چند تأمینکننده API هتل لازم دارید؟ نگاشت را بشمارید

جستوجوی هتل سه ماه پیش روی یک تأمینکننده بالا آمد و تا مدتی کسی شکایتی نداشت. بعد واحد فروش یک اسکرینشات فوروارد میکند. مشتری داشت سفر استانبول را برنامهریزی میکرد، یک هتل چهارستاره را روی گوشیاش پیدا کرده بود و پرسیده بود چرا سایت شما اصلاً آن را نشان نمیدهد. نه قیمت بدتر؛ هیچ. پیام بعدی خطاب به شماست: تأمینکننده دیگری اضافه کنیم؟
احتمالاً بله. اما چند تأمینکننده API هتل لازم دارید سؤالی درباره پوشش نیست که جوابی درباره پوشش داشته باشد. هر تأمینکنندهای که اضافه میکنید موجودی را گستردهتر میکند و همزمان هتلهایی را برایتان میفرستد که از قبل دارید، با نامی دیگر، شناسهای دیگر و مختصاتی کمی متفاوت. اتصال دوم بیشتر کدنویسی است. از سومی به بعد بیشتر حذف تکراریهاست، و این همان هزینهای است که هنگام شمردن تأمینکنندهها از قلم میافتد.
هر تأمینکننده دو فید است، نه یکی
یک تأمینکننده هتل دو چیز کاملاً متفاوت به شما میدهد، و یکی گرفتن این دو ریشه بیشتر اشتباههای اولیه است.
اولی محتوای ایستا است: نام ملک، نشانی، مختصات، تعداد ستاره، عکسها، شرح اتاقها، امکانات. کند تغییر میکند. آن را یکجا میکشید، ذخیره میکنید و با زمانبندی چندروزه تازهسازی میکنید. دومی نرخ زنده است: برای این تاریخها، این ترکیب مسافر، چه چیزی موجود است، به چه قیمتی و با کدام سیاست کنسلی. این یکی بین جستوجو و رزرو عوض میشود. حداکثر چند دقیقه کش میکنید و در مرحله prebook دوباره چک میکنید، هرچه جستوجو گفته باشد.
پس دو عمر کش، دو حالت خرابی. محتوای ایستای کهنه عکس اشتباه نشان میدهد. نرخ کهنه اتاقی را به قیمتی میفروشد که تأمینکننده پای آن نمیایستد. وقتی تأمینکنندهای اضافه میکنید، هر دو فید را اضافه میکنید، و کار واقعی در فید ایستا پنهان است، چون همان است که باید با همه چیزی که از قبل دارید آشتی داده شود.
چرا یک هتل سه بار میرسد
سه تأمینکننده را در یک شهر وصل کنید و جستوجو کنید. چیزی شبیه این میبینید: یکی اسمش را Grand Plaza Hotel Taksim گذاشته، دیگری Grand Plaza Taksim، سومی GRAND PLAZA HTL - ISTANBUL. سه کد داخلی. سه مختصات با چند قدم فاصله. سه مجموعه عکس، که یکیاش مال قبل از بازسازی است. برای مسافر شما، سایت خراب به نظر میرسد.
راهحل یک لایه نگاشت است، و فیلدی که روی آن تکراریها را حذف میکنید نام نیست. شناسه استاندارد ملک خودتان است. کد هتل هر تأمینکننده از طریق یک جدول نگاشت به آن اشاره میکند: تأمینکننده، کد هتل نزد تأمینکننده، شناسه استاندارد. کد تأمینکننده هرگز کلید اصلی کاتالوگ شما نمیشود، چون لحظهای که تأمینکننده دوم را اضافه کنید برگرداندن این تصمیم بسیار گران تمام میشود.
اینکه چطور تصمیم بگیرید دو کد یک هتلاند، یک مسئله تطبیق است و بهندرت تمیز درمیآید:
- یک کد نگاشت بیرونی مشترک، وقتی تأمینکنندهها آن را دارند، قویترین نشانه است. همه ندارند، و نه برای همه ملکها.
- مختصات در شعاعی کوچک، بهعلاوه نام نرمالشده (حذف «hotel»، نام شهر، علائم و حروف بزرگ و کوچک) بیشتر بقیه را میگیرد.
- نشانی و شماره تلفن موارد نزدیک را حل میکنند. دو شعبه یک زنجیره در یک خیابان دقیقاً همان حالتی است که نام و فاصله موافقاند و هتلها فرق دارند.
- هرچه ماند به صف بازبینی انسانی میرود. با حدس زنده نمیشود.
اتاقها از هتلها سختترند
وقتی ملک نگاشت شد، اتاقها هنوز با هم نمیخوانند. «Deluxe King»، «Superior Room, 1 King Bed» و «Double Room - City View» ممکن است یک اتاق باشند یا سه اتاق متفاوت. بیشتر تیمها پیشنهادهای اتاق را در سطح ملک مقایسه میکنند، بر اساس نوع پانسیون، شرایط کنسلی و قیمت، به جای اینکه بکوشند هر نام اتاق را بین تأمینکنندهها نگاشت کنند. این انتخاب قابل دفاع است. فقط آگاهانه بگیریدش، و به مسافر آنقدر از شرح اتاق خودِ تأمینکننده نشان بدهید که بداند چه رزرو میکند.
