คอนโซลิเดเตอร์ตั๋วเครื่องบินในดูไบ: โจทย์พอร์ทัลซับเอเจนต์

ห้าทุ่มที่ดูไบ ซับเอเจนต์ในการาจีส่งภาพหน้าจอราคาตั๋วมาพร้อมคำสั้นๆ ว่า ยังได้อยู่ไหม คนที่โต๊ะของคุณเช็กแล้วพิมพ์ตัวเลขตอบกลับ และหวังว่าตัวเลขนั้นจะยังจริงตอนที่ลูกค้าตกลง พรุ่งนี้บทสนทนาเดิมก็เกิดซ้ำกับไนโรบี ริยาด และธากา สำหรับคอนโซลิเดเตอร์ตั๋วเครื่องบินในดูไบหลายราย นี่ไม่ใช่ความล้มเหลวของธุรกิจ นี่คือตัวธุรกิจเอง และมันก็ใช้ได้มาหลายปี
มันเลิกใช้ได้เมื่อถึงขนาดหนึ่ง และขนาดนั้นไม่เกี่ยวกับจำนวนตั๋ว แต่เกี่ยวกับว่าฝั่งคุณมีกี่คนที่ต้องจำว่าสัญญาอะไรไว้กับใคร
ทำไมดูไบทำให้เรื่องนี้ยากกว่าที่เห็น
ผู้ค้าส่งในเมืองส่วนใหญ่ขายให้เอเจนต์ที่ใช้สกุลเงินเดียวกัน ภาษาเดียวกัน และสัปดาห์ทำการของธนาคารเดียวกัน คอนโซลิเดเตอร์ในดูไบแทบไม่เคยได้ความสะดวกนั้น ฐานซับเอเจนต์กระจายไปทั้งกลุ่มประเทศอ่าว เอเชียใต้ และแอฟริกา แต่ละมุมมีเวลาทำงานของตัวเอง วิธีจ่ายเงินของตัวเอง และภาษาที่อยากได้ใบเสนอราคา การชำระบัญชี สกุลเงิน และภาษาจึงไม่ใช่ของแถมที่ติดเพิ่มเข้าไปในสินค้า แต่เป็นสินค้าที่ซับเอเจนต์สัมผัสจริง
นี่คือเหตุผลที่เว็บจองทั่วไปแก้ไม่ได้ การขายตั๋วให้ลูกค้าทั่วไปเป็นโจทย์หนึ่ง การส่ง net fare ให้ธุรกิจที่จะบวกกำไรของตัวเอง ขายเชื่อ และใช้อีกสกุลเงินหนึ่ง เป็นอีกโจทย์หนึ่ง
พอร์ทัลซับเอเจนต์ต้องทำอะไรให้ผู้ค้าส่งในดูไบ
งานสี่อย่าง เรียงตามที่ซับเอเจนต์มักบ่น:
- แสดงราคาของเอเจนต์แต่ละราย ซับเอเจนต์ควรเห็นราคาที่สร้างไว้ให้ตัวเอง ไม่ใช่ published fare ที่ต้องมาขอให้คุณลดให้
- ถือวงเงินเครดิตและบังคับใช้ พอร์ทัลเป็นผู้ตัดสินว่าการจองครั้งถัดไปผ่านหรือไม่ ไม่ใช่คนที่จำบทสนทนาได้
- ชำระบัญชีแบบที่ทั้งสองฝ่ายอ่านออก ยอดที่เอเจนต์ค้างคุณคือเอกสารที่มีรายการ ไม่ใช่ตัวเลขในข้อความ
- พูดภาษาและใช้สกุลเงินของเอเจนต์ สำหรับฐานนี้อย่างน้อยต้องมีอาหรับ อูรดู และฮินดี พร้อมราคาในสกุลเงินของเอเจนต์เอง
บนแพลตฟอร์มนี้ ชิ้นส่วนเหล่านี้มีอยู่ในรูปฟีเจอร์ ไม่ใช่การหาทางเลี่ยง หน้าร้านกำหนดให้ล็อกอินก่อนค้นหาได้ ลงทะเบียนลูกค้าธุรกิจได้ และตรวจสอบด้วยมือได้หากคุณต้องการอนุมัติทีละราย วงเงินเครดิตของซับเอเจนต์และใบแจ้งหนี้ชำระบัญชีมีมาในระบบ ไม่ต้องใช้สเปรดชีต หน้าร้านรองรับ 40 ภาษา รวมถึงภาษาที่เขียนจากขวาไปซ้าย และแต่ละเว็บเลือกสกุลเงินเริ่มต้นกับรายการสกุลเงินที่เปิดให้ใช้ได้เอง โดยแปลงราคาจากตารางอัตราแลกเปลี่ยนที่เก็บแยกต่อเว็บ
สิ่งที่มันไม่ทำคือกำหนดเงื่อนไขการค้าของคุณ เอเจนต์ควรได้เครดิตเท่าไร และราคาควรเป็นเท่าไร ยังเป็นการตัดสินใจของคุณ พอร์ทัลแค่ทำให้แน่ใจว่าเงื่อนไขนั้นถูกใช้ทุกครั้ง
WhatsApp กับสเปรดชีต เทียบกับพอร์ทัล ทีละขั้นตอน
| ขั้นตอน | WhatsApp และสเปรดชีต | พอร์ทัลซับเอเจนต์ |
|---|---|---|
| เสนอราคา | ตัวเลขที่พิมพ์จากโต๊ะ ใช้ได้จนกว่าราคาจะขยับ | เอเจนต์ค้นหาเองและเห็นราคาของตัวเองในขณะนั้น |
