วิธีเริ่มต้นเปิดเอเจนซี่ท่องเที่ยวในดูไบแบบออนไลน์

ใบอนุญาตประกอบธุรกิจเรียบร้อยแล้ว หรืออย่างน้อยก็อยู่ในมือของคนที่เชื่อถือได้ ไม่ว่าจะเป็นนักบัญชี ที่ปรึกษาเขตการค้าเสรี หรือญาติที่เคยผ่านขั้นตอนนี้มาแล้วสองรอบ สิ่งที่ตามมาคือคำถามทางธุรกิจที่ไม่มีใครที่เคาน์เตอร์ออกใบอนุญาตตอบให้ คุณจะเริ่มต้นเปิดเอเจนซี่ท่องเที่ยวในดูไบแบบออนไลน์อย่างไรให้เว็บไซต์รับการจองได้จริง ไม่ใช่เป็นเพียงโลโก้สวยๆ บนซับโดเมน บทความนี้ข้ามเรื่องเอกสารทั้งหมด และพูดถึงครึ่งหลังที่ตามมา
สิ่งที่ต้องมีก่อนเว็บไซต์จองจะมีประโยชน์
เว็บไซต์จองคือตู้โชว์หน้าร้าน มันไม่ช่วยอะไรเลยจนกว่าจะมีสินค้าอยู่หลังกระจก มีวิธีรับเงิน และมีคนที่รับสายเมื่อมีอะไรผิดพลาด เจ้าของรายใหม่มักใช้สองสัปดาห์แรกไปกับตู้โชว์ ทั้งสี สีโลโก้ และถ้อยคำบนหน้าแรก ทั้งหมดนี้แก้ได้ในบ่ายเดียว จึงเป็นที่ที่แย่ที่สุดที่จะใช้เวลาสองสัปดาห์
มีสามสิ่งที่ต้องเป็นของจริงก่อนที่เว็บไซต์จะสร้างรายได้ ข้อแรกคือสิ่งที่จะขาย ซึ่งหมายถึงการเข้าถึงซัพพลายเออร์ ข้อสองคือเส้นทางของเงิน บัญชีผู้ค้าของใครเป็นผู้รับบัตร และคุณจะเห็นเงินเมื่อไร ข้อสามคือคนที่มีชื่อรับผิดชอบงานซัพพอร์ต ไม่ใช่ทีม ไม่ใช่กล่องอีเมลรวมที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ แต่เป็นคนหนึ่งคน ที่มีโทรศัพท์ และอยู่ในเขตเวลาเดียวกับคุณ
ด้านเทคโนโลยีเป็นรายการสั้นๆ บนแพลตฟอร์มนี้ วิซาร์ดสมัครใช้งานจะสร้างเว็บไซต์ตามแบรนด์บนซับโดเมนของแพลตฟอร์มจากแบบฟอร์มได้เลย โดยไม่ต้องใช้บัตร และแผงผู้ดูแลจะให้คุณมีการจอง ลูกค้า มาร์กอัป รายงาน และสิทธิ์ของพนักงานตามบทบาทเป็นของตัวเองตั้งแต่วันแรก หน้าร้านรองรับ 40 ภาษารวมถึงภาษาที่เขียนจากขวาไปซ้าย และแต่ละเว็บไซต์เลือกสกุลเงินเริ่มต้นของตัวเอง ดังนั้นหน้าร้านสกุล AED ที่ตั้งค่าเริ่มต้นเป็นภาษาอาหรับและสำรองเป็นภาษาอังกฤษจึงเป็นเพียงการตั้งค่า ไม่ใช่โครงการ การเปิดตัวในดูไบไม่ได้ติดขัดตรงนี้
การเข้าถึงซัพพลายเออร์คืออุปสรรคจริงข้อแรก
นี่คือประโยคที่ช่วยประหยัดเวลาได้หลายเดือน หน้าร้านไม่ได้ให้สินค้าคงคลังแก่คุณ มันให้ที่สำหรับแสดงสินค้าคงคลังที่คุณมีสิทธิ์ขายอยู่แล้ว
บนแพลตฟอร์มนี้ เนื้อหาจากซัพพลายเออร์มาผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ข้อตกลงแบบตัวต่อตัว และผู้เช่าจะเห็นซัพพลายเออร์ที่กลุ่มของตนอนุญาตให้ แต่ละบริการเปิดใช้งานแยกตามเว็บไซต์ ไม่ว่าจะเป็นเที่ยวบิน โรงแรม แพ็กเกจทัวร์ หรือสถานที่ท่องเที่ยว ธุรกิจที่ขายแต่โรงแรมจะไม่แสดงแท็บเที่ยวบินที่ให้บริการไม่ได้ ดังนั้นคำถามเชิงปฏิบัติของสัปดาห์แรกไม่ใช่เลือกเทมเพลตไหน แต่คือใครให้สิทธิ์อะไรแก่คุณ
