Przejdź do treści
Blog

Dostawcy API NDC: trzy różne rzeczy pod jedną nazwą

Redakcja Tekravel
Napisano z pomocą AI

Prośba zwykle przychodzi z działu handlowego w jednym zdaniu: „potrzebujemy treści NDC, znajdź nam dostawcę”. Szukasz dostawców API NDC, a wyniki stawiają na jednej liście portal deweloperski linii lotniczej, stronę sprzedażową agregatora i dokumentację API platformy rezerwacyjnej, jakby były to trzy oferty na tę samą robotę. Nie są. Każdy zostawia na Twoim biurku inną ilość pracy i inną stronę przy telefonie, gdy pasażer chce zmienić lot.

Ten tekst jest dla programisty albo lidera technicznego, który ma zamienić to jedno zdanie w decyzję. Zakłada, że znasz REST i JSON i nie wiesz nic o dystrybucji lotniczej. Nie powtarza porównania obu kanałów, które znajdziesz w artykule NDC API czy GDS; zaczyna się w chwili, gdy już zdecydowałeś, że chcesz ofert bezpośrednio od linii, i musisz wiedzieć, od kogo je wziąć.

Co daje standard, a co zostawia otwarte

NDC to standard komunikatów publikowany przez IATA. Opisuje, jak sprzedawca prosi linię lotniczą o oferty i zamienia jedną z nich w zamówienie: AirShopping zwraca oferty, OfferPrice potwierdza jedną, OrderCreate ją rezerwuje, a rodzina komunikatów zamówienia pozwala je potem pobrać, zmienić i anulować. Ofertę buduje sama linia, dlatego pakiety taryfowe, miejsca i bagaż mogą przyjść w odpowiedzi, zamiast być składane przez pośrednika z opublikowanych taryf.

Standard nie daje natomiast jednolitości. Każda linia wdraża wybraną przez siebie wersję schematu, wybrane komunikaty i własne zasady płatności oraz terminów wystawienia biletu. Dwie linie, które „obsługują NDC”, mogą się różnić tym, czy zamówienie można wstrzymać bez płatności, czy zmianę robi się przez API, czy mailem do działu wsparcia, i czy dostaniesz informację, gdy linia przesunie lot. Dlatego „API NDC” nigdy nie jest jedną integracją. To jedna integracja na linię, chyba że ktoś inny już wchłonął te różnice. Na tego kogoś tak naprawdę wskazuje słowo dostawca.

Trzy rodzaje dostawców API NDC

Zanim przeczytasz stronę z funkcjami, przypisz każdy wynik z listy do jednej z tych kolumn.

Sama linia lotniczaAgregatorPlatforma rezerwacyjna
Do czego się podłączaszDo własnego endpointu NDC tej liniiDo jednego API, które stoi przed endpointami NDC wielu linii, często obok innych źródełDo API lotów, którego wyniki mogą zawierać oferty NDC obok innych treści
Kto ma umowę z liniąTy albo akredytowane biuro, dla którego budujeszRóżnie: czasem nadal potrzebujesz własnej umowy z każdą linią, czasem obejmuje Cię umowa agregatoraPlatforma albo jej dostawcy
Co budujeszWszystko, raz na każdą linięJedną integrację plus obsługę tego, czego agregator nie znormalizowałWyszukiwanie, rezerwację i obsługę na jednym modelu
Kto rozlicza się z liniąTyTy albo agregator, zależnie od umowyPlatforma; Ty rozliczasz się z platformą
Kto odpowiada na problem z obsługąWsparcie linii dla agentówNajpierw agregator, potem liniaPlatforma
Z czego rezygnujeszZ niczego poza czasemZ części funkcji specyficznych dla linii, spłaszczonych do wspólnego kształtuZ bezpośredniej relacji i z każdej prywatnej umowy, jaką masz z linią

O ostatni wiersz warto się spierać. Zespół z jednym dominującym przewoźnikiem krajowym i wynegocjowaną umową może odkryć, że pierwsza kolumna jest tańsza, niż wygląda, bo jedna linia to jedna integracja. Zespół, który sprzedaje wiele linii klientom z ulicy, tego nie odkryje.

