Przejdź do treści
Blog

Portal B2B turystyczny czy white label: kupujesz czy sprzedajesz?

Redakcja Tekravel
Napisano z pomocą AI

Prośba zwykle mieści się w jednym zdaniu: „Potrzebujemy portalu B2B”. Czasem pisze ją właściciel biura w Lublinie, który patrzył, jak trzech stałych klientów przechodzi do aplikacji OTA. Czasem dwuosobowa firma z Gdańska, która chce tańszych taryf, niż daje jej obecny dostawca. Te same słowa, odwrotne problemy. Pierwszy chce miejsca, w którym podróżni rezerwują pod marką biura; drugi chce miejsca, w którym może kupować. Rozstrzygnięcie pytania portal B2B turystyczny czy portal white label przed podpisaniem czegokolwiek chroni przed rokiem opłat za niewłaściwą połowę twojego biznesu.

Patrz, dokąd płyną pieniądze, a nie na listę funkcji

Każde zestawienie tych produktów wymienia to samo — wyszukiwarkę lotów, wyszukiwarkę hoteli, proces rezerwacji, panel — i właśnie dlatego ludzie się mylą. Ekrany wyglądają podobnie. Różni je kierunek, w którym przepływają przez nie pieniądze.

Portal B2B turystyczny to miejsce, w którym kupujesz. Ktoś wyżej w łańcuchu — konsolidator, hurtownik, bedbank — publikuje taryfy i stawki netto za logowaniem, a biura logują się, żeby na nich rezerwować. Twoja marża dochodzi gdzie indziej: przez telefon, na WhatsAppie, na fakturze wystawionej po fakcie. Klientem portalu jesteś ty.

Portal white label to miejsce, w którym sprzedajesz. To witryna z twoją marką, twoją domeną i twoimi cenami, w której twoi klienci szukają i rezerwują. Marża nalicza się w jej środku, według reguł, które sam ustawiasz. Klientem witryny jest podróżny — albo, jeśli sprzedajesz innym biurom, biuro poniżej ciebie.

Tak postawione brzmi to oczywiście. Przestaje, gdy tylko dostawca zrobi demo, bo dobrze zbudowany portal B2B wygląda prawie dokładnie jak witryna z ekranem logowania przed wejściem.

Portal B2B czy white label — zestawienie

O „portal” proszą trzy rodzaje firm. Oto czego każda z nich naprawdę potrzebuje.

Kim jesteśCzego potrzebujeszKto się logujeGdzie jest twoja marża
Subagent kupujący taryfy nettoPortal B2B od dostawcyTy i twoi pracownicyDoliczana poza portalem, ręcznie
Biuro sprzedające klientom pod własną markąWitryna white labelTwoi podróżni (albo nikt — goście też rezerwują)Reguły marży we własnym panelu administracyjnym
Konsolidator obsługujący subagentów i sprzedający detalicznieOba, najlepiej z jednego kontaTwoi subagenci i twoi podróżniNetto dla subagenta, cena z marżą dla klientów

Spór budzi pierwszy wiersz. Wielu subagentów twierdzi, że login wystarczy im na zawsze, bo klienci i tak dzwonią. To prawda do dnia, w którym klient dzwoniący o jedenastej wieczorem przestanie dzwonić.

Dlaczego jedna platforma może być jednym i drugim

Różnica dotyczy kierunku, nie oprogramowania, więc nic nie stoi na przeszkodzie, by jeden system obsługiwał oba kierunki naraz. Na tej platformie elementy układają się tak.

Witryna może wymagać zalogowania przed jakimkolwiek wyszukiwaniem i może rejestrować klientów biznesowych — inne biura — z opcjonalną ręczną weryfikacją przed wpuszczeniem. Włącz to, a witryna działa jak portal B2B: zweryfikowane biura logują się, widzą twoje ceny i rezerwują. Zostaw wyłączone, a ten sam silnik jest stroną detaliczną dla podróżnych. Limity kredytowe dla subagentów i faktury rozliczeniowe to wbudowane pojęcia, więc biuro kupujące od ciebie na kredyt nie ląduje w arkuszu obok portalu.

Wyżej jest konto resellera, zakładane przez rejestrację konsolidatora. Może sprzedawać strony white label innym biurom, udostępniać treści swoich dostawców sieci i działać jako konsolidator. Treści przechodzą przez grupy dostawców, a nie umowy jeden do jednego: biuro widzi tych dostawców, których przyznają mu jego grupy, i tak konsolidator decyduje, kto dostaje jaki zasób, bez negocjowania każdego połączenia osobno. Każdy tenant ma i tak własny panel, z własnymi rezerwacjami, klientami, marżami i raportami.

