NDC mi GDS mi: entegrasyon yapanlar için gerçekte ne değişti

Bilet doğruydu. Fiyat doğruydu. Müşteri yine de şikâyet açtı, çünkü sizin sitenizden aldığı ücrete kayıtlı bagaj dahil değildi; aynı uçuş havayolunun kendi sitesinde, neredeyse aynı paraya, bagajla birlikte satılıyordu. Aramanız GDS ücretini getirmişti. Havayolunun sitesi ise NDC paketini sattı. Ekibinizde kimse hata yapmamıştı ve şikâyet yine birinin masasına düştü.
NDC mi GDS mi sorusunun pratikteki hali budur. Mesele nadiren XML şemaları üzerine bir tartışmadır. Asıl soru, müşterinizin havayolu rafının hangi sürümünü gördüğü ve ödeme yaptıktan sonra onun için hâlâ neler yapabileceğinizdir.
Bu yazı, uçuşlar için bir dağıtım yolu seçmek — ya da devralmak — zorunda olan geliştiriciye veya teknik lidere yazıldı. Daha önce hiç uçuş API'si entegre etmediyseniz önce uçuş rezervasyon API entegrasyonunun gerçekte neleri kapsadığını okuyun; arama, fiyatlama, rezervasyon ve biletleme sırası aşağıda bilindiği varsayılıyor.
Aynı koltuğa giden üç yol
Havayolu içeriği bugün bir rezervasyon platformuna üç yoldan ulaşır ve karşılaştırmaların çoğu bunları ikiye indirger. Oysa bir toplayıcı üzerinden gelen NDC ile doğrudan havayolundan gelen NDC arasındaki fark, kod tabanınız için NDC ile GDS arasındaki farktan daha önemlidir.
| Klasik GDS içeriği | Toplayıcı ya da GDS üzerinden NDC | Tek havayoluna doğrudan NDC bağlantısı | |
|---|---|---|---|
| Fiyatı kim kuruyor | Dosyalanmış ücretler, GDS birleştiriyor | Havayolu, bir normalleştirme katmanından geçerek | Havayolu, standardın kendi yorumuyla |
| Tek entegrasyon size ne kazandırır | Tek mesaj formatında yüzlerce taşıyıcı | Tek şemanın arkasında birkaç NDC taşıyıcısı | Tek bir taşıyıcı |
| Paketler, markalı ücretler, ek hizmetler | Kısmi; taşıyıcıya ve dosyalama biçimine göre değişir | Genellikle daha zengin, bazen toplayıcı tarafından düzleştirilmiş | Havayolunun açmayı seçtiği her şey |
| Rezervasyon sonrası hizmet | Olgun, tek tip, onlarca yıllık araç seti | Arkasındaki en zayıf taşıyıcı kadar iyi | Tam olarak o havayolunun uyguladığı kadar, fazlası değil |
| Biletleme ve mutabakat | Bilet sizin ya da çalıştığınız consolidator'ın plakası üzerinden kesilir | Toplayıcının modeline bağlı | Havayolunda bir order; çoğu pazarda yine olağan acente kanallarıyla mutabakat |
| Yeni taşıyıcının maliyeti | Neredeyse sıfır | Toplayıcıda zaten varsa düşük | Yeni bir proje |
Bir satıra itiraz edebilirsiniz — tartışılan genellikle hizmet satırıdır — ve kendi taşıyıcılarınız için etmelisiniz de. Tablo bir başlangıç noktası, hüküm değil.
NDC gerçekte neyi değiştirdi
NDC'den önce havayolu ücretlerini dosyalar, GDS de güzergâh fiyatını bunlardan kurardı. Havayolu kimin sorduğunu ya da başka ne alabileceğini bilmezdi. NDC bunu tersine çevirir. Havayoluna (doğrudan ya da bir aracı üzerinden) bir alışveriş isteği gönderirsiniz, havayolu o istek için kurduğu teklifleri döner; müşteri satın aldığında bir teklifi kabul edersiniz ve havayolu bir order oluşturur.