Wyszukiwanie to łatwa połowa

Każde demo dostawcy pokazuje shopping. Oferty wracają, mają nazwy marek taryfowych i ikony bagażu, cena utrzymuje się w OfferPrice, zamówienie powstaje. Ta ścieżka działa prawie wszędzie, bo właśnie ją każda linia zbudowała najpierw.

Koszt tkwi w tym, co dzieje się z zamówieniem, gdy już istnieje. Pasażer chce przenieść się na następny dzień. Pasażer rezygnuje i oczekuje zwrotu, na jaki pozwalają warunki taryfy. Linia zmienia godzinę lotu i ktoś musi powiadomić pasażera oraz przyjąć albo odrzucić nowy termin. Ktoś wpisał nazwisko z błędem. W starszym kanale agent robił większość tych rzeczy z jednego ekranu dla większości linii. W NDC każda z nich jest osobną funkcją, którą każda linia mogła udostępnić albo nie, i którą każdy dostawca mógł przekazać dalej albo nie.

Tam, gdzie funkcji brakuje, awaryjnym rozwiązaniem jest człowiek: mail albo telefon do działu wsparcia linii, albo formularz w portalu, obsługiwane przez pracowników Twojego klienta. To nie wina dostawcy; taki jest stan wdrożenia u danej linii. Ale od tego zależy, ilu ludzi Twój klient potrzebuje w dziale obsługi, a strona sprzedażowa Ci tego nie powie.

Jest też druga, cichsza konsekwencja. Zamówienie utworzone kanałem NDC linii trzeba na ogół obsługiwać tym samym kanałem. Jeśli agenci Twojego klienta są przyzwyczajeni, że każdą rezerwację otwierają w swoim dotychczasowym systemie i tam ją zmieniają, zamówienie NDC może się tam w ogóle nie pojawić albo pojawić się tylko do odczytu. Zapytaj, gdzie żyje zamówienie, zanim zapytasz, jak szybkie jest wyszukiwanie.

Poproś o macierz obsługi, linia po linii

Najbardziej użyteczny dokument, jaki dostawca może Ci dać, to tabela: linie w wierszach, operacje w kolumnach, a w każdej komórce informacja, czy coś działa przez API, działa ręcznie, czy nie działa. Jeśli dostawca nie potrafi jej przygotować, przygotujesz ją sam, na produkcji. Kolumny, przy których warto się upierać:

  • Wstrzymanie bez płatności. Czy zamówienie można utworzyć i opłacić później i w jaki sposób zwracany jest limit czasu?
  • Formy płatności. Które linia przyjmuje tą drogą i czy jest wśród nich zwykła metoda rozliczeń biura.
  • Zmiana dobrowolna. Czy ponowna wycena zmiany (OrderReshop) i jej zatwierdzenie (OrderChange) są dostępne, czy to wniosek ręczny?
  • Anulowanie i zwrot. Czy kwota zwrotu jest podawana przed zatwierdzeniem anulowania i czy zwrot jest realizowany przez API?
  • Zmiany inicjowane przez linię. Czy zmiany rozkładu przychodzą do Ciebie jako powiadomienie, czy musisz odpytywać każde zamówienie, żeby je znaleźć?
  • Usługi dodatkowe po rezerwacji. Czy miejsce albo bagaż można dodać do istniejącego zamówienia, czy tylko przy jego tworzeniu?
  • Korekty nazwisk i prośby o usługi specjalne. Przez API czy ręcznie.
  • Środowisko testowe. Czy każda linia ma takie, które jest dostępne przez dostawcę, i czy zachowuje się jak produkcja także w obsłudze, nie tylko w shoppingu?

