Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ιστολόγιο

B2B ταξιδιωτικό portal ή white label: αγορά ή πώληση;

Σύνταξη Tekravel
Γράφτηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Το αίτημα συνήθως φτάνει σε μία γραμμή: «Χρειαζόμαστε ένα B2B portal.» Μερικές φορές έρχεται από τον ιδιοκτήτη ενός γραφείου στη Θεσσαλονίκη που είδε τρεις σταθερούς πελάτες να μετακομίζουν σε μια εφαρμογή OTA. Άλλες φορές έρχεται από ένα δίστομο γραφείο στο Ηράκλειο που θέλει φθηνότερους ναύλους από αυτούς που του δίνει ο σημερινός προμηθευτής. Ίδιες λέξεις, αντίθετα προβλήματα. Ο πρώτος θέλει ένα μέρος όπου οι ταξιδιώτες κλείνουν με το όνομα του γραφείου· ο δεύτερος θέλει ένα μέρος για να αγοράζει. Αν λύσετε το ερώτημα B2B ταξιδιωτικό portal ή portal white label πριν υπογράψετε οτιδήποτε, δεν θα πληρώνετε έναν χρόνο συνδρομές για το λάθος μισό της επιχείρησής σας.

Ακολουθήστε τα χρήματα, όχι τη λίστα λειτουργιών

Κάθε συγκριτικός πίνακας για αυτά τα προϊόντα γράφει τα ίδια: αναζήτηση πτήσεων, αναζήτηση ξενοδοχείων, ροή κράτησης, dashboard. Γι' αυτό ακριβώς μπερδεύουν τον κόσμο. Οι οθόνες μοιάζουν. Αυτό που διαφέρει είναι η κατεύθυνση προς την οποία κινούνται τα χρήματα μέσα τους.

Ένα B2B ταξιδιωτικό portal είναι το σημείο όπου αγοράζετε. Κάποιος πιο πάνω στην αλυσίδα —ένας consolidator, ένας χονδρέμπορος, μια bedbank— δημοσιεύει net ναύλους και net τιμές πίσω από ένα login, και τα γραφεία συνδέονται για να κάνουν κρατήσεις πάνω σε αυτές. Το δικό σας περιθώριο προστίθεται κάπου αλλού: στο τηλέφωνο, στο Viber, σε ένα τιμολόγιο που γράφεται εκ των υστέρων. Πελάτης του portal είστε εσείς.

Ένα portal white label είναι το σημείο όπου πουλάτε. Είναι μια βιτρίνα με το δικό σας brand, το δικό σας domain και τις δικές σας τιμές, και οι πελάτες σας ψάχνουν και κλείνουν εκεί. Το περιθώριο εφαρμόζεται μέσα της, με κανόνες που ορίζετε εσείς. Πελάτης της βιτρίνας είναι ο ταξιδιώτης — ή, αν πουλάτε σε άλλα γραφεία, το γραφείο κάτω από εσάς.

Ειπωμένο έτσι, ακούγεται αυτονόητο. Παύει να είναι αυτονόητο τη στιγμή που ένας πωλητής κάνει demo, γιατί ένα καλοφτιαγμένο B2B portal μοιάζει σχεδόν ακριβώς με μια βιτρίνα που έχει μια οθόνη σύνδεσης μπροστά της.

B2B ταξιδιωτικό portal ή white label, δίπλα-δίπλα

Τρία είδη επιχειρήσεων ζητούν «ένα portal». Αυτό είναι που χρειάζεται πραγματικά το καθένα.

Ποιος είστεΤι χρειάζεστεΠοιος συνδέεταιΠού βρίσκεται το περιθώριό σας
Υποπράκτορας που αγοράζει net ναύλουςΈνα B2B portal από προμηθευτήΕσείς και το προσωπικό σαςΠροστίθεται έξω από το portal, με το χέρι
Γραφείο που πουλά λιανικά με το δικό του όνομαΜια βιτρίνα white labelΟι ταξιδιώτες σας (ή κανείς — κλείνουν και ως επισκέπτες)Κανόνες markup στο δικό σας admin panel
Consolidator που διανέμει σε υποπράκτορες και πουλά λιανικάΚαι τα δύο, ιδανικά από έναν λογαριασμόΟι υποπράκτορές σας και οι ταξιδιώτες σαςNet στον υποπράκτορα, λιανική με markup στο κοινό

Η γραμμή που αμφισβητείται είναι η πρώτη. Πολλοί υποπράκτορες λένε ότι ένα login είναι ό,τι θα χρειαστούν ποτέ, επειδή οι πελάτες τους πάντα τηλεφωνούν. Ισχύει μέχρι τη μέρα που ο πελάτης που τηλεφωνούσε στις έντεκα το βράδυ σταματά να τηλεφωνεί.

