ข้ามไปยังเนื้อหา
เดโมสด
บล็อก

API ห้องว่างโรงแรม: ออกแบบเผื่อซัพพลายเออร์ที่ช้า

กองบรรณาธิการ Tekravel
เขียนโดยใช้ AI ช่วย

ทิกเก็ตมักดูไม่มีพิษภัย "เพิ่มการค้นหาโรงแรมในหน้าจองหน่อย ซัพพลายเออร์ให้ API ห้องว่างโรงแรมมาแล้ว มี sandbox ด้วย น่าจะจบในสปรินต์เดียว" คุณอ่านเอกสาร ส่งคำขอสำหรับผู้ใหญ่สองคนที่ภูเก็ตสามคืน แล้วคำตอบก็กลับมา จากนั้นคุณส่งคำขอเดียวกันสำหรับเมืองที่มีที่พักมากกว่านั้น และไม่มีอะไรกลับมาเลยเป็นเวลานานจนอึดอัด เมื่อมันมาถึงในที่สุด มันคือเอกสารขนาดใหญ่จน JSON parser ของคุณต้องทบทวนทางเลือกในชีวิต

ตรงนั้นเองที่รูปร่างของงานเปลี่ยนไป ห้องว่างโรงแรมไม่ใช่การ lookup แต่คือ fan-out คำถามเดียวจากผู้ใช้กลายเป็นคำถามมากมายถึงซัพพลายเออร์หลายราย แต่ละรายตอบด้วยความเร็วของตัวเอง ด้วยคำศัพท์ของตัวเอง และด้วยความเข้าใจของตัวเองว่า "ห้อง" คืออะไร ไคลเอนต์ที่คุณสร้างต้องยังมีประโยชน์ตลอดช่วงที่ fan-out นั้นยังไม่เสร็จ บทความนี้ว่าด้วยการออกแบบไคลเอนต์แบบนั้น เขียนให้นักพัฒนาที่รู้จัก REST และ JSON ดี แต่ยังไม่เคยต้องอธิบายกับโรงแรมว่าทำไมเรตไม่คืนเงินของแขกถึงแสดงว่า "ยกเลิกฟรี"

ทำไม API ห้องว่างโรงแรมถึงช้ากว่า endpoint ที่คุณคุ้นเคย

มองจากข้างนอก การค้นหาเที่ยวบินกับการค้นหาโรงแรมดูคล้ายกัน คือส่งคิวรีออกไปแล้วได้ตัวเลือกพร้อมราคากลับมา แต่ข้างในไม่ใช่โจทย์เดียวกัน ถ้าคุณเคยอ่านบันทึกของเราเรื่องสิ่งที่การเชื่อมต่อ API จองเที่ยวบินต้องใช้จริงๆ คุณคงรู้แล้วว่าราคาที่ค้นเจอไม่ได้เป็นราคาที่จองได้เสมอไป โรงแรมเพิ่มความยากข้อที่สองซ้อนเข้ามา นั่นคือปริมาณ

เมืองเดียวอาจมีที่พักหลายร้อยแห่ง แต่ละแห่งขายห้องหลายประเภท ห้องแต่ละประเภทขายภายใต้ rate plan หลายแบบ ทั้งรวมอาหารเช้า ไม่รวมอาหารเช้า คืนเงินได้ คืนเงินไม่ได้ เรตสมาชิก เรตแพ็กเกจ และ rate plan แต่ละแบบอาจมาจากหลายแหล่ง ทั้ง bedbank, channel manager, สัญญาตรง หรือผู้ค้าส่งที่คุณเซ็นด้วยเพราะ allotment ที่โรงแรมหนึ่งดีกว่าใคร คูณทั้งหมดเข้าด้วยกัน การค้นหาที่ "ง่ายๆ" ก็กลายเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ที่ประกอบจากหลายแหล่งซึ่งไม่ตรงกันทั้งชื่อและ ID

ดังนั้นส่วนที่ช้าแทบไม่เคยเป็นโค้ดของคุณ แต่คือซัพพลายเออร์ที่ช้าที่สุดที่คุณเลือกจะรอ

