วิธีกระจายราคาเน็ตให้เอเจนต์ย่อยโดยไม่ต้องพึ่งกลุ่ม LINE

เช้าวันจันทร์ ตารางราคาถูกส่งออกไป อาจเป็นไฟล์ PDF หรือภาพหน้าจอสเปรดชีต โยนเข้ากลุ่ม LINE ที่มีเอเจนต์ย่อยอยู่หลายสิบราย พอถึงบ่ายวันจันทร์ ราคาสองรายการในนั้นก็เปลี่ยนไปแล้วที่สายการบิน เอเจนต์รายหนึ่งส่งต่อตารางให้ลูกค้าองค์กร "จะได้เห็นราคา" และใครสักคนในเชียงใหม่กำลังถามว่าราคาไปโตเกียวยังรวมกระเป๋าใบที่สองอยู่หรือเปล่า นี่คือวิธีที่คอนโซลิเดเตอร์ส่วนใหญ่ยังใช้กระจายราคาเน็ตให้เอเจนต์ย่อย และมันก็ใช้ได้ดีจนถึงสัปดาห์ที่มันทำให้เสียมากกว่าได้
บทความนี้ว่าด้วยการย้ายการกระจายราคาออกจากข้อความ ไปไว้ในระบบที่บังคับใช้กฎของคุณเอง ใครเห็นราคาไหน ในราคาเท่าไร และมีวงเงินเครดิตเท่าไร ไม่ใช่เพราะซอฟต์แวร์กำลังเป็นกระแส แต่เพราะความผิดพลาดทั้งสามข้อด้านล่างล้วนไปตกอยู่ในรายงาน BSP ของคุณ ไม่ใช่ของเอเจนต์ย่อย
สามเรื่องที่พังเมื่อราคาเดินทางผ่านข้อความ
ไม่มีเรื่องไหนดูร้ายแรงในวันที่มันเกิดขึ้น และนั่นแหละคือปัญหา
ราคาเก่าไปแล้ว
ราคาเน็ตคือภาพนิ่งของสถานะที่นั่งที่ขยับอยู่ตลอดเวลา ทันทีที่มันออกจากระบบของคุณในรูปของภาพ มันก็หยุดอัปเดต เอเจนต์ย่อยเสนอราคานั้นให้ครอบครัวหนึ่งในวันอังคาร ครอบครัวจ่ายเงินวันพุธ ส่วนคลาสการจองที่ราคานั้นอ้างอิงปิดไปตั้งแต่คืนวันจันทร์ ตอนนี้คุณต้องเลือกว่าจะคิดราคาใหม่แล้วเสียน้ำใจเอเจนต์ หรือยอมรักษาราคาแล้วแบกส่วนต่างเอง เอเจนต์เรียนรู้เร็วมากว่าคอนโซลิเดเตอร์รายไหนยอมรับตารางราคาเก่า และจะส่งงานจองที่ยากที่สุดไปให้รายนั้น
ราคาเน็ตของคุณรั่วไหล
ตารางราคาไม่รู้ว่าใครกำลังอ่านมันอยู่ ส่งต่อหนึ่งครั้ง มันไปถึงลูกค้ารายย่อยที่ตอนนี้รู้แน่ชัดว่าเอเจนต์จ่ายเท่าไร ส่งต่อสองครั้ง มันไปถึงคอนโซลิเดเตอร์คู่แข่งที่ตอนนี้รู้แน่ชัดว่าคุณจ่ายเท่าไร ทั้งสองอย่างเรียกคืนไม่ได้ มาร์จินของเอเจนต์กับลูกค้ารายนั้นพังลง และสถานะของคุณในการเจรจาครั้งถัดไปกับสายการบินก็อ่อนลงกว่าเดิม
ไม่มีร่องรอยให้ตรวจสอบ