โดยทั่วไปมีสามเส้นทาง และไม่ได้ขัดแย้งกัน
- สัญญาของคุณเองกับโรงแรม DMC หรือขนส่งท้องถิ่น ใช้เวลารวบรวมนาน แต่เป็นของคุณ และมาร์จิ้นก็เป็นของคุณ
- คอนโซลิเดเตอร์หรือรีเซลเลอร์ที่แชร์เนื้อหาซัพพลายเออร์ให้เครือข่ายที่คุณเข้าร่วม เริ่มต้นได้เร็วที่สุด และเงื่อนไขทางการค้า (ราคาสุทธิหรือข้อตกลงมาร์กอัป วงเงินเครดิต รอบการชำระ) ควรอ่านสองรอบ
- การเชื่อมต่อ APIกับเนื้อหาเที่ยวบินและโรงแรม การเข้าถึง API ของแพลตฟอร์มเริ่มจากการพูดคุย ไม่ใช่คีย์ที่ขอเองได้ จึงควรเผื่อเวลาในปฏิทินของคุณ
ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ให้ได้สิทธิ์การขายต่อและกฎของค่าโดยสารเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนสัญญาอะไรกับลูกค้า การตั้งราคาตั๋วดูไบ–การาจีบนเว็บไซต์นั้นง่าย ส่วนที่แพงคือการมารู้ทีหลังว่าชั้นค่าโดยสารของคุณขายต่อตามที่โฆษณาไว้ไม่ได้ หากคุณเป็นเอเจนซี่ในดูไบที่ขายให้ซับเอเจนต์ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว โปรดทราบว่าวงเงินเครดิตของซับเอเจนต์และใบแจ้งหนี้การชำระบัญชีมีอยู่ที่นี่เป็นแนวคิดจริงๆ ไม่ใช่สเปรดชีตที่คุณจำไว้ในหัว
การตัดสินใจเรื่องโดเมนและแบรนด์
ตัดสินใจเรื่องชื่อก่อนเรื่องดีไซน์ เพราะชื่อเป็นสิ่งเดียวที่น่ารำคาญที่จะเปลี่ยนหลังจากลูกค้าบุ๊กมาร์กไว้ ซัพพลายเออร์ใส่ไว้ในสัญญา และการสนทนา WhatsApp ร้อยครั้งแรกของคุณใช้ชื่อนั้น
เว็บไซต์ของคุณขึ้นทันทีบนซับโดเมนของแพลตฟอร์ม ทำให้คุณมีของจริงไว้ทดสอบและให้เพื่อนร่วมงานดู โดเมนของคุณเอง ไม่ว่าจะเป็น apex หรือซับโดเมน ผูกเข้าภายหลังผ่านขั้นตอน DNS ที่มีคำแนะนำ และใบรับรองจะออกให้อัตโนมัติเมื่อเรคอร์ดทำงาน ที่อยู่ของแพลตฟอร์มไม่เคยหายไป ดังนั้นหากตั้ง DNS ผิดที่เรจิสตราร์ คุณก็ยังมี URL ที่ใช้งานได้ ไม่ใช่เว็บไซต์ที่ตายสนิท ใช้ช่วงว่างนี้ให้เป็นประโยชน์ ทดสอบการจองบนซับโดเมนระหว่างที่โดเมนยังจัดการไม่เสร็จ
แบรนด์มีด้านกฎหมายด้วย ข้อกำหนด หน้านโยบายความเป็นส่วนตัว และนิติบุคคลที่ระบุในอีเมลยืนยัน ต้องเป็นข้อมูลจริง ไม่ใช่ข้อความจำลอง นักท่องเที่ยวที่โต้แย้งการเรียกเก็บเงินจะอ่านส่วนท้ายนั้น หากคุณอยากดูว่าวิซาร์ดสร้างอะไรให้ก่อนผูกมัดกับสิ่งใด เริ่มวิซาร์ดสมัครใช้งาน ซึ่งไม่ขอบัตร
ใครจองก่อน และทำไมจึงกำหนดรูปแบบของเว็บไซต์
ลูกค้ากลุ่มแรกของคุณแทบไม่เคยเป็นคนแปลกหน้าจากการค้นหา พวกเขาคือคนที่ส่งข้อความหาคุณอยู่แล้ว ครอบครัวที่จองอิสตันบูลกับคุณมาสามหน้าร้อนติดกัน บริษัทเล็กๆ ที่ผู้จัดการสำนักงานส่งรูปพาสปอร์ตมาทาง WhatsApp ซึ่งมีประโยชน์ เพราะบอกว่าเว็บไซต์ต้องทำอะไรในวันแรก มันต้องสะดวกอย่างน้อยเท่ากับแชตที่พวกเขาใช้อยู่ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะใช้แชตต่อไป
