سایت رایگان آژانس مسافرتی: ۷ کاری که باید انجام دهد

ساعت یازده شب است و خانمی که آژانس شما را در اینستاگرام پیدا کرده، برای تعطیلات مدرسه دو صندلی به استانبول میخواهد. صفحهی شما جلوی چشمش باز است، کارتش کنار دستش است، و تنها چیزی که صفحهی شما به او پیشنهاد میکند یک شمارهی واتساپ است. شما خوابید. تا ساعت هشت صبح که جواب میدهید، او در سایتی دیگر رزرو کرده است — سایتی که قیمت را نشانش داد، پول را گرفت و پیش از آنکه چایش تمام شود ایمیل تأیید فرستاد. این همان شکافی است که یک سایت رایگان آژانس مسافرتی قرار است ببندد — و بیشتر سایتهای رایگان نمیبندند، چون آنچه به دستتان میرسد بروشور است، در حالی که آژانس مسافرتی به یک باجهی فروش نیاز دارد.
بروشور، سایت رزرو نیست
هر سایتساز همهمنظورهای یک صفحهی رایگان با لوگو، عکس بزرگ یک ساحل، بخش «دربارهی ما» و یک فرم تماس به شما میدهد. شبیه سایت است. برای یک گلفروشی شاید کافی باشد. برای آژانس، کارت ویزیتی است که اسکرول میخورد.
فرق بروشور و سایت رزرو به دو چیز برمیگردد. اول، موجودی زنده: وقتی مسافری مسیر کابل–استانبول را برای چهاردهم ماه جستجو میکند، صفحه همان لحظه از تأمینکننده میپرسد چه چیزی قابل رزرو است و با چه نرخی، بهجای اینکه یک عکس و جملهی «برای استعلام قیمت تماس بگیرید» نشان دهد. دوم، مرحلهی پرداخت — جایی که مسافر تصمیمش را قطعی میکند، صندلی یا اتاق نگه داشته میشود و تأییدیه بیآنکه کسی در سمت شما دست به آن بزند ارسال میشود. بدون هر دو، هر استعلامی همچنان در صندوق پیام شما مینشیند و منتظر بیدار شدنتان میماند. شما فرم تماس را آنلاین کردهاید. فروش را آنلاین نکردهاید.
پس پرسش مفید این نیست که «سایت رایگان را از کجا بگیرم». پرسش این است که «وقتی مشتری با کارت در دست از راه میرسد، این چیز رایگان واقعاً چه میکند».
هفت کاری که یک سایت مسافرتی رایگان باید از روز اول انجام دهد
هر پیشنهادی را — از جمله پیشنهاد ما را — پیش از آنکه یک بعدازظهر به آن بدهید، با این فهرست بسنجید. اگر یک سطر رد شود، آن سایت با رزروهای از دسترفته بیشتر از کارمزدی که صرفهجویی میکند برایتان خرج برمیدارد.
- جستجو. جستجوی واقعی روی موجودی زنده — تاریخ، مسیر، اتاق، مسافر — نه گالری تورهایی که فصل پیش با دست تایپشان کردهاید.
- قیمت به ارز شما. مشتری در کابل به افغانی فکر میکند و مشتری در دبی به درهم. سایتی که همهچیز را به ارزی اعلام میکند که مشتری شما با آن درآمد ندارد، او را درست در لحظهای که میخواهید تصمیم بگیرد، به حسابوکتاب میاندازد.
- گرفتن رزرو. مسافر خرید را روی سایت شما کامل میکند. اگر دکمهی «رزرو» یک فرم ایمیل باز میکند، این سطر را خط بزنید.
- صدور تأییدیه. چیزی به صندوق ایمیل مشتری میرسد که میگوید چه خریده است، به نام شما، بیآنکه شما تایپش کنید.
- نمایش برند شما. لوگو، رنگها و نام شما روی صفحه و روی تأییدیه. نه بنری که سایتساز را تبلیغ میکند.
