Πόσους παρόχους API ξενοδοχείων χρειάζεστε; Μετρήστε το mapping

Η αναζήτηση ξενοδοχείων βγήκε στον αέρα το προηγούμενο τρίμηνο με έναν προμηθευτή και για λίγο κανείς δεν παραπονέθηκε. Μετά οι πωλήσεις σας προωθούν ένα στιγμιότυπο οθόνης. Ένας πελάτης σχεδίαζε Κωνσταντινούπολη, βρήκε από το κινητό του ένα τετράστερο ξενοδοχείο και ρώτησε γιατί το site σας δεν το εμφανίζει καθόλου. Όχι χειρότερη τιμή. Καμία καταχώριση. Το επόμενο μήνυμα απευθύνεται σε εσάς: να προσθέσουμε άλλον πάροχο;
Μάλλον. Αλλά το πόσους παρόχους API ξενοδοχείων χρειάζεστε δεν είναι ερώτηση κάλυψης με απάντηση κάλυψης. Κάθε προμηθευτής που προσθέτετε διευρύνει το απόθεμα και ταυτόχρονα σας στέλνει ξενοδοχεία που ήδη έχετε, με άλλο όνομα, άλλο ID και ελαφρώς διαφορετικές συντεταγμένες. Η δεύτερη ενσωμάτωση είναι κυρίως κώδικας. Ό,τι ακολουθεί είναι κυρίως αποδιπλασιασμός, και αυτό είναι το κόστος που ξεχνούν όσοι μετρούν προμηθευτές.
Κάθε προμηθευτής είναι δύο ροές, όχι μία
Ένας προμηθευτής ξενοδοχείων σάς δίνει δύο πολύ διαφορετικά πράγματα, και το να τα αντιμετωπίζετε ως ένα είναι η ρίζα των περισσότερων πρώιμων λαθών.
Το πρώτο είναι το στατικό περιεχόμενο: ονόματα καταλυμάτων, διευθύνσεις, συντεταγμένες, αστέρια, φωτογραφίες, περιγραφές δωματίων, παροχές. Αλλάζει αργά. Το τραβάτε μαζικά, το αποθηκεύετε και το ανανεώνετε σε πρόγραμμα που μετριέται σε ημέρες. Το δεύτερο είναι οι ζωντανές τιμές: τι είναι διαθέσιμο για αυτές τις ημερομηνίες, για αυτή την πληρότητα, σε ποια τιμή, με ποια πολιτική ακύρωσης. Αυτό αλλάζει ανάμεσα στην αναζήτηση και την κράτηση. Το κρατάτε σε cache το πολύ για λεπτά και το ξαναελέγχετε στο prebook ό,τι κι αν είπε η αναζήτηση.
Άρα δύο διάρκειες cache, δύο τρόποι αποτυχίας. Το παλιό στατικό περιεχόμενο δείχνει λάθος φωτογραφία. Μια παλιά τιμή πουλάει δωμάτιο σε τιμή που ο προμηθευτής δεν θα τιμήσει. Όταν προσθέτετε πάροχο, προσθέτετε και τις δύο ροές, και η στατική είναι εκεί που κρύβεται η πραγματική δουλειά, γιατί αυτήν πρέπει να συμφιλιώσετε με όλα όσα ήδη κρατάτε.
Γιατί το ίδιο ξενοδοχείο φτάνει τρεις φορές
Συνδέστε τρεις προμηθευτές στην ίδια πόλη και κάντε αναζήτηση. Θα δείτε κάτι τέτοιο: ο ένας το λέει Grand Plaza Hotel Taksim, ο άλλος Grand Plaza Taksim, ο τρίτος GRAND PLAZA HTL - ISTANBUL. Τρεις εσωτερικοί κωδικοί. Τρία σετ συντεταγμένων σε απόσταση λίγων βημάτων. Τρία σετ φωτογραφιών, το ένα από πριν την ανακαίνιση. Για τον ταξιδιώτη σας, μοιάζει με χαλασμένο site.
Η λύση είναι ένα στρώμα mapping, και το πεδίο στο οποίο αποδιπλασιάζετε δεν είναι το όνομα. Είναι το δικό σας κανονικό ID καταλύματος. Ο κωδικός ξενοδοχείου κάθε προμηθευτή δείχνει σε αυτό μέσω ενός πίνακα mapping: προμηθευτής, κωδικός ξενοδοχείου του προμηθευτή, κανονικό ID. Ο κωδικός του προμηθευτή δεν γίνεται ποτέ το πρωτεύον κλειδί του καταλόγου σας, γιατί τη στιγμή που προσθέτετε δεύτερο προμηθευτή εκείνη η απόφαση γίνεται πολύ ακριβή να αναιρεθεί.
