رفتن به محتوا
وبلاگ

بومی‌سازی پلتفرم رزرو برای بازار جدید

تحریریه Tekravel
نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی

دمو تا لحظه‌ای خوب پیش می‌رود که مدیر آژانس مسافرتی خودش موس را به دست می‌گیرد. استورفرانت به زبان خود اوست، لوگو مال خودش است، جست‌وجو قیمت واقعی همان مسیری را نشان می‌دهد که بیشتر از همه می‌فروشد. بعد او از همه این‌ها رد می‌شود، مستقیم سراغ صفحه پرداخت می‌رود و تنها سؤالی را می‌پرسد که برایش آمده بود: مشتری‌های من پول این را چطور بدهند؟ اگر جواب صادقانه «با کارت بین‌المللی» باشد، جلسه عملاً تمام شده است، هر قدر هم ترجمه خوب بوده باشد. همان لحظه کل موضوع بومی‌سازی پلتفرم رزرو برای بازار جدید است. زبان به‌ندرت چیزی است که راه‌اندازی را متوقف می‌کند. آنچه متوقفش می‌کند همه چیزهایی است که زبان رویشان نشسته بود.

این نوشته برای کسی است که پلتفرم را وارد یک کشور می‌کند — یک نماینده، یک شریک، کسی که روابط تجاری‌ای دارد که پلتفرم ندارد. فهرستی است از چیزهایی که واقعاً باید عوض شوند، تقریباً به همان ترتیبی که معمولاً دردسر درست می‌کنند.

ترجمه بخشی است که از قبل انجام شده

در این پلتفرم، استورفرانت به ۴۰ زبان عرضه می‌شود، از جمله زبان‌های راست‌به‌چپ (عربی، فارسی، عبری و اردو)، و هر سایت خودش انتخاب می‌کند کدام زبان‌ها را ارائه دهد. پس سؤال ترجمه در بازار جدید این نیست که «قابل ترجمه هست یا نه»، بلکه این است که «آیا طوری خوانده می‌شود که انگار اهل صنف خودمان نوشته‌اند». بدهید کسی که نانش از فروش بلیت درمی‌آید صفحه جست‌وجو، قوانین نرخ و ایمیل تأیید را بخواند. او سه کلمه‌ای را پیدا می‌کند که هیچ‌کس در بازار شما به کار نمی‌برد — و همان سه کلمه بیشتر از هر ایراد چیدمانی اعتماد را از بین می‌برد.

روش‌های پرداخت تعیین می‌کنند صفحه پرداخت چه شکلی باشد

هر بازاری برای خریدی در این اندازه یک روش غالب جابه‌جایی پول دارد، و اغلب آن روش کارت نیست. ممکن است شبکه کارت داخلی باشد که درگاه‌های بین‌المللی درست با آن کار نمی‌کنند، کارت‌به‌کارت یا واریز بانکی که با یک تماس تلفنی تأیید می‌شود، کیف پول موبایلی، یا پول نقدی که صبح روز بعد پشت پیشخوان آژانس تحویل داده می‌شود. هر کدام صفحه پرداخت متفاوتی می‌سازد و، مهم‌تر از آن، لحظه متفاوتی که در آن رزرو واقعی می‌شود.

پرداخت با کارت ظرف چند ثانیه تکلیف را روشن می‌کند. واریز بانکی رزرو را در حالت نگه‌داشته اما پرداخت‌نشده رها می‌کند، و نرخ ایرلاین مؤدبانه منتظر نمی‌ماند تا پول برسد: نرخ ممکن است عوض شود، صندلی ممکن است از دست برود، مهلت صدور بلیت ممکن است بگذرد. پس روش پرداخت یک فیلد در فرم نیست. تصمیمی است درباره این‌که رزرو را نگه می‌دارید یا نه، به اعتبار قول پرداخت بلیت صادر می‌کنید یا نه، و اگر پول هرگز نرسد چه کسی ضرر را می‌پذیرد. درباره یک نسخه از این مسئله — بازارهایی که در آن‌ها گوشی همان بانک است — در نوشته‌ای درباره پول موبایلی و رزرو آژانس‌ها نوشته‌ایم، و همان منطق خیلی فراتر از آفریقا هم صدق می‌کند.

بعد نوبت ارز است. هر white-label ارز پیش‌فرض خودش و فهرست ارزهایی را که ارائه می‌دهد انتخاب می‌کند، و قیمت‌ها از روی جدول نرخ ارز همان سایت تبدیل می‌شوند. آن جدول کار یک نفر است. در بازاری که ارز محلی سریع جابه‌جا می‌شود، نرخی که ماه پیش به‌روز شده یعنی همه قیمت‌های سایت در یک جهت اشتباه‌اند — و آژانس یا بی‌صدا حاشیه سودش را از دست می‌دهد یا تا وقتی مشتری متوجه شود گران‌تر می‌فروشد. از روز اول مشخص کنید چه کسی آن را به‌روز می‌کند، هر چند وقت یک بار، و در روزهای تعطیل رسمی چه می‌شود.

