رفتن به محتوا
وبلاگ

NDC API یا GDS: برای کسانی که یکپارچه می‌کنند چه تغییر کرد

تحریریه Tekravel
نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی

بلیت درست بود. قیمت درست بود. مشتری باز هم شکایت ثبت کرد، چون نرخی که از سایت شما خریده بود بار تحویلی نداشت، و همان پرواز در سایت خود ایرلاین، تقریباً با همان پول، بار داشت. جست‌وجوی شما نرخ GDS را برگردانده بود. سایت ایرلاین بستهٔ NDC خودش را می‌فروخت. هیچ‌کس در تیم شما اشتباهی نکرده بود، و تیکت باز هم روی میز کسی نشست.

شکل عملی پرسش NDC API در برابر GDS همین است. به‌ندرت بحثی دربارهٔ اسکیمای XML است. پرسش این است که مشتری شما کدام نسخه از قفسهٔ ایرلاین را می‌بیند، و بعد از پرداخت هنوز چه کاری از دستتان برایش برمی‌آید.

این نوشته برای توسعه‌دهنده یا مدیر فنی‌ای است که باید مسیر توزیع بلیت هواپیما را انتخاب کند — یا آن را به ارث برده است. اگر تا حالا هیچ API پروازی را یکپارچه نکرده‌اید، اول اتصال API رزرو بلیت هواپیما واقعاً شامل چه چیزهایی است را بخوانید؛ در ادامه فرض بر این است که ترتیب جست‌وجو، قیمت‌گذاری، رزرو و صدور بلیت را می‌شناسید.

سه مسیر به یک صندلی

امروز محتوای ایرلاین‌ها از سه راه به پلتفرم رزرو می‌رسد، و بیشتر مقایسه‌ها آن‌ها را در دو دسته خلاصه می‌کنند. تفاوت NDC از طریق یک aggregator با NDC مستقیم از ایرلاین، برای کد شما مهم‌تر از تفاوت NDC و GDS است.

محتوای کلاسیک GDSNDC از طریق aggregator یا GDSاتصال مستقیم NDC به یک ایرلاین
چه کسی قیمت را می‌سازدنرخ‌های ثبت‌شده، که GDS سرهمشان می‌کندایرلاین، از مسیر یک لایهٔ یکسان‌سازایرلاین، با «لهجهٔ» خودش از استاندارد
یک یکپارچه‌سازی چه چیزی می‌دهدصدها ایرلاین در یک قالب پیامچند ایرلاین NDC پشت یک اسکیمایک ایرلاین
بسته‌ها، نرخ‌های برنددار، خدمات جانبیناقص؛ بسته به ایرلاین و نحوهٔ ثبت نرخمعمولاً غنی‌تر، گاهی aggregator آن‌ها را تخت می‌کندهر چه ایرلاین تصمیم بگیرد عرضه کند
خدمات پس از رزروجاافتاده، یکدست، با چند دهه ابزاربه خوبی ضعیف‌ترین ایرلاین پشتشدقیقاً همان که آن ایرلاین پیاده کرده، نه بیشتر
صدور بلیت و تسویهبلیت روی پلیتی صادر می‌شود که شما یا کنسالیداتورتان داریدبستگی به مدل aggregator داردیک order نزد ایرلاین؛ در بیشتر بازارها هنوز از کانال‌های معمول آژانسی تسویه می‌شود
هزینهٔ افزودن ایرلاین تازهنزدیک به صفرکم، اگر aggregator از قبل داشته باشدیک پروژهٔ تازه

می‌توانید با یک سطر مخالف باشید — سطر خدمات پس از رزرو همان است که سرش بحث می‌شود — و باید هم برای ایرلاین‌های خودتان بسنجیدش. این جدول نقطهٔ شروع است، نه حکم نهایی.

NDC واقعاً چه چیزی را عوض کرد

پیش از NDC، ایرلاین نرخ‌ها را ثبت می‌کرد و GDS قیمت مسیر را از روی آن‌ها می‌ساخت. ایرلاین نمی‌دانست چه کسی می‌پرسد یا چه چیز دیگری ممکن است بخرد. NDC این را وارونه می‌کند. شما درخواست جست‌وجو را به ایرلاین می‌فرستید (مستقیم یا از طریق واسطه)، ایرلاین پیشنهادهایی را که برای همان درخواست ساخته برمی‌گرداند، و وقتی مشتری می‌خرد، شما پیشنهاد را می‌پذیرید و ایرلاین یک order می‌سازد.

برای یکپارچه‌ساز سه نتیجه دارد. پیشنهادها تاریخ انقضای خودشان را دارند، پس قیمت شیئی کوتاه‌عمر است نه مقداری که بتوانید کش کنید. خدمات جانبی — صندلی، بار، غذا، انعطاف — داخل خود پیشنهاد می‌آیند، نه این‌که بعد از ساخته شدن PNR به آن بچسبند. و ایرلاین می‌تواند برای درخواست‌کننده‌های مختلف قیمت متفاوت بدهد، که اصلاً هدف تجاری کل ماجراست.

