Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ιστολόγιο

Σύγκριση travel API: κρίνετε άξονες, όχι προμηθευτές

Σύνταξη Tekravel
Γράφτηκε με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Έχετε ανοιχτές τρεις παρουσιάσεις προμηθευτών σε τρεις καρτέλες. Κάθε μία έχει μια διαφάνεια με μακριά λίστα αεροπορικών, μια διαφάνεια με αριθμό ξενοδοχείων, sandbox, REST και JSON, και ένα email υποστήριξης. Φτιάχνετε ένα υπολογιστικό φύλλο, βάζετε τικ σε κάθε κελί, και το φύλλο καταλήγει σε ισοπαλία. Έτσι τελειώνει συνήθως μια σύγκριση travel API που γίνεται ως λίστα χαρακτηριστικών — και είναι λάθος τέλος, γιατί οι διαφορές που θα κρίνουν την επόμενη χρονιά σας φαίνονται μόνο μετά το go-live: στην κράτηση που πέτυχε στον προμηθευτή αλλά έληξε από timeout στη δική σας πλευρά, στην επιστροφή χρημάτων που κανείς δεν μπορεί να επεξεργαστεί, στην αεροπορική που ήταν στη λίστα αλλά δεν εκδίδεται εισιτήριο μέσω αυτής της διαδρομής.

Το κείμενο απευθύνεται στον developer ή στον technical lead που πρέπει να πάρει αυτή την απόφαση και να την υπερασπιστεί αργότερα. Δεν κατατάσσει προμηθευτές. Σας δίνει άξονες σύγκρισης, ένα σχέδιο δοκιμής που ξοδεύει τον χρόνο του στις αποτυχίες, και λίγες ερωτήσεις που δείχνουν γρήγορα αν μιλάτε με προμηθευτή ή με μεταπωλητή του προμηθευτή κάποιου άλλου.

Γιατί η λίστα χαρακτηριστικών βγάζει πάντα ισοπαλία

Μια λίστα ελέγχου ρωτά αν μια δυνατότητα υπάρχει. Σχεδόν κάθε travel API απαντά «ναι» σχεδόν σε κάθε γραμμή, γιατί οι γραμμές είναι γραμμένες στο επίπεδο της σελίδας marketing: αναζήτηση, τιμή, κράτηση, ακύρωση, έκδοση, webhooks, sandbox. Αυτό που τα ξεχωρίζει δεν είναι αν υπάρχει το cancel, αλλά τι συμβαίνει όταν το καλείτε σε κράτηση με εκδοθέν εισιτήριο δώδεκα ώρες πριν την αναχώρηση, σε ναύλο με ποινή, μέσω διαδρομής όπου το περιεχόμενο ήρθε από τρίτο. Η λίστα δεν έχει στήλη γι' αυτό.

Υπάρχει και δεύτερο πρόβλημα. Αυτός που συμπληρώνει τη λίστα είναι συνήθως ο ίδιος ο προμηθευτής. Βαθμολογείτε την αυτοπεριγραφή του.

Σύγκριση travel API με άξονες, όχι με ονόματα προμηθευτών

Αντικαταστήστε τον πίνακα «προμηθευτής επί χαρακτηριστικό» με άξονες που βαθμολογείτε εσείς, από στοιχεία που συλλέξατε στη δοκιμή. Ο παρακάτω πίνακας είναι αυτός που θα χρησιμοποιούσαμε εμείς. Μπορεί να δώσετε διαφορετικό βάρος στις γραμμές — μια επιχείρηση μόνο ξενοδοχείων νοιάζεται λιγότερο για την έκδοση εισιτηρίων — και καλό είναι να διαφωνήσετε μαζί του πριν τον υιοθετήσετε.