ผลลัพธ์แบบทยอยหรือคำตอบที่ครบ: เลือกอย่างตั้งใจ

มีสองวิธีที่ตรงไปตรงมาในการส่งผลการค้นหาโรงแรมกลับ และการเชื่อมต่อส่วนใหญ่ไปจบที่ตรงกลางแบบไม่มีใครพอใจ

รอทุกราย แบ็กเอนด์กระจายคำขอ รอให้ซัพพลายเออร์ทุกรายตอบหรือหมดเวลา รวมผล ตัดรายการซ้ำ เรียงลำดับ แล้วส่งรายการที่ครบถ้วนกลับไปหนึ่งชุด ผลลัพธ์สะอาด คำขอเดียว คำตอบเดียว ราคาเทียบกันได้เพราะทุกอย่างวางอยู่บนโต๊ะแล้ว ราคาที่ต้องจ่ายคือผู้ใช้ต้องจ้องสปินเนอร์นานเท่ากับที่ซัพพลายเออร์ที่ช้าที่สุดใช้ ทุกครั้ง

มีอะไรส่งไปก่อน แบ็กเอนด์เริ่ม fan-out แล้วส่ง search handle กลับทันที ไคลเอนต์ poll handle นั้นหรือเปิด stream ค้างไว้ และรับผลลัพธ์เป็นชุดๆ ตามที่ซัพพลายเออร์ตอบมา โรงแรมแรกๆ ปรากฏเร็ว ราคาที่ต้องจ่ายคือความซับซ้อนในทุกจุดที่เหลือ รายการสลับลำดับขณะที่ผู้ใช้กำลังอ่าน ป้าย "ถูกที่สุด" อาจย้ายที่ และโรงแรมที่มาจากซัพพลายเออร์รายหนึ่งอาจได้เรตที่ถูกกว่าจากอีกรายในภายหลัง

ถ้าอินเทอร์เฟซของคุณคือหน้าค้นหาที่มีคนนั่งดู การทยอยแสดงแทบจะถูกเสมอ คนคนนั้นกำลังเลือกดู ไม่ได้รัน batch job และหน้าที่เห็นได้ชัดว่ากำลังทำงานย่อมดีกว่าหน้าที่นิ่งคิดเงียบๆ ถ้าผู้ใช้ของคุณเป็นเครื่องอีกเครื่อง เช่นงานเปรียบเทียบเรต หรือเครื่องมือจองของบริษัทที่ต้องการคำตอบเดียวที่ชัดเจน การรอมักง่ายกว่าและถูกต้อง

ไม่ว่าจะเลือกแบบไหน มีกฎสามข้อที่ทำให้ไคลเอนต์แบบทยอยยังมีสติ

  • ทุกชุดผลลัพธ์มีสถานะความสมบูรณ์ของการค้นหาทั้งหมดติดมาด้วย เพื่อให้ไคลเอนต์แยกได้ว่า "ยังไม่มีผลเพิ่ม" ต่างจาก "จะไม่มีผลเพิ่มอีกแล้ว"
  • ผลลัพธ์ถูกรวมด้วยคีย์โรงแรมที่คงที่บนเซิร์ฟเวอร์ ไม่ใช่ต่อท้ายไปเรื่อยๆ ไคลเอนต์ไม่ควรต้องเดาเองว่าการ์ดสองใบคืออาคารเดียวกัน
  • การเรียงตามราคาเป็นการชั่วคราวจนกว่าการค้นหาจะเสร็จ และอินเทอร์เฟซบอกเช่นนั้น ผู้ใช้ให้อภัยรายการที่ค่อยๆ นิ่ง แต่ไม่ให้อภัยป้าย "ราคาต่ำสุด" ที่กลายเป็นผิด

โมเดลห้องพักและ rate plan ให้ไม่พังทลาย

ตรงนี้คือจุดที่การเชื่อมต่อโรงแรมส่วนใหญ่ล้มเหลวแบบเงียบๆ และความล้มเหลวนั้นโผล่มาอีกหลายเดือนต่อมาในรูปทิกเก็ตซัพพอร์ต ไม่ใช่รายงานบั๊ก