Το πώς αποφασίζετε ότι δύο κωδικοί είναι ένα ξενοδοχείο είναι πρόβλημα ταιριάσματος και σπάνια είναι καθαρό:
- Ένας κοινός εξωτερικός κωδικός mapping, όταν οι προμηθευτές τον έχουν, είναι το ισχυρότερο σήμα. Δεν τον έχουν όλοι, ούτε για κάθε κατάλυμα.
- Συντεταγμένες μέσα σε μικρή ακτίνα, συν ένα κανονικοποιημένο όνομα (αφαιρείτε το «hotel», την πόλη, τα σημεία στίξης, τα κεφαλαία) πιάνουν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα.
- Διεύθυνση και τηλέφωνο κρίνουν τις οριακές περιπτώσεις. Δύο μονάδες της ίδιας αλυσίδας στον ίδιο δρόμο είναι ακριβώς η περίπτωση όπου όνομα και απόσταση συμφωνούν και τα ξενοδοχεία είναι διαφορετικά.
- Ό,τι μένει πάει σε ουρά ανθρώπινου ελέγχου. Δεν βγαίνει στον αέρα με εικασία.
Τα δωμάτια είναι δυσκολότερα από τα ξενοδοχεία
Μόλις γίνει το mapping του καταλύματος, τα δωμάτια εξακολουθούν να διαφωνούν. Το «Deluxe King», το «Superior Room, 1 King Bed» και το «Double Room - City View» μπορεί να είναι το ίδιο δωμάτιο ή τρία διαφορετικά. Οι περισσότερες ομάδες συγκρίνουν προσφορές δωματίων σε επίπεδο καταλύματος, κατά τύπο διατροφής, όρους ακύρωσης και τιμή, αντί να προσπαθούν να αντιστοιχίσουν κάθε όνομα δωματίου μεταξύ προμηθευτών. Είναι υπερασπίσιμη επιλογή. Απλώς κάντε την συνειδητά και δείξτε στον ταξιδιώτη αρκετή από την περιγραφή του ίδιου του προμηθευτή ώστε να ξέρει τι κλείνει.
Ένας προμηθευτής, πολλοί ή ένας aggregator
Τρεις δρόμοι, και η ειλικρινής σύγκριση αφορά το ποιος κουβαλά το mapping και τον κίνδυνο rate parity, όχι την κάλυψη της διαφήμισης.
| Κάλυψη | Κίνδυνος rate parity | Κόπος ενσωμάτωσης | Ποιος αναλαμβάνει το mapping | |
|---|---|---|---|---|
| Ένας προμηθευτής, απευθείας | Ισχυρή όπου είναι ισχυρός ο προμηθευτής, αραιή αλλού | Υψηλός: όταν η τιμή του είναι λάθος, δεν έχετε δεύτερη προσφορά | Μία ενσωμάτωση, και οι δύο ροές | Κανείς δεν χρειάζεται· ένας κωδικός ανά ξενοδοχείο |
| Πολλοί προμηθευτές, απευθείας | Η ευρύτερη που μπορείτε να ελέγξετε | Χαμηλότερος: διαλέγετε την καλύτερη προσφορά ανά διαμονή | Μία ανά προμηθευτή, συν το στρώμα mapping, συν τη συντήρησή του | Εσείς, μόνιμα |
| Ένας aggregator | Ευρεία, καθορισμένη από τις πηγές του aggregator | Μικτός: βλέπετε την τιμή που επιλέγει να περάσει | Μία ενσωμάτωση | Ο aggregator, με τη δική σας κρίση για ό,τι ξεφεύγει |
Μπορείτε να διαφωνήσετε με τη μεσαία γραμμή, και πολλές ομάδες διαφωνούν: το να κατέχετε το mapping σημαίνει και να κατέχετε την ποιότητα των αποτελεσμάτων σας, και κάποιοι δεν θα το παρέδιδαν ποτέ. Το θέμα είναι ότι πρόκειται για απόφαση στελέχωσης όσο και τεχνική. Ο πίνακας mapping δεν είναι έργο με ημερομηνία λήξης.
