เว็บไซต์จองเดินทางภาษาอาหรับไม่ใช่แค่งานแปล

เอเจนซีแห่งหนึ่งในเจดดาห์เปิดสวิตช์ภาษาอาหรับ มองหน้าแรกของตัวเอง แล้วสรุปว่างานเสร็จแล้ว สองสัปดาห์ต่อมา ลูกค้าคนหนึ่งส่งลิงก์ราคาตั๋วต่อให้น้องสาวทาง WhatsApp และสิ่งที่ไปถึงคือกำแพงเครื่องหมายเปอร์เซ็นต์ อีกคนโทรเข้ามาเพราะยอดรวมไปโผล่อยู่ฝั่งที่เธอคิดว่าผิดของราคา คนที่สามจองเส้นทาง BKK–DXB ผิดวัน เพราะตัวเลือกวันที่เริ่มสัปดาห์ที่วันจันทร์ ไม่มีข้อไหนเลยเป็นบั๊กของงานแปล เว็บไซต์จองเดินทางภาษาอาหรับ คือเลย์เอาต์ ระบบตัวเลข และนโยบาย URL ก่อนที่มันจะเป็นชุดข้อความ และชุดข้อความมักถูกทำก่อน เพราะนั่นคือส่วนที่เห็นได้ในภาพหน้าจอ

นี่คือสิ่งที่เปลี่ยนไปจริง ๆ เรียงตามลำดับที่เอเจนซีมักเจอ

RTL คือการตัดสินใจเรื่องเลย์เอาต์ ไม่ใช่ทิศทางของตัวอักษร

การตั้ง dir="rtl" จะพลิกหน้าเว็บเหมือนส่องกระจก เมนูย้ายไปขวา แถบตัวกรองย้ายไปซ้าย ย่อหน้าชิดขวา ส่วนนี้แทบไม่มีต้นทุน ส่วนที่แพงคือทุกอย่างที่ ต้องไม่ ถูกพลิก

เวลาบินไม่พลิก 07:45 ก็คือ 07:45 แถบแผนการเดินทางที่อ่านว่า BKK ไป DXB ยังต้องอ่านเป็นเส้นทางในลำดับนั้น แม้จะอยู่ในย่อหน้าที่ไหลจากขวาไปซ้าย เพราะสนามบินต้นทางก็ยังเป็นสนามบินต้นทางไม่ว่าประโยคจะไหลไปทางไหน รหัสสายการบิน PNR และเลขที่ตั๋วอิเล็กทรอนิกส์คือสตริงอักษรละตินที่หย่อนลงไปกลางประโยคภาษาอาหรับ และถ้าไม่แยกมันออกมา อัลกอริทึม bidirectional ของเบราว์เซอร์จะสลับเครื่องหมายวรรคตอนรอบ ๆ มัน จุดที่ตามหลัง record locator อาจไปปรากฏผิดปลาย ซึ่งในสายตาลูกค้าดูเหมือนรหัสการจองของเขาพิมพ์ผิด โลโก้ของคุณไม่พลิก สามเหลี่ยมปุ่มเล่นไม่พลิก แต่ลูกศรย้อนกลับพลิก

แล้วยังมีสิ่งที่ไม่มีใครไล่รายการจนกว่าลูกค้าจะเอ่ยถึงสักข้อ ได้แก่ ลำดับระหว่างสัญลักษณ์สกุลเงินกับตัวเลข แถบบอกขั้นตอนตลอดกระบวนการจอง ผังที่นั่ง ทิศที่คารูเซลเลื่อนไป โลโก้สายการบินวางอยู่ขอบไหนของแถวผลการค้นหา และตารางราคากว้าง ๆ เลื่อนจากขอบไหน ทุกข้อคือการตัดสินใจ ไม่มีข้อไหนเป็นสวิตช์ที่แค่เปิดแล้วจบ

ตัวเลข วันที่ และปฏิทินที่ลูกค้าถืออยู่จริง

ภาษาอาหรับเขียนด้วยตัวเลขสองชุดที่ใช้กันทั่วไปทั้งคู่ ขณะที่งานเดินทางเต็มไปด้วยตัวเลข ทั้งราคา เวลา ระยะเวลา น้ำหนักสัมภาระ ช่องกรอกบัตร และรหัส OTP ตลาดของคุณอ่านชุดไหนคือคำถามที่ตอบครั้งเดียวกับลูกค้าของคุณเอง แล้วบังคับใช้โดยไม่มีข้อยกเว้น ความผิดพลาดที่เห็นได้ชัดไม่ใช่การเลือกชุดที่นิยมน้อยกว่า แต่คือการใช้ปนกัน ราคาเป็นชุดหนึ่งและเวลาออกเดินทางเป็นอีกชุดบนการ์ดผลการค้นหาใบเดียวกัน ซึ่งอ่านแล้วเหมือนเว็บที่ทำค้างไว้

