Wybór dostawcy API rezerwacji lotów: zajrzyjcie za API

Krótka lista zwykle wygląda dobrze. Trzech dostawców API rezerwacji lotów, każdy z porządną dokumentacją REST, kluczem do sandboxa w pierwszym tygodniu i endpointem wyszukiwania, który zwraca taryfy dla sprawdzonych tras. Zespół wybiera tego z najprzyjemniejszym SDK, w sprint lub dwa buduje wyszukiwanie, wycenę i rezerwację, po czym planuje demo. A potem, tuż przed startem, ktoś pyta, kto właściwie wystawia bilet. Czasem odpowiedź brzmi: wy, co wymaga akredytacji, której firma nie ma, albo depozytu, którego nikt nie zaplanował w budżecie. Czasem bilet wystawia się bez kłopotu, a pierwsza prośba o zwrot okazuje się mailem do działu wsparcia w innej strefie czasowej.
Niczego z tego nie było w dokumentacji, bo to nie jest pytanie o dokumentację. Wybór dostawcy API rezerwacji lotów to przede wszystkim wybór tego, co stoi za API: czyja ticketing authority wystawia e-bilet, czyje pieniądze się przemieszczają i kiedy, oraz kto odpowiada, gdy bilet trzeba unieważnić (void), zwrócić albo wystawić ponownie. Wyszukiwanie, wycena i rezerwacja wszędzie wyglądają mniej więcej tak samo. To tę część zespoły porównują, i to właśnie ona jest identyczna.
Cztery rodzaje dostawców sprzedają te same endpointy
Z zewnątrz każde API lotów ma wywołanie wyszukiwania, wywołanie ceny lub oferty, wywołanie rezerwacji lub zamówienia i jakąś drogę do biletu. Za tymi wywołaniami kryją się zupełnie różne łańcuchy handlowe. Na krótkiej liście pojawiają się mniej więcej cztery rodzaje dostawców, a granice między nimi się zacierają, bo wiele firm jest dwoma naraz.
| Rodzaj dostawcy | Kto wystawia bilet | Czego potrzebujecie, zanim zaczniecie sprzedawać | Jak płyną pieniądze | Po wystawieniu biletu |
|---|---|---|---|---|
| GDS, bezpośrednio | Zwykle wy, na własnej ticketing authority | Najczęściej własnej akredytacji i umowy na wystawianie biletów, plus umowy handlowej z GDS | Rozliczacie się z liniami przez plan rozliczeń, który daje akredytacja (na większości rynków BSP) | Bogate komendy obsługi istnieją, ale to wasz zespół je wykonuje |
| Kanał NDC linii lotniczej, bezpośrednio | Wy albo linia, zgodnie z waszą umową z nią | Umowy z każdą linią, jedna linia po drugiej | Na warunkach każdej linii, które mogą, ale nie muszą przechodzić przez ten sam plan rozliczeń | Zmiany i zwroty tam, gdzie dana linia je zbudowała; różni się to między przewoźnikami |
| Agregator treści GDS i NDC | Zależy od agregatora: wy na swojej authority albo agregator na swojej | Zapytajcie. Niektórzy wymagają waszej akredytacji, inni nie | Zapytajcie. Depozyt, kredyt lub karta przy każdej rezerwacji | Jeden znormalizowany interfejs, ale każda operacja jest tak kompletna, jak źródło, które za nią stoi |
| API konsolidatora lub platformy B2B | Konsolidator, na swojej ticketing authority | Konto u konsolidatora; bez własnej akredytacji | Depozyt lub linia kredytowa u konsolidatora, rozliczane na jego warunkach | To, co platforma udostępnia jako wywołania; niektóre operacje mogą nadal być prośbami obsługiwanymi przez jej dział |
Z każdą komórką można się spierać i powinniście to robić, z dostawcą po drugiej stronie stołu. Liczy się nie ten wiersz, który ma najdłuższą listę funkcji. Liczy się ten, którego pierwsze trzy kolumny opisują firmę, którą już jesteście. Startup bez akredytacji, który podpisuje umowę z dostawcą zakładającym, że ją ma, zbudował na niewłaściwym wierszu, niezależnie od jakości SDK.
Zapytajcie dostawcę API rezerwacji lotów o to przed umową
Odpowiedzi rzadko są na stronie z dokumentacją. Wychodzą z rozmowy handlowej i to nie jest sygnał ostrzegawczy: dostawca, który wystawia bilety na własnej authority, musi wiedzieć, kim jesteście, zanim pozwoli wam na niej sprzedawać. Nasz tekst o tym, co naprawdę daje darmowe API lotów, stawia węższą tezę, że za rezerwowalną ofertą zawsze stoi ktoś, kto niesie bilet. Oto pytania, które ustalają, kto to jest.