Πώς αποφασίζετε τον αριθμό
Μετρήστε αγορές, όχι προμηθευτές. Ξεκινήστε με έναν πάροχο που είναι ισχυρός εκεί που πουλάτε περισσότερο. Κρατήστε αρχείο με τις αναζητήσεις που γύρισαν κενές ή φτωχές και με τα στιγμιότυπα που προωθούν οι πωλήσεις. Προσθέστε τον δεύτερο πάροχο όταν μπορείτε να κατονομάσετε τις πόλεις και τα καταλύματα που λείπουν από τον πρώτο, και ελέγξτε ότι ο υποψήφιος πράγματι τα καλύπτει πριν υπογράψετε οτιδήποτε.
Κάθε προσθήκη πρέπει να κλείνει ένα κενό που μπορείτε να απαριθμήσετε. Αν δεν μπορείτε, ο νέος προμηθευτής σάς στέλνει κυρίως διπλότυπα ξενοδοχείων που ήδη πουλάτε. Γράψαμε ξεχωριστά για το πώς κρίνετε τα travel API με βάση τους άξονές τους και όχι τα φυλλάδιά τους, και εκείνο το πλαίσιο ισχύει για κάθε υποψήφιο εδώ.
Να μην ενσωματώσετε τα πάντα μόνοι σας
Υπάρχει και τέταρτος δρόμος: να ενσωματώσετε μία φορά σε μια πλατφόρμα που ήδη κρατά τις συνδέσεις με τους προμηθευτές. Σε αυτή την πλατφόρμα το περιεχόμενο των προμηθευτών μοιράζεται μέσω ομάδων προμηθευτών και όχι μέσω συμφωνιών ένας-προς-έναν, και ένας tenant βλέπει τους προμηθευτές που του παραχωρούν οι ομάδες του. Για έναν developer, αυτό μεταφέρει το ερώτημα «ποιοι προμηθευτές στέκονται πίσω από την αναζήτηση ξενοδοχείων μου» από τον κώδικα στη διαμόρφωση: χτίζετε πάνω σε ένα API ξενοδοχείων, και το μείγμα προμηθευτών είναι εμπορική συμφωνία, όχι ακόμα ένα sprint ενσωμάτωσης.
Δεν αφαιρεί τα ερωτήματα αυτού του άρθρου. Ρωτήστε πώς γίνεται το mapping για τους προμηθευτές που θα σας παραχωρούνταν και δοκιμάστε το στις πόλεις που πουλάτε, όχι στην πόλη του demo. Η πρόσβαση στα API πτήσεων και ξενοδοχείων ξεκινά ως συζήτηση και όχι ως κλειδί self-service, που είναι ακριβώς η σωστή στιγμή να ρωτήσετε αυτό.
Τι σας κοστίζει η υπο-ενσωμάτωση
Το ξενοδοχείο που λείπει από το στιγμιότυπο δεν είναι μία χαμένη κράτηση. Είναι ένας πελάτης που τώρα ελέγχει το κινητό του πριν σας στείλει μήνυμα, και μετά από μερικά ακόμη τέτοια, αντί να σας στείλει μήνυμα. Το γραφείο δεν έκανε κανένα λάθος στην εξυπηρέτηση. Η αναζήτησή του απλώς δεν ήξερε ότι το κατάλυμα υπάρχει.
Η υπερ-ενσωμάτωση κοστίζει αλλιώς: τρεις γραμμές με το ίδιο ξενοδοχείο στα αποτελέσματα, τρεις πολιτικές ακύρωσης να εξηγηθούν στο γκισέ, τρία συμβόλαια και τρία σετ διαπιστευτηρίων να εναλλάσσονται. Καμία από τις δύο αποτυχίες δεν φαίνεται σε έναν αριθμό προμηθευτών. Και οι δύο φαίνονται σε ό,τι βλέπει ο ταξιδιώτης στη σελίδα αποτελεσμάτων.
Χτίστε την πλευρά των ζωντανών τιμών ώστε να αντέχει αργούς προμηθευτές· το καλύψαμε στο σχεδιασμό ενός client διαθεσιμότητας ξενοδοχείων. Μετά αφήστε τα κενά που μπορείτε να κατονομάσετε να αποφασίσουν πόσοι πάροχοι στέκονται πίσω της.