رفتن به محتوا
وبلاگ

سیستم GDS برای آژانس مسافرتی: تصمیم را قرارداد می‌گیرد

تحریریه Tekravel
نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی

این آژانس پرواز را همان‌طور می‌فروشد که بسیاری از آژانس‌های کوچک می‌فروشند. نرخ‌ها از پورتال یک consolidator می‌آید، پیش‌فاکتور در واتس‌اپ فرستاده می‌شود و پس از پرداخت مشتری، consolidator بلیط را صادر می‌کند. کار راه می‌افتد. بعد یک روز نمایندهٔ یک تأمین‌کننده سر می‌زند، یا همکار سابقی که حالا دفتر بزرگ‌تری را می‌گرداند سر قهوه می‌گوید: آژانس واقعی GDS خودش را دارد. مدیر آژانس به خانه می‌رود، جست‌وجو می‌کند «کدام GDS برای آژانس بهتر است» و یک شب کامل اسکرین‌شات صفحه‌های نرخ را با هم مقایسه می‌کند.

آن مقایسه نقطهٔ شروع اشتباهی است. سیستم GDS برای آژانس مسافرتی در صفحه‌ها با هم فرق دارد، اما آنچه تعیین می‌کند یکی برای دفتر شما می‌صرفد یا نه، در قرارداد و در شیوهٔ کار خود شما نوشته شده است: چه کسی بلیط صادر می‌کند، به چه چیزی متعهد می‌شوید، چه کسی پشت ترمینال می‌نشیند و رزرو پس از ثبت به کجا می‌رود. دو آژانس می‌توانند در یک روز با یک GDS قرارداد ببندند و نتیجهٔ کاملاً متضادی بگیرند.

GDS به آژانس چه می‌دهد و چه نمی‌دهد

GDS یک کانال رزرو است. از طریق آن، کارکنان آموزش‌دیده ظرفیت ایرلاین‌ها را جست‌وجو می‌کنند، صندلی را در PNR نگه می‌دارند، قیمت مسیر را بر اساس قوانین نرخ محاسبه می‌کنند و جدول پروازها و ظرفیت را همان‌طور می‌بینند که این صنف دهه‌ها دیده است. برای آژانسی که مسیرهای پیچیده، رزرو گروهی یا تغییرات زیاد دارد، این صفحهٔ کاری واقعاً مفید است. یک کارشناس خوب پشت ترمینال بسیار سریع است.

آنچه اشتراک به شما نمی‌دهد، فهرستی است که خیلی‌ها را غافلگیر می‌کند:

  • مجوز صدور بلیط. رزرو کردن و صادر کردن بلیط دو مجوز جدا هستند. صدور به نام خودتان یعنی اعتبارنامه و تعهدات تسویه‌ای که با آن می‌آید. بدون آن، همچنان consolidator یا host agency صادر می‌کند و شما به همان ترتیب قبلی برمی‌گردید، فقط با یک قرارداد بیشتر.
  • اعتبار نزد ایرلاین‌ها. GDS به شما پول قرض نمی‌دهد و سقف اعتبار تعیین نمی‌کند. هر کس صادر می‌کند بار تسویه را به دوش می‌کشد و شرایطش را با شما تعیین می‌کند.
  • یک وب‌سایت. ترمینال برای کارکنان شماست. مشتری آن را نمی‌بیند و هیچ چیز روی آن به صفحه‌ای تبدیل نمی‌شود که مشتری بتواند از آن رزرو کند.
  • مارک‌آپ، مشتریان و گزارش‌ها. رزرو در GDS می‌ماند. رساندن آن به فاکتور، پروندهٔ مشتری و اعداد ماهانه کار mid-office یا back-office است که معمولاً با نرم‌افزار دیگری یا دستی انجام می‌شود.

اگر دلیل خواستن GDS این است که «می‌خواهیم شبیه یک آژانس واقعی باشیم»، این فهرست را دو بار بخوانید. بیشتر آنچه آژانس را در چشم مشتری واقعی می‌کند، بیرون از ترمینال است.

