Τι αλλάζει στην πράξη ένας εταιρικός λογαριασμός κρατήσεων ταξιδιών

Είναι η τρίτη εργάσιμη του μήνα και κάποιος στο λογιστήριο συμφωνεί τα ταξιδιωτικά έξοδα. Μπροστά του έχει δεκατέσσερα email επιβεβαίωσης, προωθημένα από έντεκα διαφορετικά inbox, τρεις προσωπικές πιστωτικές κάρτες, έναν λογαριασμό ξενοδοχείου σε νόμισμα που κανείς δεν περίμενε και μία πτήση για το Ντουμπάι που εμφανίζεται δύο φορές — μία φορά την έκλεισε ο ίδιος ο ταξιδιώτης, μία η βοηθός του, και οι δύο επιστράφηκαν, με διαφορετική τιμή. Κανείς δεν έκανε κάτι λάθος. Απλώς η εταιρεία δεν είχε ποτέ ένα σημείο όπου ζουν τα ταξίδια της.
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που υποτίθεται ότι λύνει ένας εταιρικός λογαριασμός κρατήσεων ταξιδιών, και αξίζει να είμαστε ακριβείς για το τι αλλάζει, γιατί ένα κοινό login σε ένα site κρατήσεων δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το κοινό login δίνει σε όλους τον ίδιο κωδικό. Ο λογαριασμός δίνει στην εταιρεία ένα αρχείο.
Ένα αρχείο ανά ταξίδι αντί για σωρό προσωπικές επιβεβαιώσεις
Όταν οι εργαζόμενοι κλείνουν μόνοι τους, κάθε κράτηση ανήκει σε όποιον την έκανε. Η επιβεβαίωση πάει στο δικό του email, το εισιτήριο φέρει τη δική του πληρωμή, το ιστορικό αλλαγών βρίσκεται στον δικό του λογαριασμό. Αν είναι σε άδεια όταν η αεροπορική μετακινήσει την πτήση, η εταιρεία το μαθαίνει από τον ταξιδιώτη στο αεροδρόμιο.
Με εταιρικό λογαριασμό η κράτηση ανήκει στην εταιρεία και συνδέεται με τον ταξιδιώτη. Ακούγεται σαν λεπτομέρεια αρχειοθέτησης. Στην πράξη κρίνει τρία πράγματα: ποιος βλέπει το ταξίδι, ποιος μπορεί να το αλλάξει και ποιος λαμβάνει το μήνυμα αλλαγής ωραρίου στις δύο τα ξημερώματα. Σημαίνει επίσης ότι ο κωδικός κράτησης — το PNR, στη γλώσσα των αεροπορικών — βρίσκεται κάπου όπου το γραφείο μπορεί να τον βρει χωρίς να ζητήσει από κανέναν να ψάξει στο inbox του.
Το χρήσιμο τεστ, όποιον πάροχο κι αν εξετάζετε: ζητήστε του να σας δείξει ένα ταξίδι ενός ταξιδιώτη και ό,τι συνδέεται με αυτό — το εισιτήριο, το ξενοδοχείο, την πληρωμή, τη γραμμή στο τιμολόγιο, κάθε αλλαγή από τότε. Αν χρειάζονται τέσσερις οθόνες κι ένα email, δεν είναι ένα αρχείο.
Ποιος κλείνει για ποιον και ποιος πρέπει να πει «ναι»
Εδώ οι περισσότερες εταιρείες στήνουν λάθος το σύστημα — συνήθως είτε πολύ χαλαρό είτε τόσο σφιχτό που ο κόσμος γυρίζει να κλείνει με τις δικές του κάρτες.
Υπάρχουν στην ουσία τρεις ρόλοι που πρέπει να ξεχωρίσουν. Ο ταξιδιώτης, το όνομα πάνω στο εισιτήριο. Αυτός που κάνει την κράτηση, που μπορεί να είναι ο ίδιος ο ταξιδιώτης, μια βοηθός ή ένας office manager που κλείνει για ολόκληρη ομάδα. Και αυτός που εγκρίνει το κόστος πριν δεσμευτεί. Σε μια εταιρεία πέντε ατόμων μπορεί και οι τρεις να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε μια εταιρεία που στέλνει πωλητές στο εξωτερικό κάθε μήνα, δεν πρέπει.
Ερωτήματα που αξίζει να απαντηθούν πριν στήσετε οτιδήποτε:
- Μπορεί η βοηθός να κλείνει μόνο για συγκεκριμένους συναδέλφους ή για οποιονδήποτε στην εταιρεία;
- Χρειάζεται μια κράτηση πάνω από ορισμένο ποσό, ή σε ορισμένη θέση, την έγκριση κάποιου άλλου — και τι γίνεται με τον ναύλο όσο περιμένει; Οι ναύλοι δεν κρατιούνται επ' αόριστον, και ένα βήμα έγκρισης που κρατά δύο μέρες μπορεί να κοστίσει περισσότερο από την εξοικονόμηση που υποτίθεται ότι προστατεύει.