ΆξοναςΤι ρωτά η λίσταΤι πρέπει πραγματικά να μάθετεΠώς ακούγεται μια αδύναμη απάντηση
ΚάλυψηΠόσες αεροπορικές και πόσα ξενοδοχεία;Πόσα μπορούν να αναζητηθούν, να κρατηθούν ΚΑΙ να εκδοθούν ή να επιβεβαιωθούν μέσω αυτού του API, για τις δικές σας αγορέςΈνας μεγάλος αριθμός χωρίς ανάλυση
ΒάθοςΥπάρχει endpoint ακύρωσης;Ποιες ενέργειες μετά την κράτηση είναι αυτοματοποιημένες ανά πηγή περιεχομένου: void, refund, reissue, διόρθωση ονόματος, πρόσθετες υπηρεσίες«Το χειρίζεται η ομάδα operations»
Ακεραιότητα τιμήςΕίναι οι τιμές σε πραγματικό χρόνο;Πόσο συχνά η τιμή στην κράτηση διαφέρει από την τιμή στην αναζήτηση, και πώς σας το λέει το API«Οι τιμές είναι πάντα live»
Σημασιολογία σφαλμάτωνΕίναι τεκμηριωμένα τα σφάλματα;Αν ένα σφάλμα σας λέει σε ποια κατάσταση βρίσκεται η κράτηση, όχι απλώς ότι κάτι απέτυχεΈνας γενικός κωδικός για κάθε αποτυχία
Idempotency—Αν μια επανάληψη της κλήσης book μπορεί να δημιουργήσει δεύτερη κράτησηΣιωπή, μετά «δεν το έχουμε δει αυτό»
Προμηθευτής καταγραφής—Ποιανού το συμβόλαιο, ποιανού ο αριθμός IATA, ποιανού το BSP περνά το εισιτήριο«Συνεργαζόμαστε με όλα τα μεγάλα GDS»
Πρόσβαση και υποστήριξηΥπάρχει sandbox;Ποιος απαντά όταν ένα live PNR κολλήσει, και πόσο γρήγοραΜια φόρμα ticket και κανένα όνομα

Δύο από αυτές τις γραμμές δεν έχουν καμία ερώτηση στη λίστα ελέγχου. Δεν είναι τυχαίο: είναι οι γραμμές που κοστίζουν περισσότερο όταν κάτι πάει στραβά, και αυτές που μια παρουσίαση προμηθευτή είναι λιγότερο πιθανό να αναφέρει από μόνη της.

Κάλυψη δεν σημαίνει βάθος

Η λίστα αεροπορικών είναι η πιο παραπλανητική διαφάνεια σε κάθε παρουσίαση. Μια λίστα με μερικές εκατοντάδες εταιρείες μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα, και μόνο ένα από αυτά είναι αυτό που θέλετε.

Κάποιες έρχονται μέσω GDS και μπορούν να κρατηθούν και να εκδοθούν από άκρη σε άκρη. Κάποιες έρχονται μέσω συνδέσεων NDC, όπου η αναζήτηση μπορεί να δουλεύει καλά, αλλά η εξυπηρέτηση μετά την κράτηση — αλλαγές, μερικές επιστροφές, προσθήκη αποσκευής — μπορεί να είναι ακόμη χειροκίνητη για τη συγκεκριμένη αεροπορική. Κάποιες είναι low-cost, με περιεχόμενο συγκεντρωμένο από άλλον μεταπωλητή· μπορείτε να τις δείξετε, μερικές φορές να τις κρατήσετε, και μετά το εισιτήριο φτάνει από δρόμο που δεν ελέγχετε, με χρονοδιάγραμμα που δεν μπορείτε να υποσχεθείτε στον πελάτη. Και κάποιες είναι στη λίστα επειδή κάποτε εμφανίστηκε ένας ναύλος σε μια απάντηση αναζήτησης.

Μια αεροπορική που μπορείτε να δείξετε αλλά δεν μπορείτε να εκδώσετε δεν είναι κάλυψη. Για προϊόν λιανικής είναι χειρότερη από την απουσία, γιατί ο πελάτης τη διαλέγει, πληρώνει, και μετά περιμένει.

