ต้องใช้ผู้ให้บริการ API โรงแรมกี่ราย? นับที่งานแมปปิ้ง

ระบบค้นหาโรงแรมเปิดใช้งานเมื่อไตรมาสก่อนด้วยซัพพลายเออร์รายเดียว และช่วงหนึ่งก็ไม่มีใครบ่น จากนั้นฝ่ายขายส่งภาพหน้าจอมาให้ ลูกค้ารายหนึ่งกำลังวางแผนไปอิสตันบูล เจอโรงแรมสี่ดาวบนมือถือของตัวเอง แล้วถามว่าทำไมเว็บไซต์ของคุณไม่แสดงโรงแรมนั้นเลย ไม่ใช่ราคาแพงกว่า แต่ไม่มีรายการอยู่เลย ข้อความถัดมาส่งถึงคุณโดยตรง: เราควรเพิ่มผู้ให้บริการอีกรายไหม
น่าจะใช่ แต่คำถามว่าต้องใช้ผู้ให้บริการ API โรงแรมกี่รายไม่ใช่คำถามเรื่องความครอบคลุมที่มีคำตอบเป็นตัวเลขความครอบคลุม ซัพพลายเออร์ทุกรายที่คุณเพิ่มเข้ามาจะขยายสินค้าคงคลัง และในขณะเดียวกันก็ส่งโรงแรมที่คุณมีอยู่แล้วกลับมาให้ ภายใต้ชื่ออื่น รหัสอื่น และพิกัดที่ต่างกันเล็กน้อย การเชื่อมต่อรายที่สองคือเรื่องของโค้ดเป็นหลัก ทุกรายหลังจากนั้นคือเรื่องของการกำจัดข้อมูลซ้ำเป็นหลัก และนั่นคือต้นทุนที่คนมักลืมไปเมื่อนับจำนวนซัพพลายเออร์
ซัพพลายเออร์แต่ละรายคือสองฟีด ไม่ใช่ฟีดเดียว
ซัพพลายเออร์โรงแรมส่งของสองอย่างที่ต่างกันมากมาให้คุณ และการปฏิบัติต่อมันเหมือนเป็นอย่างเดียวคือรากของความผิดพลาดช่วงแรกส่วนใหญ่
อย่างแรกคือคอนเทนต์คงที่: ชื่อที่พัก ที่อยู่ พิกัด ระดับดาว รูปภาพ คำอธิบายห้องพัก สิ่งอำนวยความสะดวก มันเปลี่ยนแปลงช้า คุณดึงมาเป็นชุดใหญ่ เก็บไว้ แล้วรีเฟรชตามรอบที่นับเป็นวัน อย่างที่สองคือราคาแบบเรียลไทม์: วันที่นี้มีห้องอะไรว่าง สำหรับจำนวนผู้เข้าพักเท่านี้ ราคาเท่าไร ภายใต้นโยบายยกเลิกแบบไหน สิ่งนี้เปลี่ยนได้ระหว่างการค้นหากับการจอง คุณแคชได้อย่างมากแค่ไม่กี่นาที และต้องตรวจสอบซ้ำตอน prebook ไม่ว่าผลค้นหาจะบอกอะไรก็ตาม
ดังนั้นจึงมีอายุแคชสองแบบ และรูปแบบความล้มเหลวสองแบบ คอนเทนต์คงที่ที่ล้าสมัยแสดงรูปผิด ราคาที่ล้าสมัยขายห้องในราคาที่ซัพพลายเออร์ไม่ยอมรับ เมื่อคุณเพิ่มผู้ให้บริการ คุณเพิ่มทั้งสองฟีด และฟีดคงที่คือที่ที่งานจริงซ่อนอยู่ เพราะมันคือสิ่งที่คุณต้องนำไปเทียบกับทุกอย่างที่คุณถืออยู่แล้ว
ทำไมโรงแรมเดียวกันถึงมาสามครั้ง
ลองเชื่อมต่อซัพพลายเออร์สามรายในเมืองเดียวกันแล้วค้นหา คุณจะเห็นอะไรทำนองนี้: รายหนึ่งเรียกมันว่า Grand Plaza Hotel Taksim อีกรายเรียก Grand Plaza Taksim รายที่สามเรียก GRAND PLAZA HTL - ISTANBUL รหัสภายในสามชุด พิกัดสามชุดที่ห่างกันแค่เดินไม่กี่นาที รูปภาพสามชุด ชุดหนึ่งถ่ายก่อนรีโนเวท สำหรับนักเดินทางของคุณ มันดูเหมือนเว็บไซต์ที่พัง
