ข้ามไปยังเนื้อหา
เดโมสด
บล็อก

ซอฟต์แวร์ตัวแทนท่องเที่ยวออนไลน์คือสี่ผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่หนึ่งเดียว

กองบรรณาธิการ Tekravel
เขียนโดยใช้ AI ช่วย

ลองค้นหาซอฟต์แวร์ตัวแทนท่องเที่ยวออนไลน์ แล้วภายในหนึ่งสัปดาห์คุณจะถูกเสนอเดโมสามแบบ แบบแรกเป็นเว็บจองที่มีช่องค้นหา แบบที่สองเป็นหน้าจอเต็มไปด้วยสมุดบัญชี ใบแจ้งหนี้ และเจ้าหนี้ซัพพลายเออร์ แบบที่สามเป็นรายชื่อลูกค้าที่สนใจพร้อมกระดิ่งเตือน ทั้งสามขายในชื่อซอฟต์แวร์ตัวแทนท่องเที่ยว ไม่มีแบบไหนทดแทนแบบอื่นได้ และเจ้าของที่เซ็นสัญญาฉบับแรกมักพบช่องว่างอีกสองจุดในเดือนที่สอง

สี่ผลิตภัณฑ์ใต้ชื่อเดียว

จัดประเภทก่อนอ่านหน้าเว็บของผู้ให้บริการรายใดจะช่วยลดความยุ่งยากไปได้มาก ไม่ว่าฉลากบนกล่องจะเขียนว่าอะไร สิ่งที่อยู่ข้างในคือหนึ่งในสี่อย่างนี้ หรือชุดที่เย็บสองสามอย่างเข้าด้วยกัน

ประเภททำอะไรสิ่งที่คุณรู้สึกเมื่อขาดไป
Booking engine / หน้าร้านออนไลน์ค้นหา คิดราคา และจองเที่ยวบิน โรงแรม แพ็กเกจ และสถานที่ท่องเที่ยวภายใต้แบรนด์ของคุณ ได้ทุกชั่วโมงทุกการจองต้องพิมพ์มือจากข้อความ WhatsApp
Back office และบัญชีสมุดบัญชี ใบแจ้งหนี้ เจ้าหนี้ซัพพลายเออร์ ภาษี เงินเดือนรู้ว่ากำไรหรือไม่ก็ตอนสิ้นเดือน
CRMลูกค้าที่สนใจ การติดตาม ประวัติลูกค้า แคมเปญลูกค้าประจำถูกจำได้เฉพาะคนที่บังเอิญรับสาย
การเชื่อมต่อซัพพลายเออร์ราคาตั๋วและราคาห้องพักสดจาก GDS แหล่ง NDC คอนโซลิเดเตอร์ และซัพพลายเออร์โรงแรมร้านสวยแต่ชั้นวางว่างเปล่า

หมวดเหล่านี้ซ้อนทับกันที่ขอบ และผู้ให้บริการก็จงใจทำให้ภาพเบลอ เพราะรายการฟีเจอร์ยาวๆ ดูดีเวลาเดโม ให้ถือตารางนี้เป็นตัวกรอง สำหรับทุกผลิตภัณฑ์ในรายชื่อสั้นๆ ของคุณ ให้ถามว่ามันอยู่แถวไหนกันแน่

มีการทดสอบง่ายๆ ที่ช่วยได้ ขอให้ผู้ให้บริการสาธิตการจองหนึ่งรายการ ตั้งแต่ลูกค้าค้นหาจนถึงตอนที่บันทึกเงิน ตรงไหนที่เดโมเปลี่ยนหน้าจอ เปลี่ยนการล็อกอิน หรือพูดว่า 'ส่วนนั้นอยู่ในโมดูลอื่น' คุณเพิ่งเจอรอยต่อระหว่างสองผลิตภัณฑ์ รอยต่อไม่เป็นไรถ้าคุณเลือกเอง และแพงถ้าเพิ่งพบหลังเซ็นสัญญา

ถ้อยคำก็ทำให้เข้าใจผิดได้ 'ซอฟต์แวร์ OTA' ในสไลด์ขายอาจหมายถึงหน้าร้านสำหรับผู้บริโภค หรือเครื่องมือ back office สำหรับเอเจนต์ที่จองบนพอร์ทัลของคนอื่น 'ซอฟต์แวร์บริหารจัดการ' อาจหมายถึงบัญชีหรือลูกค้าสนใจก็ได้ ป้ายบอกได้แค่งบการตลาดของผู้ให้บริการ ไม่เคยบอกประเภทของผลิตภัณฑ์