آنچه عوض نشد: هنوز به کسی با اختیار صدور بلیت نیاز دارید، هنوز باید پرداخت‌ها را تطبیق دهید، و این استاندارد، استانداردی با لهجه‌های مختلف است. دو ایرلاین روی یک نسخهٔ اسکیما ممکن است دربارهٔ اجباری بودن فیلدها، شیوهٔ بیان مسافر کودک، یا این‌که نقشهٔ صندلی فراخوان جداگانه‌ای است یا نه، با هم فرق داشته باشند. برای هر ایرلاین آداپتور جدا در نظر بگیرید، حتی اگر مستندات بگوید مشخصات مشترکی دارند.

تفاوت‌های محتوایی که به شکل تیکت پشتیبانی برمی‌گردند

هیچ‌کس تیکتی نمی‌نویسد که «استراتژی توزیع شما قاطی است». این‌ها را می‌نویسند:

  • «سایت خود ایرلاین ارزان‌تر است.» اغلب درست است. بعضی ایرلاین‌ها بهترین نرخ‌ها یا بسته‌هایشان را بیرون از GDS و فقط روی NDC نگه می‌دارند، و بعضی روی رزروهایی که از کانال قدیمی می‌آیند هزینهٔ اضافه می‌گذارند.
  • «بار من غیب شد.» مشتری یک نرخ GDS را با یک بستهٔ NDC مقایسه کرده که روی صفحه نام یکسان و محتوای متفاوت داشتند. اگر کارت نتیجهٔ شما بار هر نرخ را نشان ندهد، صدایش را می‌شنوید.
  • «برای یک پرواز دو قیمت دیدم.» یک پرواز را از دو مسیر می‌گیرید و هر دو را نمایش می‌دهید. حذف تکراری‌ها بین مسیرها به قاعده‌ای نیاز دارد که بگوید کدام برنده است، نه فقط کلیدی برای تطبیق.
  • «وقتی روی رزرو زدم قیمت عوض شد.» پیشنهاد NDC بین جست‌وجو و رزرو منقضی شده، یا نرخ GDS دوباره قیمت‌گذاری شده. در هر دو حالت مشتری یک چیز می‌بیند.
  • «نمی‌توانم صندلی انتخاب کنم.» نقشهٔ صندلی در یک کانال هست و در دیگری نیست، یا صندلی خدمتی پولی است که فقط پیشنهاد NDC عرضه‌اش می‌کند.

هر کدام از این‌ها مشکل داده است که لباس مشکل مشتری پوشیده. راه‌حل معمولاً در این است که نرخ‌ها را چطور در مدل خودتان یکسان می‌کنید، نه در این‌که کدام مسیر را انتخاب کرده‌اید.

درد NDC هنوز بعد از رزرو است

جست‌وجو و رزرو در معرفی‌های NDC همهٔ توجه را می‌گیرند، چون ایرلاین همان‌جا از حرفش دفاع می‌کند: محتوای غنی‌تر، پیشنهاد بهتر، تبدیل بیشتر. خدمات پس از فروش جایی است که یکپارچه‌سازها سال بعدشان را خرجش می‌کنند.

با محتوای کلاسیک GDS، ابزارهای پس از رزرو قدیمی و یکدست‌اند. تغییر برنامهٔ پرواز در صف می‌نشیند. کارمند می‌تواند بلیت را با دستورهایی که هر میز صدور بلیت سال‌هاست می‌شناسد بازصدور، تعویض یا استرداد کند، و بک‌آفیس شما آن را از طریق گزارش‌های معمول تسویه تطبیق می‌دهد. زشت، اما قابل پیش‌بینی.

با NDC، هر کدام از این عملیات چیزی است که ایرلاین باید در API خودش پیاده کند، و خیلی‌ها اول فروش را پیاده کردند. در عمل یعنی:

تغییر داوطلبانه ممکن است برای بعضی خانواده‌های نرخ پشتیبانی شود و برای بعضی نه، پس دکمهٔ «تغییر پرواز» در پنل مشتری شما باید برای هر order بداند ایرلاین درخواست را می‌پذیرد یا نه — و اگر نمی‌پذیرد، کار را به یک آدم بسپارد.

تغییر غیرداوطلبانه — ایرلاین پرواز مشتری شما را جابه‌جا کرده — ممکن است به شکل اعلانی برسد که باید مشترکش شوید، به شکل تغییری که فقط هنگام بازخوانی order کشفش می‌کنید، یا اصلاً نرسد. اگر در پلتفرم شما رزرو ردیفی است که یک بار نوشته می‌شود و دیگر هرگز خوانده نمی‌شود، از نسخهٔ حقیقتِ ایرلاین فاصله می‌گیرد.