ดังนั้นสร้างเพื่อพวกเขาก่อน เปิดภาษาที่พวกเขาอ่าน แสดงราคาเป็นสกุลเงินที่พวกเขาจ่าย หากลูกค้าบางรายเป็นธุรกิจ หน้าร้านสามารถบังคับให้ลงชื่อเข้าใช้ก่อนค้นหา และลงทะเบียนลูกค้าธุรกิจพร้อมการยืนยันด้วยตนเองแบบเลือกได้ ทำให้ราคาองค์กรไม่ปรากฏต่อสาธารณะ ขณะที่บริษัทยังได้บัญชีที่เหมาะสม คนแปลกหน้าจากการค้นหาจะตามมาทีหลัง และมาเร็วขึ้นเมื่อการจองยี่สิบรายการแรกราบรื่นพอที่ใครสักคนจะพูดถึงคุณในแง่ดีในกลุ่มแชต
90 วันแรกที่ยังรอดเมื่อเจอความเป็นจริง
นี่คือลำดับ ไม่ใช่คำสัญญา วันที่ขยับตามซัพพลายเออร์ของคุณ ไม่ใช่ตามตัวคุณ และนั่นคือเหตุผลที่จัดลำดับไว้แบบนี้
| ช่วงเวลา | สิ่งที่คุณทำ | สิ่งที่คุณรอ |
|---|---|---|
| สัปดาห์ที่ 1–2 | เปิดเว็บไซต์บนซับโดเมน เลือกชื่อ เปิดเฉพาะบริการที่ขายได้จริง | ยังไม่มี นี่คือส่วนที่ราคาถูก |
| สัปดาห์ที่ 3–6 | ได้สิทธิ์เข้าถึงซัพพลายเออร์ ทั้งการอนุญาตจากกลุ่ม ข้อตกลงกับคอนโซลิเดเตอร์ การพูดคุยเรื่อง API ตั้งมาร์กอัป ทดสอบการจองตั้งแต่ต้นจนจบ | ซัพพลายเออร์เสมอ การอนุมัติของพวกเขาช้ากว่าความกระตือรือร้นของคุณ |
| สัปดาห์ที่ 7–10 | ผูกโดเมน กรอกหน้ากฎหมาย ระบุคนดูแลซัพพอร์ต และตกลงว่าใครตามตั๋วที่ยังไม่ออก | การแพร่กระจายของ DNS และบัญชีผู้ค้า |
| สัปดาห์ที่ 11–13 | เปิดตัวแบบจำกัดให้ลูกค้าเดิมที่คุณไว้ใจ อ่านทุกการจองด้วยมือ | ข้อร้องเรียนจริงครั้งแรก ต้องมาแน่นอน และมันคือข้อมูล |
สังเกตสิ่งที่ไม่มีในตาราง คือโฆษณาแบบเสียเงิน ไม่ใช่เพราะมันผิด แต่เพราะการใช้เงินกับทราฟฟิกก่อนที่การจองจริงจะผ่านทั้งห่วงโซ่ คือการจ่ายเงินเพื่อค้นพบบั๊กของตัวเองต่อหน้าสาธารณะ
ราคาที่ต้องจ่ายหากลำดับผิด
ความผิดพลาดที่แพงล้วนเป็นความผิดพลาดเรื่องลำดับ เปิดโดเมนก่อนมีการเข้าถึงซัพพลายเออร์ หมายถึงเว็บไซต์เงางามที่คืนผลลัพธ์ว่างเปล่า และลูกค้าที่เคยเห็นผลลัพธ์ว่างแทบไม่ลองครั้งที่สอง การข้ามเส้นทางของเงินหมายความว่าข้อพิพาทแรกจะสอนคุณเรื่องชาร์จแบ็ก เวลาชำระบัญชี และกระแสเงินสด ในจังหวะที่คุณรับบทเรียนนั้นได้น้อยที่สุด การสัญญาค่าโดยสารที่คุณไม่มีสิทธิ์ขายต่อ คือการคืนเงินจากมาร์จิ้นของคุณเอง พร้อมความสัมพันธ์กับซัพพลายเออร์ที่คุณกำลังสร้าง และการไม่ระบุชื่อคนดูแลซัพพอร์ตทำให้ทุกความล้มเหลวกลายเป็นการเถียงว่าเป็นหน้าที่ของใคร
ทั้งหมดนี้ไม่ต้องใช้งบมาก ต้องใช้ลำดับข้างต้น และวินัยในการรอส่วนที่ช้า เมื่อถึงเวลาตัดสินใจว่าการเชื่อมต่อกับเที่ยวบินและโรงแรมต้องลึกแค่ไหน API เที่ยวบินและโรงแรมคืออีกครึ่งหนึ่งของแพลตฟอร์มเดียวกัน และการพูดคุยนั้นเริ่มต้นด้วยตัวคน