Τα ξενοδοχεία έχουν το ίδιο σχήμα με άλλες λέξεις. Ο αριθμός καταλυμάτων περιλαμβάνει όσα ο προμηθευτής έχει αντιστοιχίσει και όσα όχι· στατικές τιμές αποθηκευμένες την προηγούμενη εβδομάδα δίπλα σε ζωντανή διαθεσιμότητα· δωμάτια σε allotment με περίοδο αποδέσμευσης δίπλα σε free sale. Ζητήστε τον αριθμό που είναι live-bookable στις πόλεις που πουλάτε, και ρωτήστε πώς συγχωνεύονται οι διπλοεγγραφές από τους δικούς τους προμηθευτές — το ίδιο ξενοδοχείο τρεις φορές σε τρεις τιμές είναι ένα ticket υποστήριξης που περιμένει να συμβεί.

Το πρακτικό τεστ είναι στενό. Γράψτε τις είκοσι διαδρομές και τις είκοσι πόλεις ξενοδοχείων που κάνουν το μεγαλύτερο μέρος του όγκου σας — ας πούμε Αθήνα–Λονδίνο, Θεσσαλονίκη–Μόναχο, Ηράκλειο, Σαντορίνη — και ζητήστε από τον προμηθευτή να δείξει ακριβώς αυτές να δουλεύουν από άκρη σε άκρη στο sandbox: αναζήτηση, τιμή, κράτηση, έκδοση ή επιβεβαίωση, ακύρωση. Ένας προμηθευτής με βάθος θα το κάνει χωρίς φασαρία. Ένας προμηθευτής με διαφάνεια θα αρχίσει να μιλά για τη διαφάνεια.

Τι να δοκιμάσετε: τις διαδρομές σφάλματος, όχι τις εύκολες

Κάθε sandbox κλείνει επιτυχώς ένα απλό οικονομικό εισιτήριο σε ήσυχη διαδρομή. Γι' αυτό φτιάχτηκε. Η παραγωγική σας κίνηση θα περάσει σημαντικό μέρος της ζωής της στις άλλες διαδρομές, και η δοκιμαστική περίοδος είναι η μόνη φθηνή στιγμή να τις δείτε.

Τρέξτε αυτή τη λίστα και καταγράψτε τι επέστρεψε το API δίπλα σε αυτό που ίσχυε πραγματικά μετά:

  • Αλλαγή τιμής μεταξύ αναζήτησης και κράτησης. Αποτυγχάνει η κλήση book, πετυχαίνει στη νέα τιμή, ή επιστρέφει ξεχωριστή απάντηση που ζητά επιβεβαίωση; Μπορεί το UI σας να καταλάβει τη διαφορά χωρίς να αναλύει κείμενο μηνύματος;
  • Ληγμένη προσφορά. Αναζήτηση, αναμονή πέρα από τη διάρκεια ζωής της προσφοράς, μετά κράτηση. Είναι η λήξη συγκεκριμένο σφάλμα ή το ίδιο με το «ο προμηθευτής είναι εκτός»;
  • Εξαντλήθηκε κατά την κράτηση. Διαθεσιμότητα που χάνεται ανάμεσα στην τιμολόγηση και την κράτηση. Σε ποια κατάσταση είναι η κράτηση, και αποδεσμεύεται η εξουσιοδότηση πληρωμής;
  • Επανάληψη μετά από timeout. Στείλτε αίτημα κράτησης, κόψτε τη σύνδεση πριν την απάντηση, και στείλτε το ξανά. Έχετε τώρα ένα PNR ή δύο; Αυτό το ένα τεστ λέει περισσότερα για έναν προμηθευτή από όλη την υπόλοιπη δοκιμή μαζί.
  • Η κράτηση δημιουργήθηκε, η έκδοση απέτυχε. Μπορεί το API να αναφέρει PNR που υπάρχει αλλά δεν έχει εκδοθεί, και σας λέει την προθεσμία έκδοσης;
  • Μερική αποτυχία. Αίτημα για πολλά δωμάτια όπου το ένα επιβεβαιώνεται και το άλλο όχι. Πτήση μετ' επιστροφής όπου το πήγαινε και το έλα έρχονται από διαφορετικές πηγές.
  • Ακύρωση εκτός δωρεάν παραθύρου. Αναφέρεται η ποινή πριν επιβεβαιώσετε, ή την ανακαλύπτετε στο τιμολόγιο;
  • Διακοπή προμηθευτή. Ρωτήστε πώς προσομοιώνεται. Αν δεν μπορούν, ρωτήστε πώς έμαθαν οι πελάτες τους πώς συμπεριφέρεται.