เมื่อ ADM มาถึงเพราะทำผิดเงื่อนไขค่าโดยสาร คำถามแรกคือใครขายอะไร ภายใต้เงื่อนไขไหน เมื่อเวลาเท่าไร ถ้าคำตอบกระจัดกระจายอยู่ในประวัติแชตบนโทรศัพท์ของพนักงานสามคน คุณก็ต้องปะติดปะต่อจากภาพหน้าจอขณะที่เส้นตายเดินไปเรื่อยๆ เรื่องเดียวกันเกิดขึ้นเมื่อเอเจนต์โต้แย้งใบแจ้งหนี้ คำพูดของคุณ คำพูดของเขา และข้อความเสียงหนึ่งข้อความ
รวมทั้งหมดแล้ว ต้นทุนของการทำพลาดตรงนี้ไม่ใช่ค่าซอฟต์แวร์หนึ่งบรรทัด แต่คือ ADM ที่คุณโยนต่อไม่ได้เพราะพิสูจน์ไม่ได้ว่าใครออกตั๋วภายใต้กฎข้อไหน ส่วนต่างราคาเก่าที่คุณแบกไว้เพื่อรักษาเอเจนต์ดีๆ และการเจรจากับสายการบินที่คุณทำให้อ่อนลงเองเพราะราคาเน็ตของคุณหลุดไปอยู่ในที่สาธารณะ
กระจายราคาเน็ตให้เอเจนต์ย่อยด้วยกฎ ไม่ใช่ด้วยข้อความ
ทางเลือกนี้ไม่หวือหวาเลย คือพอร์ทัลที่เอเจนต์ย่อยแต่ละรายล็อกอินเข้ามา ค้นหาแบบสด และเห็นราคาที่คุณตัดสินใจแล้วว่าเขาควรเห็น ราคาไม่เคยเป็นเอกสาร จึงไม่มีทางเก่าหรือถูกส่งต่อ มันคือผลการค้นหาที่คำนวณใหม่ทุกครั้ง ภายใต้มาร์กอัปและกฎของคุณ
บนแพลตฟอร์มนี้ บัญชีคอนโซลิเดเตอร์เปิดได้จากหน้าคอนโซลิเดเตอร์ และบัญชีเดียวนั้นทำหน้าที่เป็นคอนโซลิเดเตอร์ แบ่งปันคอนเทนต์ซัพพลายเออร์ของตัวเองให้เครือข่าย และขายเว็บไซต์ white-label ให้เอเจนซีที่อยากมีแบรนด์ของตัวเองได้ เอเจนต์ย่อยลงทะเบียนเป็นลูกค้าธุรกิจ โดยเลือกให้มีการยืนยันตัวตนด้วยมือได้ และหน้าร้านสามารถบังคับให้ล็อกอินก่อนค้นหา ราคาจึงไม่มีวันปรากฏต่อคนที่คุณยังไม่อนุมัติ สำหรับภาพกว้างว่าพอร์ทัลนี้อยู่คู่กับเว็บไซต์สาธารณะอย่างไร อ่านบทความแยกเรื่องพอร์ทัล B2B สำหรับเอเจนต์ย่อย
การมองเห็นและราคาแยกตามเอเจนต์
ไม่ใช่เอเจนต์ทุกรายควรเห็นทุกอย่าง เอเจนต์ใหม่ในเดือนแรกไม่จำเป็นต้องเห็นราคาโรงแรมตามสัญญาที่ดีที่สุดของคุณ ส่วนเอเจนต์ยอดขายสูงในภูเก็ตก็ไม่ควรจ่ายมาร์กอัปเท่ากับคนที่ออกตั๋วสองสัปดาห์ครั้ง พอร์ทัลจะดีกว่ากลุ่ม LINE ก็ต่อเมื่อมันให้คุณเขียนความแตกต่างเหล่านี้เป็นกฎได้ แทนที่จะทำให้ทุกคนเท่ากันหมด
