Seyahat teknolojisi ülke temsilcisi ne iş yapar?

Bu işe başvuran kişi genellikle şehrindeki acentelerin yarısını zaten tanıyan biridir. Yıllar önce onlara bilet stoğu, sigorta ya da bir GDS sözleşmesi satmıştır ve şimdi aynı acente sahipleri ona hep aynı soruyu sorar: Kendi adımla, kendi dilimde, yazılımcı tutmadan düzgün bir rezervasyon sitesini bana kim verebilir? İşte bu kişi, seyahat teknolojisi ülke temsilcisi rolü için biçilmiş kaftandır. Ama çoğu, böyle bir rolün var olduğunu ancak aramaya başladığında öğrenir.
Bu yazı onlar için. Programın satış broşürü değil; işin dürüst bir tarifi: İnternetten herkese satış yapabilen bir platform neden yine de sahada bir insana ihtiyaç duyar, o insan neyin sahibidir, neye hiç dokunmak zorunda kalmaz ve kazanç ona gerçekte nasıl ulaşır.
Platform neden doğrudan satış yapamaz
Kâğıt üzerinde yazılım sınırları kendi kendine aşar. Ankara, İzmir ya da Bakü'deki bir seyahat acentesi bu akşam tekravel.com'da kayıt sihirbazını açabilir, kart bilgisi girmeden platform alt alan adında kendi markalı sitesini alabilir ve ayarlamaya başlayabilir. Bu kısım gerçekten her yerden çalışır.
Bir pazarın dışından yürümeyen şey ise yazılımın etrafındaki her şeydir. Her ülkede aynı dört boşluk ortaya çıkar ve hiçbiri daha iyi bir açılış sayfasıyla kapanmaz.
Dil, arayüzden ibaret değildir
Vitrin, sağdan sola yazılan diller dahil 40 dilde gelir; yani yolcunun gördüğü ekranlar sorun değildir. Sorun acente sahibidir. Orta ölçekli bir şehirdeki acente sahibi; komisyon oranlarını, tedarikçi gruplarını ve alan adı kurulumunu kendi konuştuğu gibi konuşan birinden dinlemek ister. Sektör jargonu da, net fiyatın o pazardaki yerel adı da, insanların komisyondan bahsetme biçimi de buna dahildir. Kusursuz İngilizceyle yazılmış bir yardım makalesi bunu sağlamaz. Onun ofisinde oturmuş birinin yaptığı bir telefon görüşmesi sağlar.
Ödeme altyapısı yereldir
Yolcular, ülkelerinde ne kullanılıyorsa onunla öder: yerel bir kart şeması, aynı gün hesaba geçen bir havale, herkesin telefonunda olan bir cüzdan, yaşlı müşteriler için gişede nakit. Her white-label kendi varsayılan para birimini ve sunduğu listeyi zaten kendisi seçer; fiyatlar da kiracıya özel bir kur tablosundan çevrilir. Ama hangi yerel sanal POS sağlayıcısının küçük bir seyahat acentesini gerçekten kabul edeceğini, hangisinin ödemeleri haftalarca beklettiğini, sektörde herkesin sessizce uzak durduğu sağlayıcının hangisi olduğunu bilmek — bu, ancak o pazarda yaşayarak edinilen bir bilgidir.
Güven insanlar üzerinden yayılır
Seyahat, neredeyse her yerde bir ilişki işidir. On beş yıldır işletme yöneten bir acente sahibi, bir reklam söyledi diye müşterilerini yeni bir sisteme taşımaz. Zaten güvendiği biri ona şunu söylediğinde taşır: Ben gördüm, bir şey bozulursa buradayım, iki sokak ötedeki acente de zaten bunu kullanıyor.
Mevzuat tercüme edilemez
Seyahat acentesi belgeleri, iadelerde tüketici koruma kuralları, hizmet bedellerinin vergilendirilmesi, faturada nelerin yer alması gerektiği — her ülke bunları farklı yapar, bazıları da birkaç yılda bir değiştirir. Başka bir saat diliminde çalışan platform ekibi araçları geliştirebilir. Ama bakanlığın geçen bahar belge yenileme formunu değiştirdiğini bilen kişi o olamaz.
