Αναζήτηση πτήσεων σε υπάρχουσα ιστοσελίδα: τρεις δρόμοι, ένας ιδιοκτήτης

Η ιστοσελίδα υπάρχει ήδη. Έχει domain, λογότυπο, έξι χρόνια άρθρων για οδικές εκδρομές στη Βόρεια Ελλάδα ή πακέτα για Κωνσταντινούπολη, και μια φόρμα επικοινωνίας που στέλνει τα πάντα στο WhatsApp κάποιου. Τώρα ο ιδιοκτήτης θέλει ένα πλαίσιο αναζήτησης στην αρχική σελίδα που να δείχνει πραγματικούς ναύλους. Το ερώτημα είναι πώς θα γίνει η προσθήκη αναζήτησης πτήσεων σε υπάρχουσα ιστοσελίδα χωρίς να ξαναχτιστεί από την αρχή, και η απάντηση μετράει περισσότερο απ' όσο φαίνεται. Οι τρεις δρόμοι δεν διαφέρουν μόνο στον κόπο. Διαφέρουν στο ποιος κρατά στο τέλος τον πελάτη, τα δεδομένα κράτησης και τη θέση στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Οι τρεις δρόμοι, δίπλα δίπλα
Ένα widget σε iframe, μια απευθείας ενσωμάτωση API και ένα white-label storefront είναι οι ρεαλιστικές επιλογές. Ο πίνακας που ακολουθεί τις συγκρίνει με βάση το τι σας μένει στην ιδιοκτησία σας, δηλαδή τη στήλη που παραλείπεται στις περισσότερες σελίδες προμηθευτών.
| Widget σε iframe | API στις δικές σας σελίδες | White-label storefront | |
|---|---|---|---|
| Τι χτίζετε | Ένα απόσπασμα HTML | Φόρμα αναζήτησης, αποτελέσματα, φόρμες επιβατών, πληρωμή και οθόνες έκδοσης εισιτηρίων | Τίποτα· απλώς το ρυθμίζετε |
| Εμφάνιση | Ό,τι επιτρέπει ο πάροχος μέσα σε ένα κουτί | Εξ ολοκλήρου δική σας | Θέμα, χρώματα, γραμματοσειρές και λογότυπο από το admin panel |
| Ποιος κρατά την καρτέλα πελάτη | Συνήθως ο πάροχος του widget | Εσείς | Ο δικός σας tenant, με τους πελάτες και τις κρατήσεις σας στο δικό σας admin |
| Ποιος διορθώνει μια αποτυχημένη έκδοση εισιτηρίου | Ο πάροχος, όποτε προλάβει | Εσείς, και ο προμηθευτής πίσω από το API | Η πλατφόρμα, με το προσωπικό σας να βλέπει την κράτηση |
| Τι βλέπουν οι μηχανές αναζήτησης | Τίποτα· οι ναύλοι ζουν σε άλλο έγγραφο | Ό,τι αποδίδουν οι σελίδες σας | Έναν ξεχωριστό ιστότοπο σε subdomain, ή στο δικό σας domain μόλις το συνδέσετε |
| Συνεχής δουλειά για εσάς | Σχεδόν καμία | Μια μόνιμη γραμμή κόστους μηχανικών | Ρυθμίσεις, περιθώρια κέρδους και προσωπικό |
Καμία στήλη δεν κερδίζει σε κάθε γραμμή, και αυτό είναι το τίμιο κομμάτι. Το widget είναι το φθηνότερο για να ξεκινήσετε και το πιο αδύναμο στην ιδιοκτησία. Το API είναι το ισχυρότερο στην ιδιοκτησία και το ακριβότερο στη συντήρηση. Το storefront στέκεται ανάμεσά τους, και για τα περισσότερα γραφεία είναι αυτό που κλείνει το κενό.
Ποιος έχει τον πελάτη και τα δεδομένα
Κάντε μία ερώτηση σε κάθε επιλογή: όταν ένας ταξιδιώτης κάνει κράτηση, σε ποια βάση δεδομένων πηγαίνουν το όνομα, τα στοιχεία διαβατηρίου και το email; Με ένα ενσωματωμένο widget η απάντηση είναι συχνά «στου παρόχου», με ένα λιτό email επιβεβαίωσης προς εσάς. Είναι εντάξει μέχρι τη μέρα που θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα σε όλους όσοι πέταξαν για Λάρνακα την περασμένη άνοιξη, και ανακαλύπτετε ότι έχετε μια λίστα παραγγελιών που δεν μπορείτε να εξάγετε.