Γιατί μία πλατφόρμα μπορεί να είναι και τα δύο

Η διάκριση αφορά την κατεύθυνση, όχι το λογισμικό, οπότε τίποτα δεν εμποδίζει ένα σύστημα να κουβαλά και τις δύο κατευθύνσεις μαζί. Σε αυτή την πλατφόρμα, τα κομμάτια δένουν έτσι.

Μια βιτρίνα μπορεί να απαιτεί σύνδεση πριν από κάθε αναζήτηση και μπορεί να εγγράφει επαγγελματίες πελάτες —άλλα γραφεία— με προαιρετικό χειροκίνητο έλεγχο πριν μπουν. Ενεργοποιήστε το και η βιτρίνα λειτουργεί ως B2B portal: επαληθευμένα γραφεία συνδέονται, βλέπουν τις τιμές σας και κλείνουν. Αφήστε το απενεργοποιημένο και η ίδια μηχανή είναι site λιανικής για ταξιδιώτες. Τα πιστωτικά όρια υποπρακτόρων και η τιμολόγηση εκκαθάρισης είναι ενσωματωμένες έννοιες, οπότε το γραφείο που αγοράζει από εσάς με πίστωση δεν παρακολουθείται σε ένα υπολογιστικό φύλλο δίπλα στο portal.

Πάνω από αυτό βρίσκεται ο λογαριασμός μεταπωλητή, που ανοίγει από την εγγραφή consolidator. Μπορεί να πουλά sites white label σε άλλα γραφεία, να μοιράζεται το περιεχόμενο των προμηθευτών του με ένα δίκτυο και να λειτουργεί ως consolidator. Το περιεχόμενο κινείται μέσω ομάδων προμηθευτών και όχι μέσω συμφωνιών ένας-προς-έναν: ένα γραφείο βλέπει τους προμηθευτές που του παραχωρούν οι ομάδες του, και έτσι ο consolidator αποφασίζει ποιος παίρνει ποιο απόθεμα χωρίς να διαπραγματεύεται κάθε σύνδεση χωριστά. Κάθε tenant έχει πάντα το δικό του admin panel, με δικές του κρατήσεις, πελάτες, markup και αναφορές.

Άρα οι ενδιαφέρουσες επιχειρήσεις δεν διαλέγουν. Ένας consolidator στην Αθήνα μπορεί να πουλά net σε σαράντα υποπράκτορες μέσα από μια βιτρίνα μόνο με σύνδεση και να πουλά λιανικά στο κοινό μέσα από μια επώνυμη βιτρίνα, με ένα μόνο σύνολο σχέσεων με προμηθευτές από κάτω. Αν χτίζετε την πλευρά των υποπρακτόρων, το εκτενέστερο άρθρο για τη λειτουργία B2B portal για υποπράκτορες εξετάζει λεπτομερώς την ένταξη και την πίστωση.

Το λάθος που μοιάζει με πρόοδο

Έτσι συνήθως στραβώνει. Ένα γραφείο θέλει δική του παρουσία online, ακούει «B2B portal» από τον πωλητή ενός προμηθευτή και γράφεται. Παίρνει ένα login. Οι ναύλοι είναι καλοί. Βάζει τη διεύθυνση του login στο site του, ή ανεβάζει ένα στιγμιότυπο στο Instagram, και περιμένει τους πελάτες να κλείσουν.

Δεν μπορούν. Ένα B2B login εκδίδεται σε γραφείο, με τους όρους του προμηθευτή. Ο ταξιδιώτης δεν έχει λογαριασμό εκεί και δεν πρέπει να έχει, γιατί πίσω από εκείνο το login βρίσκονται net τιμές που ο προμηθευτής δεν προόριζε ποτέ για το κοινό. Στην καλή περίπτωση, δεν κλείνει κανείς. Στη χειρότερη, το γραφείο αρχίζει να δίνει τους δικούς του κωδικούς ώστε μερικοί πιστοί πελάτες να «τσεκάρουν τιμές» — και τώρα οι net ναύλοι του βρίσκονται μπροστά σε ανθρώπους που θα τους συγκρίνουν πρόθυμα με όσα χρεώνει το γραφείο.

