สร้างเครือข่ายเอเจนต์ท่องเที่ยวที่จองจริง ไม่ใช่แค่สมัคร

รายชื่อสำหรับส่งข้อความยาวขึ้นเรื่อยๆ ทุกงานแสดงสินค้า ทุกการแนะนำ ทุกเอเจนต์ที่เคยทักมาถามราคาตั๋วไปนาจาฟ ล้วนถูกเพิ่มเข้าไป และจำนวนเอเจนต์ที่มีล็อกอินในพอร์ทัลของคุณก็ดูดีในที่ประชุมประจำเดือน แต่ยอดจองไม่ได้ขยับตามไปด้วย เอเจนซีไม่กี่แห่งแบกยอดส่วนใหญ่ ส่วนหางยาวค้นหาเป็นครั้งคราว และมีจำนวนไม่น้อยที่ไม่เคยออกตั๋วเลย หากคุณกำลังพยายามสร้างเครือข่ายเอเจนต์ท่องเที่ยว ช่องว่างระหว่างบัญชีที่เปิดกับตั๋วที่ออกคือหัวข้อจริง และแทบไม่เคยแก้ได้ด้วยการสรรหาให้หนักขึ้น
ข้อโต้แย้งของบทความนี้ง่ายมาก การสรรหาซับเอเจนต์คือปัญหาด้านอุปทานที่ปลอมตัวเป็นปัญหาด้านการขาย เอเจนต์ไม่ย้ายยอดเพราะคุณขอดีๆ แต่ย้ายเมื่อสิ่งที่คุณวางตรงหน้าดีกว่า บนเส้นทางและผลิตภัณฑ์ที่พวกเขาขายจริง เมื่อเทียบกับที่มีอยู่แล้ว
ทำไมเอเจนต์ใหม่ตอบตกลงแล้วไม่เคยจอง
แทบไม่มีเอเจนซีที่คุณลงนามด้วยที่เริ่มจากศูนย์ พวกเขามีคอนโซลิเดเตอร์อยู่แล้ว มักสองราย และมีนิสัยเช็กทั้งสองก่อนเสนอราคา เมื่อเปิดบัญชีกับคุณ ส่วนใหญ่เป็นการเพิ่มการเช็กราคารายที่สาม ไม่ใช่การเปลี่ยนเจ้า สำหรับเอเจนต์นั่นสมเหตุสมผลทุกประการ และอธิบายบัญชีเงียบส่วนใหญ่ของคุณได้
ดังนั้นคำถามที่มีประโยชน์ไม่ใช่ “จะลงนามเอเจนต์เพิ่มได้อย่างไร” แต่คือ “เส้นทางและผลิตภัณฑ์ไหนที่ฉันเป็นที่แรกที่เอเจนต์ควรมองหา” ถ้าคำตอบตามตรงคือ “ไม่มีที่ไหนเป็นพิเศษ” การสมัครเพิ่มก็แค่ทำให้รายชื่อยาวขึ้น ถ้าคำตอบคือ “เที่ยวบินไปอ่าวจากตลาดของเรากับโรงแรมที่ไปคู่กัน” การสรรหาก็มีจุดให้ชี้ และข้อเสนอก็กลายเป็นค่าโดยสารเฉพาะบนเส้นทางเฉพาะ ไม่ใช่โบรชัวร์
สิ่งที่เอเจนต์ตรวจก่อนย้ายยอดมาที่คุณ
คุยกับเอเจนต์ที่ย้ายมาจริง เหตุผลเกี่ยวกับราคาน้อยกว่าที่คอนโซลิเดเตอร์คิด ราคาทำให้คุณถูกมอง ส่วนที่เหลือเป็นตัวตัดสินว่าการจองครั้งที่สองและสามจะกลับมาหรือไม่
| สิ่งที่เอเจนต์ตรวจ | คำถามเบื้องหลัง | จุดที่คอนโซลิเดเตอร์มักเสียพวกเขาไป |
|---|---|---|
| ค่าโดยสารสุทธิบนเส้นทางของตนเอง | คุณถูกกว่าในที่ที่ฉันขายจริงหรือไม่ ไม่ใช่เฉลี่ย | ค่าโดยสารเด่นบนเส้นทางที่เอเจนต์ไม่เคยขาย |