โมเดลที่น่าใช้คือโมเดลแบน โรงแรมมีรายการข้อเสนอ แต่ละข้อเสนอมีชื่อห้องกับราคา แสดงผลออกมาสวย จากนั้นซัพพลายเออร์รายหนึ่งส่ง "Deluxe King" และ "Deluxe Room, 1 King Bed" มาสำหรับห้องที่เห็นชัดว่าเป็นห้องเดียวกัน อีกรายส่งชื่อเดียวกันมาสำหรับสองห้องที่ต่างกันจริง (ห้องหนึ่งวิวเมือง อีกห้องไม่ใช่) และรายที่สามส่งราคาต่อคืนในขณะที่รายอื่นให้ราคาทั้งการเข้าพัก รายการแบนบอกไม่ได้ว่าคุณกำลังดูกรณีไหน มันแค่แสดงออกมา

โมเดลที่รอดเมื่อเจอซัพพลายเออร์จริงมีอย่างน้อยสี่ระดับ และแยกแต่ละระดับออกจากกัน

ระดับเก็บอะไรความผิดพลาดที่ต้องเลี่ยง
โรงแรมID ที่คงที่ของคุณเอง แมปกับรหัสของซัพพลายเออร์แต่ละรายใช้ ID โรงแรมของซัพพลายเออร์เป็น primary key
ห้องจำนวนผู้เข้าพัก รูปแบบเตียง ข้อความห้องต้นฉบับของซัพพลายเออร์แบบคำต่อคำ"จัดระเบียบ" ชื่อห้องจนสองห้องที่ต่างกันรวมเป็นห้องเดียว
Rate planBoard basis การคืนเงิน วิธีชำระ ซัพพลายเออร์ต้นทางถือว่าอาหารเช้าหรือการคืนเงินเป็นส่วนหนึ่งของชื่อห้อง
ราคายอดรวมทั้งการเข้าพัก สกุลเงิน ภาษีและค่าธรรมเนียมที่รวมแล้วกับส่วนที่จ่ายที่โรงแรมแสดงราคาต่อคืนข้างราคาทั้งการเข้าพัก หรือซ่อนค่าธรรมเนียมที่จ่ายตอนเช็กอิน

คุณอาจเห็นต่างเรื่องตำแหน่งของเส้นแบ่ง บางทีมแยกจำนวนผู้เข้าพักเป็นระดับของตัวเอง ซึ่งสมเหตุสมผลเมื่อเริ่มขายการจองหลายห้อง สิ่งที่ทำไม่ได้คือรวมระดับเข้าด้วยกันเพียงเพราะอินเทอร์เฟซแสดงแค่สองระดับ อินเทอร์เฟซทำให้แบนตอนเรนเดอร์ได้ ข้อมูลทำไม่ได้

มีรายละเอียดหนึ่งที่ควรได้ประโยคของตัวเอง เก็บคำอธิบายห้องดิบจากซัพพลายเออร์ไว้คู่กับเวอร์ชันที่ normalise แล้วเสมอ เมื่อแขกมาถึงแล้วได้ห้องที่ต่างจากในวาวเชอร์ คำถามแรกของทุกคนคือซัพพลายเออร์ส่งอะไรมาจริงๆ

นโยบายยกเลิกคือข้อมูล ไม่ใช่ย่อหน้า

ซัพพลายเออร์จำนวนมากส่งเงื่อนไขการยกเลิกมาเป็นข้อความอิสระ "ยกเลิกฟรีถึง 3 วันก่อนเข้าพัก หลังจากนั้นปรับ 1 คืน" น่าจะแสดงสตริงนั้นแล้วไปทำอย่างอื่นต่อ

อย่าทำ ข้อความเปรียบเทียบ เรียง กรอง หรือบังคับใช้ไม่ได้ ผู้ใช้อยากกรองเฉพาะเรตที่คืนเงินได้ ทีมการเงินอยากรู้ว่าการจองไหนจะกลายเป็นคืนเงินไม่ได้ตั้งแต่พรุ่งนี้ เพื่อให้เอเจนซีตามลูกค้าทันก่อนหมดเขต โฟลว์หลังการจองต้องบอกลูกค้าได้ในวินาทีที่กดยกเลิกว่าจะถูกเรียกเก็บเท่าไรแน่ ไม่มีอะไรในนี้ทำงานบนประโยคได้

