที่กำลังจะเพิ่ม คือการควบคุมเครดิต
บนแพลตฟอร์มนี้ วงเงินเครดิตของซับเอเจนต์และการออกใบแจ้งหนี้กระทบยอดถูกสร้างไว้ในระบบ ไม่ได้เก็บไว้ในสเปรดชีต วงเงินถูกใช้ก่อนที่การจองจะได้รับการยอมรับ และสเตทเมนต์สิ้นเดือนคือใบแจ้งหนี้กระทบยอดที่มีรายการครบ ไม่ใช่ไฟล์ที่ใครสักคนมานั่งประกอบ จะตั้งวงเงินหลวมหรือเข้มเป็นการตัดสินใจทางธุรกิจ แต่วงเงินจะยืนอยู่ได้ไหมตอนหกโมงเย็นวันศุกร์ ไม่ควรเป็นเรื่องที่ต้องตัดสินใจ
จากนั้นมีคำถามเล็กๆ ตามมาอีกสองข้อ การกันที่นั่งกินเครดิตด้วยหรือเฉพาะตั๋วที่ออกแล้ว แบบไหนก็ถูกได้ แต่คุณต้องรู้ว่าใช้แบบไหน และเมื่อเงินคืนกลับมา วงเงินของเอเจนต์คืนทันทีหรือรอจนคุณกระทบยอดเสร็จ ผู้ขายที่ตอบสองข้อนี้ไม่ได้ในประโยคเดียวคือคนที่ยังไม่ค่อยได้คิดเรื่องเครดิต
สองร้อยบัญชี โดยไม่เผยชื่อซัพพลายเออร์
สมมติว่าเครือข่ายของคุณโตขึ้นเป็นสองร้อยเอเจนซี ทุกรายต้องมีบัญชีเข้าระบบ และทุกรายอยากรู้ว่าราคาของคุณมาจากไหน เพราะวันที่พวกเขารู้ คือวันที่พวกเขาลองไปซื้อตรงได้ ธุรกิจจัดจำหน่ายเป็นแบบนี้มาตลอด หน้าที่ของพอร์ทัลคือให้อย่างแรกโดยไม่ให้อย่างหลัง
ในทางปฏิบัติมีสามเรื่อง หน้าร้านควรบังคับให้ล็อกอินก่อนค้นหา เพื่อไม่ให้ราคาของคุณเป็นของสาธารณะ เอเจนซีควรสมัครในฐานะลูกค้าธุรกิจที่คุณเป็นคนอนุมัติ ไม่ใช่บัญชีที่โผล่ขึ้นมาข้ามคืน ที่นี่หน้าร้านสามารถบังคับล็อกอินก่อนค้นหาและลงทะเบียนลูกค้าธุรกิจพร้อมการยืนยันตัวตนด้วยมือแบบเลือกได้ และสิ่งที่เอเจนต์จองได้ควรมาจากสิ่งที่คุณเลือกให้ คอนเทนต์ซัพพลายเออร์บนแพลตฟอร์มนี้แชร์ผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ผู้เช่าแต่ละรายจึงเห็นเฉพาะซัพพลายเออร์ที่กลุ่มของตนได้รับ ไม่มีอย่างอื่น
ข้อสุดท้ายนี้อย่าเชื่อคำพูดของผู้ขายรายไหน ขอให้เขาล็อกอินเป็นเอเจนต์ทดสอบต่อหน้าคุณ ทำการจองหนึ่งรายการ แล้วเปิดใบยืนยัน ชื่อใดก็ตามที่ปรากฏบนหน้าจอนั้น คือชื่อที่เอเจนต์ของคุณจะได้เห็น
พนักงานของคุณเองก็ต้องมีวินัยแบบเดียวกันในทิศทางกลับกัน คนที่รับสายเอเจนต์ไม่จำเป็นต้องแก้มาร์กอัป และคนที่ตั้งมาร์กอัปไม่จำเป็นต้องทำการคืนเงิน ผู้เช่าแต่ละรายได้แผงผู้ดูแลระบบของตัวเองพร้อมสิทธิ์พนักงานตามบทบาท ฟีเจอร์น่าเบื่อที่กันไม่ให้พนักงานใจดีขยายวงเงินให้ใครเป็นการช่วยเหลือ
เดือนแรก: ย้ายเอเจนต์ออกจากสเปรดชีต
ไม่มีใครย้ายเครือข่ายทั้งหมดได้ในวันเดียว และการพยายามทำแบบนั้นคือวิธีที่ยอดค้างหายไป ลำดับที่มักใช้ได้ผลคือ
- ปิดบัญชีเก่าในวันที่กำหนดแน่นอน และตกลงยอดยกมาของเอเจนต์แต่ละรายเป็นลายลักษณ์อักษร ข้อโต้แย้งทุกเรื่องหลังจากนี้จะย้อนกลับมาที่ตัวเลขนี้