Με το API τα δεδομένα είναι δικά σας εκ κατασκευής, γιατί εσείς γράψατε τον κώδικα που τα αποθηκεύει. Αυτό όμως σημαίνει ότι είναι και δική σας ευθύνη να τα ασφαλίσετε, να κρατάτε αντίγραφα και να τα εξηγήσετε σε μια εποπτική αρχή. Ένα storefront στην πλατφόρμα κρατά κρατήσεις, πελάτες, περιθώρια και αναφορές μέσα στο δικό σας tenant admin, με δικαιώματα ανά ρόλο για το προσωπικό σας, οπότε το ερώτημα παύει να είναι αν έχετε τα δεδομένα και γίνεται ποιος από την ομάδα σας επιτρέπεται να τα δει.
Όποιον δρόμο κι αν διαλέξετε, πάρτε γραπτώς την ιστορία της εξαγωγής δεδομένων πριν από την πρώτη κράτηση, όχι μετά τη χιλιοστή.
Οι συνέπειες στο SEO κάθε επιλογής
Εδώ είναι που ένα απλό widget κοστίζει αθόρυβα τα περισσότερα. Οι μηχανές αναζήτησης αποδίδουν το περιεχόμενο ενός ενσωματωμένου frame στη σελίδα από την οποία σερβίρεται, και αυτή είναι του παρόχου, όχι δική σας. Η σελίδα σας κερδίζει ένα πλαίσιο αναζήτησης και τίποτα άλλο. Ούτε σελίδες ναύλων, ούτε σελίδες δρομολογίων, τίποτα που να μπορεί ένας crawler να διαβάσει και να κατατάξει.
Μια ενσωμάτωση API μπορεί να παράγει πραγματικές, ευρετηριάσιμες σελίδες δρομολογίων και προορισμών, αλλά μόνο αν οι προγραμματιστές σας τις χτίσουν, τις κρατήσουν γρήγορες και αποφασίσουν ποιοι από τους ατελείωτους συνδυασμούς δρομολογίων αξίζουν καν μια σελίδα. Οι περισσότερες ομάδες που παίρνουν αυτόν τον δρόμο παραδίδουν τη φόρμα αναζήτησης και δεν φτάνουν ποτέ στις landing pages.
Ένα white-label storefront σας δίνει έναν δεύτερο ιστότοπο αντί για μια ενότητα του πρώτου. Στην αρχή ζει σε subdomain της πλατφόρμας· αργότερα μπορείτε να συνδέσετε δικό σας subdomain, όπως flights.grafeiosas.gr, μέσα από ένα καθοδηγούμενο βήμα DNS με αυτόματο TLS. Κρατήστε την ιστορία καθαρή στο μυαλό σας: ο συντακτικός ιστότοπος κερδίζει την εμπιστοσύνη, το storefront παίρνει την κράτηση, και ένας καθαρός σύνδεσμος ανάμεσα στα δύο κάνει τα υπόλοιπα. Μην περιμένετε το storefront να ανεβάσει μόνο του την κατάταξη του κύριου ιστότοπου.
Μια δοκιμή πριν δεσμευτείτε
Καθίστε με όποιον απαντά στα τηλέφωνά σας και τρέξτε μία φανταστική κράτηση σε κάθε δρόμο. Πενταμελής οικογένεια, δύο ενδιάμεσοι σταθμοί, ένα παιδί με διαφορετικό επώνυμο στο διαβατήριο, και ένα αίτημα ακύρωσης τρεις μέρες αργότερα. Πού φτάνει αυτό το αίτημα; Ποιος μπορεί να δει την αρχική κράτηση; Ποιος εξηγεί τον κανόνα ναύλου στον πελάτη, και σε ποια γλώσσα;
Ο δρόμος που κάνει αυτό το τηλεφώνημα σύντομο είναι συνήθως ο σωστός για το μέγεθός σας. Ένα γραφείο δύο ατόμων στη Θεσσαλονίκη και ένα γραφείο είκοσι ατόμων στην Αθήνα απαντούν διαφορετικά, και καμία απάντηση δεν είναι λάθος. Λάθος είναι να ανακαλύψετε την απάντηση ενώ ο πελάτης περιμένει στη γραμμή.