- کار کردن به زبان مشتری. اگر مشتریانتان فارسی، عربی یا اردو میخوانند، سایت باید درست راستبهچپ اجرا شود، نه به شکل متن انگلیسیای که تصادفاً برعکس شده.
- اجرا روی دامنهای که بتوانید جابهجایش کنید. دیر یا زود آژانسشما.com را میخواهید. سایت باید بعداً دامنهی خودتان را بپذیرد، و باید بتوانید بیآنکه نامی را که مشتریان میشناسند از دست بدهید، بروید.
بیشتر سایتسازهای رایگان از سطرهای پنج و شش رد میشوند و در یک، سه و چهار میمانند. بیشتر ویجتهای رزرو از یک، سه و چهار رد میشوند و در پنج و هفت میمانند. همین الگو، بیشتر بازار را در دو جمله خلاصه میکند.
جادوگر ثبتنام این پلتفرم چه چیزی را راه میاندازد و کجا میایستد
چون اینجا وبلاگ خودمان است، منصفانه است دربارهی پیشنهاد خودمان مشخص حرف بزنیم.
جادوگر ثبتنام در tekravel.com مستقیم از روی فرم، یک سایت رزرو با برند شما روی یک زیردامنهی پلتفرم راه میاندازد. کارت نمیخواهد. آنچه به دست میآید قالبی نیست که بعد خودتان سیمکشیاش کنید: یک ویترین فروش است که روی همان booking engine همهی سایتهای دیگر پلتفرم اجرا میشود، با پنل مدیریت خودش — رزروهای شما، مشتریان شما، مارکآپ شما، گزارشهای شما، و حسابهای کارکنان با دسترسیهای جداگانه.
در مقایسه با فهرست بالا:
- ویترین به ۴۰ زبان ارائه میشود، از جمله عربی، فارسی، عبری و اردو بهصورت راستبهچپ، و خودتان انتخاب میکنید سایتتان کدامها را نشان دهد.
- ارز پیشفرض و فهرست ارزهایی را که سایت نشان میدهد خودتان انتخاب میکنید؛ قیمتها از جدول نرخی تبدیل میشوند که مال سایت شماست، نه مال کس دیگر.
- پرواز، هتل، تور و جاذبهها برای هر سایت جداگانه روشن میشوند، پس آژانسی که فقط هتل میفروشد، زبانهی پروازی را که نمیتواند پشتیبانی کند نشان نمیدهد.
- ظاهر سایت یک تنظیم است. قالب، رنگها، فونتها و لوگو از پنل مدیریت عوض میشوند، بیآنکه منتظر deploy دوباره بمانید.
- دامنهی خودتان — اصلی یا زیردامنه — را میتوانید بعداً وصل کنید، با مرحلهی DNS راهنماییشده و گواهی TLS که خودکار صادر میشود. زیردامنهی پلتفرم هم میماند؛ هرگز حذف نمیشود.
اولین هزینهی واقعی کجا پیدا میشود؟ در جادوگر نه. روزی پیدا میشود که چیزی میفروشید، و بهتر است شرایط را پیش از آن روز بخوانید نه بعد از آن. شرایط تجاری موجودیای که میفروشید هست، کارمزد پردازش کارتی که مشتری با آن پرداخت میکند، و — اگر بخواهید — ثبت دامنهی خودتان نزد هر ثبتکنندهای که انتخاب کنید. هیچکدام پنهان نیست، و هیچ سایتی، رایگان یا پولی، نمیتواند آنها را از بین ببرد. هر کس بگوید کل این زنجیره هزینهای ندارد، یا رزرو را نمیگیرد یا نمیگوید چه کسی میگیرد.
تله: سایتهای رایگانی که روی موجودیِ خارج از کنترل شما از هر رزرو مالیات میگیرند
«رایگانی» که درد دارد این شکلی است. سایت در شروع هزینهای ندارد. موجودی از قرارداد تأمینکنندهی خود سایتساز میآید، با نرخهای net که نه میبینید و نه میتوانید عوض کنید. هر رزرو کارمزد یا سهمی از کمیسیون دارد که با تیک زدن یک گزینه پذیرفتهاید. مارکآپ شما روی نرخ netی نشسته که هرگز دربارهاش مذاکره نکردهاید، و اگر سایتساز سهم را تغییر دهد، حاشیهی سود شما هم با آن تغییر میکند — یکشبه، روی مسیرهایی که سالهاست میفروشید.