Rolün bütün gerekçesi budur. Yazılım ölçeklenir, yerel bilgi ölçeklenmez. Aksini varsaymak, bir platformun bir ülkede yüzlerce kayıt toplayıp neredeyse hiç aktif ve satış yapan acenteye sahip olmamasının ta kendisidir.
Temsilcinin sahip olduğu alanlar ve merkezde kalanlar
İnsanların en sık yanıldığı kısım iş bölümüdür; genellikle temsilcinin küçük bir yazılım şirketine dönüşeceğini sanırlar. Dönüşmez. Sistem zaten kurulu ve çalışıyor; temsilcinin işi, onun etrafındaki pazardır.
| Alan | Temsilcinin sorumluluğunda | Platformda kalan |
|---|---|---|
| Acente bulmak ve anlaşmayı kapatmak | Evet — kendi ülkesindeki tüm satış hattı | Her markalı siteyi kuran kayıt sihirbazı |
| Acentenin sitesini devreye almak | Sahibine marka, hizmetler, komisyonlar ve personel rolleri konusunda adım adım rehberlik etmek | Yönetim paneli, şablonlar ve rehberli DNS ile TLS adımı |
| Rezervasyon motoru, envanter, tedarikçi bağlantıları | Hayır | Evet — arama, rezervasyon akışı, uçuşlar, oteller, paketler, aktiviteler |
| Yerel dilde birinci seviye destek | Evet | İkinci seviye ve sistemin içindeki her şey |
| Yerel ödeme ve hukuk bilgisi | Evet — hangi POS sağlayıcısı, hangi belge, hangi fatura kuralları | Para birimlerini ve faturalamayı ayarlama araçları |
| Acentelerle fiyat listeleri ve ticari koşullar | Ne kadarının yerel olacağı başvuru sırasında belirlenir | Bu koşulların oturduğu çerçeve |
Okuyucu son satıra itiraz edebilir, etmelidir de. Temsilcinin fiyatlamada ne kadar serbest olduğu, tam da bir şey imzalamadan önce konuşulması gereken konudur ve pazardan pazara değişir.
Sağ sütundaki iki madde göründüğünden daha önemlidir. Birincisi, temsilcinin kazandırdığı her acente; rol bazlı personel yetkileriyle kendi yönetim paneline, kendi rezervasyonlarına, müşterilerine, komisyonlarına ve raporlarına sahip olur. Yani temsilci hiçbir zaman bir acentenin kayıtlarını tutan kişi olmaz. İkincisi, tedarikçi içeriği acentelere tek seferlik anlaşmalarla değil, tedarikçi grupları üzerinden ulaşır; böylece temsilci her yeni site için ayrıca envanter pazarlığı yapmak zorunda kalmaz.
Kazanç modeli gerçekte nasıl işler
Rolü bir referans programından ayıran bölüm budur ve yavaş okunmayı hak eder.
Referans bir kez ödenir. Bir acente tanıştırırsınız, acente imzalar, siz bir ücret alırsınız ve ilişki orada biter — o acentenin tek bir bilet satıp satmayacağına dair ilginiz de dahil. Bu model tam da beklenen davranışı üretir: bol bol tanıştırma, bir yıl sonra hâlâ aktif olan ise çok az acente.
Temsilci ise kurduğu ağ üzerinden kazanır. Pay, devreye aldığı her white-label sitenin tekrarlayan gelirinden gelir; o siteler ne kadar çok satarsa temsilci de o kadar çok kazanır. İmzalayıp sonra atıl kalan bir acente ona hiçbir şey kazandırmaz. Düzenli satış yapan bir acente ise satmaya devam ettiği her ay ona bir şey kazandırır.
