افزودن جستجوی پرواز به وبسایت موجود: سه راه، یک مالک

وبسایت از قبل هست. دامنه دارد، لوگو دارد، شش سال مطلب دربارهٔ تور استانبول یا پکیج کیش دارد و یک فرم تماس که همهچیز را به واتساپ یک نفر میفرستد. حالا مدیر آژانس یک کادر جستجو در صفحهٔ اصلی میخواهد که نرخ واقعی نشان بدهد. سؤال این است که چطور بدون ساختن دوبارهٔ سایت، جستجوی پرواز به وبسایت موجود اضافه کنیم، و جواب مهمتر از آن است که به نظر میرسد، چون سه مسیر پیش رو فقط در میزان زحمت فرق ندارند. فرقشان در این است که مشتری، دادههای رزرو و رتبهٔ جستجو در نهایت دست چه کسی میماند.
سه مسیر، کنار هم
گزینههای واقعبینانه سه تا هستند: ویجت iframe، اتصال مستقیم API و فروشگاه white-label. جدول زیر آنها را بر اساس چیزی مقایسه میکند که در پایان مالکش میشوید؛ همان ستونی که بیشتر صفحات فروشندگان از آن رد میشوند.
| ویجت iframe | API در صفحات خودتان | فروشگاه white-label | |
|---|---|---|---|
| چه چیزی میسازید | یک تکه HTML | فرم جستجو، نتایج، فرم مسافران، پرداخت و صفحات صدور بلیط | هیچ؛ فقط پیکربندی میکنید |
| ظاهر | هرچه ارائهدهنده داخل کادر اجازه بدهد | کاملاً مال شما | قالب، رنگ، فونت و لوگو از پنل مدیریت |
| رکورد مشتری دست کیست | معمولاً ارائهدهندهٔ ویجت | شما | tenant خودتان؛ مشتریها و رزروها در پنل خودتان |
| صدور ناموفق بلیط را چه کسی درست میکند | ارائهدهنده، هر وقت وقت کند | شما و تأمینکنندهٔ پشت API | پلتفرم، در حالی که کارکنان شما رزرو را میبینند |
| موتور جستجو چه میبیند | هیچ؛ نرخها در سند دیگری هستند | هرچه صفحات شما رندر کنند | سایتی جدا روی زیردامنه، یا دامنهٔ خودتان پس از اتصال |
| کار مداوم شما | تقریباً هیچ | یک ردیف هزینهٔ دائمی فنی | تنظیمات، مارکآپ و کارکنان |
هیچ ستونی همهٔ ردیفها را نمیبرد، و همین بخش صادقانهٔ ماجراست. ویجت برای شروع ارزانترین و از نظر مالکیت ضعیفترین است. API از نظر مالکیت قویترین و از نظر نگهداری گرانترین است. فروشگاه بین این دو مینشیند و برای بیشتر آژانسها همین است که فاصله را پر میکند.
مالک مشتری و داده کیست
از هر گزینه یک سؤال بپرسید: وقتی مسافری رزرو میکند، نام، مشخصات گذرنامه و ایمیل او وارد پایگاه دادهٔ چه کسی میشود؟ با ویجت جاسازیشده جواب اغلب «ارائهدهنده» است و برای شما فقط یک ایمیل تأیید مختصر میآید. این مشکلی ندارد تا روزی که بخواهید به همهٔ کسانی که بهار گذشته به نجف پرواز کردهاند پیامی بفرستید و ببینید فهرستی از سفارشها دارید که قابل خروجی گرفتن نیست.
با API دادهها از اساس مال شماست، چون کدی را که ذخیرهشان میکند خودتان نوشتهاید. همین یعنی امن نگه داشتن، پشتیبانگیری و توضیح دادنش به نهاد ناظر هم کار شماست. فروشگاه روی پلتفرم، رزروها، مشتریها، مارکآپها و گزارشها را داخل پنل tenant خودتان نگه میدارد، با دسترسی مبتنی بر نقش برای کارکنان، تا سؤال دیگر این نباشد که داده را دارید یا نه، بلکه این باشد که چه کسی در تیم اجازهٔ دیدنش را دارد.
هر مسیری را که برگزیدید، شرایط خروجی گرفتن از دادهها را پیش از اولین رزرو کتبی بگیرید، نه بعد از هزارمین.
پیامدهای SEO هر انتخاب
اینجا همانجایی است که ویجت ساده بیسروصدا بیشترین هزینه را دارد. موتورهای جستجو محتوای داخل فریم جاسازیشده را به صفحهای نسبت میدهند که از آن سرو میشود، یعنی ارائهدهنده، نه شما. صفحهٔ شما یک کادر جستجو به دست میآورد و هیچ چیز دیگر. نه صفحهٔ نرخ، نه صفحهٔ مسیر، نه چیزی که خزنده بتواند بخواند و رتبه بدهد.
