Najlepsze API rezerwacji lotów: najpierw powiedz, co budujesz

Zadanie brzmi: znajdź najlepsze API rezerwacji lotów. Otwierasz więc trzy strony z porównaniami, a one układają tę samą garstkę nazw w trzech różnych kolejnościach, każda z tabelką pełną ptaszków. Przy trzeciej stronie zauważasz, o co żadna nie zapytała: co dzieje się z klientem, gdy wyniki wyszukiwania już wrócą.
To brakujące pytanie jest całą odpowiedzią. Najlepsze API rezerwacji lotów dla strony, która odsyła odwiedzających na witrynę linii lotniczej, to zły wybór dla serwisu, który sam przyjmuje rezerwację i płatność kartą. Żadne z nich nie pasuje też do wewnętrznego narzędzia, z którego pracownicy agencji korzystają cały dzień. Wyszukiwanie, wycena i rezerwacja wyglądają tak samo w każdej dokumentacji. Różnice leżą pod spodem, a to, która z nich zaboli, zależy wyłącznie od produktu.
Trzy produkty, które wszyscy nazywają „serwisem rezerwacji lotów”
Pierwszy to strona porównawcza albo inspiracyjna: pokazuje taryfy, przekierowuje dalej, nigdy nie dotyka biletu. Tu API to prawie wyłącznie wyszukiwanie. Liczy się, jak szerokie i świeże są wyniki oraz czy pokazana cena jest wystarczająco bliska tej, którą odwiedzający zobaczy po przejściu. Nic w twoim systemie nie będzie musiało niczego anulować w trybie void, zwracać ani wystawiać ponownie, więc siła dostawcy w tym obszarze jest dla ciebie zmarnowana.
Drugi sprzedaje. Odwiedzający płaci tobie, ty rezerwujesz, i od tej chwili cały cykl życia rezerwacji należy do ciebie: potwierdzić cenę przed obciążeniem karty, poradzić sobie z linią, która odpowiada powoli, unieważnić tego samego dnia, zwrócić później, wystawić ponownie, gdy klient zmienia datę. W tym produkcie endpoint wyszukiwania to łatwa część. O wyborze decyduje to, co przychodzi po nim.
Trzeci to własne narzędzie agencji, używane przez pracowników, którzy mają już relacje z dostawcami. Surowe wyszukiwanie nie jest celem. Liczy się to, żeby pojawiała się wynegocjowana przez agencję treść, żeby subagenci trzymali się limitów kredytowych, żeby marże działały, zanim ktokolwiek zobaczy cenę, i żeby na koniec miesiąca istniały raporty. API świetne w drugim produkcie może tu być złym fundamentem.
Warto powiedzieć to wprost: to samo API nie może być najlepsze we wszystkich trzech. Jeśli ranking twierdzi inaczej, nigdy nie zetknął się z drugim.
Cechy, które warto porównać, i kto na nich polega
Okrój tabelę funkcji do wierszy, co do których programista mógłby się naprawdę nie zgodzić. Każdy produkt opiera się na innym podzbiorze, a resztę możesz spokojnie pominąć.
| Cecha | Strona przekierowująca | Sprzedaje i przyjmuje płatność | Narzędzie pracowników agencji |
|---|---|---|---|
| Jak nieaktualna może być pokazana cena, zanim zostanie potwierdzona | Trochę ważne | Decydujące: na jej podstawie pobierasz pieniądze | Ważne, pracownicy na niej wyceniają |
| Co zwraca rezerwacja, gdy linia lotnicza odpowiada powoli | Nie dotyczy | Decydujące | Ważne |
| Kto może unieważnić i zwrócić bilet oraz jak się o to prosi | Nie dotyczy | Decydujące | Decydujące |
| Jak rozstrzyga się rezerwację o nieznanym wyniku | Nie dotyczy | Decydujące: karta mogła już zostać obciążona | Ważne |
| Czy obowiązują własne treści i zasady kredytowe agencji | Nie dotyczy | Czasem | Decydujące |
| Jak zachowanie testowe różni się od produkcyjnego | Niskie | Wysokie | Wysokie |
Przeczytaj swoją kolumnę, resztę zignoruj. Błąd, który kosztuje pieniądze, to czytać kolumnę przekierowania, bo najłatwiej ją ocenić, a potem budować drugi produkt.
