ซอฟต์แวร์จองเดินทางธุรกิจ: สิ่งที่ต้องทดสอบก่อนเซ็น

รายชื่อที่คัดไว้มีผู้ให้บริการสามราย และเดโมก็เป็นไปอย่างที่เดโมเป็น ทุกรายเปิดด้วยช่องค้นหา พิมพ์เส้นทาง แสดงรายการเรียบร้อย แล้วจบที่หน้ายืนยัน พอถึงรายที่สามคุณก็แยกไม่ออกแล้วว่าใครเป็นใคร บริษัทจึงเลือกเจ้าที่หน้าจอสะอาดที่สุด และปัญหาจริงมาถึงหลังจากนั้นหกสัปดาห์ ทริปที่แก้ไขสองครั้ง ใบแจ้งยอดบัตรที่ไม่ตรงกับเวอร์ชันไหนเลย และหัวหน้าการเงินที่ถามว่าใบแจ้งหนี้อ้างถึงการจองรายการไหนกันแน่
การค้นหาคือส่วนที่ทุกเจ้าทำได้ดีพอแล้ว สิ่งที่ทำให้ต่างกันอยู่หลังหน้ายืนยัน ในสัปดาห์ที่ไม่มีใครเดโมให้ดู บทความนี้ใช้เวลาตรงจุดนั้น
ทริปคือบันทึก ไม่ใช่เหตุการณ์
การจองไม่ใช่ช่วงเวลาเดียว มันคือบันทึกที่ถูกแก้ไขเรื่อยๆ วันที่ขยับ ผู้โดยสารถูกเปลี่ยน คืนโรงแรมถูกตัด ตั๋วถูกออกใหม่ ลองขอให้ผู้ให้บริการแก้ไขทริปที่จองแล้วสดๆ ต่อหน้าคุณ แล้วให้ดูว่าบันทึกหลังจากนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร คุณต้องการบันทึกเดียวที่มีประวัติ ไม่ใช่การจองเดิมกับโน้ตแยกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น ถ้าการแก้ไขสร้างรายการที่สองที่ไม่เชื่อมกับรายการแรก การกระทบยอดสิ้นเดือนก็จะเป็นสเปรดชีตไปตลอด
ใครจองได้ และจองให้ใคร
บริษัทเล็กส่วนใหญ่เริ่มจากล็อกอินร่วมหนึ่งบัญชีกับกติกาปากเปล่าว่าใครใช้ได้ ใช้ได้จนกว่าคนที่สองจะลาออก สิ่งที่ควรมีคือการเข้าถึงรายบุคคลพร้อมบทบาท ใครจองให้ตัวเอง ใครจองให้ทีม และใครดูได้ทุกอย่างแต่แก้อะไรไม่ได้
แพลตฟอร์มนี้ให้แต่ละผู้เช่ามีแผงผู้ดูแลของตัวเอง พร้อมสิทธิ์พนักงานตามบทบาท การจอง ลูกค้า และรายงานของตัวเอง และหน้าร้านกำหนดให้ล็อกอินก่อนค้นหาได้ ลูกค้าธุรกิจลงทะเบียนในฐานะลูกค้าธุรกิจ พร้อมการตรวจสอบด้วยมือแบบเลือกได้ก่อนทำธุรกรรม เราอ้างเท่านี้ สายอนุมัติและการติดแท็กศูนย์ต้นทุนไม่อยู่ในคำอธิบายนี้ และถ้าผู้ให้บริการตอบว่ามี ก็ควรขอให้เปิดหน้าจอให้ดู บทความใกล้เคียงเรื่อง สิ่งที่เปลี่ยนไปเมื่อมีบัญชีธุรกิจ และเรื่อง สิทธิ์ของทีม ลงลึกด้านการเข้าถึงมากกว่า ส่วนบทความนี้พูดถึงการประเมินทั้งหมด
สิ่งที่ควรทดสอบ และราคาที่จ่ายเมื่อไม่มี
| สิ่งที่ทดสอบ | คำตอบที่ดี | เมื่อไม่มี |
|---|---|---|
| ทริปที่แก้ไขหรือยกเลิก | บันทึกเดียวที่เห็นประวัติ | สองรายการที่ฝ่ายการเงินต้องจับคู่เอง |
| วิธีที่บริษัทจ่ายเงิน | วงเงินเครดิตกับใบแจ้งหนี้สรุปยอด หรือบัตรต่อทริป ให้คุณเลือก | บัตรส่วนตัวและใบเบิกค่าใช้จ่ายที่มาช้า |
| การเข้าถึงของพนักงาน | มีบทบาท และคนที่ออกจะเสียสิทธิ์ในวันที่ออก | ล็อกอินที่อยู่เกินสัญญา |
| รายงาน | รายงานที่แยกตามผู้เดินทางและช่วงเวลาได้ | มีคนส่งออกทั้งหมดแล้วกรองในสเปรดชีต |
| ปัญหานอกเวลาทำการ | ช่องทางเป็นลายลักษณ์อักษรถึงบุคคลที่ระบุชื่อ | คิวตั๋วขณะที่ผู้เดินทางติดอยู่ |
อ่านคอลัมน์ขวาเหมือนใบเรียกเก็บเงิน ทุกแถวคืองานที่ตกมาที่คนในบริษัทคุณทันทีที่ซอฟต์แวร์ไม่ทำ ไม่มีอะไรหวือหวา แต่เกิดซ้ำทุกเดือน
การจ่ายเงิน: บัตร หรือบัญชีที่สรุปยอด
