چگونه آژانسهای مسافرتی بازار خود را جذب کنید

جلسه خوب پیش رفت. مدیر آژانس از سایت خوشش آمد، دربارهی مارکآپ سؤالهای منطقی پرسید و پیش از تمام شدن چایش گفت بله. یک ماه بعد، سایت هنوز با لوگوی پیشفرض روی زیردامنهی پلتفرم مانده، هیچیک از کارکنانش بیش از یک بار وارد نشده و مدیر دیگر در واتساپ جواب نمیدهد. در ارائه هیچ اشکالی نبود. آنچه شکست خورد، همهی کارهایی بود که برای جذب آژانسهای مسافرتی در بازار خود پس از پایان ارائه لازم است.
اگر نمایندهی یک پلتفرم رزرو در کشور خود هستید، همین بخش از کار است که تعیین میکند یک شبکه میسازید یا فقط فهرستی از نامها. رساندن مدیر آژانس از «بله» به تیمی که بدون شما رزرو میکند، بسیار مهمتر از کیفیت ارائهی شماست. این نوشته دربارهی همین مسیر است: آژانس در هفتهی اول واقعاً چه چیزی را میسنجد، کدام مراحل راهاندازی آدمها را بیصدا از ادامه منصرف میکند، چرا اولین رزرو واقعی از هر دمویی سنگینتر است، و چطور میشود مفید ماند بیآنکه پشتیبانی رایگان آژانس شد.
بلهی جلسه یعنی آژانسی که هنوز نپیوسته
موافقت با امتحان کردن برای مدیر آژانس هزینهای ندارد. سایت مستقیم از فرم ثبتنام، روی زیردامنهی پلتفرم ساخته میشود و کارتی هم خواسته نمیشود. در جذب آژانس این یک مزیت است، چون هیچ فرایند خریدی وجود ندارد که کار در آن گیر کند. اما دلیل کمارزش بودن آن بله هم همین است: مدیر هنوز چیزی را گرو نگذاشته، پس کنار کشیدن هم برایش هزینهای ندارد.
آژانسی را راهاندازیشده بدانید که کارکنان خودش، بدون تماس با شما، یک رزرو واقعی برای یک مشتری واقعی انجام داده باشند. هر چه پیش از آن است، فقط یک سرنخ است.
آژانس در هفتهی اول چه چیزی را میسنجد
مدیران به ندرت میگویند چه چیزی را آزمایش میکنند. ببینید کجا کلیک میکنند؛ معمولاً متوجه میشوید. در هفتهی اول، بیشترشان تقریباً به همین ترتیب دنبال پاسخ پنج پرسشاند.
آیا شبیه ما به نظر میرسد؟
پیش از هر بحث تجاری، مدیر آژانس میخواهد نام، لوگو و رنگهای خودش را روی صفحه ببیند. قالب و تم را میشود بدون انتظار برای نسخهی جدید از پنل مدیریت تغییر داد — رنگها، فونتها، لوگو — پس این کار را در همان جلسهی اول همراه او انجام دهید، نه اینکه بهعنوان تکلیف رها کنید. سایتی که هنوز شبیه دمو است به مدیر میگوید این محصول کس دیگری است.
آیا این قیمتها قیمتهای ماست؟
بعد بررسی میکنند که آیا عددهای روی صفحه با قیمتی که پشت پیشخوان به مشتری میگفتند جور درمیآید یا نه. یعنی مارکآپ خودشان، ارز پیشفرضشان و ارزهایی که میخواهند عرضه کنند. هر white-label ارز پیشفرض و فهرست ارزهای نمایشی خودش را انتخاب میکند و قیمتها با جدول نرخ خود آژانس تبدیل میشوند. اگر اولین کرایهای که جستوجو میکنند به ارزی نمایش داده شود که هیچکس در دفترشان با آن کار نمیکند — مثلاً دلار، در حالی که همهی مشتریها به تومان پرداخت میکنند — یک روز از اعتماد را از دست دادهاید.
آیا کارکنانم بدون من میتوانند از آن استفاده کنند؟
کسی که رزرو میکند مدیر نیست، کارکنان پیشخواناند. هر آژانس پنل مدیریت خودش را با دسترسیهای نقشمحور برای کارکنان دارد، پس حسابهای واقعی بسازید — کارشناس ارشدی که میتواند مارکآپ را تغییر دهد، کارمند تازهکاری که فقط میتواند رزرو کند — به جای اینکه همه با حساب مدیر وارد شوند. حساب مشترک اولین نشانهی این است که آژانس پلتفرم را بازیچه میبیند.
آیا مشتریان سازمانیام هم میتوانند از آن استفاده کنند؟
بسیاری از آژانسها علاوه بر مسافران حضوری، به شرکتها و زیرآژانسهای کوچکتر هم میفروشند. سایت میتواند پیش از جستوجو ورود را الزامی کند و مشتریان تجاری را با تأیید دستی اختیاری ثبتنام کند. برای آژانسی که درآمدش از حسابهای سازمانی میآید، اغلب همین ویژگی است که علاقه را به تعهد تبدیل میکند — زود نشانش دهید.
