Darmowe API lotów: którego z trzech rodzajów potrzebujecie

Wpisaliście te słowa w wyszukiwarkę, bo macie wolny weekend, pomysł i zerowy budżet. Może to bot, który daje znać, gdy cena biletu spada, planer podróży dla niszowej społeczności albo serwis rezerwacyjny dla trasy, którą wasza rodzina lata co lato. Wyniki wyglądają hojnie: jeden dostawca za drugim z darmowym planem, formularzem rejestracji i kluczem w skrzynce po kilku minutach. A potem, po kilku dniach pracy, okazuje się, że to, co zintegrowaliście, nie potrafi zrobić jedynej rzeczy, którą obiecywał wasz produkt.
Dzieje się tak, bo darmowe API lotów to nie jedna kategoria. To hasło zwraca trzy różne rodzaje produktów i tylko jeden z nich pozwala sprzedać bilet. Wiedza o tym, z którym macie do czynienia, zanim napiszecie pierwsze zapytanie, oszczędza cały tydzień.
Na hasło „darmowe API lotów" odpowiadają trzy różne rzeczy
Zdejmijcie warstwę marketingu, a prawie każdy wynik trafi do jednej z tych grup:
| Rodzaj | Co zwraca wywołanie | Darmowy dostęp, zwykle | Czy da się nim sprzedać bilet? | Kto trzyma pieniądze |
|---|---|---|---|---|
| Dane o statusie i rozkładach lotów | Odloty, przyloty, opóźnienia, bramki, rozkłady, czasem historyczne pozycje | Częste: ograniczony darmowy plan lub klucz testowy | Nie. W odpowiedzi nie ma taryfy ani miejsca | Nikt. To informacja |
| Wyszukiwanie z przekierowaniem (afiliacja) | Ceny z indeksu metawyszukiwarki i głęboki link do cudzej kasy | Częste: dołączenie za darmo, wynagrodzenie prowizyjne, gdy kliknięcie zamieni się w rezerwację | Nie. Podróżny rezerwuje i płaci na stronie partnera | Strona partnera; wy dostajecie prowizję, jeśli kliknięcie skonwertuje |
| Inwentarz z możliwością rezerwacji | Żywe oferty, które można wyszukać, wycenić, zatrzymać, zamówić i wystawić jako bilet elektroniczny | Rzadko coś więcej niż sandbox; produkcja przychodzi z umową | Tak. Właśnie o to chodzi | Ten, kto wystawia bilet, na własnej akredytacji |
Prawdziwa różnica jest w ostatniej kolumnie. Pierwsze dwa rodzaje mogą być darmowe, bo kiedy je wywołujecie, niczyje pieniądze nie są zagrożone. Trzeci nie może, i nie ma to nic wspólnego z hojnością dostawcy.
Dane o statusie są przydatne, ale to nie jest produkt rezerwacyjny
API danych lotniczych odpowiada na pytania o loty, które istnieją: czy wieczorny lot z Warszawy do Dubaju odleci o czasie, z której bramki, jak wygląda rozkład na tej trasie w przyszłym miesiącu. To właściwe narzędzie dla powiadomień o opóźnieniach, ekranu na lotnisku, panelu podróży służbowych albo produktu do roszczeń o odszkodowanie. To niewłaściwe narzędzie do wszystkiego, co ma cenę. Programiści czasem budują przekonującą stronę wyszukiwania na danych rozkładowych, dodają przycisk „zarezerwuj" i dopiero wtedy pytają, skąd przyjdzie taryfa. Nie stamtąd.
Wyszukiwanie afiliacyjne to biznes, tyle że nie wasz
Rodzaj z przekierowaniem jest bliższy temu, co większość ludzi sobie wyobraża. Wysyłacie miejsce wylotu, cel i daty; dostajecie ceny i link. Gdy podróżny kliknie, opuszcza waszą stronę, rezerwuje w kasie partnera, a jeśli rezerwacja dojdzie do skutku, po kilku tygodniach dostajecie prowizję.
To może być prawdziwy biznes i wiele serwisów z treściami na tym żyje. Bądźcie jednak świadomi, z czego rezygnujecie. Wyświetlana cena zwykle pochodzi z indeksu w pamięci podręcznej, więc może się różnić od tej, którą podróżny zobaczy po kliknięciu. Imię, e-mail i numer rezerwacji klienta należą do partnera, nie do was. Nie dodacie marży, nie dołączycie hotelu, nie zaproponujecie własnej metody płatności i nie odbierzecie telefonu, gdy lot zostanie odwołany, bo po waszej stronie nie ma czego zmienić. Wysyłacie ruch, a ruch jest produktem.
Jeśli chcecie marki, która sprzedaje podróże, z własnymi klientami i własną marżą, ten rodzaj przez miesiąc będzie w porządku, a potem stanie się sufitem.
Dlaczego inwentarz rezerwacyjny nigdy nie jest darmowy przy bilecie
Wyszukiwanie i wycena to operacje odczytu. Wystawienie biletu to czynność finansowa. Ktoś musi posiadać płytkę biletową IATA (albo bezpośrednią umowę z przewoźnikiem), wystawić na niej bilet elektroniczny i rozliczyć pieniądze przez BSP lub własny kanał linii. Kimkolwiek jest, jest teraz winien linii za bilet, niezależnie od tego, czy płatność waszego klienta się utrzyma.
