رفتن به محتوا
وبلاگ

فناوری آژانس‌های مسافرتی آسیای میانه، به شیوه بازار

تحریریه Tekravel
نوشته‌شده با کمک هوش مصنوعی

شنبه است، در یک آژانس شش‌نفره نزدیک بازار چارسو در تاشکند. خانواده‌ای با پاکتی پر از پول نقد پشت میز نشسته و پرواز تاشکند به استانبول برای چهار نفر و یک هفته اقامت در آنتالیا می‌خواهد. برادرزاده‌شان می‌خواهد لینک را در Telegram بگیرد تا در خانه، به زبان ازبکی، با حوصله بخواند. اما سایت آژانس فقط انگلیسی و روسی دارد، قیمت‌ها را به دلار آمریکا نشان می‌دهد، کارت بین‌المللی می‌خواهد و روی اینترنت همراه آن‌قدر کند باز می‌شود که او پیش از کامل شدن صفحه منصرف خواهد شد. هیچ‌کدام از این‌ها عجیب نیست. بیشتر فناوری آژانس‌های مسافرتی آسیای میانه جای دیگری طراحی شده است؛ برای بازاری که با کارت پرداخت می‌کند، انگلیسی یا روسی می‌خواند و در دفترش فیبر نوری دارد.

مخاطب این نوشته صاحب آژانسی از همین دست است، در ازبکستان، قزاقستان یا بازارهای همسایه، که باید تصمیم بگیرد چه چیزی را جلوی مشتریان و زیرآژانس‌هایش بگذارد. این فهرست فروشندگان نیست. چهار نقطه است که پلتفرم‌های وارداتی در آن با این کریدور جور درنمی‌آیند، و آنچه پیش از تعهد باید در هر کدام آزمایش کنید.

چرا پیش‌فرض‌های وارداتی اینجا کار نمی‌کنند

پلتفرمی که برای اروپای غربی یا خلیج فارس ساخته شده، چند فرض بی‌صدا دارد: مشتری خرید را آنلاین و در یک نشست تمام می‌کند، با کارت بین‌المللی می‌پردازد، فهرست زبان‌ها با انگلیسی شروع می‌شود و صفحه می‌تواند سنگین باشد چون اتصال سریع است. هر کدام از این فرض‌ها در جایی که شکل گرفته منطقی است. در آسیای میانه، هر کدام آن‌قدر اشتباه از آب درمی‌آید که برایتان رزرو از دست‌رفته به همراه دارد.

تجارت سفر در این منطقه بر روابطی هم استوار است که مسیر خرده‌فروشی یک OTA آن را نمی‌بیند. بخش بزرگی از حجم کار از طریق زیرآژانس‌ها در شهرهای منطقه‌ای می‌گذرد؛ آن‌ها از شما نسیه رزرو می‌کنند و بعد تسویه می‌کنند. پلتفرمی که چنین مفهومی ندارد، فقط برای جست‌وجو به کار می‌رود و کار واقعی در یک فایل اکسل و یک پنجره گفت‌وگو انجام می‌شود.

زبان: فراتر از روسی

روسی هنوز زبان کاری توزیع سفر در کشورهای CIS است. قراردادهای تأمین‌کنندگان، بخشنامه‌های ایرلاین‌ها و بیشتر مکاتبات B2B میان آلماتی، تاشکند و بیشکک به روسی است و هر پلتفرمی که انتخاب کنید باید روسی را درست پشتیبانی کند. اما مشتری خرده‌فروشی شما تأمین‌کننده نیست. مشتری جوان در سمرقند ممکن است به ازبکی و با خط لاتین جست‌وجو کند؛ مشتری در شیمکنت شاید قزاقی را ترجیح دهد. ویترینی که فقط روسی یا انگلیسی به او عرضه می‌کند خراب نیست، ولی به او می‌گوید این سایت برای او ساخته نشده، و او متوجه می‌شود.