Συμβαίνει και το αντίστροφο, πιο σπάνια. Ένας consolidator αγοράζει white label λιανικής για να εξυπηρετεί τους υποπράκτορές του και ανακαλύπτει ότι η βιτρίνα δεν ξεχωρίζει γραφείο από τουρίστα: ούτε πιστωτική γραμμή, ούτε τίποτα για εκκαθάριση. Κάθε υποπράκτορας καταλήγει να πληρώνει με κάρτα σαν απλό μέλος του κοινού.

Τι κοστίζει το λάθος

Όχι η συνδρομή. Αυτό είναι το μικρό νούμερο.

Το πραγματικό κόστος είναι ένας χρόνος μεταπώλησης με το markup κάποιου άλλου. Ένα γραφείο που έχει μόνο B2B login πουλά κάθε εισιτήριο με το χέρι: δίνει προσφορά στο Viber, προσθέτει το περιθώριο από μνήμης, εισπράττει, κλείνει στο portal του προμηθευτή, προωθεί το e-ticket. Κάθε κράτηση χρειάζεται άνθρωπο, οπότε ο όγκος περιορίζεται από το πόσες συζητήσεις μπορεί να κρατά ταυτόχρονα το προσωπικό. Στο μεταξύ, οι πελάτες που ήθελαν να κλείσουν μόνοι τους τα μεσάνυχτα κάνουν ακριβώς αυτό — αλλού, με άλλο brand, που κρατά και το περιθώριο και την επόμενη κράτηση.

Δώδεκα μήνες έτσι, και το γραφείο έχει τη λίστα πελατών με την οποία ξεκίνησε, λίγο πιο κοντή. Αυτό που δεν έχει είναι ιστορικό κρατήσεων με το δικό του όνομα, ένα domain που οι μηχανές αναζήτησης έχουν αρχίσει να εμπιστεύονται, ή κανόνες markup που θα είχε ρυθμίσει μέχρι τώρα αν ζούσαν σε λογισμικό και όχι στο κεφάλι κάποιου. Μια βιτρίνα συσσωρεύει αυτά τα πράγματα. Κανένα δεν αγοράζεται αργότερα.

Τέσσερις ερωτήσεις πριν υπογράψετε

  • Ποιος θα πληκτρολογεί στο πεδίο αναζήτησης; Το δικό σας προσωπικό, γραφεία κάτω από εσάς ή ταξιδιώτες. Αν η απάντηση είναι ταξιδιώτες, ένα login αγοράς δεν είναι το προϊόν.
  • Πού εφαρμόζεται το markup; Αν η ειλικρινής απάντηση είναι «από εμάς, με το χέρι, μετά», αγοράζετε, δεν πουλάτε.
  • Θα αγοράζουν γραφεία από εσάς με πίστωση; Τότε χρειάζεστε πιστωτικά όρια και εκκαθάριση, όχι απλώς ένα checkout.
  • Ποιο όνομα γράφει η επιβεβαίωση; Το brand στο email του e-ticket είναι το brand στο οποίο επιστρέφει ο πελάτης.

Απαντήστε σε αυτά και η ορολογία παύει να έχει σημασία. Τα περισσότερα γραφεία που τα περνούν ένα-ένα βρίσκουν ότι χρειάζονται πρώτα την πλευρά της πώλησης, και την πλευρά της αγοράς από έναν προμηθευτή που ήδη έχουν. Οι consolidators συνήθως βρίσκουν ότι χρειάζονται και τα δύο, και πρέπει να ρωτήσουν αν ένας λογαριασμός μπορεί να τα σηκώσει. Το πώς τιμολογείτε την πλευρά της πώλησης είναι ξεχωριστή απόφαση· τη συνεχίζει ο οδηγός για τη στρατηγική markup online.

Αν προτιμάτε να δείτε την πλευρά της πώλησης αντί να διαβάζετε γι' αυτήν, ο οδηγός εγγραφής στήνει μια επώνυμη βιτρίνα σε subdomain της πλατφόρμας κατευθείαν από τη φόρμα, χωρίς να ζητά κάρτα. Είναι πιο γρήγορος τρόπος να μάθετε σε ποια πλευρά βρίσκεστε από ένα ακόμη demo πωλήσεων.

Σύνταξη Tekravel

Τμήμα τεχνολογιών ταξιδιού

Το τμήμα τεχνολογιών ταξιδιού της Tekravel γράφει για τον κλάδο: ιδιοκτήτες πρακτορείων, κονσολιντέιτορ και τους προγραμματιστές που τους ενσωματώνουν. Κάθε άρθρο ελέγχεται πάνω στην πλατφόρμα που περιγράφει πριν δημοσιευτεί.