یک تأمینکننده، چند تا، یا یک تجمیعکننده
سه مسیر، و مقایسه صادقانه درباره این است که چه کسی نگاشت و ریسک برابری نرخ را حمل میکند، نه درباره پوشش روی بروشور.
| پوشش | ریسک برابری نرخ | زحمت اتصال | نگاشت دست کیست | |
|---|---|---|---|---|
| یک تأمینکننده، مستقیم | قوی هر جا که آن تأمینکننده قوی است، کمعمق جاهای دیگر | زیاد: وقتی قیمتش خراب است، قیمت دومی ندارید | یک اتصال، هر دو فید | کسی لازم ندارد؛ یک کد برای هر هتل |
| چند تأمینکننده، مستقیم | گستردهترین پوششی که خودتان کنترل میکنید | کمتر: میتوانید برای هر اقامت قیمت بهتر را بردارید | یکی به ازای هر تأمینکننده، بهعلاوه لایه نگاشت، بهعلاوه نگهداریاش | شما، برای همیشه |
| یک تجمیعکننده | گسترده، به انتخاب منابع تجمیعکننده | مختلط: قیمتی را میبینید که او تصمیم گرفته رد کند | یک اتصال | تجمیعکننده، با قضاوت شما درباره آنچه از دستش در میرود |
میتوانید با ردیف وسط مخالف باشید، و خیلی از تیمها هستند: مالکِ نگاشت بودن یعنی مالکِ کیفیت نتایج بودن، و بعضیها هرگز آن را واگذار نمیکنند. نکته این است که این به همان اندازه که تصمیم فنی است، تصمیم نیروی انسانی هم هست. جدول نگاشت پروژهای با تاریخ پایان نیست.
تعیین عدد
بازارها را بشمارید، نه تأمینکنندهها را. با یک تأمینکننده شروع کنید که آنجا که بیشترین فروش را دارید قوی است. از جستوجوهایی که خالی یا کمعمق برگشتند و از اسکرینشاتهایی که فروش فوروارد میکند، لاگ نگه دارید. تأمینکننده دوم را وقتی اضافه کنید که بتوانید شهرها و ملکهایی را که اولی ندارد نام ببرید، و پیش از امضای هر چیزی چک کنید که نامزد واقعاً آنها را پوشش میدهد.
هر افزودن باید شکافی را ببندد که میتوانید فهرستش کنید. اگر نمیتوانید، تأمینکننده جدید بیشتر کپی هتلهایی را میفرستد که از قبل میفروشید. جداگانه درباره سنجش APIهای سفر بر محورهایشان به جای بروشورشان نوشتهایم، و آن چارچوب برای هر نامزدی اینجا هم کار میکند.
همه چیز را خودتان وصل نکنید
مسیر چهارمی هم هست: یک بار به پلتفرمی وصل شوید که اتصال تأمینکنندهها را از قبل دارد. در این پلتفرم محتوای تأمینکنندهها از طریق گروههای تأمینکننده به اشتراک گذاشته میشود نه قرارداد یکبهیک، و هر tenant تأمینکنندههایی را میبیند که گروههایش به او دادهاند. برای توسعهدهنده، این سؤالِ «کدام تأمینکنندهها پشت جستوجوی هتل من هستند» را از کد به پیکربندی منتقل میکند: روی یک API هتل میسازید، و ترکیب تأمینکنندهها یک ترتیب تجاری است، نه یک اسپرینت اتصال دیگر.
این، سؤالهای این مقاله را حذف نمیکند. بپرسید نگاشت برای تأمینکنندههایی که به شما داده میشود چطور انجام میشود، و در شهرهایی که میفروشید تستش کنید، نه شهر دمو. دسترسی به APIهای پرواز و هتل با یک گفتوگو شروع میشود نه با کلید خودسرویس، و همان لحظه درست برای پرسیدن دقیقاً همین است.
کم وصل کردن چه هزینهای دارد
هتل گمشده در آن اسکرینشات یک رزرو ازدسترفته نیست. مشتریای است که از این به بعد پیش از پیام دادن به شما گوشیاش را چک میکند، و بعد از چند بار دیگر، به جای پیام دادن به شما. آژانس در خدمات هیچ اشتباهی نکرد. جستوجویش فقط نمیدانست آن ملک وجود دارد.
زیاد وصل کردن جور دیگری هزینه دارد: سه ردیف از یک هتل در نتایج، سه سیاست کنسلی که باید پای پیشخوان توضیح بدهید، سه قرارداد و سه دسته اعتبارنامه که باید بچرخانید. هیچکدام از این دو شکست در شمار تأمینکنندهها دیده نمیشود. هر دو در چیزی دیده میشوند که مسافر در صفحه نتایج میبیند.
سمت نرخ زنده را طوری بسازید که از تأمینکنندههای کند جان سالم به در ببرد؛ در طراحی کلاینت موجودی هتل به آن پرداختهایم. بعد بگذارید شکافهایی که میتوانید نام ببرید تعیین کنند چند تأمینکننده پشت آن بنشیند.