Cena, którą pokazujesz, to jeszcze nie cena, którą pobierasz
Weź drugi produkt i prześledź w nim jedną taryfę. Wyszukiwanie zwraca cenę. Odwiedzający patrzy na nią, zastanawia się, otwiera inną kartę i wraca. Po jakimś czasie naciska przycisk. Między wyszukiwaniem a przyciskiem taryfa leżała w twoim systemie, a jedyne uczciwe pytanie o każde API brzmi: co odpowie, gdy zapytasz ponownie właśnie w tej chwili.
Dostawca może dać trzy odpowiedzi. Może potwierdzić pokazaną cenę. Może zwrócić nową, a wtedy twój kod musi zdecydować, czy pobrać różnicę, zapytać klienta, czy przerwać. Albo może powiedzieć, że taryfy już nie ma. Serwis przygotowany tylko na pierwszą odpowiedź działa na każdej prezentacji i zawodzi w kolejnych tygodniach, i to w sposób, który kosztuje pieniądze, a nie rzuca błędami.
Pytanie projektowe nie brzmi więc, czy API ma krok potwierdzenia ceny. Mają go prawie wszystkie. Chodzi o to, jak wygląda odpowiedź w każdym z trzech przypadków i czy twój kod potrafi je odróżnić bez zgadywania. Poproś o przykład każdego. Dostawca, który pokazuje drugi i trzeci w dokumentacji, pomyślał o twoim produkcie. Ten, który pokazuje tylko pierwszy, pomyślał o prezentacji.
Test na jedno popołudnie, którego nie da żadna tabela
Niezależnie od listy kandydatów zrób z każdym ten sam krótki test i celowo wywołaj błędy. Zarezerwuj coś i sprawdź, co obiekt rezerwacji przechowuje po wystawieniu biletu. Sprawdź cenę tej samej trasy dwa razy, w odstępie kilku minut, i porównaj drugą odpowiedź z pierwszą. Anuluj, potem poproś o zwrot i zanotuj, kto musi działać. Następnie zadaj dostawcy na piśmie dwa pytania: co zwraca wasz system, gdy linia lotnicza przekroczy limit czasu w trakcie rezerwacji, i jak mam się dowiedzieć, co naprawdę się stało.
Odpowiedzi na piśmie są warte więcej niż prezentacja. Dostawca z jasną procedurą na nieznany wynik już się z tym problemem zetknął. Ten, który odpowiada nazwą funkcji, nie.
Jak zbudować sam plan testów, opisuje plan testów w sandboksie, łącznie z tym, czego sandbox ci nie pokaże. A jeśli oceniasz dostawców po tym, co stoi za API, a nie po samym API, to osobne pytanie z osobnym artykułem; ten tekst zostaje przy produkcie.
Ile kosztuje wybór na podstawie listy endpointów
Awarie są ciche. Serwis potwierdza ceny za późno, więc różnica między pokazaną a prawdziwą taryfą schodzi z twojej marży, rezerwacja po rezerwacji. Rezerwacja zostaje w nieznanym stanie, a karta klienta jest już obciążona, i ktoś musi to wyjaśniać ręcznie, zwykle mailem, zwykle w weekend. Narzędzie zbudowane na treści nadającej się tylko do wyszukiwania okazuje się czymś, z czego pracownicy nie mogą wystawiać biletów, i projekt przebudowuje się wokół innej treści.
Niczego z tego nie widać w tabeli z ptaszkami. Wszystko było widać w pierwszej kolumnie tabeli powyżej, zanim powstała pierwsza linia kodu.
Nasze własne stanowisko jest węższe, niż pozwoliłby nam ogłosić ranking. Tekravel udostępnia API lotów i hoteli, dostęp zaczyna się od rozmowy, a nie od klucza w samoobsłudze, usługi włącza się per tenant, a treści dostawców docierają do tenanta przez grupy dostawców. To pasuje do drugiego i trzeciego produktu. Jeśli budujesz pierwszy, być może w ogóle nas nie potrzebujesz. Jeśli budujesz któryś z pozostałych, strona API to miejsce, by zacząć rozmowę.