Bu, iyi bir haftanın neye benzediğini de değiştirir. Üç yeni acenteyle anlaşmak iyidir. Ama iki ay önce yayına giren bir acentenin uçuşların yanına otelleri de açmasını sağlamak ya da bir başkasının kendi alan adını bağlamasına yardım edip müşterilerinin artık platform alt alan adını görmemesini sağlamak çoğu zaman daha değerlidir — çünkü zaten var olan geliri bir üst vitese taşır.
Bu aynı zamanda, zincirdeki herkesten çok temsilcinin müşteri kaybını dert etmesi gerektiği anlamına gelir. Gelir payı oranı, asgari hedefler ve bölge koşulları program sayfasında yayımlanmaz; ilk görüşmede sorulması gereken doğru sorular da tam olarak bunlardır.
Yanlış yapılırsa bedeli ne olur
Başarısızlık sessiz gelir. Kimse ilk ayda servet kaybetmez. Olan şudur: Temsilci, hiçbir zaman online kanal kullanmayacak acentelerle anlaşır, yayına aldıktan sonra takip etmez ve on iki ay sonra elinde aktif görünen ama hiçbir şey satmayan sitelerden oluşan bir liste kalır. Gelir çizgisi yerinde sayar, acenteler kendilerine işe yaramayan bir şey satıldığını düşünür ve ilişkiye dayalı bir pazarda bu itibar her reklamdan hızlı yayılır.
Diğer pahalı hata, bölgeyi bir ticaret ağı yerine satış kotası gibi görmektir. Temsilcilik ülke bazında verilir ve temsilci o bölgenin adı konmuş ortağı olur; değerli olmasının nedeni de tam olarak münhasır olmasıdır. O ülkedeki sektörün güvenini yakarsanız, geri çekilebileceğiniz ikinci bir pazar yoktur.
Bu rolde kimler gerçekten başarılı olur
Genellikle en güçlü satış geçmişine sahip kişi değil. İşe yarayan profil daha çok şöyledir:
- Yerel sektörün içinde geçmiş yıllar — eski bir konsolidatör, bir GDS hesap yöneticisi, IATA acentesi sahibi, bir tur operatörünün biletleme birimini yönetmiş biri — böylece ilk yirmi acente soğuk müşteri adayı değil, birer telefon görüşmesi olur.
- Ücret mekaniğini ve komisyonları, karşısındakini aptal hissettirmeden bir acente sahibine anlatabilme rahatlığı.
- Bir acentenin ilk aylarında yanında kalacak kadar sabır; site yayındadır ama sahibi personelin satış biçimini henüz değiştirmemiştir.
- Yerel ödemeler ve belgeler konusunda bir görüş ya da bunu hızla edinme isteği.
- Kod yazmaya gerek yok. Plan yazılım geliştirmeyi içeriyorsa, bu rol için yanlış plandır.
Pek çok temsilci ayrıca bir konsolidatör ya da bayi hesabı işletir veya böyle bir hesapla zaten birlikte çalışır. Bu hesap white-label siteler satabilir, tedarikçi içeriğini bir ağla paylaşabilir ve kendi başına konsolidatör olarak faaliyet gösterebilir — konsolidatör yolunu burada anlattık. İkisi birbirini tamamlar: bayi hesabı ticari araçtır, temsilcilik ise onun etrafındaki bölgedir.
Başvurmadan önce
Bir saatinizi acente gözüyle geçirin. tekravel.com üzerinde sihirbazı açın, bir site kurun, şablonu değiştirin, bir para birimi belirleyin, yönetim panelinin sınırlı yetkili bir personele neler sunduğuna bakın. Kuşkucu bir acente sahibine bu ekranı kendi dilinizde anlatırken kendinizi hayal edemiyorsanız, bu rol zor olacaktır. Şimdiden ilk arayacağınız üç acenteyi düşünmeye başladıysanız, muhtemelen o kadar zor olmayacaktır.
Temsilcilik programı sayfası, platformun hangi ülkelerde zaten temsil edildiğini gösterir ve ülke bazında başvuru kabul eder. Her başvuru bizzat incelenir ve yanıtlanır; gelir payını, bölgeyi ve yeni bir pazarın ilk aylarında ne tür destek aldığını sormanın doğru anı da budur.