| คอนเทนต์นอกเหนือจากตั๋ว | ประกอบทริปทั้งหมดที่นี่ได้ไหม หรือยังต้องมีสามล็อกอิน | มีแต่เที่ยวบิน โรงแรมจึงไปที่อื่น และความสัมพันธ์ก็ตามไป |
| เครดิต | จองวันพฤหัสแล้วชำระสัปดาห์หน้าได้หรือไม่ | ชำระล่วงหน้าอย่างเดียวสำหรับบัญชีใหม่ โดยไม่มีเส้นทางสู่วงเงินที่มองเห็น |
| การออกตั๋วและการสนับสนุนนอกเวลา | ใครออกตั๋วใหม่เมื่อสายการบินเปลี่ยนตารางตอนเที่ยงคืน | โต๊ะกะกลางวันและเบอร์ WhatsApp ที่วันศุกร์ไม่มีใครตอบ |
| การคืนเงินและการชำระ | เงินของฉันค้างอยู่กับคุณนานเท่าไรหลังยกเลิก | การคืนเงินจบด้วยเธรดอีเมล ไม่มีใบแจ้งยอดให้เอเจนต์ตรวจ |
| แบรนด์ของตนเอง | ลูกค้าของฉันเห็นชื่อฉันหรือชื่อคุณ | เอกสารและลิงก์ที่มีแบรนด์ของคอนโซลิเดเตอร์ |
คุณโต้แย้งเรื่องลำดับของแถวเหล่านี้ได้ และควรทำ เพราะต่างกันตามตลาด สิ่งที่ไม่ต่างคือมีเพียงแถวแรกเท่านั้นที่เกี่ยวกับราคา
ออนบอร์ดคือจุดที่เครือข่ายส่วนใหญ่รั่ว
คอนโซลิเดเตอร์ส่วนใหญ่วัดการสรรหา ณ ตอนลงนาม เอเจนต์วัดคุณในสัปดาห์แรก และสัปดาห์แรกคือจุดที่คนหายไปอย่างเงียบๆ โดยไม่มีใครตัดสินใจเลิก
ลองมองจากฝั่งเอเจนต์ พวกเขากรอกแบบฟอร์มสมัคร รอให้ใครสักคนตรวจใบอนุญาตประกอบธุรกิจ บัญชีเปิดโดยไม่มีเครดิต การจองแรกจึงต้องโอนเงินและส่งภาพหน้าจอให้ใครสักคน การค้นหาครั้งแรกเป็นเส้นทางที่ลูกค้าดีที่สุดของพวกเขาบิน แต่คอนเทนต์ที่ต้องการไม่ได้เปิดให้กลุ่มของเขา แต่ละขั้นตอนสมเหตุสมผลในตัวเอง รวมกันคือหนึ่งสัปดาห์ที่เอเจนต์กลับไปหาคอนโซลิเดเตอร์ที่มีอยู่แล้ว เพราะเร็วกว่า
การแก้ส่วนใหญ่คือการเรียงลำดับ การยืนยันตัวตนทำให้เป็นทางเลือกหรือแบบแมนนวลได้ แทนที่จะเป็นประตูที่ปิดทุกอย่าง บนแพลตฟอร์มนี้ สโตร์หน้าร้านสามารถรับลงทะเบียนลูกค้าธุรกิจและพักไว้รอตรวจสอบด้วยมือ คุณจึงตัดสินใจได้ว่าเอเจนต์ที่ยังไม่ยืนยันจะค้นหาได้แต่จองไม่ได้ หรือทำไม่ได้ทั้งคู่ เครดิตควรมีเส้นทางที่มองเห็นได้ ได้แก่วงเงินเริ่มต้น เงื่อนไขในการเพิ่ม และใบแจ้งยอดที่เอเจนต์อ่านได้เอง แทนตัวเลขที่ต้องถาม และคอนเทนต์ที่กลุ่มของเอเจนต์มองเห็นควรกำหนดก่อนข้อความต้อนรับ ไม่ใช่หลังเสียงบ่นแรก
รายการสั้นๆ ที่ควรลองตรวจกับกระบวนการออนบอร์ดของคุณเอง:
- เอเจนต์ใหม่ค้นหาจริงบนเส้นทางหลักของตนได้ตั้งแต่วันแรกหรือไม่