Τρεις ερωτήσεις αξίζει να γίνουν γραπτώς σε κάθε πάροχο:
- Μπορώ να εξάγω κάθε κράτηση και κάθε καρτέλα πελάτη, και σε ποια μορφή;
- Τι βλέπουν οι μηχανές αναζήτησης στη σελίδα μου, τους ναύλους ή μόνο ένα frame;
- Τι γίνεται με τους πελάτες μου αν φύγω, και τι βλέπουν εκείνοι τη μέρα που θα το κάνω;
Ένας πάροχος που απαντά και στις τρεις καθαρά σας λέει κάτι για το πώς θα πάνε τα επόμενα τρία χρόνια.
Τι κοστίζει το λάθος
Το ακριβό λάθος δεν είναι να διαλέξετε λάθος δρόμο. Είναι να διαλέξετε τον φθηνότερο για έναν λόγο που παύει να ισχύει. Ένα widget που επιλέχθηκε επειδή πήρε ένα απόγευμα γίνεται πρόβλημα τον μήνα που θέλετε λίστα πιστών πελατών, εταιρικό λογαριασμό ή εξήγηση κανόνα ναύλου με δικά σας λόγια. Μια κατασκευή με API που επιλέχθηκε για τον έλεγχο γίνεται πρόβλημα όταν ο ένας προγραμματιστής που την καταλαβαίνει φεύγει, και κάθε αλλαγή προμηθευτή προσγειώνεται σε ένα repository που κανείς δεν ανοίγει. Ένα storefront που επιλέχθηκε για ταχύτητα γίνεται πρόβλημα αν κανείς δεν αποφάσισε ποιος απαντά στο τηλέφωνο όταν ένα εισιτήριο δεν εκδίδεται.
Κοστολογήστε τον δεύτερο χρόνο, όχι την πρώτη εβδομάδα.
Πώς να ξεκινήσετε με το ένα και να περάσετε στο άλλο
Τίποτα εδώ δεν είναι μονόδρομος, αρκεί να κρατάτε τα δικά σας αρχεία σε τάξη.
- Πρώτα widget, μετά storefront. Χρησιμοποιήστε το widget για να μάθετε αν οι επισκέπτες σας αναζητούν καθόλου ναύλους. Όταν το κάνουν, μεταφέρετε την αναζήτηση σε ένα storefront σε subdomain και στρέψτε το παλιό πλαίσιο προς τα εκεί. Κρατήστε αντίγραφο κάθε κωδικού κράτησης από την περίοδο του widget.
- Πρώτα storefront, μετά API. Λειτουργήστε με το storefront μέχρι να μπορείτε να ονομάσετε το συγκεκριμένο πράγμα που δεν κάνει. Τότε μιλήστε με την πλατφόρμα για τα API πτήσεων και ξενοδοχείων. Η πρόσβαση ξεκινά ως συζήτηση, όχι ως κλειδί self-service, οπότε ανοίξτε αυτή τη συζήτηση νωρίς αν υποψιάζεστε ότι θα το χρειαστείτε.
- Πρώτα API, storefront ως εφεδρεία. Οι ομάδες που χτίζουν τις δικές τους οθόνες συχνά κρατούν ένα storefront ως δίχτυ ασφαλείας για τα δρομολόγια ή τις υπηρεσίες που δεν έχουν προλάβει ακόμα.
Πριν διαλέξετε, διαβάστε πώς σκέφτεται μια πλατφόρμα για το χτίσιμο έναντι αγοράς μιας μηχανής κρατήσεων, και αν γέρνετε προς το API, το πλαίσιο σύγκρισης ταξιδιωτικών API θα σας γλιτώσει ένα-δυο τηλεφωνήματα. Ό,τι κι αν διαλέξετε, αποφασίστε το ως ιδιοκτήτης πελατών, όχι ως ιδιοκτήτης ενός πλαισίου αναζήτησης.