Σε κάθε περίπτωση βαθμολογείτε δύο πράγματα. Πρώτο: σας λέει το API την αλήθεια για την κατάσταση της κράτησης; Δεύτερο: μπορεί ο κώδικάς σας να ενεργήσει πάνω σε αυτή την αλήθεια χωρίς να διαβάσει άνθρωπος ελεύθερο κείμενο; Ένα API που αποτυγχάνει καθαρά είναι πιο εύκολο να το ζήσετε από ένα που πετυχαίνει διφορούμενα.

Έχουμε γράψει αναλυτικότερα για την πλευρά των πτήσεων στο τι δεν λέει η τεκμηρίωση ενός API κράτησης πτήσεων, και για τον σχεδιασμό client απέναντι σε αργούς προμηθευτές ξενοδοχείων στο άρθρο για τη διαθεσιμότητα ξενοδοχείων. Και τα δύο συνοδεύουν καλά ένα σχέδιο δοκιμής.

Ερωτήσεις που αποκαλύπτουν έναν «λεπτό» aggregator

Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε έναν aggregator. Το περισσότερο ταξιδιωτικό περιεχόμενο φτάνει στους περισσότερους πωλητές μέσα από κάποιον. Ο κίνδυνος είναι ο λεπτός: ένα στρώμα που μεταπωλεί το API ενός άλλου στρώματος, προσθέτει περιθώριο, και δεν κατέχει ούτε το συμβόλαιο με τον προμηθευτή ούτε το operations desk. Όταν κάτι χαλάσει, η απάντηση πρέπει να ταξιδέψει δύο εταιρείες προς τα πάνω και πίσω.

Πέντε ερωτήσεις το φέρνουν γρήγορα στην επιφάνεια:

  1. Ποιος είναι ο προμηθευτής καταγραφής γι' αυτή την κράτηση; Σε ποιανού το συμβόλαιο με την αεροπορική ή το ξενοδοχείο στηρίζεται;
  2. Μέσω ποιανού αριθμού IATA και ποιανού BSP περνά το εισιτήριο; Αν η απάντηση είναι «ενός συνεργάτη», ρωτήστε ποιος λαμβάνει το ADM όταν παραβιαστεί κανόνας ναύλου.
  3. Όταν καλώ cancel, τι συμβαίνει στη δική σας πλευρά; Αυτόματη κλήση στον προμηθευτή ή ουρά που παραλαμβάνει ένας άνθρωπος;
  4. Μπορώ να δω το upstream σφάλμα; Ένα λεπτό στρώμα τείνει να ισοπεδώνει κάθε αποτυχία σε έναν κωδικό, γιατί δεν καταλαβαίνει πλήρως τα σφάλματα που λαμβάνει.
  5. Ποιον καλώ για μια κολλημένη live κράτηση, και ποιον καλεί εκείνος; Μετρήστε τα βήματα.