برای آژانس‌هایی که به آژانس‌های دیگر می‌فروشند، سؤال پرداخت دوباره شکل عوض می‌کند. زیرنماینده‌ها در بیشتر بازارها بابت هر رزرو جداگانه پول نمی‌دهند؛ اعتباری رزرو می‌کنند و هفتگی یا ماهانه تسویه می‌کنند. سقف اعتبار و صورت‌حساب تسویه در پلتفرم به‌عنوان قابلیت‌های اصلی وجود دارند نه به شکل فایل اکسل، که کمک بزرگی است — اما خود سقف‌ها قضاوتی تجاری درباره کسب‌وکارهای محلی‌اند که فقط کسی که در میدان حضور دارد می‌تواند انجامش دهد.

جهت نوشتار، تاریخ‌ها و نام‌ها

راست‌به‌چپ بخش دیدنی ماجراست. چیدمان آینه‌ای می‌شود، منوها برمی‌گردند، و این بیشتر وقت‌ها خودبه‌خود درست می‌شود. دردسر در رشته‌های ترکیبی است: شماره پرواز، PNR، قیمت همراه با کد ارز، نام مسافر با حروف لاتین وسط یک جمله فارسی یا عربی. هر صفحه‌ای را که این دو را با هم ترکیب می‌کند بررسی کنید، به‌ویژه تأییدیه و بلیت الکترونیکی، چون همان سندی است که مسافر در فرودگاه نشان می‌دهد.

آسیب واقعی در تاریخ‌ها رخ می‌دهد. 04/05 در یک بازار چهارم مه است و در بازار بعدی پنجم آوریل، و مسافری که تأییدیه را با عادت خودش بخواند ممکن است یک ماه زودتر یا یک ماه دیرتر به فرودگاه برسد. هر جا تاریخی به مشتری نشان داده می‌شود، نام ماه را با حروف بنویسید. در برخی بازارها هم در زندگی روزمره بیش از یک تقویم رایج است — همان‌طور که در ایران تقویم شمسی کنار تقویم میلادی زندگی می‌کند؛ بلیت روی تقویم ایرلاین می‌ماند، اما کارمندی که آن را توضیح می‌دهد شاید لازم باشد تبدیلش کند.

نام‌ها در برنامه شما سطر جداگانه‌ای لازم دارند. نام روی بلیت باید دقیقاً با گذرنامه یکی باشد، و گذرنامه با حروف لاتین است حتی وقتی مشتری نامش را با خط خودش تایپ می‌کند. ترتیب نام، نام خانوادگی و عادت‌های نویسه‌گردانی از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند. فرم رزروی که به‌روشنی نگوید «همان‌طور که در گذرنامه نوشته شده» تغییر نام به بار می‌آورد، و تغییر نام یعنی جریمه یا بلیت تازه.

کدام تأمین‌کنندگان در محل مهم‌اند — و کدام فقط سروصدا

یک فید محتوای جهانی در دمو چشمگیر به نظر می‌رسد و در عمل می‌تواند تقریباً بی‌فایده باشد. آنچه یک آژانس در بازار شما می‌فروشد معمولاً متمرکز است: تعداد انگشت‌شماری مسیر، ایرلاین ملی کشور، ایرلاین‌های ارزانی که پروازهای کوتاه از فرودگاه اصلی را در دست دارند، و هتل‌های چند مقصدی که مشتری‌هایشان واقعاً می‌روند. اگر این‌ها ضعیف باشند یا نباشند، هیچ گستردگی‌ای در جای دیگر جبرانش نمی‌کند.

پس پیش از آن‌که حتی با یک آژانس قرارداد ببندید، مسیرها و مقصدهایی را که بیشتر می‌فروشند فهرست کنید و خودتان آزمایششان کنید. با تاریخ‌های بدیهی جست‌وجو کنید. نرخ‌ها را با آنچه آژانس همین الان می‌گیرد مقایسه کنید. بفهمید کدام ایرلاین‌های محلی فقط مستقیم می‌فروشند، چون هیچ پلتفرمی آن‌ها را نشان نمی‌دهد و آژانس باید پیش از قول دادن به مشتری این را بداند.

در این پلتفرم، محتوای تأمین‌کنندگان از طریق گروه‌های تأمین‌کننده به اشتراک گذاشته می‌شود نه با توافق‌های یک‌به‌یک، و هر سایت تأمین‌کنندگانی را می‌بیند که گروه‌هایش به او اجازه داده‌اند. برای ورود به بازار این مفید است: تأمین‌کننده محلی‌ای که شما وارد می‌کنید می‌تواند به‌صورت گروهی برای آژانس‌های شبکه شما قابل مشاهده شود، به جای آن‌که سایت به سایت مذاکره شود. سرویس‌ها هم برای هر سایت جداگانه فعال می‌شوند، پس آژانسی که بلیت هواپیما صادر نمی‌کند اصلاً زبانه پرواز نشان نمی‌دهد. نشان دادن محصولی که هیچ‌کس نمی‌تواند تحویلش دهد بدتر از نشان ندادنش است.