สองอย่างที่เอเจนซีเล็กต้องมีก่อน

สำหรับเอเจนซีที่มีสองถึงยี่สิบคน คำตอบคือแถวแรกกับแถวสุดท้าย ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นการตัดสินใจเดียวกัน หน้าร้านที่ไม่มีสินค้าก็เป็นแค่โบรชัวร์ และสินค้าที่ไม่มีหน้าร้านก็เป็นการโทรศัพท์ที่มีเพียงลูกค้าใจเย็นที่สุดของคุณเท่านั้นที่ยอมทำ

Back office และ CRM รอได้ คุณทำบัญชีอยู่แล้วด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ผ่านนักบัญชีหรือสเปรดชีต และจำลูกค้าได้อยู่แล้วด้วยโทรศัพท์และประวัติ WhatsApp วิธีชั่วคราวเหล่านั้นเก้ๆ กังๆ แต่เจ็บช้า ส่วนหน้าร้านที่ขาดไปเจ็บทุกคืน

การรอถูกก็ต่อเมื่อปกป้องสิ่งเดียว คือบันทึกการจอง ถ้าทุกการขายลงที่เดียวพร้อมลูกค้า ซัพพลายเออร์ ต้นทุน และมาร์กอัป คุณก็ต่อโปรแกรมบัญชีหรือ CRM ทีหลังได้ ถ้าไม่ คุณจะต้องย้ายออกจากความยุ่งเหยิง

สังเกตว่าอะไรไม่อยู่ในรายการนั้น: ระบบที่สร้างเอง การสร้างแถวแรกเองหมายถึงต้องเซ็นสัญญา รับรอง และดูแลซัพพลายเออร์ทุกรายในแถวสุดท้ายทีละราย ซึ่งเป็นที่ที่งบประมาณหมดจริงๆ

แพลตฟอร์มแบบโฮสต์รวมอะไรให้ และเหลืออะไรให้คุณ

แพลตฟอร์มแบบโฮสต์ประเภทนี้ครอบคลุมแถวแรกและแถวสุดท้าย รวมถึงบางส่วนของแถวอื่น บนแพลตฟอร์มนี้ผู้เช่าแต่ละรายมีแผงผู้ดูแลของตัวเอง พร้อมสิทธิ์พนักงานตามบทบาท การจอง ลูกค้า มาร์กอัป และรายงานของตัวเอง หน้าร้านมี 40 ภาษา รวมภาษาที่เขียนจากขวาไปซ้าย และแต่ละไซต์เลือกสกุลเงินเริ่มต้นได้ เที่ยวบิน โรงแรม แพ็กเกจทัวร์ และสถานที่ท่องเที่ยวเปิดใช้ได้ทีละไซต์ หากคุณขายให้เอเจนซีอื่น หน้าร้านสามารถบังคับให้ล็อกอินก่อนค้นหา ลงทะเบียนลูกค้าธุรกิจและตรวจสอบด้วยมือ และมีวงเงินเครดิตของซับเอเจนต์กับใบแจ้งหนี้การชำระบัญชีเป็นฟีเจอร์จริง ไม่ใช่สเปรดชีต

สิ่งที่ไม่ทำคือการเป็นระบบบัญชีของคุณ เงินเดือน การยื่นภาษี และการกระทบยอดธนาคารยังอยู่ในโปรแกรมที่นักบัญชีของคุณไว้ใจ ใบแจ้งหนี้การชำระบัญชีบันทึกว่าซับเอเจนต์ค้างชำระคุณเท่าไร แต่ไม่ได้มาแทนบัญชีแยกประเภททั่วไป และไม่ควรมีใครแสร้งว่าเป็นอย่างอื่นในเดโม

ความผิดพลาดตอนซื้อ: ดูฟีเจอร์แทนซัพพลายเออร์

เดโมขายฟีเจอร์ เพราะฟีเจอร์โชว์บนหน้าจอได้ สิ่งที่ตัดสินว่าซอฟต์แวร์จะสร้างรายได้หรือไม่นั้นสั้นกว่าและน่าเบื่อกว่า: มันเชื่อมต่อซัพพลายเออร์รายใดอยู่แล้ว และคุณนำสัญญาของตัวเองมาเพิ่มได้หรือไม่