- พวกเขารู้เป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ว่าจะได้เครดิตอย่างไรและเริ่มที่วงเงินเท่าใด
- มีคนที่ระบุชื่อสำหรับการจองครั้งแรกของพวกเขาหรือไม่ ไม่ใช่กล่องอีเมลรวม
- ใบแจ้งหนี้หรือใบแจ้งยอดฉบับแรกอ่านเข้าใจโดยไม่ต้องโทรถามหรือไม่
ไม่มีสิ่งใดข้างต้นเป็นกิจกรรมการขาย แต่ทั้งหมดตัดสินว่ากิจกรรมการขายนั้นคุ้มหรือไม่ เราได้อธิบายด้านเครดิตอย่างละเอียดใน วิธีบริหารวงเงินเครดิตของซับเอเจนต์
ให้เอเจนต์แต่ละรายมี front end เป็นของตัวเอง
นี่คือการเคลื่อนไหวที่เปลี่ยนเศรษฐศาสตร์ และพบน้อยกว่าที่ควร แทนที่จะเสนอล็อกอินเข้าพอร์ทัลของคุณให้เอเจนต์ ให้เสนอเว็บไซต์จองที่มีแบรนด์ของเขาเอง ทำงานบนคอนเทนต์ของคุณ
เหตุผลที่ได้ผลคือต้นทุนการย้าย เอเจนต์ที่จองผ่านพอร์ทัลของคุณเลิกได้พรุ่งนี้โดยไม่เสียอะไร แต่เอเจนต์ที่ลูกค้าค้นหาบนเว็บไซต์ที่มีโลโก้ โดเมน และราคาของเอเจนต์เอง ได้สร้างบางอย่างไว้บนคุณแล้ว การย้ายหมายถึงการสร้างใหม่ และส่วนใหญ่จะไม่ยอมลำบาก ตราบใดที่ค่าโดยสารของคุณยังแข่งขันได้
บนแพลตฟอร์มนี้ บัญชีคอนโซลิเดเตอร์หรือรีเซลเลอร์สามารถขายเว็บไซต์ white-label ให้เอเจนต์ของตน และแชร์คอนเทนต์ซัพพลายเออร์ให้เครือข่ายได้ คอนเทนต์เคลื่อนผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ข้อตกลงรายต่อราย คุณจึงกำหนดว่าเอเจนต์รายใดเห็นซัพพลายเออร์รายใด และเว็บไซต์ของเอเจนต์แสดงเฉพาะที่กลุ่มอนุญาต แต่ละเว็บไซต์มีแผงแอดมินของตัวเอง พร้อมการจอง ลูกค้า markup และบทบาทพนักงานของตนเอง และตั้งให้ต้องล็อกอินก่อนค้นหาได้ เอเจนต์ตั้ง markup ทับราคาสุทธิของคุณ คุณไม่ได้อยู่กลางราคาขายปลีกของเขา
ไม่ได้ไม่มีต้นทุนสำหรับคุณ ตอนนี้คุณดูแลเว็บไซต์ ไม่ใช่แค่บัญชี และเอเจนต์บางรายไม่ต้องการ ออฟฟิศสองโต๊ะที่ขายทางโทรศัพท์ให้ครอบครัวเดิมทุกปีอาจไม่เคยใช้เลย เสนอให้เอเจนต์ที่ขายออนไลน์อยู่แล้วหรือบอกว่าต้องการ ส่วนที่เหลือใช้พอร์ทัลก็พอ ข้อแลกเปลี่ยนที่กว้างกว่าระหว่างพอร์ทัลกับเว็บไซต์แบรนด์อยู่ใน บทความของเราเรื่องพอร์ทัล B2B สำหรับซับเอเจนต์
วัดว่าเอเจนต์รายไหนคุ้มที่จะสนับสนุน
เครือข่ายไม่ใช่สินทรัพย์ตามขนาด เอเจนต์บางรายมีต้นทุนมากกว่าที่ให้ผลตอบแทน และแผนการเติบโตที่นับล็อกอินจะอุดหนุนพวกเขาต่อไป
