Naar inhoud springen
Blog

Wat een zakelijk reisboekingsaccount werkelijk verandert

Tekravel Redactie
Geschreven met hulp van AI

Het is de derde werkdag van de maand en iemand op financiën stemt de reiskosten af. Er liggen veertien bevestigingsmails, doorgestuurd vanuit elf inboxen, drie privécreditcards, een hotelrekening in een valuta die niemand verwachtte, en een vlucht naar Dubai die twee keer voorkomt — één keer geboekt door de reiziger, één keer door diens assistent, beide terugbetaald, tegen verschillende tarieven. Niemand heeft iets fout gedaan. Het bedrijf had gewoon nooit één plek waar zijn reizen stonden.

Dat is het probleem dat een zakelijk reisboekingsaccount hoort op te lossen, en het loont om precies te zijn over wat het verandert, want een gedeelde login op een boekingssite is iets anders. Een gedeelde login geeft iedereen hetzelfde wachtwoord. Een account geeft het bedrijf een dossier.

Eén dossier per reis in plaats van een stapel persoonlijke bevestigingen

Als medewerkers zelf boeken, is elke boeking van degene die hem maakte. De bevestiging komt in diens mailbox, het ticket draagt diens betaling, de wijzigingshistorie staat in diens account. Is die persoon met verlof wanneer de luchtvaartmaatschappij de vlucht verzet, dan hoort het bedrijf het van de reiziger op het vliegveld.

Onder een zakelijk account is de boeking van het bedrijf en gekoppeld aan de reiziger. Dat klinkt als een administratief detail. In de praktijk bepaalt het drie dingen: wie de reis kan zien, wie hem kan wijzigen en wie om twee uur 's nachts het bericht over de gewijzigde vluchttijd krijgt. Het betekent ook dat het boekingsnummer — de PNR, in luchtvaarttermen — ergens staat waar kantoor het kan vinden zonder iemand te vragen in zijn inbox te zoeken.

De nuttige test, welke aanbieder u ook bekijkt: vraag om één reis van één reiziger te laten zien met alles wat eraan hangt — het ticket, het hotel, de betaling, de factuurregel, elke wijziging sindsdien. Kost dat vier schermen en een e-mail, dan is het geen één dossier.

Wie voor wie mag boeken, en wie ja moet zeggen

Hier maken de meeste bedrijven de verkeerde keuze, meestal door het te los te maken of zo strak dat mensen weer op hun eigen kaart gaan boeken.

Er zijn eigenlijk drie rollen om uit elkaar te halen. De reiziger: de naam op het ticket. De boeker: dat kan de reiziger zelf zijn, een assistent of een officemanager die voor een heel team boekt. En de goedkeurder, die de kosten aftekent voordat ze vastliggen. In een bedrijf van vijf mensen kunnen alle drie dezelfde persoon zijn. In een bedrijf dat elke maand een salesteam naar Dubai stuurt, niet.

Vragen om te beantwoorden voordat u iets inricht:

  • Mag een assistent alleen voor met name genoemde collega's boeken, of voor iedereen in het bedrijf?
  • Heeft een boeking boven een bepaald bedrag, of in een bepaalde klasse, goedkeuring van iemand anders nodig — en wat gebeurt er met het tarief terwijl die wacht? Vliegtarieven worden niet eindeloos vastgehouden, en een goedkeuringsstap van twee dagen kan meer kosten dan de besparing die hij moest beschermen.
  • Ziet de goedkeurder ook de opties die de boeker liet liggen, of alleen de gekozen optie?
  • Wie mag annuleren? Bij annuleren gaat het geld het snelst verloren.

Boekingssystemen gaan niet allemaal op dezelfde manier met goedkeuringen om, en sommige doen er helemaal niets mee; dan kan het reisbureau dat uw account beheert ze via een werkwijze afdwingen — een telefoontje, een e-mail, een vaste persoon die bevestigt. Vraag welke van de twee het is. Beide kunnen werken. Wat niet werkt, is aannemen dat er een controle is terwijl die er niet is.

Centrale afrekening in plaats van declaraties

De financiële verandering is degene die de financiële afdeling als eerste opmerkt. Als medewerkers zelf betalen, levert elke reis een declaratie op, een bon die er wel of niet bij past, een terugbetaling en een kaartafschrift op andermans naam. Met een zakelijk account wordt het bedrijf rechtstreeks gefactureerd: het betaalt bij boeking met een bedrijfscreditcard, of het boekt op een kredietlijn en rekent af op factuur.

Het tweede model is het model dat het papierwerk wegneemt, en het helpt te weten hoe het aan de kant van de aanbieder werkt. In boekingssystemen die voor de reisbranche zijn gebouwd, kan een zakelijke klant een kredietlimiet krijgen, en elke boeking gaat daarvan af totdat het bedrijf afrekent. Een verzamelfactuur — één factuur voor de boekingen van een periode in plaats van een bon per ticket — zit in zulke systemen ingebouwd; het is geen spreadsheet die iemand ernaast bijhoudt.

