انتخاب ارائهدهنده API رزرو پرواز: پشت API را ببینید

فهرست کوتاه معمولاً خوب به نظر میرسد. سه ارائهدهنده API رزرو پرواز، هر کدام با مستندات تمیز REST، کلید sandbox در همان هفته اول، و یک endpoint جستوجو که برای مسیرهایی که امتحان کردهاید نرخ برمیگرداند. تیم آن یکی را انتخاب میکند که SDK دلپذیرتری دارد، در یکی دو sprint جستوجو و قیمتگیری و رزرو را میسازد و دمو را زمانبندی میکند. بعد، نزدیک راهاندازی، کسی میپرسد: بلیط را در واقع چه کسی صادر میکند؟ گاهی پاسخ این است که خودتان، و این به مجوزی نیاز دارد که شرکت ندارد، یا به سپردهای که هیچکس در بودجه پیشبینی نکرده بود. گاهی بلیط بیدردسر صادر میشود و بعد معلوم میشود نخستین درخواست استرداد یعنی یک ایمیل به میز پشتیبانی در منطقه زمانی دیگری.
هیچکدام از اینها در مستندات نبود، چون اصلاً پرسشِ مستندات نیست. انتخاب ارائهدهنده API رزرو پرواز بیشتر انتخاب چیزی است که پشت API ایستاده: بلیط الکترونیکی با مجوز صدور (ticketing authority) چه کسی صادر میشود، پول چه کسی و چه زمانی جابهجا میشود، و وقتی بلیطی باید void، مسترد یا دوباره صادر شود چه کسی پاسخ میدهد. جستوجو و قیمت و رزرو همهجا کمابیش یکسان است. تیمها همین بخش را مقایسه میکنند، و دقیقاً همین بخش است که یکسان است.
چهار نوع ارائهدهنده همان endpointها را میفروشند
از بیرون، هر API پرواز یک فراخوان جستوجو دارد، یک فراخوان قیمت یا offer، یک فراخوان رزرو یا order، و راهی برای رسیدن به بلیط. پشت این فراخوانها زنجیرههای تجاری کاملاً متفاوتی نشسته است. در یک فهرست کوتاه تقریباً چهار نوع ارائهدهنده دیده میشود و مرزهایشان روشن نیست، چون بسیاری از شرکتها همزمان دو نوع هستند.
| نوع ارائهدهنده | چه کسی بلیط صادر میکند | پیش از فروش چه لازم دارید | پول چگونه جابهجا میشود | پس از صدور بلیط |
|---|---|---|---|---|
| یک GDS، بهطور مستقیم | معمولاً خودتان، با مجوز صدور خودتان | معمولاً مجوز و ترتیبات صدور مخصوص خودتان، بهاضافه قرارداد تجاری با GDS | از راه طرح تسویهای که مجوزتان در اختیارتان میگذارد با ایرلاینها تسویه میکنید (در بیشتر بازارها BSP) | فرمانهای فراوانی برای خدمات پس از فروش هست، اما اجرایشان با تیم شماست |
| کانال NDC یک ایرلاین، بهطور مستقیم | شما، یا ایرلاین بر پایه قراردادش با شما | قرارداد با هر ایرلاین، یکییکی | بر پایه شرایط هر ایرلاین، که ممکن است از همان طرح تسویه بگذرد یا نگذرد | تغییر و استرداد تا جایی که آن ایرلاین ساخته باشد؛ از ایرلاینی به ایرلاین دیگر فرق میکند |
| یک aggregator روی محتوای GDS و NDC | بسته به aggregator: شما با مجوز خودتان، یا aggregator با مجوز خودش | بپرسید. برخی مجوز شما را میخواهند، برخی نه | بپرسید. سپرده، اعتبار، یا کارت برای هر رزرو | یک رابط یکدست، اما هر عملیات فقط به اندازه منبع پشتش کامل است |
| API یک consolidator یا پلتفرم B2B | consolidator، با مجوز صدور خودش | یک حساب نزد consolidator؛ بدون نیاز به مجوز خودتان | سپرده یا خط اعتباری نزد consolidator، با تسویه بر پایه شرایط او | هر آنچه پلتفرم به شکل فراخوان در اختیار گذاشته؛ برخی عملیات شاید هنوز درخواستهایی باشند که میزِ او رسیدگی میکند |
درباره هر خانه میشود بحث کرد، و باید هم کرد، با ارائهدهندهای که آن سوی میز نشسته است. ردیف مهم آن نیست که فهرست امکاناتش از همه بلندتر است. ردیفی است که سه ستون نخستش شرکتی را توصیف میکند که شما همین حالا هستید. استارتاپی بیمجوز که با ارائهدهندهای قرارداد ببندد که داشتن مجوز را فرض گرفته، هر قدر هم SDK خوب باشد، روی ردیف اشتباه ساخته است.
پیش از قرارداد اینها را از ارائهدهنده API پرواز بپرسید
پاسخها بهندرت در سایت مستندات پیدا میشوند. از یک گفتوگوی تجاری بیرون میآیند، و این نشانه بدی نیست: ارائهدهندهای که با مجوز خودش بلیط صادر میکند، پیش از آنکه اجازه دهد روی آن بفروشید، باید بداند شما کیستید. نوشته ما درباره آنچه یک API پرواز رایگان واقعاً به شما میدهد نکته باریکتری را میگوید: پشت هر موجودی قابل رزرو همیشه کسی هست که بار بلیط را به دوش میکشد. این پرسشها برای پیدا کردن همان کس است.