| กันที่ | ข้อความว่ากันไว้แล้ว และต้องคอยจำเวลา | รายการจองที่มีกำหนดเวลาของตัวเอง ทั้งสองฝ่ายมองเห็น |
| ออกตั๋ว | มีคนพิมพ์ข้อมูลจากแชตลงระบบซ้ำอีกรอบ | บันทึกการขายครั้งเดียว พร้อมลูกค้า ซัพพลายเออร์ ต้นทุน และ markup |
| คืนเงิน | เธรดยาวที่ต้องเลื่อนหาว่าใครได้รับสัญญาอะไร | รายการเดียว ยอดเงินจึงตามการจองไปด้วย |
| รายการเดินบัญชี | ทำมือตอนสิ้นเดือน แล้วก็ถูกโต้แย้ง | ใบแจ้งหนี้ชำระบัญชีรายซับเอเจนต์ ที่ใช้วงเงินเครดิตไว้แล้ว |
ต้องยุติธรรมกับคอลัมน์ซ้าย เพราะผู้ค้าส่งเก่งๆ จำนวนมากยังทำงานแบบนั้น มันเร็วสำหรับกลุ่มเอเจนต์เล็กๆ ที่ไว้ใจคุณ และไม่ต้องอบรมอะไร ปัญหาไม่ได้อยู่ที่แถวใดแถวหนึ่ง ปัญหาคือทุกแถวพึ่งความจำของคนคนเดียว และความจำไม่ได้โตตามจำนวนเอเจนต์ จำนวนสกุลเงิน หรือจำนวนคืนที่คุณต้องตอบ
การออกตั๋วด้วยมือทำให้คุณเสี่ยง ADM ตรงไหน
Agency Debit Memo คือการที่สายการบินแจ้งว่าตั๋วใบหนึ่งออกโดยผิดกฎของเขา และเรียกเก็บส่วนต่าง การออกตั๋วด้วยมือเป็นแหล่งที่มาของมันอย่างสม่ำเสมอด้วยเหตุผลธรรมดา เช่น ราคาที่เสนอจากภาพหน้าจอซึ่งเปลี่ยนไปแล้ว ชื่อที่พิมพ์ผิด การจองซ้ำเพราะคอนเฟิร์มแรกจมหายในเธรดยาว
เมโมมักตกที่เอเจนซี่ที่ใช้เลข IATA ออกตั๋ว ซึ่งก็คือคุณ จากนั้นคุณพยายามเรียกคืนจากซับเอเจนต์ และข้อพิพาททั้งหมดตั้งอยู่บนประวัติแชตที่ไม่มีฝ่ายไหนประกอบกลับได้ครบ พอร์ทัลไม่ได้ห้ามสายการบินออกเมโม แต่มันทิ้งบันทึกว่าเสนออะไรและออกอะไรไป ซึ่งคือสิ่งที่คุณต้องใช้เพื่อโต้แย้ง
ต้นทุนของการทำมือต่อไป
ต้นทุนที่มองเห็นคือเวลาพนักงานตอนห้าทุ่ม ต้นทุนที่มองไม่เห็นคือซับเอเจนต์ที่ย้ายไป
ยังมีความเสี่ยงข้อที่สองที่ตรงไปตรงมากว่า ในเครือข่ายที่วิ่งบนแชต ส่วนใหญ่จะมีคนคนเดียวที่รู้ว่าเอเจนต์รายไหนได้ราคาเท่าไร และใครเกินวงเงินอยู่เงียบๆ เมื่อคนนั้นลาพัก ป่วย หรือถูกคู่แข่งดึงตัวไป ความรู้นั้นก็ออกจากออฟฟิศไปในบ่ายวันเดียวกัน พอร์ทัลน่าเบื่อก็เพราะเหตุผลนี้ มันเก็บกฎไว้ในที่ที่ใครที่โต๊ะก็อ่านได้ สัปดาห์ที่ดีจึงไม่ต้องพึ่งความจำของใครคนเดียว
ลองนึกถึงเอเจนต์ในไนโรบีที่ทักคุณและผู้ค้าส่งอีกสองราย หนึ่งในนั้นให้บัญชีล็อกอินกับเธอแล้ว เธอค้นหาตามจังหวะของตัวเอง เห็นราคาของตัวเอง เห็นยอดค้าง และไม่ต้องรอใครพิมพ์ เธอไม่ได้ทิ้งคุณเพราะคุณแพงกว่า เธอไปเพราะโต๊ะอื่นตอบได้เร็วกว่าคุณ ทุกเวลา โดยไม่ต้องถาม กว่าคุณจะรู้ตัว ยอดของเธอไม่ได้ลดลง มันแค่ไปอยู่ที่อื่นแล้ว
เริ่มตรงไหนโดยไม่ต้องรื้อทุกอย่าง
ไม่จำเป็นต้องย้ายเอเจนต์ทั้งหมดในสัปดาห์เดียว ย้ายรายที่ทักคุณบ่อยที่สุดก่อน ปล่อยที่เหลือไว้บนแชตอีกสักพัก แล้วให้บันทึกในพอร์ทัลค่อยๆ แทนที่สเปรดชีตทีละราย
ถ้าอยากดูว่าบัญชีคอนโซลิเดเตอร์เปิดอย่างไร เริ่มที่หน้าสำหรับคอนโซลิเดเตอร์ ซึ่งอธิบายการขายเว็บ white-label ให้ซับเอเจนต์และการแชร์คอนเทนต์ซัพพลายเออร์กับเครือข่าย ถ้านักพัฒนาของคุณจะเชื่อมต่อกับสินค้าโดยตรง API ตั๋วเครื่องบินและโรงแรม เริ่มจากการพูดคุย ไม่ใช่คีย์ที่กดรับเองได้