ดูเอเจนต์แต่ละรายในไม่กี่มิติ ได้แก่ ออกตั๋วเท่าไร ยกเลิกหรือเปลี่ยนบ่อยแค่ไหน ใช้เครดิตเทียบกับการชำระอย่างไร และแต่ละการจองต้องใช้การสนับสนุนมากเท่าใด เอเจนต์ยอดไม่สูงแต่ชำระตรงเวลาและแทบไม่โทรมา มีค่ากว่ารายใหญ่ที่ใช้เต็มวงเงินและจ่ายช้า รายงานรายเว็บไซต์ในแต่ละแผงแอดมินให้ข้อมูลการจอง พฤติกรรมการชำระมาจากใบแจ้งหนี้ ส่วนภาระการสนับสนุนคุณต้องนับเอง ซึ่งเป็นเหตุผลดีที่จะเริ่ม
จากนั้นปฏิบัติต่อแต่ละระดับต่างกัน ระดับบนสมควรได้ผู้ติดต่อเฉพาะและมีสิทธิ์ออกความเห็นว่าจะผลักดันเส้นทางใดต่อไป ระดับกลางสมควรได้รับการแก้ไขการออนบอร์ดข้างต้น หางที่เงียบสมควรได้ข้อความตรงไปตรงมาหนึ่งข้อความถามว่าต้องการอะไรจึงจะจองกับคุณ และหลังจากนั้นก็ไม่ต้องทำอะไรอีก
ต้นทุนของการเติบโตแบบผิดทาง
ต้นทุนที่เห็นได้ของเครือข่ายที่บวมคือเวลาขายที่สูญเปล่า ต้นทุนที่มองไม่เห็นใหญ่กว่า
ความเสี่ยงด้านเครดิตเพิ่มตามทุกบัญชีที่มีวงเงิน ไม่ว่าจะจองหรือไม่ และเอเจนต์ที่อยากได้วงเงินใหญ่ที่สุดแทบไม่เคยเป็นรายที่ควรให้ เอเจนต์ทุกรายที่คุณออกตั๋วให้ก็เป็นเอเจนต์ที่ความผิดพลาดอาจย้อนกลับมาหาคุณในรูป ADM จากสายการบิน ไม่ว่าจะเป็น fare basis ผิด การจองซ้ำ หรือการเปลี่ยนชื่อที่ทำผิดวิธี และยิ่งแบกเอเจนต์ที่จองนานๆ ครั้งมากเท่าไร ความเสี่ยงก็ยิ่งอยู่กับคนที่ไม่รู้กฎดีมากเท่านั้น การหลีกเลี่ยง ADM จากสายการบิน เป็นปัญหาของเครือข่ายพอๆ กับปัญหาของ ticketing
ยังมีต้นทุนด้านราคาด้วย ถ้าคุณส่งค่าโดยสารสุทธิให้ใครก็ตามที่ขอ ค่าโดยสารเหล่านั้นจะไปอยู่บนเว็บไซต์สาธารณะต่ำกว่าราคาขายปลีกของคุณ และลูกค้าตรงของคุณก็จะเจอ เครือข่ายเล็กกว่าที่เอเจนต์ขายภายใต้แบรนด์และ markup ของตนเอง ป้องกันคุณจากเรื่องนี้ได้ดีกว่าเครือข่ายใหญ่ที่ไม่มีกฎมาก
สร้างเครือข่ายเอเจนต์ท่องเที่ยว ตามลำดับ
เลือกเส้นทางและผลิตภัณฑ์ที่คุณเป็นแหล่งที่ดีที่สุดจริงๆ และสรรหาเอเจนต์ที่ขายสิ่งเหล่านั้น แก้สัปดาห์แรกก่อนใช้เงินกับแคมเปญถัดไป เสนอเว็บไซต์ของตนเองให้เอเจนต์ที่ขายออนไลน์ แล้ววัดผล และพร้อมปล่อยหางที่เงียบไป
หากสิ่งที่คุณขาดคือแพลตฟอร์มสำหรับรันทั้งหมดนี้ ได้แก่เว็บไซต์แบรนด์สำหรับเอเจนต์ กลุ่มซัพพลายเออร์ เครดิตและการชำระในที่เดียว จุดเริ่มต้นคือ โปรแกรมคอนโซลิเดเตอร์