วันที่แบกสมมติฐานมากกว่าตัวเลขเสียอีก สัปดาห์ที่เริ่มวันจันทร์นั้นผิดสำหรับลูกค้าที่สัปดาห์เริ่มวันอาทิตย์ และปฏิทินที่เริ่มผิดวันก่อความผิดพลาดแบบเดียวเป๊ะ คือจองเคลื่อนไปหนึ่งช่อง ลูกค้าที่วางแผนไปอุมเราะห์คิดจากเดือนฮิจเราะห์ ไม่ใช่เดือนสากล และการแสดงวันที่ฮิจเราะห์ควบคู่วันที่สากลบนตัวเลือกวันและบนแผนการเดินทางไม่มีต้นทุนอะไรเลย แถมประหยัดสายโทรศัพท์ไปหนึ่งสาย แต่การแสดงมันทุกที่ รวมถึงบนทริปธุรกิจไปแฟรงก์เฟิร์ต คือเสียงรบกวน

สิ่งที่เว็บไซต์จองภาษาอาหรับต้องทำให้ถูก

ช่องว่างระหว่างเว็บที่แปลแล้วกับเว็บที่ทำโลคัลไลเซชันจริงอยู่ที่ทีละหน้าจอ ไม่ใช่ทั้งระบบพร้อมกัน นี่คือรายการที่ควรเอาไปเถียงกับนักพัฒนาของคุณ

แถวชื่อคือแถวที่กินเงินจริง และเป็นแถวที่ผิดบ่อยที่สุด ผู้เดินทางพิมพ์ชื่อตัวเองเป็นอักษรอาหรับเพราะแบบฟอร์มเชื้อเชิญให้ทำอย่างนั้น ตั๋วถูกออกตามสตริงนั้น แล้วมันไม่ตรงกับหนังสือเดินทางที่สายการบินตรวจ ทุกอย่างที่ตามมา ทั้งการออกตั๋วใหม่ การโต้เถียง และการคืนเงิน ตกอยู่กับคุณ ไม่ใช่กับสายการบิน

แถวแบบอักษรถูกกว่าที่คิด บนแพลตฟอร์มนี้ธีมซึ่งรวมฟอนต์ สี และโลโก้ สลับได้จากแผงผู้ดูแลโดยไม่ต้องดีพลอยใหม่ ดังนั้นการลองแบบอักษรอาหรับอีกตัวกับตารางราคาของคุณเองจึงเป็นงานหนึ่งบ่าย ไม่ใช่หนึ่งรอบปล่อยเวอร์ชัน ส่วนแถวสกุลเงินเป็นหัวข้อของมันเอง เราเดินผ่านเรื่องนั้นไปแล้วใน การตั้งราคาหลายสกุลเงินและจุดที่กำไรรั่ว

Slug และสิ่งที่รอดจากการวางลงใน WhatsApp

slug ภาษาอาหรับดูสวยบนแถบที่อยู่ และประกอบจากคำที่คนพิมพ์ลงช่องค้นหาจริง ๆ แต่พอคัดลอกไปวางในช่องข้อความธรรมดา มันจะถูก percent-encode และพองขึ้นหลายเท่า สิ่งที่ลูกค้าส่งต่อจึงดูเหมือนเอาต์พุตของเครื่อง ส่วนการถอดเป็นอักษรละตินนั้นวางแล้วสะอาดแต่ไม่มีใครอ่านรู้เรื่อง มันไม่ตรงกับสิ่งที่ผู้อ่านภาษาอาหรับค้น และก็ไม่ตรงกับสิ่งที่ผู้อ่านภาษาอังกฤษค้น

แยกการตัดสินใจตามว่า URL นั้นมีไว้ทำอะไร หน้าคอนเทนต์อยู่รอดหรือไม่รอดด้วยการค้นหา จึงควรให้ slug เป็นอักษรของภาษานั้นเอง รูปแบบที่เข้ารหัสจะโผล่เฉพาะตอนมีคนคัดลอก และหน้าที่ปลายทางก็ถูกต้องทั้งสองทาง ส่วนดีปลิงก์สำหรับการจอง ไม่ว่าจะเป็นผลการค้นหา ราคาที่กันไว้ หรือใบเสนอราคาที่ส่งให้ซับเอเยนต์ ยังไงก็ไม่มีวันสวย เพราะมันแบกวันที่และจำนวนผู้โดยสารไว้ใน query string อยู่แล้ว ให้ลิงก์สั้นกับอันนั้นไป แล้วปล่อยให้มันสั้นต่อไป

