Seyahat acentesinde ekip yetkileri: kim neyi görmeli?

Soru genellikle yandan gelir. Yeni bir biletleme personeli, bir uçuşun rezervasyon ekranında bir fiyatla, raporda başka bir fiyatla göründüğünü sorar ve siz onun net fiyatı, markup'ınızı ve çalıştığınız her alt acentenin kredi bakiyesini görebildiğini fark edersiniz. Bunu kimse karar vermedi. Herkese verilen kullanıcı adı ona da verildi, çünkü daha ince bir ayar yapmak daha sakin bir haftanın işi gibi göründü.
O sakin hafta pek gelmez; böylece seyahat acentesindeki ekip yetkileri kendiliğinden belirlenir: herkes her şeyi görür, tek bir ortak şifre telefonun yanındaki defterde durur, baharda ayrılan kişi hâlâ giriş yapabilir. Bu yazı bunu bilinçli olarak belirlemekle ilgili: bir acentenin gerçekten ihtiyaç duyduğu roller, yeni personelden uzak tutulması gerekenler, birinin erişimini ayrıldığı gün kesmek ve bir müşteri ya da tedarikçi olanlara itiraz ettiğinde elinizde olmasını isteyeceğiniz kayıtlar.
"Herkes her şeyi görsün" göründüğünden pahalıdır
Akla ilk gelen risk hırsızlıktır ve en düşük ihtimalli olan da odur. Yaygın zarar çok daha sessizdir.
Net fiyatınızı gören bir personel er ya da geç onu söyler: bir arkadaşına, sıkıştıran bir müşteriye ya da onu gelecek yıl işe alacak rakibe. Markup'ı düzenleyebilen biri, acelesi olan bir müşteri için fiyatı "düzeltir" ve geri almayı unutur. Tüm şubelerin rezervasyonlarını gören biri başka şubenin müşterisine cevap verir ve o şubenin hiç kabul etmediği bir şeyi vaat eder. Bunların hiçbiri kötü niyet gerektirmez. Kimsenin üzerinde düşünmediği bir erişim yeterlidir.
Bir şey gerçekten ters gittiğinde — yanlış karta yapılan bir iade, süresi geçtikten sonra iptal edilen bir bilet, kimsenin hatırlamadığı bir rezervasyon için havayolundan gelen bir ADM — ortak kullanıcı adı, bunu kimin yaptığını söyleyemeyeceğiniz anlamına gelir. ADM'yi ödersiniz, müşteriden özür dilersiniz ve hiçbir şey öğrenmezsiniz. Bu konuda hata yapmanın gerçek bedeli budur: tek bir büyük kayıp değil, marjdan sürekli bir sızıntı ve kimin ne yaptığına dair kaydınız olmadığı için kazanamadığınız bir dizi anlaşmazlık.
Çoğu acentenin gerçekten ihtiyaç duyduğu roller
Unvanlar acenteden acenteye değişir; işin yapısı değişmez. Masasında birkaç kişiden birkaç düzine kişiye kadar çalışan acentelerin çoğu, bu beş rolün bir versiyonuna varır. Tabloyu bir standart olarak değil, tartışmaya açık bir başlangıç noktası olarak okuyun.
| Rol | Ne yapar | Ne görür | Neyi görmemeli veya yapmamalı |
|---|---|---|---|
| Sahip / genel müdür | Markup'ı, kredi limitlerini ve tedarikçi koşullarını belirler | Marjlar ve mutabakat dahil her şeyi | — |
| Şube sorumlusu | İadeleri ve istisnaları onaylar, bir şubenin personelini yönetir | Kendi şubesinin rezervasyonları, müşterileri ve raporları; markup salt okunur | Diğer şubelerin müşterileri, tedarikçi sözleşmeleri, kredi limitlerini değiştirmek |
| Rezervasyon / biletleme personeli | Arar, rezerve eder, bilet keser, değişiklik yapar | Satış fiyatı, fiyat kuralları, kendi müşterilerinin geçmişi | Net fiyatlar, markup kuralları, alt acente kredisi, diğer şubeler |
| Muhasebe | Ödemeleri, mutabakatı ve faturaları eşleştirir | Ödemeler, faturalar, kredi bakiyeleri | Rezervasyon oluşturmak veya değiştirmek |
| Sezonluk destek | Talepleri yanıtlar, bir personelin keseceği rezervasyonları opsiyonlar | Satış fiyatları ve müsaitlik | Bilet kesmek, iade, müşteri listesini dışa aktarmak |
İki satır ikinci bir bakışı hak ediyor. Muhasebenin parayı görüp rezervasyonu düzenleyememesi, en pahalı hataları yakalayan ayrımdır: iadeyi kaydeden kişi, iadeyi başlatan kişi değildir. Sezonluk satır ise şu yüzden var: neredeyse her acente bayram ya da yaz sezonu öncesinde ek destek alır ve neredeyse her acente bu desteğe tam yetkili bir kullanıcı verir, çünkü daha hızlıdır.