بررسی‌های مقرراتی و مجوز پیش از فروش

این مشاوره حقوقی نیست — فهرست سؤال‌هایی است که پیش از نخستین رزرو واقعی باید پاسخ مکتوبشان را از یک مشاور محلی داشته باشید:

  • مجوز آژانس. آیا فروش سفر به عموم مردم در این کشور مجوز لازم دارد، و آیا همه آژانس‌های شبکه شما آن را دارند؟
  • اختیار صدور بلیت. چه کسی بلیت هواپیما صادر می‌کند — آژانس دارای مجوز IATA، یک consolidator محلی، یا تأمین‌کننده پلتفرم — و آیا این ترتیب مکتوب است؟
  • Merchant of record. نام چه کسی روی صورت‌حساب مشتری می‌آید، و chargeback به عهده کیست؟
  • فاکتور و مالیات. کارمزد خدمات باید چگونه فاکتور شود، و مالیات به کارمزد تعلق می‌گیرد، به نرخ بلیت، یا به هر دو؟
  • قوانین حمایت از مصرف‌کننده و استرداد. وقتی پروازی لغو یا تور تغییر می‌کند قانون محلی چه می‌خواهد، و آیا صفحه شرایط و قوانین آن را گفته است؟
  • داده‌های شخصی. آیا قاعده‌ای هست که اطلاعات گذرنامه و پرداخت کجا ذخیره یا به کجا فرستاده شود؟
  • نمایش قیمت. آیا قیمت‌های تبلیغ‌شده باید همه مالیات‌ها و هزینه‌ها را در بر بگیرند؟

در بیشتر کشورها هر کدام از این موارد پاسخ کوتاهی دارد. نکته این است که پاسخ را پیش از آن‌که آژانس بپرسد در دست داشته باشید — چون آژانسی که می‌پرسد و می‌شنود «بررسی می‌کنیم» فرض می‌کند که هنوز بررسی نکرده‌اید.

بومی‌سازی پلتفرم رزرو با ترتیب غلط

اشتباه پرهزینه هیچ‌کدام از موارد بالا به تنهایی نیست. اشتباه این است که اول آژانس‌ها را جذب کنید و بعد بومی‌سازی کنید. آژانسی که روی صفحه پرداختی شروع به کار می‌کند که مشتری‌هایش نمی‌توانند از آن استفاده کنند، باگ گزارش نمی‌دهد؛ دیگر وارد سیستم نمی‌شود. آژانسی که در هفته دوم شکایت تاریخ اشتباه دریافت می‌کند، پلتفرم را به خاطر می‌سپارد نه علت را. و آژانسی که بعد از فروش متوجه خلأ مجوز می‌شود، با نهاد ناظر مشکلی پیدا می‌کند که مشکل شما می‌شود، چون شما بودید که او را آوردید. نخستین برداشت‌ها در بازار جدید یک بار شکل می‌گیرند، به دست چند آژانس اول — و آن‌ها با هم حرف می‌زنند. این‌که آن هفته‌های نخست از نگاه آژانس چه شکلی دارند را در جذب آژانس‌های مسافرتی در بازار خودتان نوشته‌ایم.

چه چیزی مرکزی می‌ماند و چه چیزی مال شماست

موتور، اتصال به تأمین‌کنندگان، ترجمه‌ها و پنل مدیریت نزد پلتفرم می‌مانند. هر سایت پنل مدیریت خودش را دارد با دسترسی‌های نقش‌محور برای کارکنان، و رزروها، مشتریان، مارک‌آپ‌ها و گزارش‌های خودش را. آنچه پلتفرم از بیرون نمی‌تواند تولید کند، دانش همین نوشته است: بازار شما به کدام روش پرداخت اعتماد دارد، کدام ایرلاین‌ها مهم‌اند، کدام نهاد ناظر چه سؤالی می‌پرسد. همین خلأ دلیل وجود نماینده کشوری است، و اگر این نقش را برای بازار خودتان می‌سنجید، صفحه نمایندگی توضیح می‌دهد که ساختارش چگونه است.

ترجمه پلتفرم را تا نزدیکی کشور شما آورده است. آخرین بخش راه محلی است، و آن را کسی می‌پیماید که راه را از قبل می‌شناسد.

تحریریه Tekravel

میز فناوری سفر

میز فناوری سفر Tekravel برای اهل صنعت می‌نویسد: صاحبان آژانس‌ها، کنسولیدیتورها و توسعه‌دهندگانی که آن‌ها را یکپارچه می‌کنند. هر مقاله پیش از انتشار با همان پلتفرمی که توصیفش می‌کند بررسی می‌شود.