فکر کنید این با جایگاه یک آژانس چه میکند. نمیتوانید به مشتری سازمانی نرخ هتل توافقی بدهید، چون آن هتل مال شما نیست که مذاکره کنید. نمیتوانید سراغ تأمینکنندهی بهتری بروید، چون تأمینکننده به سایت جوش خورده است. و وقتی بالاخره میروید، مشتریانی که شما را نشانهگذاری کرده بودند، در واقع نشانی سایتساز را ذخیره کردهاند، نه نشانی شما را.
سه پرسش این را پیش از ثبتنام آشکار میکند:
- مارکآپ من روی نرخ net چه کسی نشسته است و آیا میتوانم آن را ببینم؟
- آیا میتوانم برای هر خدمت مارکآپ خودم را تعیین کنم، یا حاشیهی سود از قبل برایم ثابت شده است؟
- اگر دامنهی خودم را وصل کنم و بعداً بروم، بر سر رزروها، فهرست مشتریان و نشانی چه میآید؟
یک پلتفرم صادق به هر سه پرسش کتبی پاسخ میدهد. اگر پاسخ پرسش اول یک شانه بالا انداختن است، آن سایت رایگان نیست؛ قیمت فقط به جایی رفته که شما نگاهش نمیکنید. آژانسهایی که میخواهند سمت تأمین را خودشان در دست داشته باشند — نرخهای net خودشان، که با زیرآژانسهای خودشان به اشتراک میگذارند — با یک حساب consolidator بهتر از هر ویترینی، رایگان یا غیررایگان، پیش میروند.
نداشتن هیچ سایتی چه هزینهای برایتان دارد
وسوسهانگیز است که این را کار فصل کمکار بدانید. نیست، و همان مشتری اینستاگرامی ساعت یازده شب دلیلش است.
آژانسها جایی کشف میشوند که مسافران از قبل هستند: یک ریلز، یک استوری، پستی که در گروه خانوادگی فوروارد شده. مشتریای که از آنجا کلیک میکند، گرم است. پیشتر تصمیم گرفته که از شما خوشش میآید. آنچه بعد میبیند تعیین میکند این گرمی به رزرو تبدیل شود یا به اسکرینشاتی که برای پسرخالهای فرستاده میشود که «سایت ارزانتری میشناسد». لینک واتساپ ساعت دو بعدازظهر اشکالی ندارد. ساعت یازده شب از او میخواهد صبر کند — و مشتریای که کارتش را درآورده صبر نمیکند؛ هر جا قیمت روی صفحه باشد، همانجا رزرو میکند.
این ضرر را در هیچ گزارشی نمیبینید، چون رزروی که هرگز شروع نشد ردی به جا نمیگذارد. دقیقاً همین آن را گران میکند. آژانسی که سایتش ساعت یازده شب رزرو میگیرد، او را نگه میدارد. آژانسی که ندارد، هرگز نمیفهمد او آمده بود.
بعدازظهر را صرف کار درست کنید
اگر قرار است یک بعدازظهر به گزینهای رایگان بدهید، آن را به گزینهای بدهید که کل فروش را انجام دهد: جستجو، قیمت به ارز شما، گرفتن رزرو، تأیید به نام شما، به زبان مشتریتان، روی دامنهای که بتوانید مال خودتان کنید. بعد یک سفر واقعی را از طریق آن به یکی از آشنایان بفروشید و همهی مراحل را تماشا کنید.
اگر میخواهید جادوگر ما را با این فهرست بسنجید، روی tekravel.com سایت بسازید — ویترین را از روی فرم راه میاندازد و کارت نمیخواهد. هرچه انتخاب کنید، اول آن سه پرسش دربارهی موجودی را بپرسید. پاسخهایشان تعیین میکند «رایگان» واقعاً رایگان بود یا نه.