Καμία από αυτές τις απαντήσεις δεν αποκλείει από μόνη της. Ο αριθμός IATA ενός συνεργάτη μπορεί να είναι εντάξει αν το συμβόλαιο λέει καθαρά ποιος φέρει το debit memo. Σημασία έχει να απαντά ο προμηθευτής με ακρίβεια και γρήγορα. Οι αόριστες απαντήσεις εδώ είναι οι απαντήσεις που θα πάρετε αργότερα, στην παραγωγή, σε χειρότερη ώρα.

Τι κοστίζει μια λάθος επιλογή

Η ενσωμάτωση είναι το φθηνό κομμάτι. Τα ακριβά έρχονται αργότερα και δεν εμφανίζονται σε καμία εκτίμηση.

Ένα bug διπλής κράτησης σημαίνει πελάτη χρεωμένο δύο φορές και ένα PNR που πρέπει να βρείτε και να ακυρώσετε με το χέρι, ίσως αφού έκλεισε το δωρεάν παράθυρο void. Μια κράτηση που πέτυχε upstream ενώ η δική σας πλευρά κατέγραψε αποτυχία σημαίνει θέση που κρατήθηκε, μετά ακυρώθηκε αυτόματα, και πελάτη που πιστεύει ότι έχει κράτηση. Μια αεροπορική που δείξατε αλλά δεν μπορέσατε να εκδώσετε σημαίνει επιστροφή χρημάτων, συγγνώμη και πελάτη που δεν ξαναγυρνά. Ένα ADM για κανόνα ναύλου που έσπασε η διαδρομή του προμηθευτή πέφτει σε όποιον κατέχει το εισιτήριο — φροντίστε να ξέρετε από πριν αν αυτός είστε εσείς.

Μετά είναι το κόστος αλλαγής. Κάθε ιδιορρυθμία που απορροφάτε — ένας κωδικός κατάστασης που σημαίνει δύο πράγματα, ένα πεδίο που μερικές φορές είναι string — καταλήγει στο μοντέλο δεδομένων σας. Δύο χρόνια μετά, η επιλογή API δεν είναι πια μια ενσωμάτωση που αντικαθιστάτε σε ένα sprint· είναι το σχήμα του πίνακα κρατήσεών σας. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος να συγκρίνετε προσεκτικά τώρα.

Πού στέκεται το δικό μας API σε αυτό το πλαίσιο

Διαθέτουμε API πτήσεων και ξενοδοχείων. Η πρόσβαση ξεκινά με μια συζήτηση και όχι με self-serve κλειδί, κάτι που κάποιοι developers βρίσκουν αργό· ο λόγος είναι ότι σε αυτή τη συζήτηση τίθενται οι παραπάνω ερωτήσεις και προς τις δύο κατευθύνσεις — ποιες διαδρομές και πόλεις χρειάζεστε, ποιο περιεχόμενο θα μπορείτε πραγματικά να εκδώσετε ή να επιβεβαιώσετε, και ποιος χειρίζεται τι μετά την κράτηση. Αν κάνετε σύγκριση, φέρτε αυτή τη λίστα μαζί σας. Η σελίδα των travel APIs είναι το σημείο όπου ξεκινά αυτή η συζήτηση.

Ό,τι κι αν διαλέξετε, διαλέξτε το από το ημερολόγιο της δοκιμής, όχι από την παρουσίαση. Η παρουσίαση σας λέει τι θέλει να είναι ένας προμηθευτής. Οι διαδρομές σφάλματος σας λένε τι είναι.

Σύνταξη Tekravel

Τμήμα τεχνολογιών ταξιδιού

Το τμήμα τεχνολογιών ταξιδιού της Tekravel γράφει για τον κλάδο: ιδιοκτήτες πρακτορείων, κονσολιντέιτορ και τους προγραμματιστές που τους ενσωματώνουν. Κάθε άρθρο ελέγχεται πάνω στην πλατφόρμα που περιγράφει πριν δημοσιευτεί.