- بلیط با مجوز صدور چه کسی صادر میشود؟ اگر مجوز شماست، در کشورتان چه مجوز و چه سپردهای لازم است و گرفتنش چقدر طول میکشد. اگر مجوز آنهاست، ایرلاین نام چه کسی را روی رزرو میبیند و مشتری شما نام چه کسی را.
- پول چگونه نگهداری و تسویه میشود؟ سپرده پیشپرداخت، خط اعتباری، یا برداشت از کارت برای هر رزرو. و پرسش دنبالهای که هیچکس نمیپرسد: اگر ساعت چهار بعدازظهر سپرده تمام شود، بر سر یک درخواست رزرو چه میآید؟
- کدام عملیات پس از صدور، فراخوان API هستند؟ void، استرداد، تعویض، رسیدگی به تغییر برنامه پرواز از سوی ایرلاین، اصلاح نام، افزودن بار یا صندلی. برای هر کدام بنویسید که endpoint است، درخواستی است که یک آدم رسیدگی میکند، یا اصلاً ارائه نمیشود. عملیات به عملیات، نه یک «بله» کلی به «خدمات پس از فروش».
- پوشش از نقطه فروش (point of sale) شما چگونه است؟ نتایج را روی مسیرهای اصلی خودتان و جستوجوشده از بازار خودتان بخواهید، نه روی مسیر دمو. شرکتی که از کابل یا هرات میفروشد همان چیزی را نمیبیند که در دمویی از اروپا نشانش میدهند. محتوا و نرخها بسته به اینکه فروش از کجا انجام میشود فرق میکنند.
- sandbox تا کجا پیش میرود؟ جستوجو و قیمت را آسان میشود شبیهسازی کرد. sandboxی که در محیط آزمایشی تا hold، صدور، void و استرداد پیش برود، همان نیمهای را میآزماید که در production میشکند.
- وقتی بلیطی در وضعیتی عجیب گیر کند، چه کسی جواب میدهد؟ میزی با نام مشخص که ساعت کاریاش با شما همپوشانی دارد، یا یک صف تیکت.
وقتی زنجیره جور شد، تازه پرسشهای مهندسی اهمیت پیدا میکنند: قیمتهایی که میان جستوجو و رزرو جابهجا میشوند، PNR در برابر order، و timeoutهایی که شما را نامطمئن میگذارند که آیا رزروی ساخته شده یا نه. اینها را در آنچه مستندات API پرواز نمیگویند آوردهایم، و مقایسه APIهای سفر راهی برای سنجیدن محورهای فنی در برابر یکدیگر پیش میگذارد. تا ردیف جدول قطعی نشده، هیچکدام ارزش انجام دادن ندارد.
این پلتفرم کجا مینشیند
ما دسترسی به پرواز را از راه API میفروشیم، پس ردیف خودمان را بیپرده میگوییم. پلتفرم APIهای پرواز و هتل را ارائه میکند. دسترسی با یک گفتوگو آغاز میشود نه با کلید سلفسرویس، چون نخستین پرسشها همان پرسشهای تجاری بالاست و پاسخشان برای هر شرکت جداگانه تعیین میشود. خدمات برای هر tenant جداگانه فعال میشوند. حسابهای consolidator روی پلتفرم وجود دارند، و سقف اعتبار زیرنمایندگان و صورتحساب تسویه از مفاهیم پایه سیستماند، نه صفحهگسترده.
ما پوشش ایرلاینها یا قیمتها را در این صفحه منتشر نمیکنیم. هر دو به بازار و نقطه فروش شما بستگی دارند، و هر عددی که اینجا نوشته شود برای بیشتر خوانندگان نادرست خواهد بود. اگر میخواهید فهرست بالا را با ما در میان بگذارید، از صفحه APIهای سفر شروع کنید.
هزینه انتخاب بر پایه مستندات
دو پیامد، هر دو گران، با دو واحد پول متفاوت.
نخست، یکپارچهسازیای که کار میکند و نمیتواند بفروشد. جستوجو و قیمت و رزرو در sandbox قبول میشوند؛ در production رزرو در بازار شما قابل صدور نیست، چون ترتیبات صدوری که ارائهدهنده فرض گرفته بود در سمت شما وجود ندارد. کد تمام شده و منتظر کاغذبازیای است که باید نخستین پرسش میبود، و کاغذبازی تقویم خودش را دارد.
دوم، آرامتر است و بیشتر میماند. بلیطها صادر میشوند، محصول راه میافتد، مشتریها میآیند. بعد هر void، هر استرداد و هر تغییر برنامه پرواز به رشتهای از ایمیل با میز ارائهدهنده تبدیل میشود؛ پس نیروی پشتیبانی شما پابهپای فروش زیاد میشود و حاشیه سود هر بلیط همراه آن کوچک. API کامل به نظر میرسید چون مسیر خوش (happy path) کامل بود. هیچکس در دمو استرداد نشان نمیدهد.
هیچکدام از این دو شکست در proof of concept دیده نمیشود. هر دو در نخستین ماهِ مشتریان واقعی دیده میشوند. پس مستندات را آخر بخوانید. اول زنجیره را بکشید: چه کسی صادر میکند، چه کسی به چه کسی پول میدهد، چه کسی چه خدمتی را انجام میدهد. ارائهدهندهای را برگزینید که زنجیرهاش با شرکتی که هستید جور است، و تنها پس از آن درباره SDK بحث کنید.