กฎที่อยู่ใต้ทั้งสองข้อคือ หนึ่ง URL canonical ต่อหนึ่งหน้า ต่อหนึ่งภาษา การเผยแพร่บทความเดียวกันทั้งที่ slug อาหรับและ slug ถอดอักษร จะแบ่งทุกอย่างที่หน้านั้นหามาได้ออกเป็นสองที่อยู่ แล้วทิ้งให้คุณต้องดูแลทั้งคู่

hreflang หรือไม่อย่างนั้นหน้าอาหรับจะไปแข่งกับหน้าอังกฤษของคุณเอง

สองเวอร์ชันภาษาของหน้าเดียวไม่ใช่สองหน้า ถ้าบอตแยกไม่ออก ผลลัพธ์ที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่การถูกลงโทษ แต่คือเวอร์ชันหนึ่งถูกเลือก ส่วนอีกเวอร์ชันถูกมองว่าเกือบซ้ำแล้วถูกตัดทิ้งอย่างเงียบ ๆ

มีสี่อย่างที่ทำให้ทั้งคู่แยกจากกัน แต่ละภาษาต้องมี URL ของตัวเอง ซึ่งตัดทางเลือกที่อยู่เดียวพร้อมปุ่มสลับด้วย JavaScript ออกไป ทุกเวอร์ชันต้องระบุทุกภาษา รวมถึงตัวมันเอง เพราะชุดที่ไม่ชี้กลับมาหาตัวเองจะถูกทิ้งทั้งชุด canonical ของแต่ละหน้าต้องชี้มาที่ตัวเอง ไม่ใช่ชี้ไปที่ต้นฉบับภาษาอังกฤษ การตั้ง canonical ของหน้าอาหรับไปที่อังกฤษคือวิธีที่เร็วที่สุดที่จะไม่มีหน้าอาหรับถูกจัดทำดัชนีเลยสักหน้า และ x-default ให้ชี้ไปยังที่ที่คุณอยากให้ผู้อ่านซึ่งไม่ตรงภาษาไหนเลยไปลง

อย่าเพิ่งแตกเป็น ar-AE กับ ar-SA เว้นแต่หน้าเหล่านั้นต่างกันจริง ทั้งสกุลเงิน เบอร์โทร และสต็อก สองเวอร์ชันภูมิภาคของเนื้อหาเดียวกันคือสองหน้าที่แย่งคำค้นเดียวกัน โดยมีชื่อคุณอยู่บนทั้งสองหน้า

ทำผิดแล้วคุณเสียอะไร

การละทิ้งไม่ได้เกิดที่หน้าแรก แต่เกิดที่หน้ากรอกข้อมูลผู้โดยสาร ซึ่งเป็นจุดที่แพงที่สุดในกรวยสำหรับการเสียลูกค้าไปหนึ่งคน เพราะเขาค้นแล้ว เลือกแล้ว เห็นราคาแล้ว และตกลงแล้ว ส่วนคุณก็จ่ายค่าการค้นหาที่พาเขามาถึงตรงนั้นไปเรียบร้อย

ต้นทุนส่วนที่เหลือเงียบกว่านั้น ทุกสายที่โทรมาเพราะงงคือนาทีของพนักงานที่คุณย้ายมาออนไลน์เพื่อจะประหยัด ทุกครั้งที่ชื่อไม่ตรงคือการออกตั๋วใหม่หนึ่งครั้งและลูกค้าหนึ่งคนที่โทษคุณ ไม่ได้โทษสายการบิน และหน้าอาหรับที่ไม่เคยถูกจัดทำดัชนีคือบทความที่คุณจ่ายเงินให้เขียนแล้วไม่มีใครหาเจอ เป็นความล้มเหลวประเภทเดียวที่ไม่มีคำร้องเรียนเลย จึงปล่อยไว้ได้ทั้งปีโดยไม่รู้ตัว

เริ่มตรงไหนดี

ถ้าภาษาอาหรับเป็นตลาดที่สองของคุณ งานนี้คือการปรับของเดิม และตารางข้างบนคือเช็กลิสต์ของคุณ แต่ถ้ามันเป็นตลาดแรก ลำดับจะกลับด้าน เลือกชุดตัวเลขและแบบอักษรอาหรับก่อนเลือกโทนสี สร้างฟอร์มผู้โดยสารโดยมีหนังสือเดินทางจริงวางอยู่ตรงหน้า แล้วถือว่าภาษาอังกฤษต่างหากคืองานแปล

ไม่ว่าทางไหน การทดสอบที่ถูกที่สุดคือหน้าร้านจริงวางตรงหน้าลูกค้าจริงหนึ่งคน ตัวช่วยที่ สร้างเว็บไซต์ท่องเที่ยว สร้างเว็บแบรนด์ของคุณบนซับโดเมนของแพลตฟอร์มจากในฟอร์มนั้นเลยและไม่ถามหาบัตร หน้าร้านมาพร้อม 40 ภาษา รวมถึงอาหรับ เปอร์เซีย ฮีบรู และอูรดู ส่วนโดเมนของคุณเองค่อยผูกทีหลังได้ ถ้ายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะสร้างระบบเองไหม ข้อถกเถียงนั้น วางไว้ให้แล้วที่นี่ แต่ลองทำเป็นภาษาอาหรับก่อนตัดสินใจ เพราะงาน RTL คือส่วนที่การประเมินภายในมักลืมนับ