اگر مشکلی پیش بیاید با چه کسی تماس بگیرم؟
این را مستقیم نمیپرسند. امتحانش میکنند، معمولاً با یک سؤال کوچک در ساعتی نامناسب. شیوهی پاسخ به همان سؤال اول لحن کل رابطه را تعیین میکند، و به همین دلیل بخش آخر این نوشته به اندازهی بخش اولش اهمیت دارد.
چکلیستی برای جذب آژانسهای مسافرتی در بازار خود
اینها مراحلیاند که آژانسها در آن متوقف میشوند. هیچکدام دشوار نیست. اما هر کدام که ناتمام بماند، به مدیری پرمشغله بهانهای برای کنار کشیدن میدهد.
- اعمال برند در جلسهی اول. لوگو، رنگها و فونتها با هم، در تماس یا در دفترشان، نه به شکل دستورالعملی که برایشان بفرستید.
- فعال کردن خدمات مطابق آنچه میفروشند. پرواز، هتل، تور و جاذبهها برای هر سایت جداگانه فعال میشوند. آژانسی که فقط هتل میفروشد نباید زبانهی پروازی را ببیند که نمیتواند پاسخگویش باشد.
- تنظیم ارز پیشفرض و ارزهای عرضهشده. سپس یک جستوجوی واقعی انجام دهید و قیمت را همراه مدیر بلند بخوانید.
- توافق و ثبت مارکآپ. قیمتی را که امروز برای دو سه سفر رایج میدهند یادداشت کنید و مطمئن شوید قیمت سایت نزدیک به آن درمیآید.
- ساخت حساب کارکنان با نقش درست. برای هر کسی که رزرو میکند یک حساب. بدون حساب مشترک.
- تأیید دسترسی به محتوا. محتوای تأمینکنندگان از طریق گروههای تأمینکننده به سایت میرسد، پس بررسی کنید گروههایی که آژانس عضوشان است واقعاً موجودیای را که انتظار فروشش را دارند در اختیارش میگذارند.
- تصمیم دربارهی مشتریان تجاری. سایت باز یا فقط پس از ورود؛ و اینکه ثبتنامهای تجاری دستی تأیید شوند یا نه.
- نهایی کردن شرایط اعتبار زیرآژانسها. سقف اعتبار و صورتحساب تسویه از پیش در سیستم هست — به جای جدولی که مدیر بهروزرسانیاش را فراموش میکند، از اینها استفاده کنید.
- برنامهریزی دامنهی اختصاصی، بدون اینکه مانع شود. اتصال دامنه یک مرحلهی هدایتشدهی DNS با TLS خودکار است و زیردامنهی پلتفرم همیشه نشانی کارآمدی باقی میماند. وقتی دسترسی به ثبتکنندهی دامنه آماده شد انجامش دهید، هرگز بهعنوان پیششرط اولین رزرو.
- تعیین زمان اولین رزرو. یک تاریخ، یک مشتری، یک کارمند مشخص. نه «هر وقت آماده شدید».
مورد دامنه بیش از همهی موارد دیگر روی هم هفتهها را هدر میدهد. مدیرانی که اصرار دارند فقط وقتی نشانی خودشان کار کرد سایت را راه بیندازند، اغلب همان هفتهها را صرف پیدا کردن خواهرزادهای میکنند که سالها پیش حساب ثبتکننده را باز کرده بود. در این فاصله بگذارید روی زیردامنه رزرو کنند.
چرا اولین رزرو از دمو مهمتر است
دمو نشان میدهد پلتفرم چه کارهایی میتواند بکند. اولین رزرو به مدیر نشان میدهد کسبوکار خودش روی آن چه شکلی دارد، و این دو تجربهی متفاوتیاند.
در دمو، شما پشت فرمانید. جستوجو را خودتان انتخاب کردهاید، مسیر رفتار خوبی دارد و کسی نمیپرسد اگر مشتری بخواهد نامی را عوض کند چه میشود. در اولین رزرو واقعی، کارمند آنها پشت فرمان است، مشتری واقعی است، و هر غافلگیری کوچک — کرایهای که با آنچه در GDS خودشان میبینند فرق دارد، ایمیل تأییدی که به زبان اشتباه رفته، مارکآپی که بیش از حد بالا درآمده — روی دوش آژانس میافتد، نه شما.
دقیقاً به همین دلیل میخواهید این اتفاق زود و وقتی شما نزدیک هستید بیفتد. غافلگیریای که در حضور شما رخ دهد به اصلاحی پنجدقیقهای و داستانی تبدیل میشود که کارمند برای همکارانش تعریف میکند که چطور حلش کردند. همان غافلگیری دو هفته بعد، وقتی در دسترس نیستید و مشتری منتظر است، دلیلی میشود برای اینکه مدیر به رزرو تلفنی با تأمینکنندهی قدیمیاش برگردد.
