مدیریت خطای API موتور رزرو: سه شکستی که پول خرج میکند

تیکت پشتیبانی عصر پنجشنبه میرسد. مشتری پرداخت کرده، صفحه چرخیده و بعد یک خطای کلی نشان داده است. از کارت پول کسر شده. لاگ شما یک POST به تأمینکننده را نشان میدهد که هرگز پاسخی نگرفته. آیا ایرلاین صندلی را نگه داشته است؟ کسی نمیتواند بگوید و مشتری منتظر است. مدیریت خطای API موتور رزرو خوب بیشتر کاری است برای اینکه هرگز در آن موقعیت نباشید، یا دستکم دقیقاً بدانید وقتی در آن قرار گرفتید چه باید بکنید.
بیشتر راهنماهای یکپارچهسازی خطا را فهرستی از کدهای وضعیت میدانند. در رزرو، کدها بخش آسان ماجرا هستند. چیزی که پول خرج میکند مجموعهای کوچک از موقعیتهاست که درخواست شکستخورده به نظر میرسد اما دنیای واقعی تغییر کرده، یا موفق به نظر میرسد اما دنیای واقعی تغییری نکرده است. سه مورد از آنها مهمتر از بقیه است.
شکست اول: قیمت بین جستوجو و رزرو جابهجا شد
نتایج جستوجو یک قیمتگذاری است، نه قرارداد. نرخها کش میشوند، موجودی میان همه کانالهایی که تأمینکننده از آنها میفروشد مشترک است و عددی که ساعت ۱۴:۰۲ نشان دادید چند دقیقه بعد ممکن است کهنه شده باشد. تأمینکننده در مرحله create-booking به شما خبر میدهد؛ گاهی با پاسخ روشن «fare changed» و گاهی با اینکه در دل پاسخی به ظاهر موفق، بیصدا جمع کل دیگری برمیگرداند.
نوع دوم خطرناک است. اگر کد شما تأییدیه را بخواند، رزرو را ذخیره کند و همان مبلغی را که مشتری دیده از او بگیرد، اختلاف از حاشیه سود شما پرداخت میشود، یا بعدتر در قالب ADM. پس قاعده ساده است: جمع کلی را که تأمینکننده تأیید کرده با جمع کلی که مشتری پذیرفته مقایسه کنید؛ هر بار، در کد، پیش از آنکه پرداخت را capture کنید.
اینکه وقتی با هم فرق دارند چه کنید به اندازه اختلاف و به اینکه چه کسی آن را تحمل میکند بستگی دارد. چند سنت گرد کردن بین ارزها حدی است که یک بار تعیین میکنید. هر چیز بزرگتر باید با قیمت جدید و دکمه صریح پذیرش به مشتری برگردد. هرگز آن را خودکار جذب نکنید و هرگز خودکار از مشتری نگیرید.
شکست دوم: رزرو شده، اما بلیت صادر نشده
وجود PNR با وجود بلیت یکی نیست. بسیاری از جریانها ابتدا رزرو را میسازند و صدور e-ticket را مرحلهای جدا قرار میدهند و میانشان محدودیت زمانی است. اگر پرداخت موفق شود و صدور شکست بخورد، شما پول مشتری و رزروی را نگه داشتهاید که طبق ساعت خودش منقضی میشود.
این شکست کمتر پر سروصداست. فراخوان issue خطا یا timeout برمیگرداند و رزرو در وضعیتی میماند که پایگاه داده شما آن را «paid» برچسب زده در حالی که تأمینکننده هنوز میگوید «held». در این میان مهلت صدور بلیت میگذرد و برخلاف صف پشتیبانی شما، ایرلاین منتظر نمیماند.
با آن مثل یک وضعیت مستقل رفتار کنید، نه گونهای از موفقیت یا شکست. یک رزرو دستکم به این وضعیتها نیاز دارد: created، held، payment captured، issuing، ticketed، failed-and-refundable. وضعیت «payment captured, issuing» تایمر میخواهد: وقتی رزرو بیش از حد آنجا ماند، یک job باید رزرو را دوباره از تأمینکننده بخواند و تصمیم بگیرد، نه اینکه منتظر بماند انسانی متوجه شود. وقتی مهلت تأمینکننده را بدانید تصمیم ارزان است، چون میگوید پیش از آنکه مجبور به بازپرداخت شوید تا چه زمانی میتوانید با خیال راحت دوباره تلاش کنید.
شکست سوم: timeout با نتیجه نامعلوم
این همان تیکت عصر پنجشنبه است. درخواست شما رفت، پاسخی برنگشت، اتصال قطع شد یا gateway تسلیم شد. تأمینکننده ممکن است آن را کامل، ناقص یا اصلاً پردازش نکرده باشد.
وسوسه این است که دوباره تلاش کنید. فراخوان create-booking را کورکورانه retry نکنید، چون تلاش دوم ممکن است رزرو دوم بسازد و تکراری بودن هزینهای واقعی است: دو صندلی نگهداشتهشده، شاید دو بلیت صادرشده و یک دعوای بازپرداخت روی یکی از آنها.