Dlatego najciekawsze firmy nie wybierają. Konsolidator z Warszawy może sprzedawać netto czterdziestu subagentom przez witrynę dostępną tylko po zalogowaniu, a klientom indywidualnym przez witrynę z własną marką, z jednym zestawem relacji z dostawcami pod spodem. Jeśli budujesz stronę dla subagentów, dłuższy tekst o portalu B2B dla subagentów omawia szczegółowo wdrażanie i kredyt.

Błąd, który wygląda na postęp

Zwykle przebiega to tak. Biuro chce być obecne w sieci, słyszy „portal B2B” od handlowca dostawcy i się zapisuje. Dostaje login. Taryfy są dobre. Wstawia adres logowania na swoją stronę albo zrzut ekranu na Instagram i czeka na rezerwacje.

Nie przyjdą. Login B2B wydaje się biuru, na warunkach dostawcy. Podróżny nie ma tam konta i nie powinien mieć, bo za tym logowaniem są ceny netto, których dostawca nigdy nie chciał pokazywać klientom. W najlepszym razie nikt nie rezerwuje. W gorszym biuro zaczyna udostępniać własne dane logowania, żeby kilku wiernych klientów mogło „sprawdzić ceny” — i jego taryfy netto trafiają do ludzi, którzy chętnie porównają je z tym, ile biuro bierze.

Zdarza się też odwrotnie, rzadziej. Konsolidator kupuje detaliczną witrynę white label, żeby obsługiwać subagentów, i odkrywa, że nie odróżnia ona biura od turysty: brak linii kredytowej, nie ma z czego rozliczać. Każdy subagent płaci w końcu kartą jak osoba prywatna.

Ile kosztuje pomyłka

Nie abonament. To jest ta mała kwota.

Prawdziwy koszt to rok odsprzedaży z cudzą marżą. Biuro mające tylko login B2B sprzedaje każdy bilet ręcznie: wycenia na WhatsAppie, dolicza marżę w pamięci, przyjmuje płatność, rezerwuje w portalu dostawcy, przesyła e-bilet. Każda rezerwacja wymaga człowieka, więc sprzedaż ogranicza liczba rozmów, które zespół jest w stanie prowadzić naraz. Tymczasem klienci, którzy chcieli zarezerwować sami o północy, robią dokładnie to — gdzie indziej, pod inną marką, która zatrzymuje marżę i kolejną rezerwację.

Po dwunastu miesiącach biuro ma tę samą listę klientów, z którą zaczynało, trochę krótszą. Nie ma natomiast historii rezerwacji pod własną nazwą, domeny, której wyszukiwarki zaczęły ufać, ani reguł marży, które dawno by dopracowało, gdyby żyły w oprogramowaniu, a nie w czyjejś głowie. Witryna gromadzi te rzeczy. Żadnej z nich nie da się później odkupić.

Cztery pytania przed podpisem

  • Kto będzie wpisywał w okno wyszukiwania? Twoi pracownicy, biura poniżej ciebie czy podróżni. Jeśli podróżni — login do zakupów to nie ten produkt.
  • Gdzie nalicza się marżę? Jeśli uczciwa odpowiedź brzmi „u nas, ręcznie, potem”, to kupujesz, a nie sprzedajesz.
  • Czy biura będą kupować od ciebie na kredyt? Wtedy potrzebujesz limitów kredytowych i rozliczeń, nie tylko kasy.
  • Czyja nazwa jest na potwierdzeniu? Marka w mailu z e-biletem to marka, do której klient wraca.

Odpowiedz na nie, a słownictwo przestaje mieć znaczenie. Większość biur, które przez nie przejdą, odkrywa, że najpierw potrzebuje strony sprzedażowej, a strony zakupowej od dostawcy, którego już ma. Konsolidatorzy zwykle odkrywają, że potrzebują obu, i powinni pytać, czy jedno konto je udźwignie. Jak wycenić stronę sprzedażową, to osobna decyzja; poradnik o strategii marży online zaczyna w tym miejscu.

Jeśli wolisz zobaczyć stronę sprzedażową, niż o niej czytać, kreator rejestracji tworzy witrynę z twoją marką na subdomenie platformy prosto z formularza, bez pytania o kartę. To szybszy sposób niż kolejne demo, żeby sprawdzić, po której stronie jesteś.

Redakcja Tekravel

Dział technologii turystycznych

Dział technologii turystycznych Tekravel pisze dla branży: właścicieli agencji, konsolidatorów i deweloperów, którzy ich integrują. Każdy artykuł jest przed publikacją sprawdzany na platformie, którą opisuje.