سؤال‌هایی که هزینه را تعیین می‌کنند، پیش از آنکه کسی صفحه‌ای نشانتان دهد

هر GDS می‌تواند جست‌وجو، رزرو و قیمت‌گذاری کند. دمو همین را ثابت می‌کند و نه بیشتر. به جای آن، این سؤال‌ها را پیش نمایندهٔ ارائه‌دهنده ببرید و پاسخ را کتبی بگیرید:

  1. چه کسی بلیط صادر می‌کند؟ اعتبارنامهٔ خودتان، یا consolidator که الان با او کار می‌کنید؟ اگر consolidator است، آیا رزروهایی را که در دفتر GDS شما ثبت می‌شود می‌پذیرد و با چه شرایطی؟
  2. به چه حجمی متعهد می‌شوید؟ بسیاری از قراردادهای آژانسی به حجم رزرو گره خورده‌اند. بپرسید تعهد چیست، چطور سنجیده می‌شود و دقیقاً در ماه کم‌کار چه اتفاقی می‌افتد.
  3. چه کسی با ترمینال کار می‌کند؟ اسم آن شخص را بگویید. بپرسید چطور آموزش می‌بیند، چقدر طول می‌کشد تا کارآمد شود و وقتی به مرخصی می‌رود یا استعفا می‌دهد، رزروهای شما چه می‌شود.
  4. رزروها بعد به کجا می‌روند؟ یک PNR چطور به فاکتور، پروندهٔ مشتری و یک سطر در گزارش ماهانه تبدیل می‌شود؟ اگر پاسخ این است که «کارکنان دوباره تایپ می‌کنند»، آن زمان را هم حساب کنید.
  5. محتوای شما آنجا هست؟ اگر مشتریان شما بیشتر با ایرلاین‌هایی پرواز می‌کنند که بیرون از کانال سنتی می‌فروشند، یا بیشتر هتل و پکیج رزرو می‌کنند تا پرواز، بررسی کنید که GDS همان چیزی را نشان می‌دهد که واقعاً می‌خرند.
  6. خروج چقدر هزینه دارد؟ مهلت اطلاع، فسخ زودهنگام و اینکه سابقهٔ PNR شما چه می‌شود. احتمال اینکه بعداً تغییر دهید بیشتر از آن است که امروز فکر می‌کنید.

دقت کنید که «کدام GDS بهترین است» در این فهرست نیست. وقتی این شش سؤال برای دو ارائه‌دهنده پاسخ داده شد، مقایسه معمولاً خودش روشن می‌شود و صفحه‌ها به نکته‌ای فرعی تبدیل می‌شوند.

سؤال NDC در مورد پنجم جا دارد و مقالهٔ خودش را دارد: NDC چه چیزی را تغییر داد و چه چیزی را نه آن را برای کسانی که یکپارچه‌سازی می‌کنند توضیح می‌دهد. اگر هرگز مجوز صدور بلیط خودتان را نداشته‌اید، آژانس بدون IATA چطور بلیط صادر می‌کند ترتیبی را که الان در آن هستید توضیح می‌دهد و اینکه چرا شاید نیازی به جایگزینی نداشته باشد.

چهار راه فروش پرواز، کنار هم

قرارداد GDS یک پاسخ به سؤال «پرواز را چطور بفروشیم» است. تنها پاسخ نیست و برای برخی دفترها بهترین پاسخ هم نیست. این چهار شکلی است که آژانس‌های کوچک واقعاً با آن کار می‌کنند.

GDS با صدور بلیط توسط خودتانGDS، صدور توسط consolidatorپورتال B2B یک consolidatorسایت رزرو با برند خودتان روی محتوای تأمین‌کننده
چه کسی بلیط صادر می‌کندشماconsolidatorconsolidatorبستگی به توافق تأمین‌کنندهٔ پشت سایت دارد
چه چیزی امضا می‌کنیدقرارداد GDS به‌اضافهٔ اعتبارنامه و تعهداتشقرارداد GDS به‌اضافهٔ شرایط consolidatorشرایط consolidatorشرایط پلتفرم؛ دسترسی به تأمین‌کننده طبق توافق
چه کسی باید آموزش ببیندکارکنان ترمینال و صدور بلیطکارکنان ترمینالهر کسی که با وب‌سایت کار کندکارکنان شما در پنل مدیریت؛ مشتری خودش رزرو می‌کند
مشتری چه می‌بیندهیچ؛ شما با پیام قیمت می‌دهیدهیچ؛ شما با پیام قیمت می‌دهیدهیچ؛ شما با پیام قیمت می‌دهیدیک سایت رزرو با برند شما
مارک‌آپ، مشتریان، گزارش‌هانرم‌افزار جدا یا صفحه‌گستردهنرم‌افزار جدا یا صفحه‌گستردههر چه پورتال ارائه کنددر پنل مدیریت خود سایت
هزینهٔ تغییر مسیربیشترین: دو دسته تعهدشرایط خروج قرارداد GDSکمکم تا متوسط