- Czyja ticketing authority wystawia bilet? Jeśli wasza, to jakiej akredytacji i jakiego depozytu wymaga to w waszym kraju i ile trwa ich uzyskanie. Jeśli ich, to jaką nazwę linia widzi w rezerwacji i jaką widzi wasz klient.
- Jak pieniądze są przechowywane i rozliczane? Depozyt wpłacony z góry, linia kredytowa, obciążenie karty przy każdej rezerwacji. I pytanie uzupełniające, którego nikt nie zadaje: co dzieje się z prośbą o rezerwację o czwartej po południu, gdy depozyt się skończył.
- Które operacje po wystawieniu są wywołaniami API? Void, zwrot, wymiana, obsługa zmiany rozkładu przez linię, korekta nazwiska, dodanie bagażu lub miejsca. Dla każdej zapiszcie, czy to endpoint, prośba obsługiwana przez człowieka, czy w ogóle nie jest oferowana. Róbcie to operacja po operacji, a nie jako jedno „tak” dla „obsługi posprzedażowej”.
- Jak wygląda pokrycie z waszego punktu sprzedaży? Poproście o wyniki dla waszych własnych głównych tras, wyszukiwanych z waszego rynku, a nie dla trasy z demo. Treści i taryfy różnią się w zależności od miejsca sprzedaży.
- Jak daleko sięga sandbox? Wyszukiwanie i wycenę łatwo zasymulować. Sandbox, który w trybie testowym obejmuje hold, wystawienie, void i zwrot, testuje tę połowę, która psuje się na produkcji.
- Kto odbierze, gdy bilet utknie w dziwnym stanie? Konkretny dział z godzinami pracy pokrywającymi się z waszymi czy kolejka zgłoszeń.
Gdy łańcuch pasuje, zaczynają się liczyć pytania inżynierskie: ceny, które zmieniają się między wyszukiwaniem a rezerwacją, PNR kontra zamówienie, timeouty, po których nie wiecie, czy rezerwacja istnieje. Opisujemy je w tekście o tym, czego brakuje w dokumentacji API lotów, a nasze porównanie API turystycznych pokazuje, jak ważyć osie techniczne względem siebie. Żadne z nich nie ma sensu, dopóki wiersz w tabeli nie jest ustalony.
Gdzie jest ta platforma
Sprzedajemy dostęp do lotów przez API, więc oto nasz wiersz, bez owijania w bawełnę. Platforma udostępnia API lotów i hoteli. Dostęp zaczyna się od rozmowy, a nie od samoobsługowego klucza, bo pierwsze pytania to te handlowe z listy powyżej, a odpowiedzi na nie udziela się dla każdej firmy osobno. Usługi są aktywowane per tenant. Na platformie istnieją konta konsolidatorów, a limity kredytowe subagentów i fakturowanie rozliczeń są w niej pełnoprawnymi pojęciami, a nie arkuszami kalkulacyjnymi.
Nie publikujemy na tej stronie pokrycia przewoźników ani cen. Jedno i drugie zależy od waszego rynku i punktu sprzedaży, a liczba wpisana tutaj byłaby błędna dla większości czytelników. Jeśli chcecie zadać nam pytania z listy powyżej, zacznijcie od strony z API turystycznymi.
Ile kosztuje wybór na podstawie dokumentacji
Dwa scenariusze, oba drogie, w różnych walutach.
Pierwszy to integracja, która działa, ale nie może sprzedawać. Wyszukiwanie, wycena i rezerwacja przechodzą w sandboxie; na produkcji rezerwacji nie da się wystawić na waszym rynku, bo umowa na wystawianie biletów, którą zakładał dostawca, po waszej stronie nie istnieje. Kod jest gotowy i czeka na formalności, które powinny być pierwszym pytaniem, a formalności mają własny harmonogram.
Drugi jest cichszy i trwa dłużej. Bilety się wystawiają, produkt startuje, przychodzą klienci. Potem każdy void, każdy zwrot i każda zmiana rozkładu staje się wymianą maili z działem dostawcy, więc wasz zespół wsparcia rośnie razem ze sprzedażą, a marża na bilecie maleje razem z nią. API wyglądało na kompletne, bo kompletna była ścieżka szczęśliwa. Nikt nie robi demo zwrotu.
Żadna z tych porażek nie wychodzi w proof of concept. Obie wychodzą w pierwszym miesiącu z prawdziwymi klientami. Czytajcie więc dokumentację na końcu. Najpierw narysujcie łańcuch: kto wystawia, kto komu płaci, kto co obsługuje. Wybierzcie dostawcę, którego łańcuch pasuje do firmy, którą jesteście, i dopiero potem kłóćcie się o SDK.