همین درباره مقصدهایی که می‌فروشید هم صدق می‌کند. خانواده‌هایی که استانبول رزرو می‌کنند توضیحات هتل را به ترکی می‌خوانند؛ زائران و مسافران تجاری خلیج فارس با عربی روبه‌رو می‌شوند؛ و مشتریان مناطق مرزی با ایران شاید با فارسی راحت‌تر باشند. فهرست زبان‌ها در واقع فهرست کسانی است که می‌توانید بدون عذرخواهی به آن‌ها خدمت بدهید.

در این پلتفرم، ویترین فروش به 40 زبان عرضه می‌شود، از جمله ازبکی، قزاقی، آذربایجانی، روسی، ترکی و زبان‌های راست‌به‌چپ (عربی، فارسی، عبری و اردو)، و هر آژانس خودش انتخاب می‌کند سایتش کدام‌ها را نشان دهد. درباره کمبودها هم صریح باشیم: قرقیزی، تاجیکی و ترکمنی امروز در این فهرست نیستند؛ پس آژانسی در بیشکک یا دوشنبه به مشتریانش به روسی خدمت می‌دهد و باید این را پیش از امضا بداند، نه بعد از آن. هر پلتفرمی را که بررسی می‌کنید، فهرست زبان‌هایش را کتبی بخواهید و صفحه پرداخت را، نه فقط صفحه اصلی را، در هر زبانی که لازم دارید باز کنید. رایج‌ترین خطا یک بنر ترجمه‌شده روی فرم رزرو انگلیسی است. همین دام را از زاویه عربی در چرا سایت رزرو عربی فقط یک ترجمه نیست بررسی کرده‌ایم؛ آن درس تقریباً کلمه به کلمه درباره ازبکی هم صادق است.

محتوای ایرلاین‌های منطقه‌ای

مشتریان شما با Uzbekistan Airways، Air Astana، FlyArystan، SCAT، Somon Air، Turkish Airlines و ایرلاین‌های حوزه خلیج فارس پرواز می‌کنند. برخی از این‌ها از طریق GDS خوب فروش می‌روند. برخی دیگر، به‌ویژه کم‌هزینه‌ها، بهترین نرخ‌هایشان را روی سایت خودشان یا در کانال‌هایی می‌گذارند که پلتفرم متکی به GDS آن‌ها را ندارد، یا دارد اما بدون خانواده‌های نرخ ارزان‌تر. پلتفرم وارداتی که روی مسیر لندن–دبی کامل به نظر می‌رسد، روی آلماتی–تاشکند ممکن است لاغر باشد، و این را از مشتری‌ای می‌فهمید که جای دیگر قیمت پایین‌تری دیده است.

پس پرسش این نیست که «پرواز دارید؟» بلکه این است که «حساب من روی مسیرهایی که می‌فروشم محتوای کدام تأمین‌کننده را می‌بیند؟». در این پلتفرم، محتوای تأمین‌کنندگان از طریق گروه‌های تأمین‌کننده به آژانس می‌رسد، نه با قراردادهای تک‌به‌تک: هر آژانس تأمین‌کنندگانی را می‌بیند که گروه‌هایش به او داده‌اند. این پرسش را ملموس می‌کند. بپرسید حساب شما به کدام گروه‌ها می‌پیوندد و پیش از هر تصمیمی، ده مسیر پرفروش خودتان را در جست‌وجو امتحان کنید.

هتل و خدمات زمینی همین مشکل را به شکلی دیگر دارند. مهمان‌خانه‌های بخارا و خیوه که مشتریان شما واقعاً می‌خواهند، اغلب اصلاً در هیچ بانک تخت بین‌المللی نیستند؛ شما آن‌ها را با تلفن می‌شناسید. اینجا پرواز، هتل، تور و جاذبه‌ها برای هر آژانس جداگانه فعال می‌شوند، بنابراین برنامه سمرقند–بخارا–خیوه‌ای که خودتان می‌چینید می‌تواند به‌عنوان پکیج کنار پروازها فروخته شود، به جای اینکه یک فایل PDF بماند که در Telegram می‌فرستید.