Üç kişilik tek bir ofis işletiyorsanız, bunların hepsini iki role indirebilirsiniz: sahip ve diğer herkes. Bunda sorun yok. Önemli olan çizginin var olması ve satış fiyatı ile maliyet fiyatı arasından geçmesidir.
Yeni personelin asla görmemesi gerekenler
Sızdığında size maliyetine göre sıralanmış üç şey.
Net fiyatlar ve markup'ınız
Marjınız iki sayı arasındaki farktır ve ikisini birden gören herkes işinizi bilir. Personelin teklif vermek için satış fiyatına, değişiklik ücretini açıklamak için fiyat kurallarına ihtiyacı vardır. Net fiyata ihtiyacı yoktur. Sisteminiz ya ikisini birden ya da hiçbirini gösteremiyorsa, bu sisteme dikkatle bakmak için bir sebeptir; kuraldan vazgeçmek için değil.
Kredi limitleri ve bakiyeler
Alt acentelere satıyor ya da kurumsal hesaplara kredi açıyorsanız, her hesabın bakiyesi iki yönden de hassastır: bir personele hangi müşterilerin limitine yaklaştığını ve hangilerinin ödemeyi geciktirdiğini söyler. Biletleme personelinin, bir rezervasyonun cari hesaba kesilip kesilemeyeceğini bilmesi yeterlidir. Hesabın limiti ne kadar aştığını bilmesine gerek yoktur.
Diğer şubelerin müşterileri
İki şubesi olan acenteler — örneğin bir merkez ofis ve bir AVM'deki bir tezgâh — basit olduğu için tek bir müşteri listesini paylaşma eğilimindedir. Bedel, bir şubenin personeli iki şubenin müşterileriyle birlikte ayrıldığında ya da bir müşteriye aynı öğleden sonra iki şubeden iki farklı fiyat verildiğinde ortaya çıkar. Her şubenin yalnızca kendi rezervasyonlarını ve müşterilerini görmesi, sahibin ve muhasebenin ise hepsini görmesi, sahip olmaya değer varsayılan düzendir.
Erişimi kapatmak: aynı ay değil, aynı gün
Birinin ayrıldığı gün, erişiminin bittiği gündür. BT ekibi fırsat bulduğunda değil — küçük acentelerin çoğunda BT ekibi yoktur — ve ayrılık dostane değilse ihbar süresinin sonunda da değil. Bir rezervasyon sistemine erişim, müşteri listenize erişimdir ve müşteri listesi, ayrılan bir personelin en çok yanında götürmek istediği şeydir.
Rezervasyon sistemi işin kolay kısmıdır. Erişimin hayatta kaldığı yer onun etrafındaki her şeydir. İşe yarayan bir kontrol listesi:
- Rezervasyon platformundaki kullanıcısını devre dışı bırakın ve bir sonraki giriş denemesinin başarısız olduğunu doğrulayın.
- Onunla paylaşılan her şifreyi değiştirin: tedarikçi extranet'leri, havayolu portalları, takip ettiği acente e-posta kutusu.
- Müşterilerin ve tedarikçilerin talep gönderdiği WhatsApp veya Telegram gruplarından çıkarın.
- Açık rezervasyonlarını adı belli bir meslektaşa devredin, böylece haftaya gelecek bir tarife değişikliği kimsenin okumadığı bir kutuya düşmez.
- Tarihi ve her adımı kimin yaptığını not edin. Daha sonra sorulabilir.
