بهترین API رزرو پرواز: اول بگویید چه میسازید

دستور کار یک خط است: بهترین API رزرو پرواز را پیدا کن. پس سه صفحهٔ مقایسه باز میکنید و هر سه همان چند نام را با سه ترتیب متفاوت ردیف کردهاند، هرکدام با جدولی از قابلیتها پر از تیک. به صفحهٔ سوم که میرسید، متوجه پرسشی میشوید که هیچکدام نپرسیدهاند: بعد از اینکه نتایج جستوجو برگشت، چه بر سر مشتری میآید؟
همان پرسشِ جاافتاده تمام پاسخ است. بهترین API رزرو پرواز برای صفحهای که بازدیدکننده را به سایت ایرلاین میفرستد، برای سایتی که خودش رزرو و پرداخت کارتی را میگیرد انتخاب بدی است. و هیچکدام از این دو برای ابزار داخلیای که کارکنان آژانس تمام روز با آن کار میکنند مناسب نیست. جستوجو، تأیید قیمت و رزرو در همهٔ مستندات شبیه هم به نظر میرسند. تفاوت زیر آنهاست، و اینکه کدام تفاوت به شما آسیب میزند کاملاً به محصول بستگی دارد.
سه محصول که همه را «سایت رزرو پرواز» مینامند
اولی صفحهٔ مقایسه یا الهامبخش سفر است: کرایهها را نشان بده، به بیرون لینک بده، هرگز به بلیت دست نزن. اینجا API تقریباً فقط جستوجوست. برایتان مهم است نتایج چقدر گسترده و چقدر تازهاند، و اینکه قیمت نمایشدادهشده به قیمتی که بازدیدکننده در مقصد میبیند بهاندازهٔ کافی نزدیک باشد. سیستم شما هرگز لازم نیست چیزی را باطل، بازپرداخت یا دوباره صادر کند، پس قوت یک ارائهدهنده در آن بخش به کار شما نمیآید.
دومی میفروشد. بازدیدکننده به شما پول میدهد، شما رزرو میکنید و از همان لحظه کل چرخهٔ عمر رزرو مال شماست: تأیید قیمت پیش از کسر وجه، کنار آمدن با ایرلاینی که دیر پاسخ میدهد، ابطال در همان روز، بازپرداخت در روزهای بعد، و صدور دوباره وقتی مشتری تاریخ را عوض میکند. در این محصول، endpoint جستوجو بخش آسان کار است. ویژگیهایی که انتخاب را تعیین میکنند بعد از آن میآیند.
سومی ابزار خود آژانس است که کارکنانی از آن استفاده میکنند که از قبل با تأمینکنندگان رابطه دارند. جستوجوی خام اینجا اصل ماجرا نیست. مهم این است که محتوای مذاکرهشدهٔ خود آژانس نمایش داده شود، بتوان زیرآژانسها را به سقف اعتبار مقید کرد، مارکآپ پیش از آنکه کسی قیمت را ببیند اعمال شود، و آخر ماه گزارش وجود داشته باشد. APIای که در محصول دوم عالی است، اینجا هم میتواند پایهٔ نادرستی باشد.
بهتر است صریح گفته شود: یک API نمیتواند در هر سه بهترین باشد. اگر رتبهبندیای چنین ادعایی دارد، هرگز با محصول دوم روبهرو نشده است.
ویژگیهایی که ارزش مقایسه دارند، و چه کسی به آنها تکیه میکند
جدول قابلیتها را تا ردیفهایی کوتاه کنید که یک توسعهدهنده واقعاً ممکن است دربارهٔ آنها اختلاف نظر داشته باشد. هر محصول به زیرمجموعهٔ متفاوتی تکیه میکند و بقیه را میتوانید با خیال راحت نادیده بگیرید.
| ویژگی | صفحهٔ ارجاع | فروش و دریافت پرداخت | ابزار کارکنان آژانس |
|---|---|---|---|
| قیمت نمایشدادهشده پیش از تأیید چقدر میتواند کهنه باشد | کمی مهم | تعیینکننده: با همین قیمت وجه کسر میشود | مهم: کارکنان با همین قیمت پیشفاکتور میدهند |
| وقتی ایرلاین کند است، رزرو چه پاسخی برمیگرداند | موضوعیت ندارد | تعیینکننده | مهم |
| چه کسی میتواند ابطال و بازپرداخت کند و درخواستش چطور ثبت میشود | موضوعیت ندارد | تعیینکننده | تعیینکننده |
| رزروی که نتیجهاش معلوم نیست چطور تعیین تکلیف میشود | موضوعیت ندارد | تعیینکننده: شاید کارت مشتری شارژ شده باشد | مهم |
| آیا محتوا و قواعد اعتباری خود آژانس اعمال میشود | موضوعیت ندارد | گاهی | تعیینکننده |
| رفتار محیط آزمایشی چقدر با محیط واقعی فرق دارد | کم | زیاد | زیاد |
ستون خودتان را بخوانید و بقیه را نادیده بگیرید. اشتباهی که پول آدم را میبرد، خواندن ستون ارجاع است چون ارزیابیاش از همه آسانتر است، و بعد ساختن محصول دوم.