ทางแก้คือเลเยอร์แมปปิ้ง และฟิลด์ที่คุณใช้กำจัดข้อมูลซ้ำไม่ใช่ชื่อ แต่คือรหัสที่พักมาตรฐานของคุณเอง รหัสโรงแรมของซัพพลายเออร์แต่ละรายชี้มาที่รหัสนี้ผ่านตารางแมปปิ้ง: ซัพพลายเออร์ รหัสโรงแรมของซัพพลายเออร์ รหัสมาตรฐาน รหัสของซัพพลายเออร์ต้องไม่กลายเป็นคีย์หลักของแคตตาล็อกคุณ เพราะทันทีที่คุณเพิ่มซัพพลายเออร์รายที่สอง การตัดสินใจนั้นจะแพงมากถ้าจะย้อนกลับ
การตัดสินว่ารหัสสองรหัสคือโรงแรมเดียวกันเป็นปัญหาการจับคู่ และแทบไม่เคยสะอาดหมดจด:
- รหัสแมปปิ้งภายนอกที่ใช้ร่วมกัน ถ้าซัพพลายเออร์มีให้ เป็นสัญญาณที่แข็งแรงที่สุด แต่ไม่ใช่ทุกรายที่มี และไม่ใช่กับทุกที่พัก
- พิกัดภายในรัศมีแคบ ๆ บวกกับชื่อที่ผ่านการปรับมาตรฐาน (ตัดคำว่า "hotel" ชื่อเมือง เครื่องหมายวรรคตอน ตัวพิมพ์ใหญ่ออก) จับกรณีที่เหลือได้ส่วนใหญ่
- ที่อยู่กับหมายเลขโทรศัพท์ใช้ตัดสินกรณีก้ำกึ่ง สองสาขาของเชนเดียวกันบนถนนเส้นเดียวคือกรณีที่ชื่อกับระยะทางตรงกันแต่เป็นคนละโรงแรม
- อะไรที่เหลือส่งเข้าคิวตรวจสอบโดยคน ไม่ปล่อยขึ้นระบบด้วยการเดา
ห้องพักยากกว่าโรงแรม
พอแมปที่พักได้แล้ว ห้องพักก็ยังไม่ตรงกัน "Deluxe King", "Superior Room, 1 King Bed" และ "Double Room - City View" อาจเป็นห้องเดียวกันหรือสามห้องคนละแบบ ทีมส่วนใหญ่เปรียบเทียบข้อเสนอห้องพักในระดับที่พัก ตามประเภทอาหาร เงื่อนไขยกเลิก และราคา แทนที่จะพยายามแมปชื่อห้องทุกชื่อข้ามซัพพลายเออร์ นั่นเป็นทางเลือกที่ปกป้องได้ แค่ตัดสินใจอย่างตั้งใจ และแสดงคำอธิบายห้องจากซัพพลายเออร์ให้นักเดินทางเห็นมากพอที่จะรู้ว่ากำลังจองอะไร
ซัพพลายเออร์รายเดียว หลายราย หรือผู้รวบรวม
มีสามเส้นทาง และการเปรียบเทียบอย่างตรงไปตรงมาคือเรื่องว่าใครแบกงานแมปปิ้งและความเสี่ยงเรื่องความเท่าเทียมของราคา ไม่ใช่ความครอบคลุมตามโบรชัวร์
| ความครอบคลุม | ความเสี่ยงเรื่องความเท่าเทียมของราคา | แรงที่ใช้เชื่อมต่อ | ใครดูแลแมปปิ้ง | |
|---|---|---|---|---|
| รายเดียว เชื่อมตรง | แข็งแรงในจุดที่รายนั้นแข็งแรง บางในที่อื่น | สูง: เมื่อราคาของเขาเพี้ยน คุณไม่มีราคาเทียบ | เชื่อมต่อครั้งเดียว ทั้งสองฟีด | ไม่ต้องมีใครทำ หนึ่งรหัสต่อหนึ่งโรงแรม |
| หลายราย เชื่อมตรง | กว้างที่สุดเท่าที่คุณควบคุมได้ | ต่ำกว่า: เลือกราคาที่ดีกว่าได้ต่อการเข้าพัก | หนึ่งครั้งต่อซัพพลายเออร์ บวกเลเยอร์แมปปิ้ง บวกการดูแลรักษา | คุณ ตลอดไป |
| ผู้รวบรวม | กว้าง ขึ้นกับแหล่งของผู้รวบรวม | ปนกัน: คุณเห็นราคาที่เขาเลือกส่งต่อมา | เชื่อมต่อครั้งเดียว | ผู้รวบรวม โดยคุณต้องใช้วิจารณญาณกับสิ่งที่หลุดมา |