اتصال API میتواند صفحات واقعی و قابل خزش مسیر و مقصد بسازد، اما فقط اگر توسعهدهندگان شما آنها را بسازند، سریع نگه دارند و تصمیم بگیرند کدامیک از ترکیبهای بیپایان مسیرها اصلاً سزاوار صفحه است. بیشتر تیمهایی که این راه را میروند فرم جستجو را تحویل میدهند و هرگز به صفحات فرود نمیرسند.
فروشگاه white-label به جای بخشی از سایت اول، سایت دومی به شما میدهد. اوایل روی زیردامنهٔ پلتفرم زندگی میکند؛ بعدتر میتوانید زیردامنهٔ خودتان را، مثل flights.agency-shoma.ir، از طریق یک مرحلهٔ راهنماییشدهٔ DNS با TLS خودکار متصل کنید. داستان را در ذهنتان سرراست نگه دارید: سایت محتوایی اعتماد میسازد، فروشگاه رزرو را میگیرد و یک پیوند روشن میان این دو باقی کار را میکند. انتظار نداشته باشید فروشگاه بهتنهایی رتبهٔ سایت اصلی را بالا ببرد.
آزمونی پیش از تعهد
با کسی که تلفنهای شما را جواب میدهد بنشینید و یک رزرو خیالی را از هر سه مسیر عبور دهید. خانوادهای پنجنفره، دو توقف، یک کودک با نام خانوادگی متفاوت در گذرنامه، و درخواست کنسلی سه روز بعد. آن درخواست به کجا میرسد؟ چه کسی رزرو اصلی را میبیند؟ قوانین نرخ را چه کسی و به چه زبانی برای مشتری توضیح میدهد؟
مسیری که این تماس را کوتاه میکند معمولاً مسیر درست برای اندازهٔ شماست. یک آژانس دونفره در مشهد و یک میز بیستنفره در تهران جواب متفاوتی میدهند و هیچکدام اشتباه نیست. اشتباه این است که جواب را وقتی بفهمید که مشتری پشت خط منتظر است.
سه سؤال را ارزش دارد کتبی از هر ارائهدهنده بپرسید:
- آیا میتوانم از همهٔ رزروها و همهٔ رکوردهای مشتری خروجی بگیرم، و با چه فرمتی؟
- موتورهای جستجو در صفحهٔ من چه میبینند، نرخها یا فقط یک فریم؟
- اگر بروم، بر سر مشتریهایم چه میآید و آن روز چه میبینند؟
ارائهدهندهای که به هر سه سؤال سرراست جواب میدهد، دارد چیزی دربارهٔ سه سال آینده به شما میگوید.
اشتباه کردن چه هزینهای دارد
اشتباه گران، انتخاب مسیر غلط نیست. انتخاب ارزانترین مسیر به دلیلی است که روزی دیگر درست نخواهد بود. ویجتی که چون یک بعدازظهر وقت گرفت انتخاب شد، در ماهی مشکل میشود که فهرست مشتریان وفادار، حساب سازمانی یا توضیح قوانین نرخ به زبان خودتان میخواهید. ساخت API که برای کنترل انتخاب شد، وقتی مشکل میشود که تنها توسعهدهندهای که آن را میفهمد برود و هر تغییر تأمینکننده روی مخزنی بیفتد که هیچکس بازش نمیکند. فروشگاهی که برای سرعت انتخاب شد، اگر کسی تصمیم نگرفته باشد وقتی بلیط صادر نمیشود چه کسی تلفن را جواب میدهد، مشکل میشود.
سال دوم را قیمت بگذارید، نه هفتهٔ اول را.
چطور با یکی شروع کنید و به دیگری بروید
هیچکدام از اینها دری یکطرفه نیست، به شرطی که سوابق خودتان را مرتب نگه دارید.
- اول ویجت، بعد فروشگاه. با ویجت بفهمید بازدیدکنندگانتان اصلاً دنبال نرخ میگردند یا نه. اگر میگردند، جستجو را به فروشگاهی روی زیردامنه ببرید و کادر قدیمی را به آن اشاره دهید. از هر شمارهٔ رزرو دورهٔ ویجت یک نسخه نگه دارید.
- اول فروشگاه، بعد API. روی فروشگاه بمانید تا بتوانید دقیقاً نام کاری را ببرید که از پسش برنمیآید. بعد با پلتفرم دربارهٔ API پرواز و هتل صحبت کنید. دسترسی با یک گفتوگو شروع میشود، نه با یک کلید سلفسرویس، پس اگر حدس میزنید لازمتان میشود، آن گفتوگو را زود باز کنید.
- اول API، فروشگاه به عنوان پشتیبان. تیمهایی که صفحات خودشان را میسازند اغلب فروشگاه را به عنوان تور ایمنی برای مسیرها یا خدماتی که هنوز به آنها نرسیدهاند نگه میدارند.
پیش از انتخاب بخوانید که یک پلتفرم دربارهٔ ساختن یا خریدن موتور رزرواسیون چطور فکر میکند، و اگر به API متمایل هستید، چارچوب مقایسهٔ travel API یکی دو تماس برایتان صرفهجویی میکند. هرچه انتخاب کردید، به عنوان مالک مشتریها تصمیم بگیرید، نه مالک یک کادر جستجو.