Entegrasyoncu için bundan üç sonuç çıkar. Tekliflerin kendi geçerlilik süresi vardır; yani fiyat, önbelleğe alıp tekrar kullanabileceğiniz bir değer değil, kısa ömürlü bir nesnedir. Ek hizmetler — koltuk, bagaj, yemek, değişiklik esnekliği — PNR oluştuktan sonra eklenmek yerine teklifin içinde gelir. Ve havayolu farklı soranlara farklı fiyat verebilir; işin ticari amacı da zaten budur.
Değişmeyenler: biletleme yetkisi olan birine hâlâ ihtiyacınız var, ödemeleri hâlâ mutabık etmeniz gerekiyor ve standart, lehçeleri olan bir standarttır. Aynı şema sürümündeki iki havayolu hangi alanların zorunlu olduğu, çocuk yolcunun nasıl ifade edildiği ya da koltuk haritasının ayrı bir çağrı olup olmadığı konusunda ayrışabilir. Dokümantasyon aynı spesifikasyonu paylaştıklarını söylese bile taşıyıcı başına adaptör planlayın.
Destek talebi olarak geri dönen içerik farkları
Kimse "dağıtım stratejiniz karışık" diye talep açmaz. Şunları açarlar:
- "Havayolunun sitesi daha ucuz." Çoğu zaman doğru. Bazı taşıyıcılar en iyi ücretlerini ya da paketlerini GDS'in dışında, NDC'de tutar; bazıları da eski kanaldan gelen rezervasyonlara ek ücret koyar.
- "Bagajım kayboldu." Müşteri ekranda aynı adı taşıyan ama içeriği farklı bir GDS ücretiyle bir NDC paketini karşılaştırdı. Sonuç kartınız her ücret için bagajı göstermiyorsa bunu duyacaksınız.
- "Aynı uçuş için iki fiyat gördüm." Aynı uçuşu iki yoldan alıyor ve ikisini de gösteriyorsunuz. Yollar arası tekilleştirme yalnızca eşleştirme anahtarı değil, hangisinin kazanacağına dair bir kural ister.
- "Rezervasyona tıklayınca fiyat değişti." Bir NDC teklifinin süresi arama ile rezervasyon arasında doldu ya da bir GDS ücreti yeniden fiyatlandı. Müşteri her iki durumda da aynı şeyi görür.
- "Koltuk seçemiyorum." Koltuk haritası bir kanalda var, diğerinde yok; ya da yalnızca NDC teklifinin gösterdiği ücretli bir ek hizmet.
Bunların her biri müşteri sorunu kılığına girmiş bir veri sorunudur. Çözüm genellikle hangi yolu seçtiğinizde değil, ücretleri kendi modelinize nasıl normalleştirdiğinizdedir.
NDC'nin hâlâ acıttığı yer: rezervasyondan sonrası
NDC lansmanlarında bütün ilgi alışveriş ve rezervasyona gider, çünkü havayolu davasını orada savunur: daha zengin içerik, daha iyi teklifler, daha yüksek dönüşüm. Satış sonrası hizmet ise entegrasyoncuların bir sonraki yılını geçirdiği yerdir.
Klasik GDS içeriğinde rezervasyon sonrası araçlar eski ama tek tiptir. Tarife değişikliği bir kuyruğa (queue) düşer. Bir personel, her biletleme masasının yıllardır bildiği komutlarla bileti yeniden düzenleyebilir, değiştirebilir ya da iade edebilir; arka ofisiniz de bunu olağan mutabakat raporlarıyla eşleştirir. Çirkin ama öngörülebilir.
NDC'de bu işlemlerin her biri, havayolunun kendi API'sinde uygulamış olması gereken bir şeydir ve pek çoğu önce satışı uyguladı. Pratikte bunun anlamı şudur:
Gönüllü değişiklikler bazı ücret ailelerinde desteklenip diğerlerinde desteklenmeyebilir. Müşteri panelinizdeki "uçuşu değiştir" düğmesi her order için havayolunun isteği kabul edip etmeyeceğini bilmeli, etmeyecekse bir insana devretmelidir.
