เลี่ยง ADM จากสายการบิน เมื่อเอเจนต์ย่อยขายราคาของคุณ

memo ใบหนึ่งโผล่ขึ้นใน BSPlink สำหรับตั๋วที่ออกไปเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ฝ่ายออกตั๋วของคุณเป็นคนออก ภายใต้เลข IATA ของคุณ memo ใบนี้จึงเป็นของคุณ แต่ไม่มีใครในฝ่ายของคุณขายราคานั้นเลย คนขายคือเอเจนต์ย่อย บริษัททัวร์เล็กๆ ที่หยิบราคาจากข้อความที่คุณส่งไปเมื่อวันจันทร์ เสนอให้ครอบครัวหนึ่งในวันอังคาร แล้วขอให้ออกตั๋ววันพุธ ทั้งที่ช่วง advance purchase ปิดไปแล้ว ถ้าคุณเป็นคอนโซลิเดเตอร์ที่อยากเลี่ยง ADM จากสายการบิน ห่วงโซ่นี้แหละคือที่ต้องดู เพราะความผิดพลาดเกิดขึ้นก่อนที่ใครจะแตะตั๋วถึงสองขั้น
นี่คือข้อเสนอของบทความนี้ สำหรับคอนโซลิเดเตอร์ที่ขายต่อผ่านเครือข่าย agency debit memo ส่วนใหญ่เป็นปัญหาของการกระจายราคา โต๊ะออกตั๋วเป็นแค่ที่ที่มันโผล่ขึ้นมา น้อยครั้งมากที่มันเริ่มต้นตรงนั้น
memo มาจากไหนกันแน่
แต่ละสายการบินเขียนนโยบาย ADM ด้วยถ้อยคำต่างกัน แต่เหตุผลที่ออก memo แบ่งได้เป็นไม่กี่กลุ่ม สิ่งที่สำคัญสำหรับคอนโซลิเดเตอร์คือคอลัมน์ที่สาม ใครในห่วงโซ่ของคุณเป็นคนสร้างปัญหา เพราะคอลัมน์นี้บอกว่าจุดควบคุมต้องอยู่ตรงไหน
| กลุ่ม | ต้นเหตุที่พบบ่อย | มักเกิดจาก | หยุดได้ที่ไหน |
|---|---|---|---|
| ผิดเงื่อนไขราคา | พลาดช่วง advance purchase ไม่สนใจ minimum stay ประเภทผู้โดยสารผิด ใช้ราคากับเส้นทางที่ราคานั้นไม่ครอบคลุม | คนที่เสนอราคาโดยไม่มีเงื่อนไขกำกับ | ที่จุดขาย ก่อนส่งคำขอออกตั๋ว |
| คลาสจองไม่ตรงกัน | ตั๋วคิดราคาคลาสหนึ่ง แต่ segment ถืออยู่อีกคลาส | การคิดราคาใหม่ด้วยมือ หรือการเปลี่ยนการจองที่ไม่ได้คิดราคาใหม่ | ตอนออกตั๋ว โดยเทียบราคากับ segment |
| ความสะอาดของการจอง | churning (ยกเลิกแล้วจองใหม่ซ้ำๆ) การจองซ้ำซ้อน segment แบบ passive หรือจองเผื่อ segment ที่ไม่ออกตั๋วแล้วปล่อยให้หมดอายุ | เอเจนต์ย่อยที่กันที่นั่งไว้ "เผื่อไว้ก่อน" | ในตัวการจองเอง แบบอัตโนมัติ |
| ราคาและภาษีผิด | ภาษีตกหล่นหรือคำนวณผิด โครงสร้างราคาผิดหลังแก้ไขด้วยมือ | ส่วนใหญ่คือฝ่ายของคุณเอง | ตอนออกตั๋ว |
| การเคลมค่าคอมมิชชันและอินเซนทีฟ | เคลมคอมมิชชันจากราคาเน็ต ใช้ tour code นอกข้อตกลง | back office ของคุณ | ตอนเคลียร์ยอด |
| คืนเงินและเปลี่ยนตั๋ว | คืนเงินส่วนที่คืนไม่ได้ ไม่เก็บค่าปรับ | ใครก็ตามที่ทำรายการเปลี่ยนอย่างรีบร้อน | ตอนคืนเงิน โดยมีเงื่อนไขเดิมอยู่ในมือ |
อ่านคอลัมน์ที่สามอีกครั้ง จากหกกลุ่ม มีแค่สองกลุ่มที่เริ่มต้นที่โต๊ะออกตั๋วของคุณ
ทำไมเงื่อนไขราคาต้องเดินทางไปพร้อมกับราคา