- Βλέπει αυτός που εγκρίνει τις επιλογές που απέρριψε ο κρατών ή μόνο αυτή που διάλεξε;
- Ποιος μπορεί να ακυρώσει; Στις ακυρώσεις χάνονται τα χρήματα πιο γρήγορα από οπουδήποτε αλλού.
Τα συστήματα κρατήσεων δεν χειρίζονται όλα τις εγκρίσεις με τον ίδιο τρόπο, και κάποια δεν τις χειρίζονται καθόλου· τότε το πρακτορείο που τρέχει τον λογαριασμό σας μπορεί να τις επιβάλει μέσω διαδικασίας — ένα τηλεφώνημα, ένα email, ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που επιβεβαιώνει. Ρωτήστε ποιο από τα δύο ισχύει. Λειτουργούν και τα δύο. Αυτό που δεν λειτουργεί είναι να υποθέτετε ότι υπάρχει έλεγχος ενώ δεν υπάρχει.
Κεντρική εκκαθάριση αντί για αναφορές εξόδων
Η οικονομική αλλαγή είναι αυτή που προσέχει πρώτο το λογιστήριο. Όταν οι εργαζόμενοι πληρώνουν προσωπικά, κάθε ταξίδι παράγει μια αναφορά εξόδων, μια απόδειξη που μπορεί να ταιριάζει ή να μην ταιριάζει, μια επιστροφή χρημάτων και μια κίνηση κάρτας στο όνομα κάποιου άλλου. Με εταιρικό λογαριασμό, η χρέωση πάει απευθείας στην εταιρεία — είτε πληρώνει τη στιγμή της κράτησης με εταιρική κάρτα, είτε κλείνει πάνω σε πιστωτικό όριο και εξοφλεί με τιμολόγιο.
Το δεύτερο μοντέλο είναι αυτό που εξαφανίζει τη γραφειοκρατία, και βοηθά να ξέρετε πώς δουλεύει από την πλευρά του παρόχου. Στα συστήματα κρατήσεων που φτιάχτηκαν για τον κλάδο, ένας εταιρικός πελάτης μπορεί να πάρει πιστωτικό όριο, και κάθε κράτηση το μειώνει μέχρι να γίνει η εξόφληση. Το συγκεντρωτικό τιμολόγιο — ένα τιμολόγιο για τις κρατήσεις μιας περιόδου αντί για μια απόδειξη ανά εισιτήριο — είναι ενσωματωμένο μέρος τέτοιων συστημάτων, όχι ένα spreadsheet που κρατά κάποιος δίπλα τους.
| Οι εργαζόμενοι κλείνουν και ζητούν επιστροφή | Εταιρικός λογαριασμός, εταιρική κάρτα | Εταιρικός λογαριασμός με πίστωση | |
|---|---|---|---|
| Ποιος πληρώνει στην κράτηση | Ο ταξιδιώτης | Η εταιρεία | Κανείς ακόμα — αφαιρείται από το όριο |
| Τι παίρνει το λογιστήριο | Μια αναφορά ανά ταξίδι με αποδείξεις | Κινήσεις κάρτας συν επιβεβαιώσεις | Ένα συγκεντρωτικό τιμολόγιο ανά περίοδο |
| Πού στραβώνει | Αποδείξεις που λείπουν· εργαζόμενοι που περιμένουν τα λεφτά τους εβδομάδες | Το όριο της κάρτας εξαντλείται στη μέση του ταξιδιού· αντιστοίχιση κινήσεων με κρατήσεις | Πολύ χαμηλό όριο και οι κρατήσεις σταματούν· εξόφληση με καθυστέρηση |
| Σε ποιον ταιριάζει | Σε λίγα ταξίδια τον χρόνο | Σε τακτικά ταξίδια, σε εταιρείες που δεν θέλουν πίστωση από προμηθευτή | Σε συχνά ταξίδια και λογιστήριο που εξοφλεί στην ώρα του |
Μπορεί να διαφωνείτε με την τελευταία γραμμή. Κάποιες εταιρείες που ταξιδεύουν πολύ μένουν συνειδητά στις κάρτες, γιατί δεν θέλουν να έχουν πιστωτική σχέση με προμηθευτή. Είναι λογική επιλογή. Το ζητούμενο είναι να την κάνετε εσείς, όχι να καταλήξετε στην πρώτη στήλη επειδή κανείς δεν έστησε την τρίτη.