اولین رزرو را آگاهانه انتخاب کنید. سفری ساده برای مشتریای که آژانس خوب میشناسد، در مسیری که زیاد میفروشد، و با کارمندی که بعداً بیشتر کار را انجام خواهد داد. نه مدیر. اگر مدیر رزرو کند، کارکنان چیزی یاد نمیگیرند و پلتفرم همچنان آزمایش شخصی مدیر میماند.
وقتی تمام شد، از کارمند بپرسید چه چیزی گیجش کرد. عین جملههایش را یادداشت کنید. همان جملهها متن راهاندازی شما برای آژانس بعدی است.
هزینهی اشتباه
درآمد نماینده از شبکهای میآید که میسازد، نه از کارمزد معرفی. یعنی آژانسی که قرارداد میبندد و ساکت میشود، از آژانسی که هرگز قرارداد نبسته بدتر است. وقت شما را گرفته، جایی در فهرست فروشتان اشغال کرده و حالا به مدیران دیگر شهرتان میگوید این پلتفرم «به کار ما نیامد».
در بیشتر کشورها بازار سفر کوچک است. مدیران همدیگر را میشناسند، زیرآژانسهای مشترک دارند و در همان رویدادهای ایرلاینها یکدیگر را میبینند. آژانسی که بیصدا متوقف شود، دو سه آژانسی را که به توصیهاش گوش میدادند از شما میگیرد. آژانسی که با کمک شما و با برند خودش اولین بلیتش را صادر کرده، مرجعی است که میتوانید مدیر بعدی را به سراغش بفرستید.
هزینهی بیصداتری هم هست. وقتی راهاندازی از روی حافظه انجام شود نه از روی چکلیست، هر آژانس پیکربندی متفاوتی میگیرد و شش ماه بعد نمیتوانید تشخیص دهید مشکلی از پلتفرم است یا از چیزی که برای همان یک مشتری متفاوت تنظیم کرده بودید. توالی تکرارپذیر بوروکراسی نیست. راهی است برای اینکه شبکهی خودتان برای خودتان خوانا بماند.
پشتیبانی از آژانس بدون اینکه پشتیبانیاش شوید
سریعترین راه فرسودگی در این نقش این است که به همهی سؤالها خودتان جواب دهید. حس خدمت خوب میدهد. اما به آژانس یاد میدهد که پلتفرم یک آدم است و آن آدم شمایید.
از همان هفتهی اول مرز را روشن کنید:
- رابطهی تجاری با شماست. مارکآپ، اینکه چه خدماتی بفروشند، شرایط اعتبار زیرآژانسهایشان، قیمتگذاری برای بازارشان و اینکه آیا دامنهی اختصاصی فعلاً ارزشش را دارد.
- نرمافزار با پلتفرم است. باگ، خطای تأمینکننده، رزروی که هنگام صدور شکست میخورد — اینها از کانال پشتیبانی پلتفرم پیگیری میشوند، نه با تلفن شخصی شما. هنگام راهاندازی و پیش از آنکه لازمش داشته باشند، نشانشان دهید این کانال کجای پنل مدیریتشان است.
- کارکنان با مدیر آژانساند. یک نفر را در آژانس درست آموزش دهید و بگذارید او بقیه را آموزش دهد. قرار نیست هر بار کارمند تازهای آمد، شما در دفترشان باشید.
به زبان خودشان جواب دهید، اما به هر سؤال فقط یک بار. وقتی همان سؤال از آژانس دوم رسید، جایش در یادداشتی کوتاه است که بتوانید بفرستید، نوشتهشده به همان زبانی که مدیران بازار شما واقعاً حرف میزنند. در طول یک سال، همین یادداشتها باارزشترین دارایی شما در این نقش میشوند — بسیار کارآمدتر از اسلایدهای ارائه.
به جای اینکه همیشه در دسترس باشید، یک ریتم تعیین کنید: یک پیگیری پس از اولین رزرو، یکی چند هفته بعد، و بعد هر بار که حجم کارشان تغییر کرد. آژانسی که میداند شما کی تماس میگیرید، آرامتر از آژانسی است که یاد گرفته نیمهشب هم میتواند به شما دسترسی داشته باشد.
اگر هنوز مطمئن نیستید نقش نماینده برایتان مناسب است، نوشتهی قبلی ما دربارهی اینکه نمایندهی کشوری یک پلتفرم فناوری سفر چه میکند به اقتصاد این نقش و ویژگیهای لازم میپردازد. ساختار خود برنامه در صفحهی شرکتها آمده است، و وقتی میخواهید به مدیر آژانس نشان دهید چه چیزی به دست میآورد، ویزارد ثبتنام جلوی چشمش یک سایت واقعی میسازد.
ارائه آژانس را به امتحان کردن وامیدارد. هفتهی اول تعیین میکند که بماند یا نه. تلاشتان را همان جایی بگذارید که تصمیم گرفته میشود.