คุณอาจไม่เห็นด้วยกับแถวกลาง และหลายทีมก็ไม่เห็นด้วย: การเป็นเจ้าของแมปปิ้งคือการเป็นเจ้าของคุณภาพผลลัพธ์ของคุณด้วย และบางทีมไม่มีวันยกให้ใคร ประเด็นคือนี่เป็นการตัดสินใจเรื่องกำลังคนพอ ๆ กับเรื่องเทคนิค ตารางแมปปิ้งไม่ใช่โปรเจกต์ที่มีวันปิดงาน
ตัดสินจำนวน
นับตลาด ไม่ใช่นับซัพพลายเออร์ เริ่มจากผู้ให้บริการรายเดียวที่แข็งแรงในจุดที่คุณขายมากที่สุด เก็บบันทึกการค้นหาที่ได้ผลว่างเปล่าหรือบางเบา และภาพหน้าจอที่ฝ่ายขายส่งมา เพิ่มรายที่สองเมื่อคุณระบุชื่อเมืองและที่พักที่รายแรกขาดได้ และตรวจว่าตัวเลือกใหม่ครอบคลุมจริงก่อนจะเซ็นอะไร
การเพิ่มแต่ละครั้งควรปิดช่องว่างที่คุณลิสต์ออกมาได้ ถ้าลิสต์ไม่ได้ ซัพพลายเออร์ใหม่ส่วนใหญ่ก็แค่ส่งโรงแรมซ้ำกับที่คุณขายอยู่แล้วมาให้ เราเขียนแยกไว้เรื่องวิธีประเมิน API ท่องเที่ยวจากแกนของมัน ไม่ใช่จากโบรชัวร์ และกรอบนั้นใช้ได้กับตัวเลือกทุกรายในที่นี้
ไม่ต้องเชื่อมต่อทุกอย่างเอง
มีเส้นทางที่สี่ คือเชื่อมต่อครั้งเดียวกับแพลตฟอร์มที่ถือการเชื่อมต่อซัพพลายเออร์ไว้อยู่แล้ว บนแพลตฟอร์มนี้ คอนเทนต์ของซัพพลายเออร์ถูกแบ่งปันผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ดีลแบบตัวต่อตัว และ tenant จะเห็นซัพพลายเออร์ที่กลุ่มของตนอนุญาต สำหรับนักพัฒนา นั่นย้ายคำถาม "ซัพพลายเออร์รายไหนอยู่เบื้องหลังระบบค้นหาโรงแรมของฉัน" จากโค้ดไปเป็นการตั้งค่า: คุณพัฒนากับ API โรงแรมตัวเดียว และส่วนผสมของซัพพลายเออร์คือข้อตกลงเชิงพาณิชย์ ไม่ใช่สปรินต์เชื่อมต่ออีกรอบ
มันไม่ได้ลบคำถามในบทความนี้ทิ้ง ถามว่าการแมปปิ้งถูกจัดการอย่างไรสำหรับซัพพลายเออร์ที่คุณจะได้รับ และทดสอบในเมืองที่คุณขายจริง ไม่ใช่เมืองสาธิต การเข้าถึงAPI เที่ยวบินและโรงแรมเริ่มจากการพูดคุย ไม่ใช่คีย์แบบบริการตัวเอง และนั่นคือจังหวะที่เหมาะจะถามเรื่องนี้
การเชื่อมต่อน้อยเกินไปทำให้เสียอะไร
โรงแรมที่หายไปในภาพหน้าจอไม่ใช่การจองที่เสียไปหนึ่งรายการ แต่คือลูกค้าที่ตอนนี้เช็กมือถือก่อนจะส่งข้อความหาคุณ และหลังจากเจอแบบนี้อีกไม่กี่ครั้ง ก็จะเช็กแทนการส่งข้อความหาคุณ เอเจนซี่ไม่ได้ทำอะไรผิดในเรื่องบริการ ระบบค้นหาของมันแค่ไม่รู้ว่าที่พักนั้นมีอยู่
การเชื่อมต่อมากเกินไปมีต้นทุนอีกแบบ: โรงแรมเดียวกันสามแถวในผลค้นหา นโยบายยกเลิกสามแบบที่ต้องอธิบายหน้าเคาน์เตอร์ สัญญาสามฉบับ และข้อมูลรับรองสามชุดที่ต้องหมุนเวียน ความล้มเหลวทั้งสองแบบไม่ปรากฏในจำนวนซัพพลายเออร์ แต่ปรากฏในสิ่งที่นักเดินทางเห็นบนหน้าผลลัพธ์
สร้างฝั่งราคาเรียลไทม์ให้ทนต่อซัพพลายเออร์ที่ช้าได้ เราเขียนเรื่องนี้ไว้ในการออกแบบไคลเอนต์ตรวจสอบห้องว่างโรงแรม จากนั้นปล่อยให้ช่องว่างที่คุณระบุชื่อได้เป็นตัวตัดสินว่าต้องมีผู้ให้บริการกี่รายอยู่เบื้องหลัง