Przejdź do treści
Blog

Technologia hurtowni turystycznej, której nikt nie pokazuje

Redakcja Tekravel
Napisano z pomocą AI

Każdy stos technologiczny hurtowni turystycznej sprzedaje się tak samo: prezentacja zaczyna się od ekranu wyszukiwania. Ktoś wpisuje Warszawa–Dubaj, pojawia się strona taryf, ktoś klika cenę, powstaje PNR i wszyscy na sali kiwają głowami. Potem laptop się zamyka i nikt nie pokazał wam, co dzieje się we wtorek rano — kiedy subagent z Krakowa chce przenieść wczorajszy bilet na piątek, linia lotnicza w nocy zmieniła rozkład w sześciu waszych rezerwacjach, a księgowa pyta, dlaczego zestawienie od dostawcy i wasz własny raport sprzedaży różnią się o kwotę, której nikt nie potrafi wyjaśnić.

Ta druga połowa jest prawdziwym powodem, dla którego system istnieje. Ekran wyszukiwania może kupić każdy. Back office konsolidatora — kolejki, reissue, pieniądze, które przepływają po wystawieniu biletu — to część, która decyduje, czy zdołacie urosnąć z dwudziestu subagentów do dwustu bez zatrudniania osoby na każdych dziesięciu.

Ten tekst jest o tej połowie: o co pytać, co przetestować przed podpisaniem umowy i gdzie hurtownie zwykle za późno odkrywają, że czegoś brakowało.

Dwie połowy technologii hurtowni

Zanim cokolwiek ocenicie, podzielcie system w głowie na dwie części. Przednia sprzedaje: dostępność, ceny, marże dla poszczególnych subagentów, rezerwację, wystawienie biletu. Tylna obsługuje to, co sprzedano: zmiany, anulacje, zwroty, noty obciążeniowe i uznaniowe, kredyt subagentów, rozliczenia oraz raporty, które zamieniają to wszystko w liczby podpisywane przez dział finansów.

Dostawcy poświęcają czas prezentacji pierwszej połowie, bo jest efektowna. Hurtownie tracą pieniądze w drugiej, bo nie jest.

Mid office: dokąd trafiają bilety po sprzedaży

„Mid office" to branżowa nazwa wszystkiego, co leży między rezerwacją a księgowością. Nie ma w tym nic efektownego, i właśnie tam po cichu znika czas pracowników.

Kolejki

Każda hurtownia pracuje na kolejkach, niezależnie od tego, czy tak je nazywa: rezerwacje w opcji, które trzeba wystawić przed terminem, zmiany rozkładu czekające, aż ktoś je zaakceptuje lub przebukuje, wnioski o zwrot utknięte w linii lotniczej, wiadomości od subagentów czekające na odpowiedź. Pytanie nie brzmi, czy wasz system ma ekran o nazwie „kolejki". Pytanie brzmi, czy każda pozycja ma właściciela, termin i widoczny status — tak żeby rezerwacja, której termin wystawienia mija o 23:40, nie zależała od tego, czy ktoś o niej pamięta.

Jeśli dziś waszą kolejką jest grupa na WhatsAppie i wspólna skrzynka mailowa, przez tydzień zapisujcie każdy rodzaj sprawy, która tam trafia. Ta lista to wasze wymagania wobec mid office i jest bardziej przydatna niż jakakolwiek karta produktu.

Reissue

Reissue nigdy nie jest po prostu nowym biletem. Jest różnica taryfy, opłata za zmianę, czasem różnica w podatkach, i decyzja, kto płaci którą część: pasażer, subagent czy wy. System, który poprawnie wystawia bilet ponownie w linii, ale nie rusza salda subagenta, stworzył dług, którego nikt nie znajdzie aż do końca miesiąca.

Zwroty

Zwroty biegną według dwóch zegarów. Linia zwraca pieniądze wam w swoim tempie; subagent chce je dostać w swoim. Wasz system musi trzymać te stany osobno — zwrot zlecony, zwrot otrzymany od dostawcy, zwrot przekazany subagentowi — inaczej zespół będzie wypłacał zwroty, których jeszcze nie otrzymaliście, a od czasu do czasu takie, których nie otrzymacie nigdy.

Noty obciążeniowe

ADM (agency debit memo) przychodzą tygodnie po sprzedaży, zwykle za coś, co zrobił subagent: zły fare basis, no-show, którego nikt nie anulował, zdublowaną rezerwację. Jeśli system nie potrafi powiązać ADM z pierwotną rezerwacją i subagentem, który ją zrobił, koszt ponosicie wy. Nawyki, które zapobiegają ADM od początku, opisaliśmy w checkliście dla konsolidatorów, jak unikać ADM od linii lotniczych; zadaniem mid office jest dopilnować, by te, które mimo to przyjdą, trafiły na właściwe konto.

Raporty, które dział finansów naprawdę przyjmie

Finanse nie chcą dashboardu. Chcą wierszy, które się zgadzają. Poproście każdy system rezerwacyjny dla hurtowni o te dane — jako eksport, a nie wykres do podziwiania:

  • Każda rezerwacja z kosztem netto, waszą marżą, ceną sprzedaży subagenta i subagentem, który ją sprzedał, w jednym wierszu.
  • Zmiany i zwroty jako osobne wiersze, powiązane z pierwotną rezerwacją — a nie edycje, które ją nadpisują.
  • Saldo każdego subagenta zgodne z tym, co mu zafakturowaliście.
  • Sumy według dostawcy za ten sam okres, żeby zestawienie od dostawcy można było z czymś porównać.