استرداد ممکن است یک فراخوان باشد، یک روند چندمرحله‌ای «اول استعلام، بعد تأیید»، یا یک ایمیل به میز آژانس‌های ایرلاین. تیم مالی شما زودتر از توسعه‌دهنده‌ها می‌فهمد کدام است.

مسیرهای ترکیبی همهٔ این‌ها را بدتر می‌کنند. سفری که یک ایرلاینش روی NDC و دیگری روی محتوای GDS است، دو order با دو مدل خدمات است که به مشتری به‌عنوان یک رزرو فروخته شده.

هیچ‌کدام از این‌ها دلیلی برای دوری از NDC نیست. دلیلی است برای این‌که رکورد رزروتان را از روز اول بر اساس «بازخوانی و تطبیق» طراحی کنید، و پیش از انتقال ترافیک هر ایرلاین، دامنهٔ خدمات پس از فروش همان ایرلاین را بسنجید.

هزینهٔ انتخاب اشتباه مسیر

اشتباه‌های گران در این‌جا فنی نیستند. برای بازاری که ایرلاین‌های اصلی‌اش بهترین محتوا را به NDC برده‌اند فقط GDS را انتخاب کنید، و قیمت‌هایتان دقیقاً در مسیرهایی که مشتری‌ها بیشتر جست‌وجو می‌کنند به سایت خود ایرلاین می‌بازد — مشکل حاشیهٔ سود که آن را اشتباهی مشکل بازاریابی می‌خوانید. برای ایرلاینی که API خدماتش لاغر است NDC مستقیم را انتخاب کنید، و تیم عملیات شما هر تغییر و استرداد را دستی انجام می‌دهد، درست وقتی مشتری‌ها کم‌حوصله‌ترین حالتشان را دارند. aggregator را بدون بررسی این‌که چه چیزی را تخت می‌کند انتخاب کنید، و پول محتوای NDC را می‌دهید که در عمل نمی‌توانید نمایشش دهید.

و عوض کردن مسیر در آینده هم رایگان نیست. رکوردهای رزرو، قواعد حذف تکراری و صفحه‌های خدمات شما بی‌صدا مسیری را که با آن شروع کرده‌اید در خود دارند.

چرا بیشتر پلتفرم‌ها ترکیبی کار می‌کنند

چون انتخاب برای هر ایرلاین و هر بازار جداست، نه برای کل پلتفرم. پیش‌فرض معقول برای بیشتر فروشندگان بلیت هواپیما پوشش گسترده از طریق GDS یا aggregator است، NDC جایی که محتوای یک ایرلاین آشکارا فرق دارد یا هزینهٔ اضافه کانال قدیمی را از رقابت می‌اندازد، و اتصال مستقیم فقط جایی که حجم فروش، آداپتوری را که خودتان باید نگهش دارید توجیه کند.

پیش از افزودن یک مسیر یا یک ایرلاین، بررسی کنید:

  1. این مسیر کدام نرخ‌ها و بسته‌ها را نشان می‌دهد که بقیه نشان نمی‌دهند، روی مسیرهایی که مشتری‌های شما واقعاً جست‌وجو می‌کنند؟
  2. آیا از طریقش می‌توانید برای خانواده‌های نرخی که می‌فروشید تغییر، کنسلی و استرداد انجام دهید — آزمایش‌شده، نه خوانده‌شده در مستندات؟
  3. تغییرات برنامهٔ پرواز چطور به شما می‌رسد و وقتی می‌رسد در سیستم شما چه اتفاقی می‌افتد؟
  4. وقتی یک پرواز از دو مسیر می‌رسد، کدام برنده است و چرا؟
  5. اختیار صدور بلیت دست کیست، و اگر چیزی خراب شود چه کسی debit memo را تحمل می‌کند؟

اگر به‌جای مسیرها تأمین‌کننده‌ها را مقایسه می‌کنید، چارچوب ارزیابی API سفر توضیح می‌دهد چطور مسیرهای خطا را آزمایش کنید، نه فقط سناریوهای بی‌دردسر را. و اگر ترجیح می‌دهید یک API پرواز را یکپارچه کنید به‌جای این‌که سه مسیر را خودتان نگه دارید، APIهای پرواز و هتل با یک گفت‌وگو شروع می‌شوند نه با کلید سلف‌سرویس — همان‌جایی که باید بپرسید کدام‌یک از این مسیرها پشتشان است و خدمات پس از فروش برای ایرلاین‌های مهم برای شما چطور کار می‌کند.

تحریریه Tekravel

میز فناوری سفر

میز فناوری سفر Tekravel برای اهل صنعت می‌نویسد: صاحبان آژانس‌ها، کنسولیدیتورها و توسعه‌دهندگانی که آن‌ها را یکپارچه می‌کنند. هر مقاله پیش از انتشار با همان پلتفرمی که توصیفش می‌کند بررسی می‌شود.