มีสองรูปแบบ และบริษัทควรเลือกอย่างตั้งใจ การจ่ายด้วยบัตรต่อทริปง่ายและเงินออกทันที แต่ต้องตามเก็บใบเสร็จทีหลัง การจ่ายตามวงเงินเครดิตพร้อมใบแจ้งหนี้สรุปยอดเป็นรอบ หมายถึงเอกสารเดียวให้อนุมัติและการจ่ายครั้งเดียวสำหรับหลายทริป วงเงินเครดิตและใบแจ้งหนี้สรุปยอดมีอยู่ในผลิตภัณฑ์นี้เป็นแนวคิดหลัก ไม่ใช่สเปรดชีตที่นักบัญชีเก็บเอง ถ้าผู้ให้บริการอธิบายได้แค่เส้นทางบัตร ให้ถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทีมการเงินของคุณไม่ยอมไล่ตามใบเสร็จเล็กๆ สามสิบใบ
ทดสอบพนักงานที่ลาออก
เพิ่มพนักงานสมมติเข้าระบบ ให้การจองหนึ่งรายการ แล้วลบออก สังเกตว่าการจองยังผูกกับบันทึกที่บริษัทเป็นเจ้าของหรือไม่ ล็อกอินของเขาหยุดทำงานไหม และมีร่องรอยว่าใครลบเมื่อไรหรือเปล่า ใช้เวลาห้านาที และผู้ให้บริการส่วนใหญ่ไม่เคยถูกขอให้ทำแบบนี้ในเดโม
คำถามที่ควรส่งเป็นลายลักษณ์อักษร
คำตอบปากเปล่าหายไปกับอากาศ ส่งคำถามเหล่านี้เป็นข้อความและเก็บคำตอบไว้:
- แสดงทริปที่ถูกแก้ไขหลังจอง และแสดงบันทึกเดียวที่ได้เป็นผลลัพธ์
- บริษัทเราจ่ายเงินอย่างไร และเราจะได้รับเอกสารอะไร
- บัญชีพนักงานจะเป็นอย่างไรในวันที่เขาลาออก และดูได้ที่ไหน
- แยกรายงานตามอะไรได้บ้าง และส่งออกได้ไหม
- เที่ยงคืนต้องติดต่อใคร และเป็นภาษาอะไร
คำตอบที่ซื่อสัตย์นั้นเจาะจง “ได้ รองรับเต็มรูปแบบ” ไม่ใช่คำตอบ แต่ “นี่คือหน้าจอ และนี่คือส่วนที่เราไม่ครอบคลุม” คือคำตอบ และมีค่ากว่ารายการฟีเจอร์ที่ยาวกว่า
แพลตฟอร์มนี้อ้างอะไร และไม่อ้างอะไร
เที่ยวบิน โรงแรม แพ็กเกจทัวร์ และสถานที่ท่องเที่ยวเปิดใช้ทีละผู้เช่า บริษัทจึงเห็นเฉพาะบริการที่ใช้ พนักงานทำงานภายใต้สิทธิ์ตามบทบาทในแผงผู้ดูแลของตัวเอง วงเงินเครดิตและใบแจ้งหนี้สรุปยอดเป็นส่วนหลักของผลิตภัณฑ์ บทความนี้ไม่ระบุราคา ผลประหยัด หรือเวลาตอบสนอง และเราจะไม่แต่งขึ้นให้ ถ้าอยากดูว่าการตั้งค่าจะเข้ากับทีมของคุณอย่างไร หน้าติดต่อ คือจุดเริ่มต้นของการคุย
ลองขับเดโมด้วยตัวเอง
ขอล็อกอินแซนด์บ็อกซ์ หรืออย่างน้อยขอจับเมาส์ พนักงานขายจะพาเดโมไปตามเส้นทางที่ใช้ได้ แต่คุณต้องขับไปตามเส้นทางที่บริษัทของคุณเดินจริง ผู้เดินทางที่ต้องกลับก่อนหนึ่งวัน เพื่อนร่วมงานที่จองให้ผู้จัดการ คืนโรงแรมที่ใครสักคนลืมยกเลิก เขียนสถานการณ์แบบนี้สามข้อก่อนนัดคุย และอย่าเพิ่งกลับจนกว่าแต่ละข้อจะทำให้ดูบนหน้าจอ ส่วนใหญ่สองข้อผ่าน ข้อที่สามคือจุดที่ผู้ให้บริการเงียบ และความเงียบนั้นคือผลการประเมินทั้งหมด
ใช้สถานการณ์ชุดเดียวกันกับทั้งสามราย แล้วให้คะแนนด้วยวิธีเดียวกัน เป็นงานน่าเบื่อ แต่ดีกว่าตารางเปรียบเทียบฟีเจอร์ใดๆ
ราคาของการเลือกจากเดโม
ความล้มเหลวดูธรรมดา มีคนจองด้วยบัตรส่วนตัวเพราะพอร์ทัลใช้ยาก ทริปนั้นจึงไม่ปรากฏในรายงานบริษัท ล็อกอินของผู้รับเหมายังอยู่หลังสัญญาสิ้นสุด เดือนหนึ่งปิดด้วยใบแจ้งหนี้ที่กระทบยอดไม่ได้ และมีคนเดียวที่จำได้ว่าควรตรงกันอย่างไร แต่ละเรื่องรับได้ รวมกันกลายเป็นภาษีเงียบของฝ่ายการเงินที่จ่ายเป็นชั่วโมง ซอฟต์แวร์ที่หลีกเลี่ยงได้ไม่ค่อยดูต่างในเดโม แต่ดูต่างในสัปดาห์ที่หก