ราคาเน็ตคือตัวเลขบวกชุดเงื่อนไข เมื่อคอนโซลิเดเตอร์ส่งราคาให้เอเจนต์ย่อยเป็นข้อความหนึ่งบรรทัดในแชตหรือหนึ่งแถวในสเปรดชีต ตัวเลขไปถึงครบ แต่เงื่อนไขหายระหว่างทาง เอเจนต์ย่อยเห็นตัวเลขของเส้นทางหนึ่งในเดือนหนึ่ง แต่ไม่เห็นว่าต้องออกตั๋วภายในกี่วันหลังจอง ไม่เห็นว่าราคานี้ใช้กับเด็กไม่ได้ หรือใช้ได้เฉพาะเที่ยวขาไปที่สายการบินยื่นราคาไว้ เขาขายไปโดยสุจริต และ memo ก็คือวิธีที่สายการบินเก็บส่วนต่างระหว่างสิ่งที่ขายไปกับสิ่งที่เงื่อนไขอนุญาต
การบอกเอเจนต์ย่อยว่า "ไปเช็กเงื่อนไขเอง" ไม่ได้แก้อะไร เขาเช็กสิ่งที่ไม่เคยได้รับไม่ได้ คนที่ซื่อตรงก็จะโทรมาถามคุณทุกครั้ง โต๊ะออกตั๋วของคุณจึงกลายเป็นคอลเซ็นเตอร์ และคนที่ไม่ถามก็ยังหลุดไปอยู่ดี
ทางแก้อยู่ที่โครงสร้าง ราคาและเงื่อนไขต้องไปถึงเอเจนต์ย่อยเป็นก้อนเดียวกัน ในจังหวะที่เขาตัดสินใจจะขาย ในทางปฏิบัติหมายความว่าเอเจนต์ย่อยค้นหาและจองผ่านพอร์ทัลที่แสดงเงื่อนไขของราคาไว้ข้างตัวเลข แทนที่จะลอกราคาจากข้อความ เราเคยเขียนถึงวิธีพาราคาเน็ตออกจากกลุ่มแชตไว้ในการกระจายราคาเน็ตให้เอเจนต์ย่อย เรื่อง ADM ก็คือเรื่องเดียวกันที่มองจากอีกปลายหนึ่ง ใบราคาที่เก่าก่อนเที่ยงคือปัญหาด้านการขาย ใบราคาที่เงื่อนไขหายไปคือภาระที่มีเลข IATA ของคุณประทับอยู่
ยังมีประโยชน์ข้อที่สองที่คนมักมองข้าม เมื่อเงื่อนไขเดินทางไปพร้อมราคา การยอมรับเงื่อนไขของเอเจนต์ย่อยจะถูกบันทึกไว้ ณ ตอนที่ขาย บันทึกนั้นคือครึ่งหนึ่งของการต่อสู้ของคุณเมื่อ memo มาถึง
หลักฐานย้อนหลังที่ทำให้คุณตีกลับ memo ได้
คุณป้องกัน memo ได้ไม่ทุกใบ บางใบจะผิดเอง ออกจากราคาที่สายการบินยื่นไว้ผิด จากการเปลี่ยนตารางบินที่สายการบินเปลี่ยนเอง หรือจาก segment ที่ระบบของสายการบินยกเลิกเอง ใบแบบนี้โต้แย้งได้ แต่ต้องทำภายในกรอบเวลาโต้แย้งที่นโยบายของสายการบินกำหนด และต้องมีหลักฐาน คอนโซลิเดเตอร์ที่ไม่มีบันทึกต้องจ่าย memo ที่ควรโต้แย้งได้ เพราะการปะติดปะต่อเรื่องจากประวัติแชตใช้เวลานานกว่ากรอบเวลาที่มี
สำหรับตั๋วทุกใบ ให้เก็บ
- ใครเป็นคนจอง เอเจนต์ย่อยรายไหน และพนักงานคนไหนของเขา
- ราคาและเงื่อนไขตามที่แสดง ณ เวลาที่จอง ไม่ใช่ตามที่เขียนอยู่วันนี้
- ประวัติ PNR รวมทุกการเปลี่ยนแปลงและใครเป็นคนทำ
- บันทึกการออกตั๋ว เมื่อไร ใครออก คิดราคาที่คลาสไหน
- การเปลี่ยนตั๋วหรือคืนเงินทุกครั้ง พร้อมเงื่อนไขที่ใช้คำนวณ
เมื่อมีสิ่งเหล่านี้ memo จะกลายเป็นคำถามที่ตอบได้ในไม่กี่นาที นี่เป็นความผิดของสายการบิน ของเรา หรือของเอเจนต์ย่อย ข้อแรกคุณโต้แย้ง ข้อสองคุณแก้ที่กระบวนการ ข้อสามคุณส่งต่อ
อะไรควรเป็นอัตโนมัติ อะไรควรเฝ้าดู
สาเหตุของ ADM บางอย่างเป็นเรื่องกลไก ไม่ควรขึ้นกับว่าใครจะจำได้หรือไม่ บางอย่างต้องใช้วิจารณญาณ และถ้าทำให้เป็นอัตโนมัติ ความผิดพลาดก็แค่ย้ายไปอยู่ที่ที่มองเห็นยากขึ้น เส้นแบ่งที่เราจะขีดคือ