ที่นี่การมองเห็นทำงานผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ข้อตกลงรายต่อราย tenant หนึ่งจะเห็นเฉพาะซัพพลายเออร์ที่กลุ่มของตนได้รับสิทธิ์ ไม่มีอะไรอื่น นั่นคือคันโยกเรื่องใครเห็นอะไร ราคาคือคันโยกที่สอง และเป็นจุดที่คอนโซลิเดเตอร์ควรใช้เวลาคิดมากที่สุด เพราะตรรกะมาร์กอัปที่อธิบายให้เอเจนต์เข้าใจได้ง่าย คือตรรกะที่รอดเมื่อเอเจนต์เอาคุณไปเทียบกับเจ้าอื่น รายละเอียดอยู่ในบทความของเราเรื่องกลยุทธ์มาร์กอัป ฉบับย่อคือตารางนี้
| คำถาม | ตารางราคาในกลุ่มแชต | พอร์ทัลที่ใช้กฎของคุณ |
|---|---|---|
| ใครเห็นราคาได้ | ใครก็ได้ที่ตารางไปถึง | เฉพาะเอเจนต์ที่คุณอนุมัติและล็อกอินแล้ว |
| ราคาสดแค่ไหน | สดเท่าตอนที่ทำตาราง | สดเท่าตอนค้นหา |
| เงื่อนไขต่างกันสำหรับเอเจนต์ต่างกัน | ตารางแยกหลายชุด ดูแลด้วยมือ | ตั้งครั้งเดียว ใช้กับทุกการค้นหา |
| หลักฐานว่าขายอะไรให้ใคร | ประวัติแชต | บันทึกการจองแยกตามเอเจนต์ |
| เพิ่มเอเจนต์ใหม่ | เพิ่มสมาชิกในกลุ่มอีกคน | การอนุมัติที่คุณควบคุม |
| ขอราคาในวันอาทิตย์ที่เงียบเหงา | เร็ว ถ้ามีคนตอบ | เร็ว ไม่ว่าจะมีคนตอบหรือไม่ |
| เส้นทางหลายเมืองที่ซับซ้อน | มีคนคิดให้ | หลายครั้งยังต้องใช้คนคนนั้น |
แถวสุดท้ายคือแถวที่คนถกเถียงกัน และก็มีเหตุผล โต๊ะบริการทาง LINE ที่เก่งชนะพอร์ทัลทุกตัวสำหรับเอเจนต์ที่อยากให้มีคนช่วยคิดเส้นทางยุ่งยาก เก็บโต๊ะนั้นไว้สำหรับงานแบบนั้น แล้วย้ายการออกตั๋วกรุงเทพ–สิงคโปร์ประจำวันออกมาจากมัน
การคุมเครดิตเป็นส่วนหนึ่งของการกระจายราคา ไม่ใช่เรื่องที่ตามมาทีหลัง
คอนโซลิเดเตอร์ส่วนใหญ่มองเครดิตเป็นเรื่องบัญชี เอเจนต์จอง ใบแจ้งหนี้ส่งออกไป แล้วมีคนตามเก็บเงินตอนสิ้นเดือน ลำดับนี้กลับหัวกลับหาง ตั๋วทุกใบที่คุณยอมให้เอเจนต์ออกแบบเครดิตคือเงินกู้ก้อนเล็ก และการตัดสินใจให้กู้เกิดขึ้นตอนออกตั๋ว ไม่ใช่ตอนที่ฝ่ายการเงินเปิดสเปรดชีต
ดังนั้นวงเงินต้องอยู่ตรงที่การจองเกิดขึ้น บนแพลตฟอร์มนี้ วงเงินเครดิตของเอเจนต์ย่อยและใบแจ้งหนี้สำหรับการชำระบัญชีเป็นฟังก์ชันหลักของระบบ ไม่ใช่สเปรดชีต วงเงินผูกกับเอเจนต์ และการชำระบัญชีอยู่ในระบบเดียวกับที่เอเจนต์ใช้จอง เมื่อการกระจายราคาและเครดิตอยู่ในระบบเดียวกัน คำถามว่า "เอเจนต์รายนี้ออกตั๋วใบนี้ตอนนี้ได้ไหม" ก็มีคำตอบก่อนที่ตั๋วจะเกิดขึ้น แทนที่จะเป็นโทรศัพท์หนึ่งสายหลังจากนั้น