Tam właśnie ląduje oszustwo. Rezerwacja opłacona kradzioną kartą to bilet, za który wystawca już zapłacił, a chargeback kilka tygodni później zabiera pieniądze temu, kto przyjął płatność. Reguły taryfowe złamane przez niedbałą automatyzację wracają jako ADM (agency debit memo) adresowane do posiadacza płytki. Dlatego posiadacz płytki chce wiedzieć, kto wysyła rezerwacje, skąd i z jakimi zabezpieczeniami, zanim wasz kod dostanie zgodę na naciśnięcie przycisku. Ta weryfikacja to właśnie umowa i dlatego „darmowo" kończy się na sandboksie.
Nie znaczy to, że API rezerwacyjne jest poza zasięgiem małego zespołu. Znaczy, że koszt gdzieś się pojawia: opłata za rezerwację, marża wliczona w taryfę netto, którą dostajecie, depozyt albo limit kredytowy, w którym się poruszacie. Zapytajcie, który, i to wcześnie. Dostawca, który nie umie wyjaśnić, jak płyną pieniądze po wystawieniu biletu, sam też jeszcze tego nie przemyślał.
Co sandbox powinien umożliwić przed jakąkolwiek umową
Dobry sandbox to darmowa część API rezerwacyjnego i powinien wystarczyć, żeby powiedzieć wam, czy integracja jest warta rozmowy handlowej. Zanim cokolwiek podpiszecie, sprawdźcie, czy możecie:
- Szukać prawdziwych tras. Nie jednej gotowej odpowiedzi. Spróbujcie krótkiej trasy pełnej tanich linii i jednej dalekodystansowej, i zobaczcie, czy treść różni się tak, jak byście się spodziewali.
- Wycenić i wycenić ponownie. Weźcie ofertę z wyszukiwania, wyceńcie ją, odczekajcie, wyceńcie jeszcze raz. Sprawdźcie, jak długo oferta jest ważna i jak wygląda odpowiedź, gdy cena się zmieniła.
- Zatrzymać bez wystawiania. Utwórzcie rezerwację, która blokuje miejsca, ale nie wystawia biletu, odczytajcie jej limit czasu, a potem ją anulujcie. Jeśli sandbox pozwala tylko szukać, oceniacie łatwiejszą połowę.
- Psuć rzeczy celowo. Wyślijcie nazwisko ze znakami, które linia odrzuci, niemowlę bez dorosłego, datę z przeszłości. Czytelne błędy są warte więcej niż każda lista funkcji.
- Zobaczyć wywołania po rezerwacji. Anulowanie, void i zwrot albo istnieją w API, albo idą przez dział wsparcia. Chcecie wiedzieć, które z nich, zanim zapyta pierwszy prawdziwy klient.
Niektórych rzeczy sandbox nigdy wam nie pokaże: kończących się prawdziwych miejsc, zmiany rozkładu przez przewoźnika, rozliczeń. Napisaliśmy pełniejszy plan testów w sandboksie o tym, co symulować, a czego nigdy, oraz omówienie całego przepływu rezerwacji na moment, gdy pójdziecie dalej.
Gdzie jest ta platforma
Wprost: ta platforma udostępnia API lotów i hoteli, i są one rezerwacyjne. Dostęp zaczyna się od rozmowy, a nie od klucza w samoobsłudze. Jeśli potrzebujecie klucza dziś w nocy, żeby skończyć hackathon, to nie my, i lepiej, żebyście dowiedzieli się tego z tego akapitu niż z formularza rejestracji.
Rozmowa dotyczy pytań z góry: co budujecie, czy potrzebujecie wystawiania biletów, czy tylko wyszukiwania i wyceny, na jakich rynkach sprzedajecie, jak będą opłacane rezerwacje. Te odpowiedzi decydują o tym, jakie treści zobaczycie i jak będą działać rozliczenia. Jeśli jesteście na tym etapie, zacznijcie od strony z API turystycznymi.
Ile kosztuje wybór złego rodzaju
Drogim błędem nie jest zapłacenie za API. Jest nim zbudowanie produktu na złym rodzaju i odkrycie tego przy kimś, kto się liczy.
Wygląda to tak. Demo działa na feedzie afiliacyjnym albo na danych rozkładowych, bo było za darmo i szybko. Strona wyszukiwania wygląda na skończoną. Inwestor, agencja partnerska albo wasz pierwszy prawdziwy klient prosi o rezerwację, a jedyna uczciwa odpowiedź brzmi: przycisk wyprowadza ze strony albo nic nie robi. Wtedy zaczyna się przebudowa, i to większa niż zmiana dostawcy: wyniki afiliacyjne nie mają identyfikatora oferty do wyceny, nie mają zatrzymania, nie mają modelu pasażera, więc kod za stroną wyszukiwania musi się zmienić razem z API, które wywołuje.
Zespoły, które przeszły od jednego dostawcy rezerwacyjnego do drugiego, znają łagodniejszą wersję tej samej lekcji; pisaliśmy o tym w tekście o zastąpieniu samoobsługowego API lotów. Tańsza droga to najpierw rozstrzygnąć ostatnią kolumnę tabeli. Jeśli wasz produkt ma przyjmować pieniądze za bilet, zacznijcie rozmowę o inwentarzu rezerwacyjnym w pierwszym tygodniu i zbudujcie demo na jego sandboksie, nawet jeśli darmowe opcje dałyby wam ładniejszy ekran szybciej.