บนแพลตฟอร์มแบบนี้ เนื้อหาของซัพพลายเออร์เดินทางผ่านกลุ่มซัพพลายเออร์ ไม่ใช่ข้อตกลงแบบตัวต่อตัว และไซต์จะเห็นซัพพลายเออร์ที่กลุ่มของตนได้รับสิทธิ์ ดังนั้นคำถามที่มีประโยชน์จึงเรียบง่าย ฉันเข้าร่วมกลุ่มไหนได้บ้าง สัญญาที่ฉันมีอยู่ฉบับไหนเพิ่มได้ ถ้าฉันไม่มีเลย ใครจะกระจายราคาตั๋วให้ฉัน คำตอบสุดท้ายคือความสัมพันธ์กับคอนโซลิเดเตอร์ ซึ่งต้องมาก่อนการตัดสินใจเรื่องซอฟต์แวร์ ไม่ใช่หลังจากนั้น ฟีเจอร์หนึ่งร้อยอย่างบนราคาตั๋วศูนย์ก็ยังเป็นศูนย์

ขอรายชื่อซัพพลายเออร์เป็นลายลักษณ์อักษรโดยระบุชื่อ และถามว่าการเพิ่มซัพพลายเออร์ใหม่ทำอย่างไรและใช้เวลานานแค่ไหน ผู้ให้บริการที่ตอบได้ในประโยคเดียวคือคนที่เคยทำมาแล้ว

ถ้าเลือกผิดต้องจ่ายเท่าไร

ผลลัพธ์ที่แพงไม่ใช่หน้าตาที่ไม่สวย แต่เป็นสองระบบที่ไม่ใช้บันทึกการจองร่วมกัน

ลูกค้าจองบนหน้าร้าน มีคนพิมพ์การขายนั้นซ้ำลงโปรแกรมบัญชี โดยมาร์กอัปอยู่คนละช่อง สายการบินเปลี่ยนตั๋ว และการเปลี่ยนแปลงทำในระบบเดียว เงินคืนออกไปด้วยยอดที่ผิด ตอนสิ้นเดือนมีคนกระทบยอดด้วยมือ พบส่วนต่าง และบอกไม่ได้ว่าระบบไหนถูก แต่ละขั้นดูเหมือนใช้เวลาห้านาที ตลอดฤดูที่วุ่นวาย มันกลายเป็นเหตุผลที่เอเจนต์ฝีมือดีลาออก และเหตุผลที่คุณเชื่อมาร์จิ้นเดือนก่อนไม่ได้

ยังมีต้นทุนที่เงียบกว่านั้น พนักงานเรียนรู้ว่าระบบไหนเชื่อได้และระบบไหนควรเมิน และระบบที่ถูกเมินก็เน่าเปื่อย: มาร์กอัปไม่ถูกอัปเดต บันทึกลูกค้าไม่ถูกเขียน และสุดท้ายคุณจ่ายเงินให้ผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีใครเปิด

วิธีแก้น่าเบื่อและทำได้ก่อนเซ็นสัญญา: เลือกระบบจองก่อน ให้มันเป็นแหล่งข้อมูลจริงของทุกการขาย แล้วค่อยเลือกสิ่งที่อยู่ข้างๆ

ดูของจริงก่อนตัดสินใจ

หากอยากตรวจแถวแรกด้วยตาตัวเอง ตัวช่วยลงทะเบียนจะสร้างไซต์แบรนด์ของคุณบนซับโดเมนของแพลตฟอร์มได้จากแบบฟอร์มทันที โดยไม่ขอบัตร ส่วนด้านเทคนิคของการเชื่อมต่อซัพพลายเออร์ API เที่ยวบินและโรงแรมเริ่มจากการพูดคุย ไม่ใช่คีย์ที่ขอเองได้

กองบรรณาธิการ Tekravel

โต๊ะข่าวเทคโนโลยีท่องเที่ยว

โต๊ะข่าวเทคโนโลยีท่องเที่ยวของ Tekravel เขียนให้คนในวงการ ทั้งเจ้าของเอเจนซี ผู้รวบรวมตั๋ว และนักพัฒนาที่เชื่อมต่อระบบให้พวกเขา ทุกบทความถูกตรวจสอบกับแพลตฟอร์มที่กล่าวถึงก่อนเผยแพร่