ترتیب امن این است: توقف، خواندن، سپس تصمیم. جریان سمت مشتری را با وضعیتی صادقانه متوقف کنید: «در حال تأیید رزرو شما هستیم». سمت تأمینکننده را با جستوجوی رزرو از روی مرجعی بخوانید که پیش از فراخوان ساختهاید (به همین دلیل ابتدا مرجع کلاینت خودتان را میسازید و اگر تأمینکننده میپذیرد همراهش میفرستید). فقط بعد از آن تصمیم بگیرید: اگر پیدا شد از وضعیت واقعی ادامه دهید؛ اگر پس از بازه پردازش خود تأمینکننده پیدا نشد، یک بار retry امن است.
اگر تأمینکننده راهی برای جستوجو با مرجع شما نمیدهد، با نام مسافر، مسیر و تاریخ در یک بازه باریک جستوجو کنید و یک تطابق را «پیدا شد» حساب کنید. زشت است، اما بسیار ارزانتر از یک رزرو تکراری.
جدول تصمیمی که میتوانید با آن مخالف باشید
| آنچه میبینید | آنچه میدانید | کاری که باید کرد | کاری که نباید کرد |
|---|---|---|---|
| تأمینکننده «fare changed» برمیگرداند | چیزی رزرو نشده | جمع جدید را نشان دهید، پذیرش بگیرید، create را دوباره اجرا کنید | با قیمت قدیمی دوباره اجرا کردن به امید عبور |
| موفق، اما جمع با مبلغ پذیرفتهشده مشتری فرق دارد | رزرو با قیمت جدید وجود دارد | پرداخت را نگه دارید، از مشتری بپرسید، اگر نپذیرفت رزرو را void کنید | مبلغ قدیمی را capture کردن و اختلاف را خودتان تحمل کردن |
| پرداخت capture شده، فراخوان issue خطا میدهد | PNR هست، وضعیت بلیت نامعلوم | رزرو را دوباره بخوانید، issue را در مهلت retry کنید، بعد از مهلت بازپرداخت دهید | رزرو را ناموفق علامت زدن و PNR را فراموش کردن |
| timeout روی create | نتیجه نامعلوم | با مرجع خودتان جستوجو کنید، سپس ادامه دهید یا یک بار retry کنید | retry کورکورانه و فوری |
| timeout روی cancel | شاید هنوز مسئول سگمنت باشید | پیش از گفتن هر چیزی به مشتری وضعیت را دوباره بخوانید | نشان دادن «cancelled» چون دکمه زده شده |
یک ردیف هست که ممکن است با آن مخالف باشید: بعضی تیمها در اولین خطای صدور برای آرام کردن مشتری بازپرداخت میدهند. برای بلیت ارزان قابل دفاع است و برای بلیت گران عادتی بد، چون ممکن است نرخی را از دست بدهید که یک دقیقه بعد میشد نجاتش داد.
اشتباه کردن چقدر هزینه دارد
هر شکست صورتحساب متفاوتی دارد. تغییر قیمتِ ازقلمافتاده یعنی از دست رفتن حاشیه سود در هر رزروی که تحت تأثیر است، و اغلب تا زمان تطبیق دیده نمیشود. booked-not-ticketed یعنی مشتریای که با رزرو منقضیشده و کسر از کارتش به فرودگاه میرسد؛ هم chargeback و هم مشکل اعتبار. retry کورکورانه هنگام timeout یعنی رزرو تکراری، و ایرلاینها موارد تکراری را بررسی میکنند؛ الگویی از این دست همان چیزی است که به ADM ختم میشود.
هیچکدام از اینها عجیب نیست. این همان لولهکشی کسلکنندهای است که یک دمو را از چیزی جدا میکند که میتوانید در تمام آخر هفته رهایش کنید.
job تطبیق را پیش از نیاز بسازید
هر سه شکست یکجا تمام میشوند: پایگاه داده شما و پایگاه داده تأمینکننده با هم توافق ندارند. پس jobی بنویسید که آن دو را مقایسه کند، پیش از نخستین حادثه و نه بعد از آن. اجرای شبانه حداقل است؛ برای هر چیز در وضعیت گذار، هر چند دقیقه بهتر است. این job رزروهای گیرکرده در held، issuing یا unknown را فهرست میکند، از تأمینکننده میپرسد و سپس رکورد را اصلاح میکند یا تیکتی با مدارک پیوست باز میکند.
هر درخواست و پاسخ فراخوانهای رزرو، از جمله timeoutها، را همراه با مرجعی که فرستادهاید نگه دارید. وقتی مشتری به کسر مبلغ اعتراض میکند، آن لاگ استدلال شماست. همچنین گفتوگوی تأخیر را صادقانه نگه میدارد: برای اینکه بفهمید چرا timeout واقعیت زندگی است و نه باگی که باید ریشهکن شود، آنچه درباره تأخیر API میتوانید و نمیتوانید درست کنید را ببینید.
اگر هنوز درباره نحوه اتصال خود تأمینکننده تصمیم میگیرید، راهنمای یکپارچهسازی API رزرو پرواز ترتیب فراخوانهایی را پوشش میدهد که این مقاله فرض کرده است. و اگر میخواهید درباره نگاشت این وضعیتها به API پرواز و هتل ما صحبت کنید، دسترسی با یک گفتوگو شروع میشود: صفحه API سفر را ببینید.