- ตั้งระดับมาร์กอัปให้เสร็จก่อนที่เอเจนต์คนใดจะล็อกอิน เอเจนต์ที่เห็นราคาหนึ่งบนพอร์ทัลและอีกราคาใน LINE จะขอราคาที่ต่ำกว่า และคุณก็จะให้
- ตั้งวงเงินแต่ละรายตามยอดที่เอเจนต์ค้างจริงในเดือนปกติ ไม่ใช่ตามที่เขาขอไว้เมื่อปีที่แล้ว
- ย้ายเอเจนต์ที่ไว้ใจได้ที่สุดก่อน คนที่จ่ายตรงเวลาและบ่นอย่างสุภาพ พวกเขาจะเจอปัญหาโดยไม่เปลี่ยนมันเป็นข้อพิพาท
- เปิดช่องแชตไว้เหมือนเดิม แต่ตอบคำถามเรื่องราคาด้วยลิงก์ไปยังพอร์ทัลแทนการบอกราคา
- สิ้นเดือนแรก ส่งสเตทเมนต์จากพอร์ทัลไปโดยไม่แก้ไข ถ้าต้องแก้ด้วยมือ ให้ไปแก้ที่การตั้งค่าแทน
เอเจนต์ที่เงียบๆ มักจะติดอยู่กับโทรศัพท์นานที่สุด ไม่เป็นไร คนที่จองมากที่สุดจะย้ายก่อน เพราะพอร์ทัลทำให้เขาออกตั๋วตอนกลางคืนได้โดยไม่ต้องรอคุณ
ครึ่งแรกของเรื่องนี้ ว่าทำไมคอนโซลิเดเตอร์ถึงต้องสร้างพอร์ทัลขึ้นมา อยู่ในบทความของเราเรื่องพอร์ทัลซับเอเจนต์ในดูไบ ส่วนมุมของเอเจนซีในห่วงโซ่เดียวกัน อ่านได้ที่ใครเป็นคนออกตั๋วให้เอเจนซีที่ไม่มี IATA จริงๆ
ต้นทุนของเครื่องมือที่ผิด: เย็นวันศุกร์หนึ่งวัน
เอเจนต์รายหนึ่งจองเกินวงเงินตอนหนึ่งทุ่มวันศุกร์ บางทีเครื่องมืออาจแค่ขึ้นคำเตือน บางทีคนที่เคาน์เตอร์ของคุณอาจกดข้ามเพราะเอเจนต์รายนี้จ่ายตลอด ตั๋วออกภายใต้เลขของคุณ จึงเข้าไปอยู่ในรายงาน BSP ของคุณ และสายการบินจะเรียกเก็บจากคุณตามวันครบกำหนด
วันจันทร์ เอเจนต์บอกว่าลูกค้ายกเลิก หรือเงินจะมาสัปดาห์หน้า หรือไม่พูดอะไรเลย ตอนนี้คุณกำลังแบกหนี้ที่เขามีต่อสายการบินด้วยเงินสดของตัวเอง และเอกสารเดียวที่มีคือแชตหนึ่งเธรด ถ้าเป็นค่าโดยสารแบบคืนเงินไม่ได้ ก็ไม่มีอะไรให้ถอย ถ้าคืนได้ เงินคืนจะกลับมาที่คุณ และเอเจนต์จะอยากให้นำไปหักกับยอดที่เขายังไม่ได้จ่าย
เอเจนต์รายเดียวทำแบบนี้ครั้งเดียวเป็นแค่ความรำคาญ แต่ในระดับเครือข่าย นี่คือความต่างระหว่างคอนโซลิเดเตอร์ที่เติบโต กับรายที่ใช้ทุกสิ้นเดือนไล่ตามเงิน วงเงินที่ระบบบังคับใช้ไม่ได้ทำให้เอเจนต์ซื่อสัตย์ขึ้น แต่ทำให้คำถามนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะการจองไม่มีวันผ่าน
เริ่มจากตรงไหน
หยิบเจ็ดแถวข้างต้นมา ทำเครื่องหมายแถวที่วันนี้คุณยังทำบนกระดาษ แล้วใช้มันประเมินพอร์ทัลทุกตัวเป็นอันดับแรก หน้าจอค้นหาจะไม่มีปัญหา แทบทุกครั้งเป็นแบบนั้น ถ้าคุณกำลังเริ่มต้นเป็นคอนโซลิเดเตอร์แทนที่จะเปลี่ยนเครื่องมือ หน้าสำหรับคอนโซลิเดเตอร์จะบอกว่าบัญชีนั้นมีอะไรบ้าง ตั้งแต่การขายเว็บไซต์ white-label ให้ซับเอเจนต์ของคุณเอง ไปจนถึงการแชร์คอนเทนต์ซัพพลายเออร์ให้เครือข่าย