ارائهدهنده API رزرو هتل را پشت میز پذیرش بسنجید

نخستین تیکت پشتیبانی پس از راهاندازی بهندرت دربارهٔ جستجوست. مهمانی ساعت یازده شب پشت میز پذیرش ایستاده، شماره تأیید را روی گوشیاش باز کرده و مسئول پذیرش آن را دو بار وارد میکند و میگوید هتل رزروی به این نام ندارد. مهمان پول داده است. سیستم شما میگوید رزرو تأیید شده است. هر دو راست میگویند و مشکل همین است.
انتخاب ارائهدهنده API رزرو هتل در واقع دربارهٔ همین تیکت است. بیشتر تیمها بر پایهٔ چیزی انتخاب میکنند که در دمو دیده میشود: برای یک شهر چند اقامتگاه برمیگردد، اندپوینت موجودی چقدر مرتب است، SDK چقدر زود به اولین نتیجه میرسد. اینها مهماند، اما تقریباً در همهجا یکساناند و هیچکدام تعیین نمیکنند پشت میز پذیرش چه میگذرد.
چرا پوشش، پرسش درست نخست نیست
جستجویی که هتل بیشتری برمیگرداند API بهتری به نظر میآید. اما اقامتگاهی که میتوانید نشان دهید و رزروی که هتل بپذیرد دو تعهد متفاوتاند که دو بخش متفاوت از کسبوکار ارائهدهنده آنها را برآورده میکنند. اولی از فید محتوا میآید؛ دومی از قراردادها، اتصال به سیستمهای خود هتل و میز پشتیبانیای که روز شنبه هم کسی پشت آن نشسته است.
اگر هنوز تصمیم نگرفتهاید چند ارائهدهنده را وصل کنید، این پرسش مقالهٔ جداگانهای دارد و مسئلهٔ نگاشت (mapping) که در آنجا آمده واقعی است. این مقاله فرض میگیرد در مرحلهٔ انتخاب ارائهدهندهاید و میپرسد پاسخ رزرو او پس از پرداخت مهمان چقدر ارزش دارد.
پنج ویژگی ارائهدهنده API رزرو هتل که پس از پرداخت پیدا میشوند
مستندات ارائهدهنده را به پاسخهایی تقلیل دهید که سایت شما پس از جابهجا شدن پول ذخیره میکند. اینها سطرهاییاند که نشان میدهند دو ارائهدهندهٔ دارای اندپوینت جستجوی یکسان، در واقع دو محصول متفاوتاند.
| ویژگی | پاسخ خوب چه شکلی است | نبودنش چه هزینهای دارد |
|---|---|---|
| شرایط لغو | ساختاریافته: مهلت، جریمه و منطقهٔ زمانی مهلت | متن آزادی که کسی باید بخواند و بازپرداختی که با حدس تعیین میشود |
| چه کسی پول را دریافت میکند | برای هر نرخ مشخص: پیشپرداخت به شما یا پرداخت در هتل، و اینکه merchant of record کیست | مهمانی که دو بار پول داده، یک بار به شما و یک بار هنگام تسویه در هتل |
| شمارهٔ تأیید خود هتل | در پاسخ برمیگردد یا بعداً از مسیری مستند میرسد | فقط شمارهٔ ارجاع ارائهدهنده که پشت میز پذیرش بیمعناست |
| تغییر قیمت بین موجودی و رزرو | قیمت جدید صریح یا رد روشن، هرگز اختلاف بیصدا | فاصلهٔ نرخ نمایشدادهشده و رزروشده از حاشیهٔ سود شما کم میشود |
| نبود سابقهٔ رزرو هنگام ورود | رویهٔ نامدار و مخاطبی که خارج از ساعت اداری پاسخ بدهد | کارمندان شما پای تلفن با هتل، در حالی که مهمان در لابی منتظر است |
میتوانید با ترتیب مخالف باشید. اما سایتی که کارت میپذیرد بدون پاسخ به هر پنج سطر نباید منتشر شود.
لغو یا داده است یا بدهی
سطر نخست را دقیق ببینید، چون بیصداترین شکست را دارد. بسیاری از پاسخها سیاست لغو را به شکل یک جمله میآورند: تا فلان تاریخ لغو رایگان، پس از آن هزینهٔ شب اول. برای انسان خوب خوانده میشود. اما کد بدون تجزیهٔ جمله نمیتواند عمل کند و تجزیه همان راهی است که اشتباه به محیط تولید میرسد.
نکتهٔ دردسرساز منطقهٔ زمانی است. مهلت «نیمهشب» در شهر هتل یک لحظه است، در سرور شما لحظهای دیگر و روی گوشی مهمان لحظهای سوم. اگر ارائهدهنده نگوید کدام، روزی سایت شما به مهمان میگوید هنوز میتواند رایگان لغو کند، پول را برمیگرداند و بعد میفهمد هتل به هر حال جریمه را کسر کرده است. هیچ خطایی رخ نداده؛ فقط پول رفته است.