Τι κοστίζει στην πραγματικότητα το λάθος
Σπάνια καταστροφή. Συνήθως μια αργή διαρροή.
Η διπλή κράτηση που επιστράφηκε σε χαμηλότερη τιμή από αυτή που πληρώθηκε. Το μη επιστρέψιμο ξενοδοχείο που κανείς δεν ακύρωσε γιατί κανείς δεν ήξερε ότι η συνάντηση μετατέθηκε. Ο ταξιδιώτης που πλήρωσε τέλος αλλαγής με τη δική του κάρτα στο γκισέ και το δήλωσε τρεις μήνες μετά, όταν ο προϋπολογισμός είχε κλείσει. Ο υπάλληλος που έφυγε από την εταιρεία μαζί με το login της αεροπορικής κάτω από το οποίο ήταν κλεισμένα τα ταξίδια. Και το κόστος που δεν μπαίνει σε καμία αναφορά: το λογιστήριο περνά τις πρώτες μέρες κάθε μήνα αντιστοιχίζοντας email με κινήσεις κάρτας αντί να κάνει τη δουλειά του.
Η αντίθετη αποτυχία είναι ο υπερβολικός έλεγχος. Μια αλυσίδα εγκρίσεων που κρατά την κράτηση μέχρι να ανέβει ο ναύλος, ή μια πολιτική τόσο στενή που τα μισά ταξίδια θέλουν εξαίρεση, στέλνει τον κόσμο κατευθείαν πίσω στις κάρτες του. Τότε έχετε και τον λογαριασμό και τις αναφορές εξόδων — χειρότερο από το καθένα μόνο του.
Τι να έχετε έτοιμο πριν ανοίξετε εταιρικό λογαριασμό κρατήσεων ταξιδιών
Το άνοιγμα συνήθως είναι γρήγορο. Στα περισσότερα επαγγελματικά site κρατήσεων ο εταιρικός πελάτης εγγράφεται online και το πρακτορείο μπορεί να ελέγξει την εταιρεία χειροκίνητα πριν της επιτρέψει να κλείνει. Αυτό που παίρνει χρόνο είναι οι πληροφορίες που σας ζητούν — και οι αποφάσεις πίσω τους, που είναι δικές σας, όχι του παρόχου.
- Τα στοιχεία της εταιρείας ακριβώς όπως πρέπει να εμφανίζονται στα τιμολόγια, μαζί με τον ΑΦΜ αν τα τιμολόγιά σας πρέπει να τον φέρουν.
- Λίστα ταξιδιωτών με τα ονόματα γραμμένα όπως στο διαβατήριο. Ένα λάθος γράμμα στο εισιτήριο σημαίνει τέλος αλλαγής ή νέο εισιτήριο.
- Ποιος κλείνει για ποιον. Γράψτε το ως λίστα ονομάτων, όχι ως αρχή.
- Κανόνες έγκρισης, αν θέλετε, και ποιος αναπληρώνει όταν ταξιδεύει ο ίδιος αυτός που εγκρίνει.
- Το μοντέλο πληρωμής — εταιρική κάρτα ή πίστωση — και, αν είναι πίστωση, το όριο που πραγματικά χρειάζεστε, το οποίο το ορίζει ο πιο φορτωμένος σας μήνας σε ταξίδια, όχι ο μέσος όρος.
- Την επαφή για τα τιμολόγια στο λογιστήριο και το νόμισμα στο οποίο θέλετε να τιμολογείστε — ευρώ ή άλλο.
- Την επαφή εκτός ωραρίου από την πλευρά του παρόχου. Ζητήστε τη πριν τη χρειαστείτε, όχι στην πύλη επιβίβασης.
Αν ένας πάροχος δεν μπορεί να σας πει πώς χειρίζεται καθένα από αυτά, αυτό σας λέει τα περισσότερα από όσα χρειάζεται να ξέρετε για τον λογαριασμό.
Όλο και περισσότερα πρακτορεία που εξυπηρετούν εταιρείες δέχονται αυτές τις κρατήσεις στο δικό τους site κρατήσεων, με εταιρική σύνδεση και πίστωση εκεί, αντί για email και τηλέφωνο. Κάποια το τρέχουν σε μια πλατφόρμα σαν τη δική μας· η εταιρική πλευρά περιγράφεται εδώ. Αν είστε το πρακτορείο και σκέφτεστε να προσφέρετε εταιρικούς λογαριασμούς στους δικούς σας εταιρικούς πελάτες, η κουβέντα ξεκινά με την ομάδα μας.
Σε κάθε περίπτωση, το τεστ είναι αυτό της αρχής: ένα ταξίδι, ένας ταξιδιώτης, ένα αρχείο. Όλα τα υπόλοιπα στον λογαριασμό υπάρχουν για να μείνει έτσι.