บทสนทนากับเอเจนต์ก็เปลี่ยนไปด้วย "วงเงินของคุณเต็มแล้ว ชำระใบแจ้งหนี้ที่ค้างอยู่แล้วออกตั๋วต่อได้" คือกฎที่เขามองเห็น ส่วน "ฝ่ายการเงินบอกว่าไม่ได้" คือความขุ่นเคือง
สิ่งที่คุณยังควบคุมอยู่
การย้ายไปใช้พอร์ทัลไม่ควรหมายถึงการยกวิจารณญาณทางธุรกิจของคุณให้ผู้ขายซอฟต์แวร์ ก่อนสมัครใช้อะไรก็ตาม รวมถึงตัวนี้ ตรวจดูให้แน่ใจว่าคุณยังเป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้
- เอเจนต์รายไหนมีอยู่ในระบบ คุณเป็นคนตัดสินว่าจะยืนยันตัวตนแต่ละรายด้วยมือก่อนการค้นหาครั้งแรกหรือไม่
- แต่ละกลุ่มเห็นอะไรได้บ้าง ซัพพลายเออร์และคอนเทนต์ให้สิทธิ์ผ่านกลุ่ม ไม่ได้เปิดให้ทุกคน
- มาร์กอัปของคุณ ตั้งโดยคุณ ในแผงผู้ดูแลของคุณเอง ข้างๆ การจอง ลูกค้า และรายงานของคุณ
- ใครในทีมแก้ไขสิ่งเหล่านี้ได้ สิทธิ์ตามบทบาท คนที่ออกตั๋วจึงไม่ใช่คนที่แก้มาร์กอัปโดยอัตโนมัติ
- เครดิต วงเงินรายเอเจนต์ และใบแจ้งหนี้ชำระบัญชีที่ไม่ได้อยู่ในสเปรดชีต
- ความสัมพันธ์ ถ้าวันหนึ่งเอเจนต์อยากมีเว็บไซต์แบรนด์ของตัวเอง มันควรเป็นสิ่งที่คุณขายให้เขา ไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะจากไป
ข้อสุดท้ายนี้มองข้ามได้ง่าย เอเจนต์ที่โตเกินกลุ่มแชตเร็วที่สุดคือเอเจนต์ที่ดีที่สุดของคุณ และทันทีที่เขาอยากมีเว็บไซต์สาธารณะ เขาจะเริ่มคุยกับแพลตฟอร์มต่างๆ ถ้าคุณจัดให้เขาได้เอง ภายใต้แบรนด์ของเขาและบนคอนเทนต์ของคุณ เขาก็จะอยู่ในเครือข่ายของคุณต่อไป
เริ่มจากตรงไหน
อย่าย้ายเอเจนต์ทั้งหมดภายในสัปดาห์เดียว เลือกไม่กี่รายที่จองมากที่สุด อนุมัติเขาบนพอร์ทัล แล้วใช้คู่ขนานกับกลุ่ม LINE ไปสักพัก สังเกตว่าเขายังถามอะไรในกลุ่มอยู่ รายการนั้นคือสิ่งที่กฎของคุณยังไม่ครอบคลุม ถ้าคุณยังคิดเรื่องโมเดลธุรกิจอยู่ บทความวิธีเป็นคอนโซลิเดเตอร์ตั๋วเครื่องบินพูดถึงขั้นตอนก่อนหน้านี้ ถ้าผ่านมาแล้ว บัญชีคอนโซลิเดเตอร์คือจุดเริ่มต้นของพอร์ทัล