Medewerkers boeken en declarerenZakelijk account, bedrijfskaartZakelijk account op krediet
Wie betaalt bij boekingDe reizigerHet bedrijfNog niemand — het gaat van de limiet af
Wat financiën ontvangtEen declaratie per reis, met bonnenKaartregels plus boekingsbevestigingenEén verzamelfactuur per periode
Waar het misgaatOntbrekende bonnen; medewerkers wekenlang uit eigen zakKaartlimiet halverwege de reis bereikt; kaartregels aan boekingen koppelenLimiet te laag en boekingen stoppen; afrekening te laat betaald
Voor wie het pastEen handvol reizen per jaarRegelmatig reizen, bedrijven die liever geen leverancierskrediet nemenVaak reizen en een financiële afdeling die op tijd afrekent

U kunt het oneens zijn met de laatste rij. Sommige bedrijven die veel reizen blijven bewust bij de kaart, omdat ze geen kredietrelatie met een leverancier willen. Dat is een redelijke keuze. Het gaat erom dat u die keuze maakt, in plaats van in de eerste kolom te belanden omdat niemand de derde heeft ingericht.

Wat het werkelijk kost als dit misgaat

Zelden een ramp. Meestal een langzaam lek.

De dubbele boeking die tegen een lager tarief werd terugbetaald dan er betaald was. Het niet-restitueerbare hotel dat niemand annuleerde omdat niemand wist dat de afspraak was verzet. De reiziger die de omboekingskosten aan de balie op het vliegveld met de eigen kaart betaalde en die drie maanden later declareerde, toen het budget al was afgesloten. De medewerker die het bedrijf verliet met de login van de luchtvaartmaatschappij waaronder de reizen geboekt stonden. En de kosten die niemand in een rapport zet: financiële medewerkers die de eerste dagen van elke maand e-mails aan kaartregels koppelen in plaats van hun eigenlijke werk te doen.

De omgekeerde fout is te veel controle. Een goedkeuringsketen die een boeking vasthoudt tot het tarief is gestegen, of een beleid dat zo smal is dat de helft van de reizen een uitzondering nodig heeft, stuurt mensen rechtstreeks terug naar hun eigen kaart. Dan heeft u het account én de declaraties, en dat is slechter dan elk van beide afzonderlijk.

Wat u klaar moet hebben voordat u een zakelijk reisboekingsaccount opent

Openen gaat meestal snel. Op de meeste boekingssites voor de branche registreert een zakelijke klant zich online en kan het reisbureau het bedrijf handmatig controleren voordat er geboekt kan worden. Wat tijd kost, is de informatie die u moet aanleveren — en de beslissingen erachter, die van u zijn, niet van de aanbieder.

  1. De bedrijfsgegevens precies zoals ze op facturen moeten staan, plus het btw-nummer als uw facturen dat moeten vermelden.
  2. Een lijst met reizigers, namen gespeld zoals in hun paspoort. Een verkeerd gespelde naam op een ticket betekent wijzigingskosten, of een nieuw ticket.
  3. Wie voor wie boekt. Schrijf het op als een lijst met namen, niet als principe.
  4. Goedkeuringsregels, als u die wilt, en wie waarneemt als de goedkeurder zelf op reis is.
  5. Het betaalmodel — bedrijfskaart of krediet — en, bij krediet, de limiet die u echt nodig hebt; die bepaalt uw drukste reismaand, niet een gemiddelde maand.
  6. De contactpersoon voor facturen op financiën, en de valuta waarin u gefactureerd wilt worden.
  7. Het contact buiten kantoortijd aan de kant van de aanbieder. Vraag het voordat u het nodig hebt, niet bij de gate.

Kan een aanbieder u niet vertellen hoe elk van deze punten wordt geregeld, dan weet u daarmee het meeste van wat u over het account moet weten.

Steeds meer reisbureaus die bedrijven bedienen, nemen deze boekingen aan op hun eigen boekingssite, met zakelijke login en krediet daar geregeld, in plaats van via e-mail en telefoon. Sommige doen dat op een platform zoals het onze; de zakelijke kant ervan staat hier beschreven. Bent u zelf het reisbureau en weegt u af of u zakelijke accounts aan uw eigen zakelijke klanten wilt aanbieden, dan begint dat gesprek bij ons team.

Hoe dan ook: de test is die van het begin. Eén reis, één reiziger, één dossier. Al het andere aan het account is er om dat zo te houden.

Tekravel Redactie

Desk reistechnologie

De reistechnologie-desk van Tekravel schrijft voor de branche: eigenaren van reisbureaus, consolidators en de ontwikkelaars die hen koppelen. Elk artikel wordt vóór publicatie getoetst aan het platform dat het beschrijft.