ให้โมเดลแต่ละนโยบายเป็นรายการเรียงลำดับของช่วงค่าปรับ ตั้งแต่ขณะนี้ถึงขณะนั้น ค่าปรับคือจำนวนนี้ (หรือสัดส่วนนี้ของการเข้าพัก หรือเท่านี้คืน) ขอบเขตเป็น timestamp พร้อมเขตเวลา และต้องเป็นเขตเวลาของโรงแรม ไม่ใช่ของเซิร์ฟเวอร์หรือผู้ใช้ เพราะ "3 วันก่อนเข้าพัก" เป็นคนละขณะขึ้นอยู่กับว่านับเที่ยงคืนของใคร เก็บข้อความต้นฉบับของซัพพลายเออร์ไว้ข้างเวอร์ชันที่มีโครงสร้าง แสดงเวอร์ชันที่มีโครงสร้าง และถือว่าความไม่ตรงกันระหว่างสองเวอร์ชันเป็นเรื่องที่ต้องตรวจสอบ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องซ่อน

และตรวจนโยบายซ้ำอีกครั้งตอนจอง ไม่ใช่แค่ตอนค้นหา นโยบายเปลี่ยนระหว่างการเรียกสองครั้งนั้นบ่อยกว่าที่ใครคาดไว้

ทำพลาดแล้วต้องจ่ายเท่าไรจริงๆ

การค้นหาที่ช้าทำให้เสียคอนเวอร์ชัน ซึ่งแย่แต่มองเห็นได้ เดี๋ยวก็มีคนบ่น ความล้มเหลวที่แพงคือความล้มเหลวที่เงียบ

เรตที่แสดงว่าคืนเงินได้แต่ซัพพลายเออร์ถือว่าคืนไม่ได้ คือข้อพิพาทกับลูกค้าที่ถือภาพหน้าจออยู่ในมือ และส่วนใหญ่เอเจนซีต้องจ่ายค่าปรับเอง ราคาต่อคืนที่แสดงเป็นยอดรวมทั้งการเข้าพักจะขายห้องต่ำกว่าทุนไปเรื่อยๆ จนกว่าฝ่ายบัญชีจะสังเกตเห็น ห้องที่ถูกรวมกับอีกห้องส่งครอบครัวสี่คนไปอยู่ห้องสำหรับสองคน ค่าธรรมเนียมที่จ่ายที่โรงแรมซึ่งไม่เคยแสดงเปลี่ยนรีวิวห้าดาวให้กลายเป็น chargeback แต่ละข้อคือการตัดสินใจด้านโมเดลที่ทำในสปรินต์แรก มักมาพร้อมป้าย "ไว้ค่อยเก็บกวาดทีหลัง"

แคช: อะไรเก็บได้ อะไรห้ามเด็ดขาด

ทุกทีมที่เชื่อมต่อ API โรงแรมสุดท้ายจะถามว่าแคชผลลัพธ์ได้ไหมเพื่อให้ค้นหาเร็วขึ้นและถูกลง คำตอบคือได้ สำหรับบางอย่าง และเส้นแบ่งระหว่างสองฝั่งสำคัญกว่าตัวเลขประสิทธิภาพใดๆ

คอนเทนต์คงที่ ได้แก่ ชื่อโรงแรม ที่อยู่ พิกัด รูปภาพ รายการสิ่งอำนวยความสะดวก คำอธิบายห้อง เปลี่ยนน้อยมาก และคือสิ่งที่คุณควรแคชอย่างจริงจังในสโตร์ของตัวเอง ตรวจเงื่อนไขของซัพพลายเออร์เรื่องวิธีจัดเก็บและแสดงผล บางไลเซนส์มีข้อจำกัด การดึงสดทุกครั้งที่ค้นหาช้าโดยไม่ได้ประโยชน์