Na ostatnim punkcie wykłada się większość uzgodnień. Raport z tego, co sprzedaliście, nie jest raportem z tego, co jesteście winni, a księgowa zmuszona odtwarzać drugi z pierwszego w arkuszu kalkulacyjnym będzie to robić co miesiąc, ręcznie, tak długo, jak istnieje firma.

Kredyt subagentów należy do tego samego miejsca. Limity kredytowe i faktury rozliczeniowe powinny być rekordami w systemie, a nie arkuszem obok, bo w chwili, gdy żyją w arkuszu, można wystawić rezerwację na kredyt, który został już wykorzystany. Osobno pisaliśmy o tym, jak ustalać i pilnować limitów kredytowych subagentów.

Role pracowników i kto widzi ceny netto

Taryfy netto to klejnoty koronne hurtowni. W małym biurze wszyscy widzą wszystko, bo wszystkim się ufa. Powyżej pewnej liczby osób ten zwyczaj staje się drogą, którą taryfa netto trafia do konkurencji, albo marża zostaje obcięta, by domknąć jedną sprzedaż, i nikt jej potem nie przywraca.

Oto podział na start. Wasz będzie inny i tak powinno być — chodzi o to, żeby go świadomie ustalić, a nie odziedziczyć.

RolaWidzi koszt nettoZmienia marżeZwrotyKredyt subagentów
Właściciel / dyrektorTakTakZatwierdzaUstala
FinanseTakNieZatwierdzaUstala
Ticketing / operacjeTakNieRealizujeNie
Sprzedaż / opiekun klientaDo dyskusjiW ustalonym przedzialeNieWnioskuje
Pracownicy subagentaNigdyTylko własną marżęWnioskujeNie

Wiersz, o który toczą się spory, to sprzedaż. Niektóre hurtownie chcą, żeby opiekunowie klientów widzieli netto i mogli negocjować na miejscu; inne zostawiają netto finansom, a handlowcom dają cenę minimalną. Obie decyzje da się obronić. Nie da się obronić systemu, w którym tego wyboru w ogóle nie można dokonać, bo zna tylko role „admin" i „użytkownik".

Integracje, które zawsze dokłada się później

Każda hurtownia w końcu łączy swój system rezerwacyjny z czymś innym. Oto połączenia, o których zapomina się przy wyborze i które dokleja się później, drożej:

  • Księgowość. Rezerwacje, zwroty i noty muszą trafić do księgi głównej. Zapytajcie dokładnie jak: zaplanowany eksport, plik importowany przez księgową, czy nic.
  • Ściąganie płatności. Płatności kartą i przelewy od subagentów trzeba dopasować do faktur. Jeśli to dopasowanie jest ręczne, przy dużym wolumenie staje się czyimś pełnym etatem.
  • Systemy waszych największych subagentów. Najwięksi w końcu poproszą o API zamiast portalu. Zanim poproszą, sprawdźcie, czy wasza platforma może je zaoferować i na jakich warunkach.
  • Zestawienia od dostawców. Dane, z którymi się uzgadniacie, muszą skądś przychodzić. Sprawdźcie, w jakim formacie każdy dostawca faktycznie je wysyła.

Żadnej z tych rzeczy nie zobaczycie na prezentacji. Wszystkie zobaczycie w drugim roku.

Ile kosztuje pomyłka

Słaby back office nie wysiada z hukiem. On cieknie. Zwrot wypłacony dwa razy. ADM spisana na straty, bo nikt nie umiał udowodnić, który subagent ją spowodował. Reissue, którego różnicy taryfy nigdy nie doliczono. Subagent, który przekroczył kredyt, bo limit istniał tylko w czyjejś głowie. Każda z tych rzeczy jest na tyle mała, że da się ją przełknąć — i właśnie dlatego się powtarzają, a razem schodzą prosto z cienkiej marży, z której żyje hurtownia.

Drugi koszt to ludzie. Bez mid office w systemie wzrost jest liniowy: więcej subagentów to więcej pracowników operacyjnych, a koszt jednej rezerwacji nigdy nie spada. Przełamanie tej linii to cały sens tego stosu technologicznego.

Dlatego, oceniając platformę, przynieście własny wtorkowy poranek. Weźcie listę spraw z kolejki z zeszłego tygodnia, jeden prawdziwy reissue, jeden prawdziwy zwrot i jedną prawdziwą ADM i poproście dostawcę, żeby przeprowadził każdą przez swój system, gdy wy patrzycie. Jeśli chcecie zrobić to ćwiczenie z nami, opowiedzcie nam, jak dziś działa wasze biuro, a przejdziemy przez nie w panelu administracyjnym, a nie na slajdzie.

Ekran wyszukiwania mówi, co system potrafi sprzedać. Back office mówi, czy stać was na sprzedawanie przez niego.

Redakcja Tekravel

Dział technologii turystycznych

Dział technologii turystycznych Tekravel pisze dla branży: właścicieli agencji, konsolidatorów i deweloperów, którzy ich integrują. Każdy artykuł jest przed publikacją sprawdzany na platformie, którą opisuje.