پول نقد، حواله بانکی و صفحه پرداختی که فقط کارت می‌شناسد

بیشتر پلتفرم‌های وارداتی همین‌جا می‌شکنند، و ارزش دارد کمی آهسته‌تر پیش برویم.

در بسیاری از آژانس‌های این منطقه، سفرهای تفریحی هنوز نقدی پشت میز، با حواله بانکی یا با کارت‌های محلی مانند Uzcard و Humo پرداخت می‌شوند که ممکن است درگاه بین‌المللی آن‌ها را نپذیرد. مشتریان سازمانی در برابر فاکتور می‌پردازند. زیرآژانس‌ها در شهرهای منطقه‌ای هفتگی یا ماهانه تسویه می‌کنند، اغلب با پول نقدی که به دفتر می‌آورند. صفحه پرداختی که فقط «کارتتان را وارد کنید» را می‌شناسد، همه این‌ها را به کار دستی تبدیل می‌کند: کارمند در سایت جست‌وجو می‌کند، بعد رزرو را دوباره وارد می‌کند، بعد حساب‌ها را با دست تطبیق می‌دهد.

پول در عمل چطور جابه‌جا می‌شودپلتفرم وارداتی معمولاً چه فرض می‌کندپیش از امضا چه چیزی را بررسی کنید
مشتری خرده‌فروشی پشت میز نقد می‌پردازدمشتری آنلاین با کارت بین‌المللی می‌پردازدآیا کارمند می‌تواند به نیابت از مشتری رزرو کند و پرداخت خارج از سیستم را با سابقه قابل‌ردیابی ثبت کند؟
زیرآژانس الان رزرو می‌کند، هفتگی تسویه می‌کندهمه رزروها پیش‌پرداخت‌اندآیا سقف اعتبار زیرآژانس‌ها و فاکتورهای تسویه داخل سیستم است یا یک اکسل کنار آن؟
مشتری سازمانی با حواله بانکی می‌پردازداصلاً فاکتوری در کار نیستآیا می‌توانید شرکت را مشتری تجاری ثبت کنید و پیش از رزرو دستی تأییدش کنید؟
قیمت به UZS یا KZT، هزینه به USDیک ارز نمایش با نرخ فروشندهنرخ تبدیلی که نشان می‌دهید را چه کسی تعیین می‌کند، و آیا صبح روزی که نرخ تکان می‌خورد می‌توانید عوضش کنید؟

درباره ردیف‌های زیرآژانس و مشتری سازمانی، این پلتفرم پاسخی دارد که می‌توان صریح گفت: سقف اعتبار زیرآژانس‌ها و فاکتور تسویه مفاهیم اصلی سیستم‌اند، نه فایل اکسل؛ و ویترین می‌تواند ورود به حساب را پیش از جست‌وجو الزامی کند و مشتریان تجاری را با تأیید دستی اختیاری ثبت کند. این بخشی از تجارت را که با اعتبار کار می‌کند پوشش می‌دهد. اینکه مسافر فردی چطور آنلاین پرداخت کند به درگاه‌های پرداخت موجود در کشور شما بستگی دارد؛ پس این پرسش را با نام بپرسید، برای Uzcard، Humo یا Kaspi، و به جواب کلی «پرداخت را پشتیبانی می‌کنیم» قانع نشوید.

ردیف ارز یک جمله جداگانه می‌طلبد. هر سایت ارز پیش‌فرض و فهرست ارزهای خودش را انتخاب می‌کند و قیمت‌ها از جدول نرخی تبدیل می‌شوند که خود آژانس آن را در اختیار دارد. در بازاری که نرخ بانک شما با نرخ فید فروشنده فرق دارد، مالکیت همین جدول فاصله میان سود و زیان است. سازوکارش، و جاهایی که سود بی‌صدا نشت می‌کند، در نوشته ما درباره سایت‌های رزرو چندارزی آمده است.