نرخهای غیرقابل استرداد هم همین دقت را لازم دارند. ارائهدهندهای که آنها را در یک فیلد جدا و نه فقط در نام نرخ مشخص میکند، به سایتی که آن را میفروشد فکر کرده است. پیش از امضای هر قراردادی بخواهید هر دو نوع را در پاسخ واقعی ببینید.
نام چه کسی در صورتحساب کارت مهمان میآید
سطر دوم شبیه حسابداری است اما در واقع مسئلهٔ خدمات مشتری است. در نرخ پیشپرداخت، مهمان به شما میپردازد، شما یا ارائهدهنده به هتل میپردازید و هتل نباید چیزی بیش از موارد جانبی مثل مینیبار یا مالیات شهری که در پذیرش دریافت میشود از مهمان بگیرد. در نرخ پرداخت در هتل، سایت شما برای اتاق هیچ پولی نمیگیرد و کارت مهمان را خود اقامتگاه، معمولاً هنگام ورود یا خروج، شارژ میکند.
هر دو مدل کار میکنند. آنچه کار نمیکند صفحهٔ پرداختی است که این دو را از هم تشخیص نمیدهد. اگر ارائهدهنده هر دو نوع نرخ را با یک شکل برگرداند و مدل پرداخت در متن توضیح گم شده باشد، دیر یا زود سایت شما برای اتاقی از مهمان پول میگیرد که هتل دوباره از او میگیرد. مهمان دو سطر در صورتحساب میبیند و به نام اولی زنگ میزند، یعنی شما.
پس پاسخ مطلوب برای هر نرخ و در یک فیلد است و شامل اینکه merchant of record کیست. همین تعیین میکند نام چه کسی روی کارت مینشیند و چه کسی مسئول چارجبک است.
پرسشهایی که پیش از امضا کتبی بپرسید
دمو فقط مسیر خوب را نشان میدهد. پاسخ کتبی نشان میدهد ارائهدهنده با مسیرهای دیگر روبهرو شده است یا نه. اینها را بفرستید و پاسخها را نگه دارید:
- یک پاسخ رزرو برای نرخ غیرقابل استرداد و یکی برای نرخ دارای مهلت لغو رایگان نشانم دهید.
- آن مهلت با کدام منطقهٔ زمانی بیان میشود و در کجای پاسخ نوشته شده است؟
- شمارهٔ تأیید خود هتل کی میرسد و اگر پس از فراخوانی رزرو برسد چگونه آن را دریافت کنم؟
- در نرخ پرداخت در هتل، مهمان دقیقاً چه چیزی را، از چه کسی و کی روی کارتش میبیند؟
- وقتی مهمان میرسد و هتل سابقهای ندارد، او یا من با چه کسی و در چه ساعاتی تماس بگیریم؟
ارائهدهندهای که به پرسش آخر با یک رویه پاسخ میدهد، پیشتر با آن روبهرو شده است؛ آنکه با نام یک قابلیت پاسخ میدهد، نه. در حوزهٔ پرواز هم همین است: آنچه پشت API ایستاده از خود API مهمتر است.
اشتباه در انتخاب چه هزینهای دارد
هر شکست کوچک است و تکرار میشود. بازپرداختی که از حاشیهٔ سود شما میرود چون مهلت در منطقهٔ زمانی اشتباه خوانده شد. مهمانی که دو بار پول داده چون نرخ پرداخت در هتل در صفحهٔ پرداخت شما پیشپرداخت به نظر میرسید. کارمندی که اول هر هفته به هتلها زنگ میزند و رزروها را دستی دوباره تأیید میکند چون ارائهدهنده هرگز شمارهای که هتل بشناسد برنگرداند. هیچکدام در آمار پوشش دیده نمیشود و همه در ماه اول ترافیک واقعی در صندوق پشتیبانی پیدا میشوند.
کار لازم برای پرهیز از آن یک بعدازظهر است: پنج پاسخ رزرو را با جدول بالا کنار دستتان بخوانید.
جایگاه ما
Tekravel API هتل و پرواز ارائه میدهد. دسترسی با یک گفتوگو آغاز میشود و نه یک کلید خودخدمت، سرویسها بهازای هر tenant روشن میشوند و محتوای تأمینکنندگان از طریق گروههای تأمینکننده به tenant میرسد و نه از قراردادهای یکبهیک. ما در این صفحه تعداد اقامتگاهها را منتشر نمیکنیم و ترجیح میدهیم پنج پرسش بالا را از ما بپرسید تا اینکه عددی را بیدلیل باور کنید. اگر در این مرحلهاید، صفحهٔ API جای شروع گفتوگوست.