Gönülsüz değişiklikler — havayolu müşterinizin uçuşunu kaydırdığında — abone olmanız gereken bir bildirim olarak gelebilir, ancak order'ı bir sonraki çekişinizde fark edeceğiniz bir değişiklik olabilir ya da hiç gelmeyebilir. Platformunuz rezervasyonu bir kez yazılıp bir daha okunmayan bir satır olarak görüyorsa, havayolunun gerçeğinden kopacaktır.
İadeler tek bir çağrı, önce tutar sorgulayıp sonra onaylanan çok adımlı bir süreç ya da havayolunun acente masasına bir e-posta olabilir. Hangisi olduğunu finans ekibiniz geliştiricilerden önce öğrenir.
Karma güzergâhlar bunların hepsini kötüleştirir. Bir taşıyıcının NDC'den, diğerinin GDS içeriğinden geldiği bir seyahat, iki ayrı hizmet modeline sahip iki order demektir; müşteriye ise tek rezervasyon olarak satılır.
Bunların hiçbiri NDC'den kaçınmak için bir neden değil. Rezervasyon kaydınızı ilk günden "çek ve mutabık et" üzerine kurmak ve bir taşıyıcının trafiğini yeni yola geçirmeden önce satış sonrası hizmeti o taşıyıcı için ayrıca kapsamlamak için bir nedendir.
Yanlış yolu seçmenin bedeli
Buradaki pahalı hatalar teknik değildir. Ana taşıyıcıları en iyi içeriğini NDC'ye taşımış bir pazarda yalnızca GDS'i seçin; müşterilerinizin en çok aradığı hatlarda fiyatlarınız havayolunun kendi sitesine kaybeder — pazarlama sorunu sanacağınız bir marj sorunu. Satış sonrası API'si zayıf bir taşıyıcı için doğrudan NDC'yi seçin; her değişikliği ve iadeyi operasyon ekibiniz, müşterinin en sabırsız olduğu anda elle üstlenir. Neyi düzleştirdiğini kontrol etmeden bir toplayıcı seçin; aslında gösteremediğiniz NDC içeriği için ödeme yaparsınız.
Sonradan geçiş de bedava değildir. Rezervasyon kayıtlarınız, tekilleştirme kurallarınız ve hizmet ekranlarınız başladığınız yolu sessizce içine kodlar.
Platformların çoğu neden karma bir yapıyla çalışıyor
Çünkü seçim platform başına değil, taşıyıcı ve pazar başına yapılır. Uçuş satanların çoğu için mantıklı varsayılan şudur: GDS ya da toplayıcı üzerinden geniş kapsam; bir taşıyıcının içeriği belirgin biçimde farklıysa ya da eski kanaldaki ek ücret fiyatı rekabet dışı bırakıyorsa NDC; doğrudan bağlantı ise yalnızca hacmin, kendi bakımını yapacağınız bir adaptörü haklı çıkardığı yerde.
Bir yol ya da taşıyıcı eklemeden önce kontrol edin:
- Müşterilerinizin gerçekten aradığı hatlarda bu yol, diğerlerinin göstermediği hangi ücretleri ve paketleri gösteriyor?
- Satacağınız ücret aileleri için bu yoldan değişiklik, iptal ve iade yapabiliyor musunuz — dokümantasyonda okuyarak değil, test ederek?
- Tarife değişiklikleri size nasıl ulaşıyor ve ulaştığında sisteminizde ne oluyor?
- Aynı uçuş iki yoldan geldiğinde hangisi kazanıyor ve neden?
- Biletleme yetkisi kimde ve bir şey ters giderse ADM'yi kim üstleniyor?
Yolları değil sağlayıcıları karşılaştırıyorsanız, seyahat API'leri için değerlendirme çerçevesi mutlu senaryolar yerine hata yollarını nasıl test edeceğinizi anlatıyor. Üç yolu kendiniz sürdürmek yerine tek bir uçuş API'si entegre etmeyi tercih ediyorsanız, uçuş ve otel API'leri self-servis bir anahtarla değil bir görüşmeyle başlıyor — arkalarında bu yollardan hangilerinin olduğunu ve ilgilendiğiniz taşıyıcılarda satış sonrası hizmetin nasıl işlediğini sormak için doğru yer de orası.