پهنای باند بیش از طراحی تعیین‌کننده است

مشتری شما روی گوشی است. اغلب یک گوشی اندرویدی میان‌رده با اینترنت همراه، گاهی بیرون از شهر، و معمولاً لینک شما را از داخل Telegram باز می‌کند. هر عکس بزرگ بالای صفحه، هر ویدیوی خودکار و هر اسکریپت شخص ثالث، با ثانیه‌های انتظار از جیب همین مشتری پرداخت می‌شود. ویترین سبک اینجا برنده است، نه چون مدرن به نظر می‌رسد، بلکه چون پیش از آنکه مشتری به گفت‌وگو برگردد بارگذاری‌اش تمام شده است.

آزمون عملی ارزان است. گوشی‌ای را که مشتری معمولی شما دارد بردارید، Wi-Fi را خاموش کنید، به جایی بروید که آنتن معمولی است و صفحه نتایج جست‌وجو و فرم مسافر را باز کنید. زمان بگیرید. بعد همین کار را با نسخه نمایشی فروشنده تکرار کنید. اگر سیستم قالب اجازه می‌دهد ظاهر را بدون استقرار دوباره از پنل مدیریت عوض کنید، که اینجا چنین است، ساده‌ترین قالب را انتخاب کنید و تزئینات را فقط بعد از اینکه بارگذاری‌اش را روی همان گوشی دیدید اضافه کنید.

هزینه انتخاب نادرست فناوری آژانس مسافرتی در آسیای میانه

هزینه یک انتخاب نامناسب به‌ندرت به شکل یک خرابی بزرگ دیده می‌شود. خودش را در برادرزاده‌ای نشان می‌دهد که لینک را بست؛ در زیرآژانسی که دوباره رزروهایش را با WhatsApp می‌فرستد چون پورتال نتوانست خط اعتبارش را نگه دارد؛ در مشتری سازمانی که فاکتوری خواست که سیستم شما نمی‌تواند صادر کند؛ و در شب شنبه‌ای که یک کارمند صرف وارد کردن دوباره رزروهای نقدی می‌کند که باید یک‌بار ثبت می‌شدند. هر کدام کوچک است. با هم یعنی پول پلتفرم را می‌دهید و باز کار را دستی می‌چرخانید، و چند ماه بعد دوباره در حال مهاجرت هستید، با مشتریانی که یاد گرفته‌اند سایت شما جای رزرو کردن نیست.

آژانس‌هایی در کریدورهای دیگر این راه را رفته‌اند؛ الگوی آسیای جنوبی، جایی که تجارت سفر هم بر زیرآژانس‌ها می‌چرخد، به وضعیت تاشکند و آلماتی نزدیک است. آن‌هایی که نتیجه خوب گرفتند، پیش از امضا روی مسیرهای خودشان، عادت‌های پرداخت مشتریان خودشان و گوشی‌های همان مشتریان آزمایش کردند. اگر می‌خواهید این آزمون‌ها را روی یک سایت واقعی انجام دهید و نه یک دمو، ویزارد ثبت‌نام در tekravel.com از همان فرم یک سایت با برند شما روی زیردامنه پلتفرم آماده می‌کند، بدون کارت، تا همین امروز عصر آن را روی همان گوشی باز کنید.

تحریریه Tekravel

میز فناوری سفر

میز فناوری سفر Tekravel برای اهل صنعت می‌نویسد: صاحبان آژانس‌ها، کنسولیدیتورها و توسعه‌دهندگانی که آن‌ها را یکپارچه می‌کنند. هر مقاله پیش از انتشار با همان پلتفرمی که توصیفش می‌کند بررسی می‌شود.