- ทำอัตโนมัติ: ยกเลิก segment ที่ยังไม่ออกตั๋วก่อนถึง ticketing time limit แจ้งเตือนการจองซ้ำของผู้โดยสารคนเดียวกันบนเที่ยวบินเดียวกัน ปฏิเสธการออกตั๋วเมื่อคลาสที่คิดราคาไม่ตรงกับคลาสที่จอง ส่งเงื่อนไขราคาเข้าไปในขั้นตอนจองของเอเจนต์ย่อย บันทึกว่าใครจองและใครออกตั๋วทุกใบ
- เฝ้าดู: การแก้ชื่อและการเปลี่ยนประเภทผู้โดยสาร การคิดราคาใหม่ด้วยมือ การเปลี่ยนตั๋วและคืนเงินในราคาที่มีค่าปรับซับซ้อน และเอเจนต์ย่อยรายใดก็ตามที่การจองยังสร้าง memo อยู่เรื่อยๆ
ข้อสุดท้ายสำคัญกว่าที่เห็น memo มักกระจุกตัว เอเจนต์ย่อยไม่กี่รายมักเป็นที่มาของ memo ส่วนใหญ่ บ่อยครั้งมาจากนิสัยเดียวที่ทำซ้ำ เช่น กันที่นั่งให้ลูกค้าที่ยังไม่จ่ายเงิน หรือจองเที่ยวบินเดิมซ้ำเพื่อยื้อราคาไว้ การไล่ดู memo แยกตามเอเจนต์ย่อย แทนที่จะดูทีละใบ เปลี่ยนรูปแบบนั้นให้เป็นการคุยที่คุณคุยได้กับบริษัทที่มีชื่อชัดเจน
และเมื่อคุยแล้วไม่ได้ผล ต้นทุนต้องตกที่บัญชีที่ก่อมันขึ้น เรื่องนี้ทำได้ง่ายขึ้นเมื่อวงเงินเครดิตของเอเจนต์ย่อยและใบแจ้งหนี้ตอนเคลียร์ยอดอยู่ในระบบเดียวกับที่รับการจอง memo ที่ระบุได้ว่าเป็นของบริษัทไหนก็เรียกเก็บในรอบเคลียร์ยอดถัดไปของบริษัทนั้นได้เลย ไม่ต้องตามทวงทางอีเมล เราอธิบายวิธีตั้งเงื่อนไขเหล่านี้ไว้ในการจัดการวงเงินเครดิตเอเจนต์ย่อย
memo หนึ่งใบมีต้นทุนเท่าไร ถ้าจัดการพลาด
ส่วนต่างราคาเป็นแค่ส่วนที่มองเห็น สายการบินจำนวนมากเก็บค่าธรรมเนียมดำเนินการต่อ memo เพิ่มอีก พนักงานของคุณเสียเวลาอ่าน ค้นหาการจอง และตัดสินใจว่าจะโต้แย้งหรือไม่ คุณจ่ายผ่าน BSP ตามรอบของสายการบิน แล้วค่อยพยายามตามเงินคืนจากเอเจนต์ย่อยตามรอบของคุณเอง และถ้าบริษัทนั้นเลิกทำธุรกิจกับคุณไปแล้ว หรือไม่เคยยอมรับเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษร memo ใบนั้นก็เป็นของคุณไปเลย
การเกิดซ้ำแย่กว่า memo ใบไหนๆ รูปแบบการทำผิดเดิมจากเลข IATA เดิม คือสิ่งที่ทำให้สายการบินหันมาตรวจทุกอย่างที่คุณออกเข้มขึ้น สำหรับคอนโซลิเดเตอร์ที่ธุรกิจทั้งหมดตั้งอยู่บนความสัมพันธ์กับสายการบิน นี่คือความเสี่ยงที่แท้จริง
ปัญหาของการกระจายราคา แก้ที่การกระจายราคา
การตรวจที่ดีขึ้นตอนออกตั๋วจับได้สองกลุ่มที่เริ่มที่โต๊ะของคุณ อีกสี่กลุ่มต้องจัดการตั้งแต่ก่อนหน้านั้น ด้วยการให้เอเจนต์ย่อยได้ราคาพร้อมเงื่อนไขไปด้วยกัน บันทึกว่าเขาเห็นและยอมรับอะไร และผูก memo กลับไปที่บัญชีที่ก่อมันขึ้น ถ้าคุณดูแลเครือข่ายเอเจนต์ย่อยและอยากเห็นว่าบัญชีคอนโซลิเดเตอร์รวมการจอง เครดิต และการเคลียร์ยอดไว้ใต้หลังคาเดียวกันอย่างไร หน้าคอนโซลิเดเตอร์อธิบายไว้ว่ามีอะไรบ้าง