بعضی خوانندگان با سطر آخر موافق نخواهند بود و باید آن را با قراردادهای خودشان بسنجند. نکتهٔ جدول این است که چهار ستون به چهار مسئلهٔ متفاوت پاسخ می‌دهند. GDS پاسخ می‌دهد «کارکنانم صفحهٔ رزرو سریع‌تر و عمیق‌تری لازم دارند». سایت با برند خودتان پاسخ می‌دهد «مشتریانم باید بتوانند بدون پیام دادن به من رزرو کنند». آژانسی که مسئلهٔ دوم را دارد و راه‌حل اول را می‌خرد، از یک GDS کاملاً خوب ناامید خواهد شد.

در این پلتفرم، محتوای پرواز و هتل از طریق گروه‌های تأمین‌کننده به آژانس می‌رسد، هر سرویس برای هر آژانس جداگانه فعال می‌شود و هر آژانس پنل مدیریت خودش را با رزروها، مشتریان، مارک‌آپ‌ها و گزارش‌ها دارد. یک فروشگاه آنلاین با برند خودتان را می‌توان از ویزارد ثبت‌نام و بدون کارت شروع کرد. اگر می‌خواهید سیستم‌های خودتان یا یک شریک از طریق آن رزرو کنند، APIهای پرواز و هتل پلتفرم با گفت‌وگو باز می‌شوند، نه با کلید سلف‌سرویس؛ پیش از اینکه تصمیم بگیرید رزروهایتان از کجا شروع شوند، ببینید travel API چه چیزهایی را پوشش می‌دهد.

انتخاب بر اساس صفحه چه هزینه‌ای دارد

شکست‌ها پرسروصدا نیستند. آهسته می‌آیند.

آژانسی برای حجمی قرارداد می‌بندد که فقط در بهترین ماه‌هایش به آن می‌رسد و در بقیه نمی‌رسد، و کسری به سطری در فاکتور تبدیل می‌شود که هیچ‌کس برایش بودجه نگذاشته بود. یک کارمند ترمینال را یاد می‌گیرد؛ وقتی می‌رود، رسیدگی به رزروهایی که ثبت کرده برای دیگران سخت است و نیروی تازه پیش از کارآمد شدن آموزش لازم دارد. PNRها در GDS انباشته می‌شوند، در حالی که حساب‌ها هنوز از اسکرین‌شات‌های پیام‌رسان ساخته می‌شوند، پس اعداد ماه هرگز با هم نمی‌خوانند. و بعد از همهٔ این‌ها، آژانس هنوز وب‌سایت ندارد، چون GDS هیچ‌وقت قرار نبود آن را بدهد.

هیچ‌کدام از این‌ها به این معنا نیست که GDS اشتباه است. برای دفتری با صدور بلیط معتبر، حجم پایدار و کارکنانی که روزشان پشت ترمینال می‌گذرد، ابزار درستی است. فقط یعنی تصمیم را شش سؤال بالا می‌گیرند، نه اینکه کدام صفحهٔ نرخ در دمو واضح‌تر به نظر می‌رسد.

تحریریه Tekravel

میز فناوری سفر

میز فناوری سفر Tekravel برای اهل صنعت می‌نویسد: صاحبان آژانس‌ها، کنسولیدیتورها و توسعه‌دهندگانی که آن‌ها را یکپارچه می‌کنند. هر مقاله پیش از انتشار با همان پلتفرمی که توصیفش می‌کند بررسی می‌شود.