Mümkün olduğunda silmek yerine devre dışı bırakın. Bir kullanıcıyı silmek, yaptığı rezervasyonları sahipsiz bırakabilir; devre dışı bırakmak ise geçmişi bir isme bağlı tutarken girişi durdurur.
Ortak kullanıcı adları bu listenin her satırını zorlaştırır. Beş kişi tek bir hesabı kullandıysa, birinin erişimini kesmek diğer dördünün şifresini değiştirmek demektir — ve tam da bu yüzden yapılmaz. Bireysel hesaplar burada bir incelik değildir. Erişimi kapatmayı mümkün kılan şeyin ta kendisidir.
Anlaşmazlık çıktığında işlem kayıtları
Seyahat sektöründe anlaşmazlıklar belli bir kalıbı izler. Müşteri, biletin iade edilemez olduğunu kimsenin söylemediğini iddia eder. Havayolu, fiyat koşulları dışında kesilen bir bilet için ADM gönderir. Otel, iptalin ücretsiz iptal süresinden sonra geldiğinde ısrar eder. Her biri bir kayıtla çözülür ve istediğiniz kayıt üç soruya cevap verir: kim yaptı, ne zaman yaptı ve o anda ne görüyordu.
"Kim" ve "ne zaman" yalnızca bireysel hesaplarla mümkündür. "Ne görüyordu" ise yalnızca kesilen bileti değil, rezervasyon anındaki fiyat kurallarını ve gösterilen fiyatı saklamak demektir. Rezervasyon yapılırken alınan notlar — müşteri seyahat rezervasyonlarını yönetmek üzerine yazımızın konusu — bu kaydın yarısıdır.
Sisteminiz her kullanıcı için işlem geçmişi tutuyorsa, ne kadar süre sakladığını ve personelin bunu düzenleyip düzenleyemeyeceğini öğrenin. Hiç tutmuyorsa, her rezervasyona koşulları müşteriyle kimin ve nasıl teyit ettiğini yazan kısa bir not, bunun elle yapılan versiyonudur. Zayıftır, ama bir havayoluna cevap verirken hiç yoktan iyidir.
Müşteri tarafında aynı ayrım
Sizin üzerinizden bir hesapla rezervasyon yapan şirketler kendi ekiplerinde de aynı ayrımı ister: herkes için rezervasyon yapan bir koordinatör, onay veren yöneticiler, yalnızca kendi seyahatlerini gören çalışanlar. Kurumsal müşterilere satıyorsanız, bunu hesabı açarken gündeme getirmeye değer; kurumsal seyahat rezervasyon hesabının neyi değiştirdiği üzerine yazımız o tarafı ele alıyor.
Seyahat acentesi ekip yetkilerini bir öğleden sonrada düzeltmek
Bu bir proje değil. Platformumuzdaki her acente, kendi rezervasyonları, müşterileri, markup'ları ve raporlarının yanında rol bazlı personel yetkileriyle kendi yönetim paneline sahip olur — yani bizim tarafımızda iş, kimin nereye ait olduğuna karar vermektir; kimseyi taşımadan önce ekibinizi bu rollere eşlemek isterseniz, ekibinizin nasıl organize olduğunu bize anlatın. Hangi sistemi kullanırsanız kullanın, o öğleden sonra şöyle geçer:
- Bugün giriş yapabilen herkesin listesini çıkarın, ayrılanlar dahil.
- Herkesi tablodaki bir role yerleştirin ve sınır durumlarını bir anlaşmazlık sırasında değil, şimdi tartışın.
- Ayrılanların hesaplarını kapatın ve kalan herkese kendine ait bir kullanıcı verin.
- Yeni bir personel olarak giriş yapın ve net fiyatların ve kredi bakiyelerinin gerçekten gizli olduğunu kontrol edin.
- Bir iadeyi kimin onaylayabileceğini yazın ve ekibin görebileceği bir yere asın.
Dördüncü adım, insanların atladığı adımdır ve önemli olan odur. Ekranlar çoğu zaman rol adlarının düşündürdüğünden fazlasını gösterir: bir rapordaki marj sütunu, bir rezervasyonun ayrıntısında net fiyat. Adı "personel" olan ama hâlâ net fiyatı gösteren bir rol, bir yetki değildir. Bir etikettir.