Weź to na piśmie i z datą. Wdrożenia linii się zmieniają, a komórka, która była ręczna w dniu sporządzenia tabeli, mogła od tego czasu zmienić się w którąkolwiek stronę.

Kto się rozlicza i na czyjej akredytacji to się opiera

To część, którą programista chętnie zostawiłby działowi handlowemu, a nie powinien, bo zmienia ona to, co się buduje. Jeśli biuro, dla którego budujesz, ma akredytację IATA i własną umowę z linią, zamówienia można rozliczać tak, jak już rozliczane są jego bilety, a Twój kod przesyła w każdym żądaniu identyfikatory biura. Jeśli akredytacji nie ma, za każdym zamówieniem stoi akredytacja kogoś innego: agregatora, konsolidatora albo platformy. Wtedy pieniądze krążą inaczej, biuro dostaje kredyt albo zasila saldo z góry, a Twoja integracja musi znać limity i salda, nie tylko oferty i zamówienia.

Żaden z tych układów nie jest lepszy. Źle się dzieje wtedy, gdy o tym, w którym jesteś, dowiadujesz się po zakończeniu budowy.

Gdzie jest ta platforma

Jesteśmy w trzeciej kolumnie tabeli. Platforma udostępnia API lotów i hoteli, a dostęp zaczyna się od rozmowy, nie od samoobsługowego klucza: pierwsza wymiana dotyczy tego, co i gdzie sprzedajesz, ponieważ loty, hotele, pakiety turystyczne i atrakcje aktywuje się osobno dla każdego tenanta, a treści dostawców, które tenant widzi, to te, które przyznają mu jego grupy dostawców. Limity kredytowe subagentów i fakturowanie rozliczeń są częścią platformy, a nie arkuszem obok niej.

Czego tu nie publikujemy: listy linii, liczby źródeł ani deklaracji, które treści docierają do Ciebie przez NDC, a które innymi kanałami. Jeśli w Twoim przypadku ma to znaczenie, a dla zespołu z prywatną umową z linią ma, zapytaj o to w pierwszej rozmowie i poproś o odpowiedź dla każdej linii osobno. Ta rozmowa zaczyna się na stronie API turystycznych. Jeśli wciąż ustalasz, co stoi za endpointem dowolnego dostawcy, tekst co kryje się za API omawia pytania o umowę, które tutaj pominęliśmy.

Ile kosztuje wybór na podstawie dema shoppingu

Rachunek przychodzi późno i dlatego łatwo go zignorować. Shopping i rezerwacja ruszają, pierwsze tygodnie wyglądają dobrze, a potem zaczynają się zmiany. Każda zmiana, której API nie udźwignie, staje się zgłoszeniem dla pracowników klienta, załatwianym mailowo z działem linii, który pracuje we własnych godzinach. Zwroty, których nigdy nie wyceniono przez API, obiecuje się pasażerom z pamięci, na podstawie warunków taryfy, a różnica między obietnicą a tym, co linia odda, schodzi z marży biura. O przesuniętym locie, o którym nikt nie został powiadomiony, pasażer dowiaduje się na lotnisku.

Nic z tego nie widać w demie, a wszystko da się ustalić przed podpisaniem umowy. Mówi o tym tabela. Dostawca dowolnego z trzech rodzajów, który wręcza Ci uczciwą tabelę z lukami, jest lepszym wyborem niż taki, który twierdzi, że każda linia jest w pełni obsługiwana: pierwszy powiedział Ci, gdzie będą potrzebni pracownicy Twojego klienta, a drugi zostawił Ci to do odkrycia.

Redakcja Tekravel

Dział technologii turystycznych

Dział technologii turystycznych Tekravel pisze dla branży: właścicieli agencji, konsolidatorów i deweloperów, którzy ich integrują. Każdy artykuł jest przed publikacją sprawdzany na platformie, którą opisuje.