قیمتی که نشان میدهید هنوز قیمتی نیست که دریافت میکنید
محصول دوم را بردارید و یک کرایه را تا آخر دنبال کنید. جستوجو قیمتی برمیگرداند. بازدیدکننده نگاهش میکند، فکر میکند، زبانهٔ دیگری باز میکند و برمیگردد. مدتی بعد دکمه را میزند. میان جستوجو و دکمه، آن کرایه در سیستم شما نشسته بود، و تنها پرسش صادقانه دربارهٔ هر API این است: اگر درست در همان لحظه دوباره بپرسید، چه میگوید.
ارائهدهنده سه پاسخ میتواند بدهد. میتواند همان قیمتی را که نشان دادید تأیید کند. میتواند قیمت تازهای برگرداند، و آنوقت کد شما باید تصمیم بگیرد مابهالتفاوت را دریافت کند، از مشتری بپرسد یا متوقف شود. یا میتواند بگوید آن کرایه دیگر وجود ندارد. سایتی که فقط برای پاسخ اول آماده شده، در همهٔ دموها کار میکند و در هفتههای بعد شکست میخورد، و طوری شکست میخورد که بهجای خطا، پول از دست میرود.
پس پرسش طراحی این نیست که آیا API مرحلهٔ تأیید قیمت دارد. تقریباً همه دارند. پرسش این است که پاسخ برای هر یک از این سه نتیجه چه شکلی دارد، و آیا کد شما بدون حدس زدن میتواند آنها را از هم تشخیص دهد. برای هرکدام نمونه بخواهید. ارائهدهندهای که بتواند دومی و سومی را در مستنداتش نشان دهد، به محصول شما فکر کرده است. آنکه فقط اولی را نشان میدهد، به دمو فکر کرده است.
آزمونی یکروزه که هیچ جدولی جایش را نمیگیرد
فهرست نهاییتان هرچه باشد، همان آزمون کوتاه را روی هر نام اجرا کنید، و عمداً با خطا اجرا کنید. چیزی رزرو کنید و ببینید شیء رزرو پس از صدور بلیت چه چیزهایی را نگه میدارد. قیمت همان مسیر را با چند دقیقه فاصله دو بار بررسی کنید و ببینید پاسخ دوم چه نسبتی با اولی دارد. لغو کنید، بعد درخواست بازپرداخت بدهید، و یادداشت کنید چه کسی باید اقدام میکرد. سپس کتباً دو پرسش از ارائهدهنده بپرسید: وقتی ایرلاین وسط رزرو پاسخ نمیدهد، سیستم شما چه برمیگرداند، و من چطور بفهمم واقعاً چه اتفاقی افتاده است.
پاسخهای کتبی از دمو ارزشمندترند. ارائهدهندهای که برای نتیجهٔ نامعلوم رویهٔ روشنی دارد، پیشتر با این مسئله روبهرو شده است. آنکه با نام یک قابلیت جواب میدهد، نشده است.
برای اینکه خود طرح آزمون را چطور بچینید، طرح آزمون sandbox به چیزهایی میپردازد که sandbox نشانتان نمیدهد. و اگر ارائهدهندگان را با آنچه پشت API است میسنجید و نه خود API، آن پرسش دیگری است با مقالهٔ جداگانه؛ این نوشته روی محصول میماند.
هزینهٔ انتخاب بر اساس فهرست endpointها
شکستها بیصدا هستند. سایت قیمت را دیر تأیید میکند، پس فاصلهٔ کرایهٔ نمایشدادهشده با کرایهٔ واقعی، رزرو به رزرو از حاشیهٔ سودتان کم میشود. رزروی با کارتِ شارژشدهٔ مشتری در وضعیت نامعلوم میماند و کسی باید دستی سامانش دهد، معمولاً با ایمیل، معمولاً در تعطیلی آخر هفته. ابزاری که روی محتوای صرفاً جستوجو ساخته شده، معلوم میشود چیزی است که کارکنان نمیتوانند از آن بلیت صادر کنند، و پروژه حول محتوای دیگری از نو ساخته میشود.
هیچکدام از اینها در جدولی از تیکها دیده نمیشود. همهشان در ستون اول جدول بالا دیده میشدند، پیش از آنکه یک خط کد نوشته شود.
موضع خود ما محدودتر از آن است که یک رتبهبندی اجازه میداد ادعا کنیم. Tekravel API پرواز و هتل ارائه میدهد، دسترسی با گفتوگو شروع میشود نه با کلید سلفسرویس، سرویسها برای هر tenant جداگانه فعال میشوند، و محتوای تأمینکنندگان از طریق گروههای تأمینکننده به tenant میرسد. این با محصول دوم و سوم جور است. اگر محصول اول را میسازید، شاید اصلاً به ما نیازی نداشته باشید. اگر یکی از دو محصول دیگر را میسازید، صفحهٔ API جای شروع گفتوگوست.