เรตและห้องว่างแบบสดเป็นอีกเรื่อง ราคาที่แคชไว้คือการเดาว่าซัพพลายเออร์จะเรียกเก็บเท่าไร และซัพพลายเออร์ไม่เคารพการเดาของคุณ การแคชผลการค้นหาระยะสั้นเพื่อแสดงหน้าเว็บอาจยอมรับได้ ตราบใดที่ทุกเส้นทางการจองตรวจราคาซ้ำกับซัพพลายเออร์ก่อนเก็บเงิน และอินเทอร์เฟซถือว่าราคาที่เปลี่ยนเป็นผลลัพธ์ปกติ ไม่ใช่ข้อผิดพลาด ซัพพลายเออร์บางรายยังจำกัดอัตราส่วนการค้นหาต่อการจองด้วย การแคชแบบดุดันที่ซ่อนทราฟฟิกจริงจากพวกเขาไม่ใช่ช่องโหว่ที่ควรพึ่งพา

สิ่งที่ห้ามแคชเด็ดขาดคืออะไรก็ตามที่เป็นตัวแทนของคำมั่น เช่น โทเคนราคาที่ล็อกไว้ หมายเลขการจอง ใบเสนอค่าปรับการยกเลิก สิ่งเหล่านี้เป็นของผู้ใช้คนเดียวในขณะเดียว

ก่อนจะบอกว่าเสร็จ

เช็กลิสต์สั้นๆ ที่ควรรันกับการเชื่อมต่อของคุณก่อนรับการจองจริง

  • การค้นหาส่งสถานะความสมบูรณ์กลับมา และไคลเอนต์ทำงานต่างกันก่อนและหลังสถานะนั้น
  • โรงแรมใช้ ID ของคุณเองเป็นคีย์ และรหัสของซัพพลายเออร์แต่ละรายแมปเข้ามา
  • ห้อง rate plan และราคาเป็นออบเจ็กต์แยกกันในข้อมูล ไม่ว่าหน้าจอจะแสดงอะไร
  • ทุกราคาบอกว่าเป็นต่อคืนหรือทั้งการเข้าพัก และอะไรต้องจ่ายตอนเข้าพัก
  • นโยบายยกเลิกเก็บเป็นช่วงค่าปรับตามเวลาในเขตเวลาของโรงแรม พร้อมข้อความต้นฉบับ
  • เส้นทางการจองตรวจราคาและอ่านนโยบายซ้ำก่อนเรียกเก็บเงินจากใคร
  • ไม่มีสิ่งใดที่เป็นตัวแทนของคำมั่นถูกเสิร์ฟจากแคชเลย

ถ้าคุณกำลังชั่งว่าจะสร้างทั้งหมดนี้กับซัพพลายเออร์ทีละราย หรือเริ่มจากแพลตฟอร์มที่เคยเจอปัญหาเหล่านี้มาแล้ว ด้านสัญญาสำคัญพอๆ กับโค้ด บทความของเราเรื่องสัญญาโฮลเซลโรงแรมและเรต bedbankบอกว่าควรขออะไรบ้าง API เที่ยวบินและโรงแรมของเราเปิดผ่านการพูดคุย ไม่ใช่คีย์แบบบริการตัวเอง ถ้านั่นคือเส้นทางที่คุณอยากสำรวจ เริ่มคุยกับเราได้ที่หน้า travel APIs

fan-out ไม่มีวันหายไป ไคลเอนต์ที่ดีแค่เลิกแกล้งทำเป็นว่ามันไม่มีอยู่

กองบรรณาธิการ Tekravel

โต๊ะข่าวเทคโนโลยีท่องเที่ยว

โต๊ะข่าวเทคโนโลยีท่องเที่ยวของ Tekravel เขียนให้คนในวงการ ทั้งเจ้าของเอเจนซี ผู้รวบรวมตั๋ว และนักพัฒนาที่เชื่อมต่อระบบให้พวกเขา ทุกบทความถูกตรวจสอบกับแพลตฟอร์มที่กล่าวถึงก่อนเผยแพร่